Ready-made Materials

Աշխատությունը նվիրված է միգրացիոն գործընթացների ուսումնասիրության, դրանց զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման և մոդելավորման տեսական, մեթոդաբանական ու կիրառական հիմնախնդիրներին՝ սահմանադրականության սկզբունքների և Հայաստանի Հանրապետության հասարակական-քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական զարգացման առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում են բնակչության տեղաշարժերի պատճառներն ու հետևանքները, միգրացիոն հոսքերի ձևավորման և փոփոխության գործոնները, ինչպես նաև միգրացիոն քաղաքականության և սահմանադրաիրավական կարգավորման փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սահմանադրականության հասկացությանը, իրավական պետության սկզբունքներին, մարդու հիմնարար իրավունքների և ազատությունների պաշտպանությանը, ինչպես նաև բնակչության ազատ տեղաշարժի, բնակության վայրի ընտրության և պետության կողմից քաղաքացիների իրավունքների ապահովման սահմանադրական երաշխիքներին։ Ուսումնասիրվում են միգրացիայի հիմնական տեսակները՝ արտաքին և ներքին, ժամանակավոր և մշտական, աշխատանքային, կրթական, ընտանեկան և հարկադիր տեղաշարժերը՝ դրանց առաջացման սոցիալական, տնտեսական, ժողովրդագրական ու քաղաքական նախադրյալների տեսանկյունից։ Կարևորվում է Հայաստանի Հանրապետությունում միգրացիոն գործընթացների պատմական զարգացումը, անկախությունից հետո բնակչության տեղաշարժերի առանձնահատկությունները, արտագաղթի և ներգաղթի միտումները, աշխատանքային միգրացիայի դերը և բնակչության տարածքային բաշխման փոփոխությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են միգրացիոն գործընթացների վրա ազդող գործոնները, մասնավորապես՝ զբաղվածության հնարավորությունները, բնակչության եկամուտները, կենսամակարդակը, կրթական և մասնագիտական զարգացման պայմանները, անվտանգային միջավայրը, ժողովրդագրական կառուցվածքը և սոցիալական ենթակառուցվածքների հասանելիությունը։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում միգրացիոն հոսքերի քանակական գնահատման և կանխատեսման մեթոդները, վիճակագրական տվյալների մշակումը, ժողովրդագրական ցուցանիշների վերլուծությունը և մաթեմատիկական ու տնտեսաչափական մոդելների կիրառման հնարավորությունները։ Քննարկվում են միգրացիոն գործընթացների մոդելավորման համակարգային մոտեցումները, պատճառահետևանքային կապերի բացահայտման մեթոդները, տարբեր գործոնների փոխազդեցության գնահատումը և հնարավոր զարգացման սցենարների կառուցման սկզբունքները։ Կարևորվում է մոդելավորման միջոցով միգրացիոն քաղաքականության տարբեր միջոցառումների հնարավոր հետևանքների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով բնակչության թվաքանակի, աշխատուժի կառուցվածքի, տարածաշրջանային զարգացման և սոցիալական համակարգերի վրա դրանց ազդեցությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում սահմանադրական կարգավորման և միգրացիոն քաղաքականության փոխկապակցվածությանը, պետության իրավական պարտավորություններին, քաղաքացիների և օտարերկրացիների իրավական կարգավիճակին, ինչպես նաև միջազգային իրավունքի նորմերի և ներպետական օրենսդրության հարաբերակցությանը։ Անդրադարձ է կատարվում մարդու իրավունքների պաշտպանության, խտրականության բացառման, իրավական որոշակիության, համաչափության և պետական կառավարման հաշվետվողականության սկզբունքների նշանակությանը միգրացիոն գործընթացների կարգավորման գործում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միգրացիայի սոցիալ-տնտեսական հետևանքների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ աշխատաշուկայի փոփոխությունները, մարդկային կապիտալի տեղաշարժը, մասնագիտական ներուժի կորուստների և ձեռքբերումների հնարավոր ազդեցությունները, դրամական փոխանցումների տնտեսական նշանակությունը և ընտանիքների սոցիալական կառուցվածքի փոփոխությունները։ Դիտարկվում են նաև միգրացիայի ժողովրդագրական հետևանքները՝ բնակչության տարիքային կազմի, ծնելիության, բնակավայրերի զարգացման և տարածաշրջանային անհամաչափությունների համատեքստում։ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով առանձնահատուկ ուշադրության կարող են արժանանալ սահմանամերձ և գյուղական բնակավայրերից բնակչության արտահոսքի, մայրաքաղաքի և մարզերի միջև ներքին տեղաշարժերի, ինչպես նաև վերադարձի միգրացիայի և վերաինտեգրման հիմնախնդիրները։ Քննարկվում են միգրանտների սոցիալական պաշտպանության, կրթության, առողջապահության և աշխատանքի իրավունքների ապահովման, ինչպես նաև պետական ծառայություններից օգտվելու իրավական ու կազմակերպական պայմանները։ Կարևորվում է պետական մարմինների, տեղական ինքնակառավարման համակարգի, միջազգային կազմակերպությունների և քաղաքացիական հասարակության համագործակցությունը միգրացիոն քաղաքականության մշակման և իրականացման գործընթացում։ Աշխատության շրջանակներում կարող են ուսումնասիրվել միգրացիոն տվյալների հավաքագրման և համակարգման խնդիրները, տեղեկատվական բազաների կատարելագործման հնարավորությունները, պաշտոնական վիճակագրության սահմանափակումները և հետազոտական արդյունքների արժանահավատության ապահովման մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միգրացիոն գործընթացների կանխատեսման անորոշություններին, մոդելների կիրառելիության սահմաններին և սոցիալ-տնտեսական ու քաղաքական փոփոխությունների պայմաններում դրանց վերանայման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության տեսական հիմքում կարող են դիտարկվել միգրացիայի դասական և ժամանակակից տեսությունները, բնակչության շարժունակության տնտեսական մոդելները, համակարգային վերլուծության մեթոդները, սահմանադրական իրավունքի հայեցակարգերը և պետական քաղաքականության գնահատման մոտեցումները։ Կարևորվում է միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ տարբեր պետություններում միգրացիոն գործընթացների կառավարման, իրավական կարգավորման և կանխատեսման մեխանիզմների առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու ժողովրդագրական և սոցիալ-տնտեսական վերլուծությունը սահմանադրաիրավական ուսումնասիրության հետ՝ միգրացիոն քաղաքականության մշակման համար համալիր գիտական հիմքեր ձևավորելու նպատակով։ Հետազոտությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանի Հանրապետությունում միգրացիոն գործընթացների գնահատման մեթոդաբանության զարգացմանը, բնակչության շարժունակության օրինաչափությունների բացահայտմանը, մարդու իրավունքների վրա հիմնված պետական քաղաքականության ուսումնասիրությանը և ժողովրդագրական ու սոցիալ-տնտեսական զարգացման ռազմավարությունների հիմնավորմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ժողովրդագիրների, տնտեսագետների, իրավաբանների, քաղաքագետների, սոցիոլոգների, միգրացիոն քաղաքականության մասնագետների, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և Հայաստանի միգրացիոն գործընթացների ու սահմանադրականության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հրատարակությունը նվիրված է հանրային լայն շրջանակներին սպասարկող գրադարանների գործունեության կազմակերպման, ընթերցողների հետ աշխատանքի արդյունավետ մեթոդների կիրառման և գրադարանային սպասարկման առաջավոր փորձի տարածման հիմնախնդիրներին։ Այն մեթոդական բնույթի աշխատություն է, որի հիմնական նպատակն է ներկայացնել գրադարանային աշխատանքի գործնական փորձը, մասնագիտական մոտեցումները և կազմակերպչական այն միջոցները, որոնք կարող են նպաստել գրադարանների գործունեության բարելավմանը, ընթերցանության խթանմանը և բնակչության մշակութային ու կրթական պահանջմունքների բավարարմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մասսայական գրադարանների դերին հասարակության կրթական և մշակութային կյանքում, գրքի ու ընթերցանության հանրահռչակմանը, գիտելիքների տարածմանը և բնակչության տարբեր սոցիալական ու տարիքային խմբերի տեղեկատվական սպասարկմանը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են գրադարանային ֆոնդերի կազմակերպման, գրականության ընտրության, գրքերի դասակարգման, կատալոգների և քարտարանների օգտագործման, ինչպես նաև ընթերցողների համար անհրաժեշտ հրատարակությունների մատչելիության ապահովման հարցերը։ Կարևորվում են գրադարանային սպասարկման անհատական և խմբային ձևերը, ընթերցողների հետաքրքրությունների ուսումնասիրությունը, ընթերցանության ուղղորդումը և գրադարանավարի մասնագիտական խորհրդատվության նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ գրականության դիտումների, ընթերցողական հանդիպումների, գրական երեկոների, քննարկումների, բարձրաձայն ընթերցումների և մշակութային միջոցառումների կազմակերպման մեթոդներին։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում գրադարանների կողմից բնակչության տարբեր խմբերի հետ իրականացվող աշխատանքները, մասնավորապես՝ երեխաների, երիտասարդների, աշխատավորների, գյուղական բնակչության և ինքնակրթությամբ զբաղվող ընթերցողների սպասարկման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են ընթերցողների ներգրավման, գրադարանային