Ready-made Materials

Հին հռոմեական պատմագրության նշանավոր ներկայացուցիչ Կվինտոս Կուրտիոս Ռուփոսի այս աշխատության երկրորդ հատորը նվիրված է Մակեդոնիայի արքա Ալեքսանդր Մեծի կյանքին, ռազմական արշավանքներին, քաղաքական գործունեությանը և պատմական նշանակություն ունեցող գործերին։ Ստեղծագործությունը պատկանում է անտիկ պատմագրության այն կարևոր երկերի շարքին, որոնց միջոցով պահպանվել և հետագա սերունդներին է փոխանցվել հին աշխարհի մեծագույն զորավարներից մեկի կենսագրության ու նվաճումների մասին պատմական հիշողությունը։ Ալեքսանդր Մակեդոնացու կերպարը ներկայացվում է որպես համաշխարհային պատմության ընթացքի վրա խոր ազդեցություն ունեցած պետական գործչի և զորավարի, որի ռազմական ընդունակությունները, քաղաքական հավակնությունները, կազմակերպչական կարողությունները և աշխարհակալական ձգտումները փոխեցին հին աշխարհի քաղաքական ու մշակութային աշխարհագրությունը։ Աշխատության պատմական բովանդակության կենտրոնում Ալեքսանդրի իշխանության ամրապնդման, Պարսկական տերության դեմ ծավալած պայքարի, Արևելք կատարած նվաճողական արշավանքների և հսկայական տարածքներ ընդգրկող պետության ստեղծման պատմությունն է։ Երկի այս հատվածը շարունակություն է Ալեքսանդրի կենսագրական պատումի և հնարավորություն է տալիս հետևելու նրա ռազմական ու քաղաքական գործունեության զարգացմանը՝ ուշադրություն դարձնելով արշավանքների ընթացքին, զորքերի տեղաշարժերին, ռազմավարական որոշումներին, մարտական գործողություններին և նվաճված տարածքներում իշխանության հաստատման խնդիրներին։ Ալեքսանդրի արշավանքները ներկայացվում են որպես ոչ միայն ռազմական հաղթանակների հաջորդականություն, այլև պետականաշինական բարդ գործընթաց, որի ընթացքում նա ստիպված էր լուծել կառավարման, ենթակա ժողովուրդների հետ հարաբերությունների, բանակի կազմակերպման և նոր տարածքների քաղաքական ինտեգրման խնդիրները։ Պատմական պատումի կարևոր ուղղություններից է Մակեդոնիայի և Պարսկական տերության միջև հակամարտությունը, որը դարձավ հին աշխարհի քաղաքական պատմության վճռորոշ իրադարձություններից մեկը։ Պարսկական հզոր տերության դեմ Ալեքսանդրի հաղթանակները պայմանավորեցին Աքեմենյան պետության անկումը և Մերձավոր Արևելքի քաղաքական համակարգի հիմնարար փոփոխությունը։ Այս իրադարձությունների միջոցով բացահայտվում են հին աշխարհի ռազմական կազմակերպման առանձնահատկությունները, զորավարական մտածողության նշանակությունը և պետական իշխանության ընդլայնման մեխանիզմները։ Աշխատությունը կարևորում է նաև Ալեքսանդրի անհատականության տարբեր կողմերը՝ նրա քաջությունը, փառասիրությունը, վճռականությունը, փառքի ձգտումը և անսահման իշխանության գաղափարը։ Նրա կերպարը միաժամանակ ներկայացնում է մեծ նվաճողի և բարդ պատմական անհատականության հակասական գծերը։ Ռազմական հաջողությունների հետ մեկտեղ ուշադրության են արժանանում իշխանության պահպանման դժվարությունները, զորավարի և զինվորների հարաբերությունները, շրջապատի ազդեցությունը, քաղաքական որոշումների հետևանքները և աշխարհակալական ձգտումների մարդկային ու պետական գինը։ Այս հանգամանքը ստեղծագործությանը հաղորդում է ոչ միայն պատմական, այլև բարոյափիլիսոփայական նշանակություն, քանի որ Ալեքսանդրի կենսագրությունը հնարավորություն է տալիս խորհելու իշխանության բնույթի, փառքի անցողիկության, մարդկային հավակնությունների և պատմական մեծության չափանիշների շուրջ։ Երկի կարևոր թեմաներից է նաև հունական և արևելյան քաղաքակրթությունների փոխհարաբերությունը։ Ալեքսանդրի նվաճումները հանգեցրին հունական մշակույթի տարածմանը Արևելքում և նպաստեցին հելլենիստական աշխարհի ձևավորմանը։ Նվաճված տարածքներում հունական քաղաքական, լեզվական և մշակութային ազդեցության տարածումը փոխեց բազմաթիվ ժողովուրդների պատմական զարգացման ընթացքը։ Միաժամանակ տեղի ունեցավ տարբեր քաղաքակրթական ավանդույթների փոխազդեցություն, որի հետևանքով ձևավորվեցին նոր մշակութային կենտրոններ, մտավոր կապեր և հասարակական հարաբերություններ։ Այս գործընթացը հսկայական նշանակություն ունեցավ հետագա դարերի գիտության, փիլիսոփայության, արվեստի, ճարտարապետության և գրականության զարգացման համար։ Կուրտիոս Ռուփոսի պատմագրական մոտեցման կարևոր առանձնահատկություններից է