Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է 1920 թվականի մայիսից մինչև 1921 թվականի հուլիսը Զանգեզուրում տեղի ունեցած ռազմական և քաղաքական իրադարձությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարածաշրջանի բնակչության ինքնապաշտպանական պայքարն է, որը ծավալվեց Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկայուն քաղաքական իրավիճակի, խորհրդայնացման գործընթացների և տարածաշրջանում ձևավորված բարդ ռազմաքաղաքական պայմանների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են Զանգեզուրի աշխարհաքաղաքական և ռազմավարական նշանակությունը, տարածաշրջանի բնակչության ազգային ու քաղաքական դիրքորոշումները, տեղական իշխանությունների գործունեությունը և արտաքին ուժերի ազդեցությունը տեղի ունեցող իրադարձությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1920 թվականի մայիսյան իրադարձություններին, Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո Զանգեզուրում ստեղծված իրավիճակին, Կարմիր բանակի և տեղական հայկական ուժերի միջև ռազմական բախումներին, ինչպես նաև տարածաշրջանի ինքնապաշտպանության կազմակերպմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Գարեգին Նժդեհի և մյուս ռազմական ու քաղաքական գործիչների գործունեությանը, տեղական զինված ուժերի կազմակերպմանը, ռազմավարական դիրքերի պահպանմանը և բնակավայրերի պաշտպանության մարտավարությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Զանգեզուրի ներքին քաղաքական իրավիճակին, բնակչության տարբեր խմբերի հարաբերություններին և այն հանգամանքներին, որոնք նպաստեցին երկարատև դիմադրության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է տարածաշրջանի նկատմամբ Խորհրդային Ռուսաստանի և հարևան Ադրբեջանի քաղաքականության, ինչպես նաև հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների ազդեցության վերլուծությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ռազմական գործողությունների ընթացքին, տարածքային վերահսկողության փոփոխություններին, հաղորդակցության և մատակարարման խնդիրներին ու պայքարի ընթացքում կիրառված կազմակերպչական միջոցներին։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև 1921 թվականի ընթացքում տեղի ունեցած քաղաքական զարգացումները և այն գործընթացները, որոնք հանգեցրին Զանգեզուրի վերջնական խորհրդայնացմանն ու տարածաշրջանի վարչաքաղաքական կարգավիճակի ձևավորմանը։ Պատմական իրադարձությունների համադրական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ոչ միայն ռազմական դիմադրության ընթացքը, այլև դրա քաղաքական, սոցիալական և ազգային նշանակությունը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայաստանի առաջին հանրապետության վերջին շրջանի և խորհրդայնացման գործընթացի վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում կազմելու տեսանկյունից, քանի որ Զանգեզուրում տեղի ունեցած իրադարձությունները սերտորեն կապված էին այդ ժամանակաշրջանի Հայաստանի ընդհանուր քաղաքական ճգնաժամի և տարածաշրջանային ուժերի վերադասավորման հետ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել 1920-1921 թվականների Հարավային Կովկասի պատմության, հայ ազգային-ազատագրական շարժումների և տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական զարգացումների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ռազմական պատմության մասնագետներին, քաղաքագետներին, հայագետներին, աղբյուրագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։