այցելությունների ակտիվացման, ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության պահպանման և գրադարանի հասարակական նշանակության բարձրացման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում գրադարանավարների մասնագիտական պատրաստվածությանը, նրանց կազմակերպչական հմտություններին, ընթերցողների հետ հաղորդակցվելու կարողություններին և գրադարանային աշխատանքի մեթոդների շարունակական կատարելագործմանը։ Կարևորվում է առաջավոր գրադարանների գործունեության փորձի ուսումնասիրությունը, հաջողված կազմակերպչական մոտեցումների ընդհանրացումը և դրանց կիրառման հնարավորությունների գնահատումը տարբեր գրադարանային հաստատություններում։ Աշխատության շրջանակներում կարող են դիտարկվել գրադարանների աշխատանքային պլանների կազմման, տարեկան և ընթացիկ հաշվետվությունների պատրաստման, ընթերցողական ակտիվության հաշվառման և գրադարանային գործունեության արդյունքների գնահատման հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գրադարանների համագործակցությանը դպրոցների, մշակույթի տների, կրթական հաստատությունների, հասարակական կազմակերպությունների և տեղական համայնքների հետ՝ բնակչության մշակութային սպասարկումն առավել արդյունավետ կազմակերպելու նպատակով։ Հրատարակության պատմական համատեքստում կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել խորհրդային ժամանակաշրջանի մասսայական գրադարանների կրթադաստիարակչական և գաղափարական գործառույթները, որոնք կապված էին տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային քաղաքականության, հասարակական լուսավորության և ընթերցանության կազմակերպման պետական մոտեցումների հետ։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու գրադարանների գործունեության ոչ միայն մասնագիտական, այլև պատմամշակութային առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով գրադարանային հաստատությունների դերը հասարակական գիտելիքների տարածման և մշակութային կյանքի կազմակերպման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի գրադարանային աշխատանքի մեթոդական ապահովման նշանակությունը, քանի որ գործնական փորձի համակարգված ներկայացումը կարող է ծառայել որպես մասնագիտական ուսուցման, աշխատանքային հմտությունների կատարելագործման և գրադարանային գործունեության կազմակերպման օժանդակ միջոց։ Քննարկվում են նաև գրադարանային ֆոնդերի արդյունավետ օգտագործման, գրքերի պահպանության, ընթերցողների սպասարկման պայմանների բարելավման և գրադարանային տարածքների նպատակային կազմակերպման հարցերը։ Աշխատության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տարբեր ժամանակաշրջաններում հանրային գրադարանների առջև դրված խնդիրների, դրանց լուծման համար կիրառված մեթոդների և գրադարանավարների մասնագիտական գործունեության առանձնահատկությունների մասին։ Միաժամանակ հրատարակությունը կարող է օգտագործվել գրադարանային գործի պատմության ուսումնասիրության, նախկինում կիրառված սպասարկման ձևերի համեմատական վերլուծության և ժամանակակից գրադարանային գործունեության զարգացման պատմական նախադրյալների բացահայտման համար։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ գրադարանային աշխատանքի ավանդական մեթոդներից շատերը, մասնավորապես՝ ընթերցողների հետ անհատական աշխատանքը, գրականության թեմատիկ ներկայացումը և համայնքային մշակութային միջոցառումների կազմակերպումը, շարունակում են նշանակություն ունենալ նաև ժամանակակից հանրային գրադարանների գործունեության մեջ՝ նոր տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային ծառայությունների հետ համադրման պայմաններում։ Հրատարակությունն ունի մեթոդական, մասնագիտական և պատմամշակութային արժեք՝ նպաստելով գրադարանային աշխատանքի կազմակերպման փորձի ուսումնասիրմանը, մասնագիտական գիտելիքների փոխանցմանը և հանրային գրադարանների զարգացման օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանավարների, գրադարանագետների, մատենագետների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, կրթության և մշակույթի կազմակերպիչների, գրադարանային գործի պատմաբանների, դասախոսների, ուսանողների և հանրային գրադարանների գործունեության կազմակերպմամբ ու ընթերցանության մշակույթի զարգացմամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում փոխհարաբերությունների մարքեթինգի ձևավորման, զարգացման և արդյունավետ կիրառման տեսական, մեթոդաբանական ու գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են կազմակերպությունների և սպառողների միջև երկարաժամկետ ու փոխշահավետ հարաբերությունների հաստատման մեխանիզմները, հաճախորդների վստահության և հավատարմության ձևավորման գործոնները, ինչպես նաև մրցակցային շուկայական միջավայրում կայուն գործարար կապերի զարգացման ռազմավարական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխհարաբերությունների մարքեթինգի էությանը, դրա զարգացման պատմական նախադրյալներին, ավանդական գործարքային մարքեթինգից տարբերություններին և ժամանակակից կազմակերպությունների կառավարման համակարգում ունեցած դերին։ Ուսումնասիրվում են հաճախորդակենտրոն կառավարման սկզբունքները, սպառողների պահանջմունքների բացահայտման մեթոդները, հաճախորդների վարքագծի առանձնահատկությունները և կազմակերպությունների կողմից առաջարկվող ապրանքների ու ծառայությունների նկատմամբ երկարաժամկետ հետաքրքրության պահպանման հնարավորությունները։ Կարևորվում է փոխհարաբերությունների մարքեթինգի կիրառությունը Հայաստանի տնտեսության տարբեր ոլորտներում՝ առևտրի, ծառայությունների, բանկային համակարգի, ապահովագրության, զբոսաշրջության, հեռահաղորդակցության և արտադրական կազմակերպությունների գործունեության համատեքստում։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են հայկական շուկայի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, գործարար միջավայրի զարգացման պայմանները, սպառողական պահանջարկի փոփոխությունները և կազմակերպությունների մրցակցային դիրքերի ամրապնդման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում հաճախորդների հետ հաղորդակցության կազմակերպմանը, նրանց սպասումների գնահատմանը, սպասարկման որակի բարձրացմանը և սպառողների բավարարվածության վրա ազդող հիմնական գործոնների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են հաճախորդների հավատարմության ծրագրերի մշակման, անհատականացված առաջարկների ձևավորման, հետադարձ կապի ապահովման և կազմակերպության նկատմամբ վստահության ամրապնդման գործիքները։ Կարևորվում է հաճախորդների հետ հարաբերությունների կառավարման համակարգերի՝ CRM տեխնոլոգիաների կիրառությունը, հաճախորդների տվյալների հավաքագրման և վերլուծության մեթոդները, ինչպես նաև տեղեկատվական համակարգերի միջոցով մարքեթինգային որոշումների արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում թվային մարքեթինգի, սոցիալական ցանցերի, էլեկտրոնային առևտրի և առցանց հաղորդակցության զարգացման ազդեցությանը կազմակերպությունների ու սպառողների փոխհարաբերությունների վրա։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում թվային միջավայրում հաճախորդների ներգրավման, նրանց հետ շարունակական հաղորդակցության պահպանման, անհատականացված սպասարկման և հաճախորդների փորձառության կառավարման հիմնախնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է փոխհարաբերությունների մարքեթինգի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը՝ հաշվի առնելով հաճախորդների պահպանման ծախսերը, կրկնակի գնումների հաճախականությունը, հաճախորդի կենսացիկլային արժեքը, վաճառքների կայունությունը և կազմակերպության երկարաժամկետ եկամտաբերությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև մարքեթինգային ռազմավարությունների մշակման և իրականացման ընթացքում առաջացող կազմակերպական դժվարությունները, մասնավորապես՝ ֆինանսական ու մարդկային ռեսուրսների սահմանափակությունը, մասնագիտական գիտելիքների պակասը, կառավարման ավանդական մոտեցումները և ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրման հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոքր և միջին ձեռնարկություններում փոխհարաբերությունների մարքեթինգի կիրառման հնարավորություններին, քանի որ սահմանափակ ռեսուրսների պայմաններում հաճախորդների հետ կայուն հարաբերությունների ձևավորումը կարող է նշանակալի դեր ունենալ կազմակերպությունների մրցունակության պահպանման գործում։ Քննարկվում են գործարար գործընկերների, մատակարարների, միջնորդների և այլ շահագրգիռ կողմերի հետ փոխհարաբերությունների կառավարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև համագործակցության, փոխադարձ վստահության և պայմանագրային պարտավորությունների կատարման նշանակությունը գործարար հարաբերությունների կայունության համար։ Կարևորվում է կազմակերպության ներքին մարքեթինգի դերը, աշխատակիցների մոտիվացիան, սպասարկման մշակույթի զարգացումը և մարդկային ռեսուրսների կառավարման ազդեցությունը հաճախորդների բավարարվածության վրա։ Աշխատության շրջանակներում կարող են դիտարկվել Հայաստանի