Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է ամարանտի բուսական հումքի քիմիական կազմի ուսումնասիրությանը և դրա վերամշակմամբ սպիրտային արտադրանքի ստացման տեխնոլոգիական հնարավորությունների գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության շրջանակում ամարանտը դիտարկվում է որպես ածխաջրեր և այլ օրգանական բաղադրիչներ պարունակող բուսական հումք, որի տեխնոլոգիական արժեքը պայմանավորված է ինչպես սկզբնական քիմիական բաղադրությամբ, այնպես էլ վերամշակման ընթացքում տեղի ունեցող կենսաքիմիական ու ֆիզիկաքիմիական փոփոխություններով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հումքի տարբեր բաղադրիչների՝ ածխաջրերի, սպիտակուցների, լիպիդների, հանքային նյութերի և այլ միացությունների բնութագրմանը, քանի որ դրանց հարաբերակցությունը կարող է ազդել տեխնոլոգիական գործընթացի արդյունավետության և վերջնական արտադրանքի հատկությունների վրա։ Քննվում են բուսական հումքի նախնական մշակման սկզբունքները, դրա կառուցվածքային բաղադրիչների փոխակերպման և խմորման համար մատչելի շաքարների ձևավորման հետ կապված գործընթացները։ Կարևորվում է հումքի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ազդեցությունը վերամշակման առանձին փուլերի վրա, ինչպես նաև տարբեր տեխնոլոգիական պայմանների համեմատական գնահատումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է խմորման գործընթացի ուսումնասիրությունը՝ դիտարկելով հումքի բաղադրության և ընտրված տեխնոլոգիական ռեժիմների ազդեցությունը սպիրտային արտադրանքի ձևավորման վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գործընթացի ընթացքում առաջացող միջանկյալ և վերջնական նյութերի քիմիական բնութագրմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել հումքի փոխակերպման աստիճանը և ստացված արտադրանքի որակական ցուցանիշները։ Քննվում են նաև վերամշակման ընթացքում առաջացող կողմնակի նյութերի և մնացորդների հատկությունները՝ դրանց հետագա օգտահանման կամ այլ արտադրական նպատակներով օգտագործման հնարավորությունների տեսանկյունից։ Քիմիական վերլուծության կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ համեմատելու սկզբնական հումքի, վերամշակման տարբեր փուլերում ստացված նյութերի և վերջնական արտադրանքի բաղադրությունը՝ բացահայտելով հիմնական փոխակերպումների օրինաչափությունները։ Կարևորվում է տեխնոլոգիական արդյունավետության և հումքի համալիր օգտագործման փոխկապակցվածությունը, քանի որ բուսական ռեսուրսների վերամշակման ժամանակ տնտեսական և բնապահպանական նշանակություն ունի ոչ միայն հիմնական արտադրանքի ստացումը, այլև մնացորդային նյութերի արդյունավետ օգտագործումը։ Ամարանտի ուսումնասիրությունն այս տեսանկյունից կարող է նպաստել ոչ ավանդական բուսական հումքի կիրառման հնարավորությունների ընդլայնմանը և կենսատեխնոլոգիական վերամշակման նոր ուղղությունների զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել սննդի և խմորման արտադրությունների տեխնոլոգիայի, կենսատեխնոլոգիայի, բուսական հումքի քիմիայի և կիրառական կենսաքիմիայի ոլորտներում աշխատող մասնագետների ու հետազոտողների համար։