Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է պորֆիրինային միացությունների և ԴՆԹ-ի A-կոնֆորմացիայի միջև առաջացող մոլեկուլային փոխազդեցությունների ֆիզիկաքիմիական և կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե նուկլեինաթթվի տարածական կառուցվածքը ինչպես է ազդում պորֆիրինների կապման բնույթի, կայունության և ընտրողականության վրա։ A-ձևը տարբերվում է ԴՆԹ-ի առավել տարածված B-ձևից պարույրի երկրաչափությամբ, հիմքերի տարածական դասավորությամբ և ակոսների կառուցվածքային առանձնահատկություններով, ինչի պատճառով նույն լիգանդը տարբեր կոնֆորմացիաների հետ կարող է փոխազդել տարբեր կերպ։ Պորֆիրինները դիտարկվում են որպես ընդարձակ արոմատիկ մակերես և փոփոխելի ծայրամասային խմբեր ունեցող մոլեկուլներ, որոնց կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս տարբեր ոչ կովալենտ փոխազդեցությունների միջոցով կապվել նուկլեինաթթուների հետ։ Ուսումնասիրվում են էլեկտրաստատիկ փոխազդեցությունների, ջրածնային կապերի, արոմատիկ համակարգերի փոխազդեցությունների և ԴՆԹ-ի մակերևութային կառուցվածքի հետ կապման հնարավոր դերերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պորֆիրինի լիցքի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և միջավայրի ֆիզիկաքիմիական պայմանների ազդեցությանը ձևավորվող համալիրների հատկությունների վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կապման հնարավոր մեխանիզմների տարբերակումը և դրանց կախվածության գնահատումը ԴՆԹ-ի կոնֆորմացիայից։ Դիտարկվում է նաև, թե լիգանդի միացումը որքանով կարող է կապված լինել նուկլեինաթթվի տեղային կառուցվածքային փոփոխությունների կամ համալիրի կայունության փոփոխության հետ։ Փորձարարական ուսումնասիրությունների շրջանակում կարող են կիրառվել սպեկտրադիտական և այլ ֆիզիկաքիմիական մոտեցումներ, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել կապման ընթացքում պորֆիրինի օպտիկական հատկությունների փոփոխությունները, համալիրների ձևավորումը և փոխազդեցության հարաբերական ուժգնությունը։ Տարբեր պայմաններում ստացված տվյալների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու կառուցվածք–փոխազդեցություն կապը և առանձնացնելու այն գործոնները, որոնք նպաստում են տվյալ կոնֆորմացիայի նկատմամբ լիգանդի ընտրողականությանը։ Կարևորվում է նաև A- և այլ կոնֆորմացիոն վիճակներում գտնվող ԴՆԹ-ի հետ պորֆիրինների փոխազդեցությունների համեմատական ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է ավելի ամբողջական պատկերացում տալ նուկլեինաթթվի երկրաչափության ազդեցության մասին։ Նման համակարգերի ուսումնասիրությունն ունի հիմնարար նշանակություն մոլեկուլային կենսաֆիզիկայի, ֆոտոքիմիայի և նուկլեինաթթուների ֆիզիկաքիմիայի համար՝ նպաստելով ԴՆԹ-ի կոնֆորմացիոն վիճակների մոլեկուլային ճանաչման մեխանիզմների վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատությունը նաև կարևոր հիմք է պորֆիրին–նուկլեինաթթու համալիրների կառուցվածքային և սպեկտրային հատկությունների հետագա ուսումնասիրությունների համար։