կազմակերպություններում փոխհարաբերությունների մարքեթինգի կիրառման մակարդակի գնահատման մեթոդները, սոցիոլոգիական հարցումների, սպառողների վարքագծի ուսումնասիրությունների և տնտեսական ցուցանիշների վերլուծության հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում միջազգային փորձի ուսումնասիրմանը և դրա կիրառելիության գնահատմանը հայկական շուկայական միջավայրում՝ հաշվի առնելով ազգային գործարար մշակույթը, սպառողների նախասիրությունները, տնտեսական զարգացման պայմանները և մրցակցային հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Հետազոտության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս բացահայտելու փոխհարաբերությունների մարքեթինգի զարգացման հիմնական խոչընդոտները, գնահատելու կազմակերպությունների հաճախորդակենտրոնության մակարդակը և հիմնավորելու երկարաժամկետ գործարար հարաբերությունների կառավարման կատարելագործման ուղղությունները։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանում մարքեթինգային կառավարման մեթոդաբանության զարգացմանը, կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացմանը, հաճախորդների հետ հարաբերությունների արդյունավետ կազմակերպմանը և ժամանակակից շուկայական ռազմավարությունների կատարելագործմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, մարքեթինգի մասնագետների, բիզնեսի կառավարիչների, ձեռնարկատերերի, հաճախորդների սպասարկման և վաճառքների կառավարման մասնագետների, խորհրդատուների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և Հայաստանի գործարար միջավայրում մարքեթինգային հարաբերությունների զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հրատարակությունը նվիրված է խորհրդային ժամանակաշրջանում մանկական և դպրոցական գրադարանների գաղափարադաստիարակչական, կրթական և մշակութային գործունեության կազմակերպման հարցերին՝ Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության համագումարների որոշումների ու գաղափարական ուղղությունների հանրահռչակման համատեքստում։ Աշխատության հիմնական նպատակն է ներկայացնել այն մեթոդական մոտեցումները, որոնց միջոցով գրադարանները կարող էին դպրոցականներին ծանոթացնել կուսակցական համագումարների աշխատանքներին, դրանցում քննարկված հասարակական, տնտեսական և քաղաքական խնդիրներին, ինչպես նաև խորհրդային հասարակության զարգացման վերաբերյալ պաշտոնական գաղափարական պատկերացումներին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկական և դպրոցական գրադարանների դերին սովորողների ընթերցանության կազմակերպման, հասարակական գիտելիքների փոխանցման, քաղաքական տեղեկատվության տարածման և խորհրդային գաղափարախոսության շրջանակներում քաղաքացիական դաստիարակության իրականացման գործում։ Հրատարակության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են դպրոցականների տարիքային առանձնահատկություններին համապատասխան գրականության ընտրության, թեմատիկ գրքային ցուցահանդեսների կազմակերպման, մատենագիտական ցանկերի կազմման, ընթերցողական զրույցների և խմբային քննարկումների անցկացման մեթոդները։ Կարևորվում է գրադարանավարների և ուսուցիչների համագործակցությունը՝ դպրոցականների համար պատմաքաղաքական նյութերը հասկանալի ներկայացնելու, համապատասխան գրականություն առաջարկելու և ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրություն ձևավորելու նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում խորհրդային պետական և կուսակցական համակարգի կառուցվածքի, կոմունիստական կուսակցության համագումարների նշանակության, դրանց ընդունած որոշումների և հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտների վրա նախատեսվող ազդեցությունների ներկայացման մեթոդական հարցերին։ Առանձնահատուկ տեղ կարող են զբաղեցնել Խորհրդային Միության տնտեսական զարգացման, արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, գիտության, կրթության և մշակույթի ոլորտներում առաջադրված խնդիրների վերաբերյալ տեղեկատվական նյութերը, որոնք նախատեսված էին դպրոցական լսարանի համար։ Քննարկվում են մանկապատանեկան գրականության, հասարակագիտական հրատարակությունների, հանրամատչելի գրքերի, պարբերական մամուլի և պատկերազարդ նյութերի օգտագործման հնարավորությունները գրադարանային միջոցառումների ընթացքում։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում գրադարանային աշխատանքի այն ձևերը, որոնք ուղղված էին դպրոցականների ակտիվ մասնակցության ապահովմանը՝ գրքերի համատեղ ընթերցումներ, հարցուպատասխաններ, թեմատիկ երեկոներ, գրական-տեղեկատվական հանդիպումներ և ցուցադրական միջոցառումներ։ Կարևորվում է նաև ընթերցողների տարիքային խմբերի տարբերակումը, քանի որ տարրական, միջին և բարձր դասարանների աշակերտների համար հասարակական ու քաղաքական թեմաների ներկայացումը պահանջում էր տարբեր բովանդակային և մանկավարժական մոտեցումներ։ Աշխատության շրջանակներում կարող են դիտարկվել գրադարանային ֆոնդերի համալրման, համապատասխան գրականության առանձնացման, ընթերցանության պլանավորման և գրադարանային միջոցառումների արդյունավետության գնահատման հարցերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում գրադարանավարի մասնագիտական գործունեությանը՝ որպես ընթերցանության կազմակերպչի, տեղեկատվության միջնորդի և խորհրդային կրթադաստիարակչական համակարգի մասնակցի։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին խորհրդային ժամանակաշրջանում գրադարանային հաստատությունները ներգրավվում պետական և կուսակցական գաղափարական ծրագրերի իրականացման գործընթացներում, ինչպես էին քաղաքական իրադարձությունները ներկայացվում երեխաներին և ինչպիսի մեթոդներով էր կազմակերպվում համապատասխան գրականության տարածումը։ Պատմական տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր աղբյուր է խորհրդային մանկավարժության, գրադարանագիտության և քաղաքական սոցիալականացման մեխանիզմների ուսումնասիրության համար։ Այն արտացոլում է այն ժամանակաշրջանի պաշտոնական մոտեցումները, որոնց համաձայն դպրոցական գրադարանները պետք է մասնակցեին ոչ միայն ընթերցանության և գիտելիքների տարածման, այլև որոշակի գաղափարական արժեքների ձևավորման գործընթացին։ Միաժամանակ հրատարակության բովանդակությունը նպատակահարմար է դիտարկել իր պատմական և քաղաքական համատեքստում՝ տարբերակելով գրադարանային աշխատանքի մասնագիտական մեթոդները և դրանց միջոցով տարածվող կուսակցական գաղափարախոսությունը։ Հատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև վերնագրում հիշատակվող կուսակցական համագումարների համարակալման տարբերությունը, որը մատենագիտական ճշգրտման տեսանկյունից կարող է պահանջել սկզբնաղբյուրի կամ հրատարակության տիտղոսաթերթի ուսումնասիրություն։ Աշխատության ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել խորհրդային կրթական հաստատություններում տեղեկատվության տարածման եղանակների, գրադարանների հասարակական գործառույթների և մանկապատանեկան ընթերցանության գաղափարական ուղղվածության բացահայտմանը։ Այն հնարավորություն է տալիս համեմատելու պատմական գրադարանային մեթոդները ժամանակակից գրադարանագիտության սկզբունքների հետ՝ ուշադրություն դարձնելով տեղեկատվական գրագիտությանը, աղբյուրների քննադատական գնահատմանը և ընթերցողների ինքնուրույն մտածողության զարգացման նշանակությանը։ Հրատարակությունն ունի պատմամշակութային, մանկավարժական և գրադարանագիտական արժեք՝ որպես խորհրդային ժամանակաշրջանի դպրոցական գրադարանների գործունեության կազմակերպման և գաղափարադաստիարակչական աշխատանքի ուսումնասիրության աղբյուր։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագետների, մատենագետների, մանկավարժների, կրթության պատմաբանների, մշակութաբանների, խորհրդային պատմության հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և մանկական գրադարանների պատմությամբ ու կրթական համակարգի գաղափարական գործառույթներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ժողովրդավարական համախմբման պայմաններում քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության ձևավորման, զարգացման և արդյունավետության բարձրացման տեսական, ինստիտուցիոնալ ու հասարակական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության քաղաքական գործընթացների օրինակով։ Հետազոտության առանցքում են քաղաքական մասնակցության էությունը, դրա հիմնական ձևերն ու մեխանիզմները, ժողովրդավարական ինստիտուտների կայացման գործընթացում քաղաքացիների ներգրավվածության նշանակությունը և հասարակության ու պետական իշխանության փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդավարական համախմբման հասկացության տեսական մեկնաբանություններին, քաղաքական համակարգի կայունացման պայմաններին, ժողովրդավարական արժեքների հասարակական արմատավորմանը և քաղաքական ինստիտուտների նկատմամբ հանրային վստահության ձևավորման գործոններին։ Ուսումնասիրվում են քաղաքական մասնակցության ավանդական և ժամանակակից ձևերը, մասնավորապես՝ ընտրություններին մասնակցությունը, քաղաքական կուսակցությունների գործունեության մեջ ներգրավվածությունը, հասարակական