պատմական իրադարձությունների ներկայացումը մարդկային բնավորությունների, բարոյական ընտրությունների և քաղաքական հակասությունների միջոցով։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում ոչ միայն պատերազմների ու նվաճումների արտաքին ընթացքին, այլև պատմական գործիչների հոգեբանական նկարագրին, նրանց մղումներին և որոշումների հետևանքներին։ Այսպիսով, պատմությունը վերածվում է մարդկային բնավորության և իշխանության հարաբերությունների ուսումնասիրության։ Ալեքսանդրի կերպարի միջոցով բարձրացվում են առաջնորդության, խիզախության, ինքնատիրապետման, փառասիրության, չափավորության և պատասխանատվության հարցեր։ Պատմական շարադրանքը համադրում է ռազմական իրադարձությունների նկարագրությունը, քաղաքական զարգացումների ներկայացումը և բարոյական դատողությունները՝ ստեղծելով անտիկ պատմագրությանը բնորոշ բազմաշերտ պատում։ Գրական տեսանկյունից աշխատությունն առանձնանում է պատմողական արտահայտչականությամբ, իրադարձությունների դրամատիկ ներկայացմամբ, կերպարների բնութագրման կարևորությամբ և պատմական նյութի գեղարվեստական մշակմամբ։ Կուրտիոս Ռուփոսի ոճին բնորոշ են հռետորական արտահայտչամիջոցները, հակադրությունները, բարոյախոսական դիտարկումները և պատմական իրադարձությունների ազդեցիկ մեկնաբանությունը։ Նրա երկը միաժամանակ պատմական տեղեկությունների աղբյուր է և գրական ստեղծագործություն, որտեղ փաստագրական պատումը համադրվում է հռետորական ու գեղարվեստական հնարքներով։ Պատմական հավաստիության տեսանկյունից այն կարևոր է նաև որպես Ալեքսանդրի մասին անտիկ շրջանից պահպանված պատմագրական ավանդույթներից մեկը, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հին հեղինակների վերաբերմունքը Մակեդոնիայի արքայի նկատմամբ։ Պետք է նկատի ունենալ, որ Կուրտիոս Ռուփոսի շարադրանքը կրում է իր ժամանակաշրջանի պատմագրական մտածողության և հռետորական գրականության ազդեցությունը, ինչն աշխատությունը դարձնում է արժեքավոր ոչ միայն Ալեքսանդրի պատմության, այլև հռոմեական պատմագրության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Ալեքսանդր Մեծի մասին պատմական ավանդույթը մեծ ազդեցություն է ունեցել նաև համաշխարհային գրականության, միջնադարյան պատմագրության և քաղաքական մտքի վրա։ Նրա կերպարը դարեր շարունակ ընկալվել է որպես անսահման փառքի, ռազմական հանճարի, նվաճողական հավակնությունների և աշխարհակալական իշխանության խորհրդանիշ։ Նրա մասին պատմությունները տարածվել են տարբեր ժողովուրդների գրականություններում՝ ենթարկվելով նոր մեկնաբանությունների և դառնալով պատմական ու գեղարվեստական բազմաթիվ ստեղծագործությունների նյութ։ Հայ մշակութային միջավայրում նույնպես Ալեքսանդրի կերպարը հայտնի է եղել պատմական, գրական և թարգմանական ավանդույթների միջոցով, իսկ նրա մասին անտիկ երկերի հայերեն տարածումը նպաստել է համաշխարհային պատմական ժառանգության ճանաչմանը։ 19-րդ դարում Մխիթարյան միաբանության կողմից նման աշխատությունների հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ուներ հայ ընթերցողի կրթական և մտավոր աշխարհայացքի ընդլայնման համար։ Վիեննայի Մխիթարյան միաբանությունը մեծ դեր է ունեցել դասական գրականության, պատմագրության և եվրոպական գիտական ժառանգության հայերեն ներկայացման գործում՝ նպաստելով հին աշխարհի պատմության ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների տարածմանը։ Այս հրատարակությունը կարևոր է անտիկ պատմագրության հայերեն մատչելիության, դասական հեղինակների ժառանգության տարածման և հայ գրական-թարգմանական մշակույթի զարգացման պատմության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, դասական բանասերներին, գրականագետներին, հին աշխարհի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ռազմական պատմության մասնագետներին և Ալեքսանդր Մակեդոնացու կենսագրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Գրքի գիտական ու ընթերցողական արժեքը պայմանավորված է հին աշխարհի քաղաքական և ռազմական պատմության ուսումնասիրության, Ալեքսանդրի աշխարհակալական գործունեության ընկալման, հելլենիստական քաղաքակրթության ձևավորման նախադրյալների ճանաչման և անտիկ պատմագրության գրական առանձնահատկությունների բացահայտման հնարավորությամբ։