Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն մասնագիտական կրթության ոլորտում որակի կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման արդյունավետ ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմքում բարձրագույն կրթության որակի հասկացության, դրա գնահատման չափանիշների և կառավարման ժամանակակից մեխանիզմների ուսումնասիրությունն է՝ հաշվի առնելով կրթական համակարգի զարգացման, աշխատաշուկայի պահանջների փոփոխության և մասնագիտական կրթության նկատմամբ հասարակության ու գործատուների աճող ակնկալիքների պայմանները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների կրթական գործընթացի կազմակերպման, կրթական ծրագրերի մշակման և կատարելագործման, դասավանդման մեթոդների, ուսանողների գնահատման, դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացման և կրթական արդյունքների գնահատման հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներքին և արտաքին որակի ապահովման համակարգերին, դրանց արդյունավետությանը և բուհերի կառավարման ընդհանուր համակարգում դրանց դերին։ Կարևորվում է նաև կրթության որակի և աշխատաշուկայի պահանջների համապատասխանության հարցը, քանի որ ժամանակակից բարձրագույն կրթության արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն ուսանողների կողմից տեսական գիտելիքների յուրացմամբ, այլև նրանց գործնական հմտությունների, քննադատական մտածողության, մասնագիտական և հաղորդակցական կարողությունների ձևավորմամբ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև կրթական ծրագրերի արդիականացման, գործատուների և մասնագիտական կառույցների հետ համագործակցության, ուսանողների կարծիքների և հետադարձ կապի կիրառման, ինչպես նաև շրջանավարտների զբաղվածության ցուցանիշների միջոցով կրթական արդյունքների գնահատման հնարավորություններին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասախոսական ներուժի կառավարման խնդիրը, ներառյալ մասնագիտական վերապատրաստումը, գիտահետազոտական գործունեության խթանումը, դասավանդման նորարարական մեթոդների կիրառումը և դասախոսների աշխատանքի գնահատման համակարգերի կատարելագործումը։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել նյութատեխնիկական բազայի, թվային կրթական միջավայրի, տեղեկատվական ռեսուրսների և ուսանողների կրթական ու սոցիալական աջակցության ազդեցությունը կրթության որակի վրա։ Աշխատությունը կարող է վերլուծել նաև բուհերի ինքնավարության և հաշվետվողականության հարաբերակցությունը, կառավարման թափանցիկությունը, որակի մշակույթի ձևավորումը և տարբեր շահակիցների՝ ուսանողների, դասախոսների, գործատուների և պետական կառավարման մարմինների ներգրավվածությունը որակի ապահովման գործընթացներում։ Հիմնախնդիրների լուծման համատեքստում կարող են առաջարկվել որակի գնահատման և մշտադիտարկման մեխանիզմների կատարելագործում, կրթական ծրագրերի պարբերական վերանայում, թվային գործիքների արդյունավետ օգտագործում, դասախոսների շարունակական մասնագիտական զարգացում, գործնական ուսուցման ընդլայնում և բուհերի ու աշխատաշուկայի կապերի ամրապնդում։ Կարևոր է նաև որակի կառավարման համակարգը դիտարկել ոչ միայն որպես վերահսկողական մեխանիզմ, այլ որպես շարունակական բարելավման գործընթաց, որի նպատակն է բարձրացնել կրթական արդյունքների արդյունավետությունը և ուսանողների մրցունակությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բուհերի ղեկավարների, կրթության կառավարման մասնագետների, դասախոսների, որակի ապահովման պատասխանատուների, պետական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների և կրթության ոլորտի ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու ՀՀ բարձրագույն մասնագիտական կրթության ոլորտում որակի կառավարման առկա խնդիրների, դրանց առաջացման պատճառների և փոխկապակցվածության մասին՝ առաջարկելով համակարգային լուծումներ, որոնք կարող են նպաստել կրթության արդյունավետության, մրցունակության, թափանցիկության և շարունակական բարելավման բարձրացմանը։