կազմակերպությունների աշխատանքը, հանրային քննարկումները, քաղաքացիական նախաձեռնությունները, խաղաղ հավաքները և պետական որոշումների ընդունման գործընթացների նկատմամբ հասարակական վերահսկողությունը։ Կարևորվում է քաղաքական մասնակցության և ժողովրդավարական կառավարման փոխկապակցվածությունը՝ հաշվի առնելով քաղաքացիների ներգրավվածության հնարավոր ազդեցությունը քաղաքական ներկայացուցչության, պետական կառավարման հաշվետվողականության և հանրային քաղաքականության ձևավորման վրա։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են Հայաստանի անկախացումից հետո քաղաքական համակարգի վերափոխման առանձնահատկությունները, բազմակուսակցական համակարգի ձևավորումը, ընտրական ինստիտուտների զարգացումը և քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների գործունեության ընդլայնումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում քաղաքական մշակույթի, հասարակական արժեքների, պատմական փորձառության և սոցիալ-տնտեսական պայմանների ազդեցությանը քաղաքացիների քաղաքական վարքագծի և մասնակցության շարժառիթների վրա։ Քննարկվում են քաղաքական ակտիվության և պասիվության պատճառները, քաղաքական օտարման, հասարակական անվստահության, քաղաքացիական անտարբերության և քաղաքական գործընթացներից հեռանալու հնարավոր գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սոցիալական անհավասարության, կրթական մակարդակի, զբաղվածության, բնակության վայրի և տեղեկատվության հասանելիության ազդեցությանը քաղաքական մասնակցության հնարավորությունների վրա։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում երիտասարդների, կանանց, տարբեր սոցիալական խմբերի և մարզային բնակչության քաղաքական ներգրավվածության առանձնահատկությունները, նրանց մասնակցության խոչընդոտները և հանրային որոշումների կայացման գործընթացներում ներկայացվածության հարցերը։ Կարևորվում են քաղաքական սոցիալականացման մեխանիզմները, ընտանիքի, կրթական հաստատությունների, լրատվամիջոցների և հասարակական կազմակերպությունների դերը քաղաքացիների քաղաքական գիտակցության ու քաղաքացիական պատասխանատվության ձևավորման գործում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է քաղաքական կուսակցությունների և քաղաքացիական հասարակության փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, կուսակցությունների հասարակական ներկայացուցչության գործառույթների գնահատումը և քաղաքացիների շահերի արտահայտման ինստիտուցիոնալ հնարավորությունների վերլուծությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հասարակական կազմակերպությունների, նախաձեռնող խմբերի և քաղաքացիական շարժումների գործունեությանը՝ որպես հանրային մասնակցության և քաղաքական պահանջների ձևակերպման հնարավոր հարթակների։ Քննարկվում են պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մակարդակներում մասնակցային մեխանիզմների զարգացման հարցերը, այդ թվում՝ հանրային լսումների, խորհրդակցությունների, համայնքային քննարկումների և քաղաքացիների առաջարկությունների ներկայացման ընթացակարգերի նշանակությունը։ Աշխատության շրջանակներում դիտարկվում են նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, սոցիալական ցանցերի և թվային հաղորդակցության միջոցների ազդեցությունները քաղաքական մասնակցության նոր ձևերի առաջացման վրա։ Կարևորվում են առցանց քաղաքական քննարկումների, էլեկտրոնային մասնակցության և թվային քաղաքացիական նախաձեռնությունների հնարավորությունները, ինչպես նաև տեղեկատվական անհավասարության, ապատեղեկատվության և հասարակական բևեռացման հետ կապված մարտահրավերները։ Հետազոտության տեսական հիմքում կարող են դիտարկվել մասնակցային և ներկայացուցչական ժողովրդավարության հայեցակարգերը, քաղաքական մշակույթի տեսությունները, քաղաքացիական հասարակության վերաբերյալ մոտեցումները և ժողովրդավարական անցման ու համախմբման ուսումնասիրության համեմատական մեթոդները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում Հայաստանի քաղաքական գործընթացների համեմատական վերլուծությանը՝ հաշվի առնելով հետխորհրդային հասարակությունների ինստիտուցիոնալ վերափոխումների առանձնահատկությունները, պետական կառավարման զարգացման տարբեր փուլերը և հասարակական մասնակցության փոփոխվող պայմանները։ Անդրադարձ է կատարվում քաղաքական մասնակցության գնահատման մեթոդաբանական հարցերին, մասնավորապես՝ հասարակական կարծիքի ուսումնասիրություններին, ընտրական մասնակցության ցուցանիշների վերլուծությանը, սոցիոլոգիական հարցումներին և քաղաքական վարքագծի որակական ու քանակական հետազոտության հնարավորություններին։ Կարևորվում է ժողովրդավարական համախմբման գործընթացում ոչ միայն քաղաքացիների մասնակցության ծավալը, այլև դրա բովանդակությունը, կամավորությունը, տեղեկացվածությունը և հանրային որոշումների վրա ազդեցության իրական հնարավորությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու քաղաքական մասնակցության զարգացման խոչընդոտներն ու ինստիտուցիոնալ նախադրյալները, ինչպես նաև հանրային վստահության, քաղաքական հաշվետվողականության և քաղաքացիական ներգրավվածության միջև փոխկապակցվածությունները։ Հետազոտությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով Հայաստանի քաղաքական համակարգի զարգացման, ժողովրդավարական ինստիտուտների կայացման, քաղաքացիական հասարակության և քաղաքական վարքագծի ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, քաղաքական սոցիոլոգների, պետական կառավարման մասնագետների, իրավաբանների, հասարակական կազմակերպությունների հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և Հայաստանի ժողովրդավարական զարգացման ու քաղաքացիական մասնակցության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ընտրական համակարգերի ձևավորման, ընտրությունների՝ որպես քաղաքական ինստիտուտի կայացման և ժողովրդավարական վերափոխումների պայմաններում դրանց զարգացման տեսական, իրավական, ինստիտուցիոնալ ու հասարակական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են ժողովրդավարական կառավարման սկզբունքները, քաղաքական իշխանության ձևավորման ընտրական մեխանիզմները, քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության հնարավորությունները և ընտրությունների դերը պետական իշխանության լեգիտիմության ապահովման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտրությունների ինստիտուտի պատմական զարգացմանը, ներկայացուցչական ժողովրդավարության ձևավորմանը, ընտրական իրավունքի ընդլայնմանը և ժամանակակից քաղաքական համակարգերում ընտրական գործընթացների կազմակերպման հիմնական սկզբունքներին։ Ուսումնասիրվում են ազատ, հավասար, համընդհանուր և պարբերական ընտրությունների իրավաքաղաքական հիմքերը, ընտրողների կամարտահայտության ապահովման պայմանները, ընտրական մրցակցության առանձնահատկությունները և ընտրական գործընթացների նկատմամբ հասարակական վստահության ձևավորման գործոնները։ Կարևորվում է ժողովրդավարացման գործընթացների և ընտրական ինստիտուտների փոխկապակցվածությունը՝ հաշվի առնելով, որ ընտրությունների կազմակերպման իրավական և գործնական մեխանիզմները կարող են ազդել քաղաքական ներկայացուցչության, իշխանության հաշվետվողականության և հասարակական մասնակցության բնույթի վրա։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են մեծամասնական, համամասնական և խառը ընտրական համակարգերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց կիրառման սկզբունքները և քաղաքական ներկայացուցչության ձևավորման վրա ունեցած հնարավոր ազդեցությունները։ Քննարկվում են ընտրական օրենսդրության զարգացման, ընտրական վարչարարության կազմակերպման, ընտրական հանձնաժողովների գործունեության և ընտրական գործընթացների իրավական կարգավորման հիմնախնդիրները։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում քաղաքական կուսակցությունների և ընտրական համակարգերի փոխհարաբերությունները, կուսակցական մրցակցության ձևավորումը, քաղաքական բազմակարծության ինստիտուցիոնալացումը և հասարակության տարբեր խմբերի քաղաքական ներկայացվածության ապահովման հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում ընտրական մշակույթի, քաղաքացիների քաղաքական գիտակցության, ընտրություններին մասնակցելու շարժառիթների և հասարակական վստահության նշանակությանը ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման գործընթացում։ Կարևորվում են քաղաքացիական հասարակության կազմակերպությունների, զանգվածային լրատվության միջոցների, դիտորդական առաքելությունների և հասարակական վերահսկողության մեխանիզմների գործառույթները ընտրական գործընթացների թափանցիկության և հաշվետվողականության ապահովման տեսանկյունից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ժողովրդավարական անցման պայմաններում ընտրական ինստիտուտների կայացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ քաղաքական համակարգի վերափոխման, սահմանադրական և օրենսդրական բարեփոխումների, պետական կառավարման կառուցվածքային փոփոխությունների և քաղաքական մրցակցության զարգացման համատեքստում։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում անցումային հասարակություններում ընտրական գործընթացների կազմակերպման դժվարություններին, ընտրական իրավունքի գործնական իրացման խնդիրներին, վարչական ռեսուրսների հնարավոր ազդեցությանը և ընտրական վեճերի լուծման ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին։ Քննարկվում են նաև ընտրական գործընթացների նկատմամբ հանրային վստահության ամրապնդման, ընտրական տեղեկատվության մատչելիության, քաղաքական մասնակցության հավասար հնարավորությունների և ընտրողների իրավունքների պաշտպանության հարցերը։ Աշխատության շրջանակներում դիտարկվում են ժողովրդավարացման տարբեր տեսական մոտեցումները, քաղաքական անցման և ժողովրդավարության ամրապնդման վերաբերյալ քաղաքագիտական հայեցակարգերը, ինչպես նաև ընտրական ինստիտուտների կայացման գործընթացի համեմատական ուսումնասիրության հնարավորությունները։ Կարևորվում է միջազգային փորձի վերլուծությունը՝ տարբեր պետությունների ընտրական համակարգերի ձևավորման, ընտրական բարեփոխումների իրականացման և ժողովրդավարական կառավարման մեխանիզմների զարգացման առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու նաև հետխորհրդային պետությունների քաղաքական վերափոխումների առանձնահատկություններին, ընտրական համակարգերի փոփոխություններին և նոր պետական ինստիտուտների ձևավորման ընթացքում առաջացած իրավաքաղաքական խնդիրներին։ Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդավարացման գործընթացների ուսումնասիրության համատեքստում նման հետազոտական մոտեցումները կարող են կիրառվել ընտրական օրենսդրության զարգացման, կուսակցական համակարգի ձևավորման, ընտրական վարչարարության և քաղաքական մասնակցության փոփոխությունների վերլուծության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանանում ընտրությունների և քաղաքական լեգիտիմության փոխհարաբերությունները, ընտրական արդյունքների հասարակական ընդունման պայմանները, իշխանության խաղաղ փոխանցման ինստիտուցիոնալ մեխանիզմները և քաղաքական պատասխանատվության ապահովման սկզբունքները։ Քննարկվում են նաև ընտրական ինստիտուտների կայացման գնահատման չափանիշները, որոնց թվում կարող են դիտարկվել ընտրական օրենսդրության կայունությունը, վարչարարության անկախությունը, քաղաքական մրցակցության պայմանները, քաղաքացիների մասնակցության հնարավորությունները և ընտրական իրավունքների պաշտպանության արդյունավետությունը։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով ժողովրդավարության տեսության, համեմատական քաղաքագիտության, սահմանադրական իրավունքի, քաղաքական ինստիտուտների և ընտրական գործընթացների ուսումնասիրության զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, քաղաքական սոցիոլոգների, ընտրական համակարգերի հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման ու քաղաքական վերափոխումների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Շիրակի և Լոռու տարածաշրջանների երկրաշարժային ակտիվ գոտում բնական լանդշաֆտների վրա մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցության, դրանց կառուցվածքային և գործառնական փոփոխությունների, ինչպես նաև բնապահպանական հավասարակշռության պահպանման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են բնական և մարդածին գործոնների փոխազդեցությունները, լանդշաֆտային համալիրների տարածական փոփոխությունները, երկրաբանական ու գեոմորֆոլոգիական գործընթացների առանձնահատկությունները և տարածքի բնական ռեսուրսների օգտագործման հետևանքով առաջացող էկոլոգիական խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Շիրակի և Լոռու ֆիզիկաաշխարհագրական պայմաններին, ռելիեֆի կառուցվածքին, կլիմայական առանձնահատկություններին, հողային և բուսական ծածկույթի բազմազանությանը, ջրագրական ցանցին և բնական լանդշաֆտների ձևավորման հիմնական օրինաչափություններին։ Ուսումնասիրվում են լեռնային և միջլեռնային տարածքներում բնական համալիրների զարգացման առանձնահատկությունները, դրանց կայունությունը արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ և մարդու գործունեությամբ պայմանավորված փոփոխությունների դրսևորման ձևերը։ Կարևորվում է տարածաշրջանի բարձր սեյսմիկ ակտիվության նշանակությունը բնական միջավայրի զարգացման և վերափոխման գործընթացներում, մասնավորապես՝ երկրաշարժերի ազդեցությունը ռելիեֆի, լանջերի կայունության, հողածածկույթի և բնական էկոհամակարգերի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում երկրաշարժային երևույթների և մարդածին ներգործությունների փոխկապակցվածությանը՝ հաշվի առնելով, որ բնական աղետների հետևանքները կարող են խորանալ տարածքների ոչ նպատակային օգտագործման, անտառածածկույթի նվազման, հողերի խախտման և կառուցապատման առանձնահատկությունների պայմաններում։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում գյուղատնտեսական հողօգտագործման, անասնապահության, արոտավայրերի շահագործման, անտառահատումների, հանքարդյունաբերության, արդյունաբերական արտադրության և բնակավայրերի ընդարձակման ազդեցությունները բնական լանդշաֆտների վրա։ Քննարկվում են հողերի էրոզիայի, լանջային գործընթացների ակտիվացման, բուսականության կազմի փոփոխության, բնական միջավայրի մասնատման և հողային ռեսուրսների որակական վատթարացման պատճառներն ու հետևանքները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են նաև ճանապարհաշինության, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացման, բնակավայրերի վերակառուցման և քաղաքաշինական գործունեության հետևանքով առաջացող լանդշաֆտային փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում երկրաշարժերից տուժած տարածքների վերականգնման և վերակառուցման գործընթացների բնապահպանական գնահատմանը, քանի որ շինարարական աշխատանքները, հողային զանգվածների տեղափոխումը և նոր ենթակառուցվածքների ձևավորումը կարող են փոփոխել բնական լանդշաֆտների կառուցվածքն ու գործառույթները։ Ուսումնասիրվում են մարդածին ազդեցության տարբեր աստիճաններ ունեցող տարածքների առանձնացման, լանդշաֆտների խախտվածության գնահատման և բնապահպանական վիճակի տարածական տարբերությունների բացահայտման մեթոդները։ Կարևորվում են դաշտային աշխարհագրական դիտարկումների, քարտեզագրական վերլուծության, երկրատեղեկատվական համակարգերի, հեռահար զոնդավորման տվյալների և համեմատական աշխարհագրական հետազոտությունների կիրառման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բնական լանդշաֆտների մարդածին վերափոխման աստիճանի գնահատումը՝ հաշվի առնելով հողօգտագործման բնույթը, բուսածածկույթի պահպանվածությունը, հողերի դեգրադացման մակարդակը, տեխնածին օբյեկտների տարածումը և բնական համալիրների վերականգնողական ներուժը։ Անդրադարձ է կատարվում անտառային, մարգագետնային, տափաստանային և գյուղատնտեսական լանդշաֆտների փոխակերպման առանձնահատկություններին, դրանց կենսաբազմազանության պահպանման խնդիրներին և էկոլոգիական կայունության վրա ազդող գործոններին։ Առանձնահատուկ ուշադրության են արժանանում լանդշաֆտային համակարգերի դիմադրողականությունը, բնական վերականգնման հնարավորությունները և մարդածին ծանրաբեռնվածության թույլատրելի սահմանների գնահատման հարցերը։ Քննարկվում են տարածքային պլանավորման, բնական ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման, հողերի պահպանության և բնապահպանական միջոցառումների մշակման գիտական հիմքերը։ Կարևորվում է սեյսմիկ վտանգների հաշվառումը տարածքների օգտագործման և տնտեսական գործունեության կազմակերպման ընթացքում՝ նպատակ ունենալով նվազեցնել բնական ու տեխնածին ռիսկերի համակցված ազդեցությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև լանդշաֆտների էկոլոգիական վիճակի բարելավման, խախտված տարածքների վերականգնման, անտառվերականգնման, հակաէրոզիոն միջոցառումների և կայուն հողօգտագործման սկզբունքների կիրառման հնարավորություններին։ Հետազոտության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Շիրակի և Լոռու բնական միջավայրի տարածական զարգացման առանձնահատկությունները, գնահատելու տնտեսական գործունեության երկարաժամկետ հետևանքները և հիմնավորելու լանդշաֆտների պահպանության ու վերականգնման առաջնահերթ ուղղությունները։ Աշխատությունն ունի գիտական և գործնական նշանակություն՝ նպաստելով լանդշաֆտագիտության, ֆիզիկական աշխարհագրության, երկրաէկոլոգիայի, բնօգտագործման և տարածաշրջանային բնապահպանական պլանավորման զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետների, երկրաբանների, բնապահպանների, լանդշաֆտագետների, էկոլոգների, տարածքային պլանավորման մասնագետների, սեյսմիկ ռիսկերի հետազոտողների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և Հայաստանի բնական միջավայրի պահպանության ու մարդածին փոփոխությունների ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է մոլիբդենիտային խտանյութերի վերամշակման և դրանցից բարձր մաքրության ու մանրադիսպերս կառուցվածքի մոլիբդենի դիսուլֆիդի ստացման արդյունավետ տեխնոլոգիական եղանակների մշակման գիտական, տեսական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են մոլիբդեն պարունակող հանքային հումքի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությունը, խտանյութերի բաղադրության առանձնահատկությունների բացահայտումը, անցանկալի խառնուրդների հեռացման մեթոդների կատարելագործումը և ստացվող նյութի որակական ցուցանիշների վերահսկման տեխնոլոգիական հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մոլիբդենիտի բյուրեղային կառուցվածքին, քիմիական բաղադրությանը, շերտավոր կառուցվածքով պայմանավորված ֆիզիկական հատկություններին և արդյունաբերական տարբեր բնագավառներում դրա կիրառման հեռանկարներին։ Ուսումնասիրվում են մոլիբդենիտային խտանյութերում առկա մետաղական ու ոչ մետաղական խառնուրդների բնույթը, դրանց ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի մաքրության աստիճանի վրա, ինչպես նաև հումքի նախնական մշակման և հարստացման հնարավորությունները։ Քննարկվում են մոլիբդենի դիսուլֆիդի ստացման ու մաքրման ֆիզիկական, քիմիական և ֆիզիկաքիմիական մոտեցումները, որոնց ընտրությունը պայմանավորված է ելակետային հումքի հատկություններով, պահանջվող մաքրության աստիճանով և արտադրանքի մասնիկների չափային բնութագրերով։ Կարևորվում են նյութի դիսպերսայնության կարգավորման, մասնիկների չափերի բաշխման, տեսակարար մակերեսի մեծացման և կառուցվածքային միատարրության ապահովման խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում տեխնոլոգիական գործընթացների ընթացքում նյութի բյուրեղային կառուցվածքի պահպանման, հնարավոր կառուցվածքային փոփոխությունների վերահսկման և ստացվող փոշենման արտադրանքի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների գնահատման հարցերին։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում խտանյութերի վերամշակման ընթացքում տեղի ունեցող ֆիզիկաքիմիական փոխակերպումները, տարբեր բաղադրիչների փոխազդեցությունները և տեխնոլոգիական պարամետրերի ազդեցությունը նյութի վերջնական հատկությունների վրա։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են մաքրման արդյունավետության գնահատման չափանիշները, խառնուրդների մնացորդային պարունակության որոշման մեթոդները և բարձր մաքրությամբ արտադրանքի ստացման համար անհրաժեշտ որակի վերահսկման սկզբունքները։ Կարևորվում է նյութի կառուցվածքի և բաղադրության հետազոտման ժամանակակից վերլուծական մեթոդների կիրառությունը, այդ թվում՝ ռենտգենաֆազային վերլուծության, էլեկտրոնային մանրադիտակման, սպեկտրային հետազոտությունների և մասնիկների չափերի որոշման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ստացվող մոլիբդենի դիսուլֆիդի ֆունկցիոնալ հատկությունների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով դրա շերտավոր կառուցվածքը, շփման փոքր գործակիցը, ջերմային և քիմիական կայունության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր տեխնիկական միջավայրերում կիրառելիությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում բարձր մաքրությամբ և վերահսկվող դիսպերսայնությամբ նյութերի օգտագործմանը հակաշփական ծածկույթների, պինդ քսանյութերի, կոմպոզիտային նյութերի և հատուկ նշանակության տեխնիկական արտադրատեսակների ստեղծման գործում։ Քննարկվում են նաև մոլիբդենի դիսուլֆիդի կիրառման հնարավորությունները ժամանակակից նյութագիտության, էլեկտրոնիկայի, կատալիզի և նանոտեխնոլոգիաների ոլորտներում, որտեղ նյութի մաքրությունը, մասնիկների չափերը և մակերևութային հատկությունները կարող են էական ազդեցություն ունենալ դրա ֆունկցիոնալ արդյունավետության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարևոր տեղ են զբաղեցնում տեխնոլոգիական գործընթացների նյութական հաշվեկշռի, հումքի օգտագործման արդյունավետության, արտադրանքի ելքի և ստացման եղանակների տնտեսական նպատակահարմարության գնահատման հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արդյունաբերական վերամշակման ընթացքում առաջացող թափոնների նվազեցմանը, նյութական ռեսուրսների խնայողությանը և բնապահպանական պահանջների պահպանմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի մոլիբդեն պարունակող հանքային հումքի համալիր օգտագործման նշանակությունը Հայաստանի հանքարդյունաբերության և մետալուրգիական արտադրության զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս գնահատելու տեղական հանքային հումքից բարձր ավելացված արժեք ունեցող նյութերի ստացման հեռանկարները, հումքային արտադրանքից դեպի խորքային վերամշակում անցնելու հնարավորությունները և գիտատար տեխնոլոգիաների ներդրման նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել նաև մշակված տեխնոլոգիական լուծումների լաբորատոր փորձարկման, ստացված արդյունքների համեմատական գնահատման, արտադրական մասշտաբավորման և տեխնոլոգիական գործընթացների կայունության ապահովման հարցերը։ Կարևորվում է արտադրանքի մաքրության, դիսպերսայնության և կառուցվածքային հատկությունների փոխկապակցվածության բացահայտումը, որը կարող է հիմք ծառայել տարբեր կիրառությունների համար նախատեսված մոլիբդենի դիսուլֆիդի նպատակային արտադրության կազմակերպման գործում։ Հետազոտությունն ունի գիտական և գործնական նշանակություն՝ նպաստելով հանքային հումքի վերամշակման տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը, բարձր մաքրությամբ անօրգանական նյութերի ստացման մեթոդաբանության զարգացմանը և ժամանակակից արդյունաբերության համար պահանջված ֆունկցիոնալ նյութերի արտադրության հնարավորությունների ընդլայնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել քիմիկոսների, նյութագետների, մետալուրգների, հանքային հումքի վերամշակման մասնագետների, քիմիական տեխնոլոգիաների ինժեներների, նանոնյութերի հետազոտողների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և մոլիբդենի միացությունների ստացման ու կիրառման տեխնոլոգիաներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Աշխատությունը նվիրված է ավտոմոբիլների տրանսմիսիայի հիմնական ագրեգատների տեխնիկական վիճակի, հուսալիության, երկարակեցության և շահագործման ռեսուրսի վրա արտաքին ու ներքին գործոնների ազդեցության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են ավտոմոբիլային տրանսպորտի արդյունավետ շահագործման ապահովումը, տրանսմիսիայի հանգույցների մաշվածության օրինաչափությունների բացահայտումը, դրանց աշխատանքային ռեսուրսի գնահատման մեթոդների կատարելագործումը և տեխնիկական սպասարկման ու վերանորոգման գործընթացների օպտիմալացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխանցման տուփերի, կցորդիչների, կարդանային փոխանցումների, գլխավոր փոխանցումների, դիֆերենցիալների և շարժահաղորդման համակարգի այլ բաղադրիչների աշխատանքային պայմաններին, դրանց վրա ազդող մեխանիկական, ջերմային և դինամիկական բեռնվածքներին, ինչպես նաև շահագործման ընթացքում առաջացող մաշվածության և խափանումների պատճառներին։ Ուսումնասիրվում են ճանապարհային ծածկույթի վիճակի, տեղանքի ռելիեֆի, երթևեկության ինտենսիվության, տրանսպորտային միջոցների բեռնվածության, շարժման արագության, արագացման և արգելակման ռեժիմների ազդեցությունները տրանսմիսիայի ագրեգատների տեխնիկական բնութագրերի և ծառայության տևողության վրա։ Կարևորվում են կլիմայական պայմանների, շրջակա միջավայրի ջերմաստիճանի, փոշոտվածության, խոնավության և շահագործման սեզոնային առանձնահատկությունների ազդեցության գնահատման հարցերը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև վարորդի վարելու ոճին, փոխանցումների փոփոխման հաճախականությանը, շարժիչի և տրանսմիսիայի աշխատանքային ռեժիմների համապատասխանությանը, ինչպես նաև տեխնիկական սպասարկման կանոնների պահպանման նշանակությանը։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում շփման, մաշվածության, հոգնածային վնասվածքների, թրթռումների, հարվածային բեռնվածքների և քսանյութերի հատկությունների փոփոխության հետ կապված գործընթացները, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ տրանսմիսիայի ագրեգատների աշխատունակության վրա։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են տեխնիկական ռեսուրսի բնութագրման հիմնական ցուցանիշները, մասնավորապես՝ մինչև սահմանային վիճակի հասնելը կատարվող վազքը, անխափան աշխատանքի տևողությունը, խափանումների հաճախականությունը, վերանորոգումների պարբերականությունը և ագրեգատների մնացորդային ռեսուրսը։ Քննարկվում են շահագործական տվյալների հավաքագրման, տեխնիկական վիճակի ախտորոշման, մաշվածության չափումների, փորձարարական հետազոտությունների և վիճակագրական վերլուծության մեթոդները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում հավանականությունների տեսության, մաթեմատիկական վիճակագրության և հուսալիության տեսության կիրառմանը՝ տրանսմիսիայի ագրեգատների ծառայության տևողության կանխատեսման և շահագործական գործոնների ազդեցության քանակական գնահատման նպատակով։ Ուսումնասիրվում են տարբեր աշխատանքային պայմաններում ագրեգատների ռեսուրսային ցուցանիշների փոփոխության օրինաչափությունները, դրանց միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները և տեխնիկական վիճակի վատթարացման հիմնական պատճառները։ Կարևորվում է շահագործական պայմանների ծանրության գնահատման չափանիշների մշակումը, որոնց միջոցով հնարավոր է համեմատել տարբեր ճանապարհային, կլիմայական և բեռնվածքային միջավայրերում աշխատող ավտոմոբիլների տեխնիկական ռեսուրսները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ագրեգատների մնացորդային աշխատունակության գնահատման և խափանումների կանխատեսման մեթոդների ուսումնասիրությունը, ինչը կարող է նպաստել անսպասելի տեխնիկական անսարքությունների նվազեցմանը և տրանսպորտային միջոցների շահագործման անվտանգության բարձրացմանը։ Անդրադարձ է կատարվում պլանային և կանխարգելիչ տեխնիկական սպասարկման կազմակերպմանը, քսանյութերի ընտրությանը, ախտորոշման պարբերականության սահմանմանը և վերանորոգման աշխատանքների արդյունավետ իրականացմանը։ Քննարկվում են նաև ավտոմոբիլային տրանսպորտի շահագործման տնտեսական ցուցանիշները, մասնավորապես՝ պահեստամասերի ծախսը, տեխնիկական սպասարկման և վերանորոգման արժեքը, տրանսպորտային միջոցների պարապուրդները և ագրեգատների վաղաժամ փոխարինման հետևանքով առաջացող կորուստները։ Հետազոտության արդյունքների գործնական կիրառությունը կարող է նպաստել ավտոտրանսպորտային կազմակերպություններում տեխնիկական սպասարկման համակարգերի կատարելագործմանը, մեքենաների շահագործման ռեժիմների հիմնավորված ընտրությանը և տրանսմիսիայի ագրեգատների աշխատանքային ռեսուրսի առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի ավտոմոբիլների շահագործման իրական պայմանների և արտադրողների կողմից սահմանված նորմատիվային ցուցանիշների համեմատությունը, որը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տեխնիկական ռեսուրսի փոփոխությունները տարբեր շահագործական միջավայրերում։ Աշխատությունն ունի գիտական, տեխնիկական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով ավտոմոբիլների հուսալիության տեսության, տեխնիկական ախտորոշման, տրանսպորտային միջոցների շահագործման և մեքենաների երկարակեցության գնահատման մեթոդաբանության զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել ավտոմոբիլային ինժեներների, մեխանիկների, տրանսպորտային միջոցների շահագործման մասնագետների, ավտոտրանսպորտային կազմակերպությունների տեխնիկական ղեկավարների, մեքենաշինության ոլորտի հետազոտողների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և ավտոմոբիլային տեխնիկայի հուսալիության ու շահագործման արդյունավետության բարձրացման հարցերով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Աշխատությունը նվիրված է աստղաֆիզիկայի կարևորագույն հիմնախնդիրներից մեկի՝ գերնոր աստղերի առաջացման, զարգացման և դրանց ծնող գալակտիկաների ֆիզիկական ու կառուցվածքային առանձնահատկությունների վիճակագրական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են աստղային էվոլյուցիայի ավարտական փուլերում տեղի ունեցող հզոր պայթյունային երևույթները, դրանց առաջացման ֆիզիկական մեխանիզմները, տարբեր տիպերի գերնոր աստղերի տարածական բաշխումը և այդ երևույթների կապը գալակտիկաների հատկությունների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գերնոր աստղերի դասակարգմանը, դրանց լուսատվության, սպեկտրային բնութագրերի, պայծառության փոփոխության և դիտողական այլ ցուցանիշների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են գերնոր աստղերի հիմնական տեսակների՝ Ia, Ib, Ic և II տիպերի առանձնահատկությունները, դրանց առաջացման հնարավոր նախապայմանները, նախորդող աստղային համակարգերի բնույթը և պայթյունների ֆիզիկական գործընթացների տարբերությունները։ Կարևորվում է զանգվածեղ աստղերի միջուկային կոլապսի և սպիտակ թզուկների հետ կապված ջերմամիջուկային պայթյունների ուսումնասիրությունը՝ որպես աստղային էվոլյուցիայի և տիեզերքում քիմիական տարրերի առաջացման ու տարածման կարևոր գործընթացներ։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են գերնոր աստղերի հայտնաբերման հաճախականության, դրանց տարածական տեղաբաշխման, տարբեր գալակտիկական միջավայրերում հանդիպման հավանականության և դիտողական ընտրանքի առանձնահատկությունների վիճակագրական վերլուծության մեթոդները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում ծնող գալակտիկաների ձևաբանական դասակարգմանը, դրանց աստղային զանգվածին, լուսատվությանը, գունային ցուցանիշներին, աստղառաջացման ակտիվությանը, քիմիական բաղադրությանը և այլ ֆիզիկական պարամետրերին։ Ուսումնասիրվում են պարուրաձև, էլիպսաձև և անկանոն գալակտիկաներում գերնոր աստղերի հանդիպման հաճախականությունների հնարավոր տարբերությունները, ինչպես նաև գալակտիկաների աստղային բնակչությունների տարիքային կազմի և գերնոր աստղերի տեսակների միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Կարևորվում է աստղառաջացման ինտենսիվության ազդեցությունը զանգվածեղ աստղերի էվոլյուցիայի և միջուկային կոլապսով պայմանավորված գերնոր աստղերի առաջացման հաճախականության վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են ավելի հին աստղային բնակչություններ ունեցող գալակտիկաներում ջերմամիջուկային գերնոր աստղերի առաջացման առանձնահատկությունները և դրանց հնարավոր կապը կրկնակի աստղային համակարգերի էվոլյուցիայի հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է գերնոր աստղերի դիրքերի ուսումնասիրությունը ծնող գալակտիկաների ներսում՝ հաշվի առնելով գալակտիկական կենտրոններից ունեցած հեռավորությունը, պարուրաթևերի կառուցվածքը, աստղառաջացման ակտիվ շրջանների տեղաբաշխումը և միջաստղային միջավայրի առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում դիտողական տվյալների հավաքագրման, աստղագիտական կատալոգների օգտագործման, տարբեր աստղադիտակներով ստացված չափումների համադրման և վիճակագրական ընտրանքների ձևավորման մեթոդաբանական հարցերին։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում տվյալների ամբողջականության, հայտնաբերման հավանականության, դիտողական սահմանափակումների և ընտրանքային շեղումների ազդեցության գնահատման խնդիրները, որոնք էական նշանակություն ունեն ստացված վիճակագրական արդյունքների հավաստիության համար։ Քննարկվում են մաթեմատիկական վիճակագրության, հավանականությունների տեսության, հարաբերակցային վերլուծության և տվյալների բազմաչափ մշակման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները՝ գերնոր աստղերի և գալակտիկաների բնութագրերի միջև օրինաչափությունների բացահայտման նպատակով։ Կարևորվում է գերնոր աստղերի հաճախականության գնահատումը գալակտիկաների աստղային զանգվածի և աստղառաջացման տեմպի նկատմամբ, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու աստղային բնակչությունների զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև գերնոր աստղերի նշանակությանը գալակտիկաների քիմիական էվոլյուցիայի, միջաստղային միջավայրի հարստացման, ծանր քիմիական տարրերի տարածման և նոր աստղերի ձևավորման գործընթացների տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում Ia տիպի գերնոր աստղերի կիրառությունը որպես տիեզերական հեռավորությունների որոշման կարևոր աստղաֆիզիկական գործիք, ինչպես նաև դրանց լուսատվության հնարավոր կախվածությունը ծնող գալակտիկաների հատկություններից։ Նման ուսումնասիրությունները նշանակություն ունեն տիեզերաբանական հեռավորությունների սանդղակի ճշգրտման և Տիեզերքի ընդարձակման վերաբերյալ դիտողական տվյալների մեկնաբանման համար։ Հետազոտության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս համադրելու աստղային էվոլյուցիայի տեսական մոդելները և իրական աստղագիտական դիտումների արդյունքները՝ բացահայտելով գերնոր աստղերի առաջացման պայմանների բազմազանությունը և դրանց կախվածությունը գալակտիկական միջավայրից։ Աշխատությունն ունի գիտական և մեթոդաբանական նշանակություն՝ նպաստելով արտագալակտիկական աստղագիտության, աստղային բնակչությունների ֆիզիկայի, դիտողական աստղաֆիզիկայի և վիճակագրական աստղագիտության զարգացմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել աստղագետների, աստղաֆիզիկոսների, տիեզերաբանների, մաթեմատիկական վիճակագրության մասնագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների, ֆիզիկայի և աստղագիտության ուսանողների, ինչպես նաև Տիեզերքի կառուցվածքի, գալակտիկաների էվոլյուցիայի և աստղային պայթյունների ֆիզիկայով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է շինարարության ոլորտում տուֆաքարերի, դրանց արդյունահանման և մշակման ընթացքում առաջացող թափոնների, ինչպես նաև բնական ծակոտկեն լցանյութերով պատրաստվող թեթև բետոնների համալիր կիրառման միջոցով արդյունավետ որմնակոնստրուկցիաների մշակման, նախագծման և օգտագործման տեսական, տեխնոլոգիական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում են տեղական բնական շինանյութերի ռացիոնալ օգտագործման, շինարարական արտադրության նյութատարության նվազեցման, շենքերի արտաքին և ներքին պատերի ջերմատեխնիկական ու կառուցվածքային հատկությունների բարելավման, ինչպես նաև շինարարական թափոնների վերամշակման և երկրորդային օգտագործման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տուֆի՝ որպես բնական հրաբխային ծագման շինանյութի ֆիզիկամեխանիկական հատկություններին, ծակոտկեն կառուցվածքին, խտությանը, ամրությանը, ջերմահաղորդականությանը, խոնավության կլանման առանձնահատկություններին և շինարարական կոնստրուկցիաներում կիրառման տեխնոլոգիական պայմաններին։ Ուսումնասիրվում են տուֆաքարերի արդյունահանման, կտրման և մշակման ընթացքում առաջացող քարային մնացորդների, մանրացված նյութերի ու փոշենման բաղադրիչների օգտագործման հնարավորությունները՝ որպես շինարարական խառնուրդների, բետոնների և այլ կոմպոզիտային նյութերի բաղադրիչներ։ Քննարկվում են բնական ծակոտկեն լցանյութերի տեսակները, դրանց հատիկաչափական կազմը, ֆիզիկական և մեխանիկական բնութագրերը, ինչպես նաև թեթև բետոնների կառուցվածքի ձևավորման և շահագործական հատկությունների վրա դրանց ազդեցությունը։ Կարևորվում է տուֆաքարերի և թեթև բետոնների համատեղ կիրառման տեխնոլոգիական նպատակահարմարությունը, տարբեր նյութերի համադրությամբ բազմաշերտ և համակցված պատային կառուցվածքների ձևավորման հնարավորությունները, ինչպես նաև դրանց ամրության, կայունության և ջերմամեկուսացման ցուցանիշների գնահատումը։ Անդրադարձ է կատարվում որմնակոնստրուկցիաների կրողունակության, դեֆորմացիոն հատկությունների, ճաքակայունության, ջերմային դիմադրության, խոնավային ռեժիմի և երկարատև շահագործման հուսալիության հետ կապված հարցերին։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում տարբեր բաղադրությամբ թեթև բետոնների պատրաստման տեխնոլոգիաները, կապակցանյութերի և լցանյութերի օպտիմալ հարաբերակցության ընտրությունը, բետոնային խառնուրդների մշակելիությունը, կարծրացման պայմանները և պատրաստի նյութերի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների գնահատման մեթոդները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են նաև շինարարական կոնստրուկցիաների սեփական քաշի նվազեցման, շենքերի էներգաարդյունավետության բարձրացման, ջերմային կորուստների սահմանափակման և նյութական ռեսուրսների խնայողության հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում Հայաստանի Հանրապետության բնական քարային հումքի պաշարների, հատկապես հրաբխային ծագման ապարների օգտագործման առանձնահատկություններին, տեղական շինանյութերի արտադրության զարգացմանը և հանքարդյունաբերական թափոնների արդյունավետ վերամշակմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տարբեր կառուցվածքային լուծումների համեմատական գնահատումը՝ հաշվի առնելով դրանց տեխնիկական բնութագրերը, արտադրության և տեղադրման ծախսերը, շինարարական աշխատանքների աշխատատարությունը և շահագործման ընթացքում ապահովվող արդյունավետությունը։ Քննարկվում են նաև որմնակոնստրուկցիաների նախագծման և հաշվարկման սկզբունքները, նյութերի համատեղ աշխատանքի առանձնահատկությունները, շինարարական նորմատիվ պահանջների ապահովումը և տարբեր բեռնվածքների պայմաններում կոնստրուկցիաների վարքի գնահատման հնարավորությունները։ Կարևորվում են երկրաշարժակայուն շինարարության պայմաններում պատային կառուցվածքների զանգվածի, ամրության և դեֆորմացիոն հատկությունների նշանակությունը, ինչպես նաև շենքերի ընդհանուր կառուցվածքային համակարգի հետ դրանց փոխազդեցության ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև շինարարական արտադրության բնապահպանական խնդիրներին, բնական հումքի արդյունահանման հետևանքների նվազեցմանը, թափոնների կուտակման սահմանափակմանը և ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաների կիրառման հեռանկարներին։ Հետազոտության թեմատիկան հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես կարող է տեղական քարային նյութերի և թեթև բետոնների նպատակային համադրությունը նպաստել շինարարական արտադրանքի որակի բարձրացմանը, պատային կոնստրուկցիաների տեխնիկական հատկությունների կատարելագործմանը և շինարարության տնտեսական արդյունավետության ապահովմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր կառուցվածքային լուծումների գործնական կիրառելիությանը, դրանց արտադրական ներդրման հնարավորություններին և բնակելի, հասարակական ու արդյունաբերական նշանակության շենքերի կառուցման ընթացքում օգտագործման հեռանկարներին։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով շինանյութերի տեխնոլոգիայի, շինարարական կոնստրուկցիաների նախագծման, բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և էներգախնայող շինարարության զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել շինարարական ինժեներների, կոնստրուկտորների, ճարտարապետների, շինանյութերի տեխնոլոգների, նյութագետների, շինարարական արտադրության կազմակերպիչների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ասպիրանտների, ուսանողների և ժամանակակից շինարարական նյութերի ու կառուցվածքային համակարգերի կատարելագործմամբ հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Աշխատությունը նվիրված է կրոնի հասարակական դերի, պատմական զարգացման և սոցիալ-փիլիսոփայական նշանակության քննադատական ուսումնասիրությանը՝ հատկապես մարքսիստական-լենինյան աշխարհայացքի և խորհրդային աթեիստական գաղափարախոսության տեսանկյունից։ Հրատարակության գաղափարական հիմքում ընկած է կրոնի՝ որպես հասարակական գիտակցության ձևի մեկնաբանությունը, որի միջոցով փորձ է արվում բացահայտելու կրոնական պատկերացումների առաջացման սոցիալական, տնտեսական, պատմական և հոգեբանական նախադրյալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրոնի և հասարակական հարաբերությունների փոխկապակցվածությանը, կրոնական հաստատությունների պատմական գործունեությանը, հոգևոր իշխանության և քաղաքական կառույցների փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև տարբեր հասարակարգերում կրոնական գաղափարախոսության ունեցած ազդեցությանը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում քննարկվում են կրոնական հավատալիքների ձևավորման և պահպանման պատճառները, դրանց ազդեցությունը մարդու աշխարհընկալման, բարոյական պատկերացումների, հասարակական վարքագծի և սոցիալական հարաբերությունների վրա։ Կարևորվում է կրոնի նկատմամբ մատերիալիստական փիլիսոփայության մոտեցումը, որի համաձայն կրոնական պատկերացումները դիտարկվում են պատմականորեն ձևավորված հասարակական պայմանների և մարդու ճանաչողական գործունեության հետ փոխկապակցված երևույթներ։ Անդրադարձ է կատարվում գիտական աշխարհայացքի և կրոնական մտածողության հարաբերակցությանը, բնության ու հասարակության զարգացման օրինաչափությունների գիտական բացատրությանը, ինչպես նաև գիտության առաջընթացի ազդեցությանը հասարակության աշխարհայացքային պատկերացումների փոփոխության վրա։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում կրոնի վերաբերյալ մարքսիստական տեսության հիմնական դրույթները, կրոնական գաղափարախոսության նկատմամբ դասակարգային մոտեցումները և այն պատկերացումները, որոնց համաձայն կրոնը որոշ պատմական պայմաններում կարող էր ծառայել գոյություն ունեցող սոցիալական ու քաղաքական հարաբերությունների պահպանմանը։ Քննարկվում են նաև կրոնական կազմակերպությունների և պետական իշխանության փոխհարաբերությունների պատմական առանձնահատկությունները, հասարակական կյանքի աշխարհիկացման գործընթացները և կրոնական հաստատությունների ազդեցության փոփոխությունները սոցիալ-տնտեսական վերափոխումների պայմաններում։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է խորհրդային գաղափարախոսության շրջանակներում կրոնական աշխարհայացքի հաղթահարման համար առաջարկվող միջոցների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես՝ գիտական գիտելիքների տարածումը, աթեիստական դաստիարակությունը, կրթական համակարգի աշխարհիկ բնույթի ամրապնդումը և հասարակության շրջանում մատերիալիստական մտածողության ձևավորումը։ Անդրադարձ է կատարվում կրթության, մշակույթի, գիտական լուսավորության և հասարակական քարոզչության դերին աշխարհայացքային փոփոխությունների իրականացման գործընթացում։ Կարևորվում են նաև կրոնական հավատալիքների պահպանման սոցիալ-հոգեբանական պատճառները, ընտանեկան և համայնքային ավանդույթների ազդեցությունը, սովորույթների փոխանցման մեխանիզմները և կրոնական ինքնագիտակցության ձևավորման առանձնահատկությունները։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու խորհրդային ժամանակաշրջանում տարածված գիտական աթեիզմի գաղափարական սկզբունքները, կրոնի քննադատության մեթոդները և հասարակության աշխարհիկացման վերաբերյալ տեսական պատկերացումները։ Միաժամանակ աշխատանքի բովանդակությունը կարևոր է դիտարկել իր պատմական և գաղափարական համատեքստում, քանի որ կրոնի բացասական կամ հետադիմական բնույթի վերաբերյալ ընդհանրացումները արտահայտում են որոշակի փիլիսոփայական և քաղաքական դիրքորոշում և չեն ներկայացնում կրոնագիտության բոլոր գիտական մոտեցումները։ Ժամանակակից կրոնագիտական ուսումնասիրություններում կրոնը դիտարկվում է նաև որպես մշակութային ինքնության, բարոյական արժեքների, համայնքային համերաշխության, արվեստի և պատմական ժառանգության ձևավորման կարևոր գործոն։ Այս տեսանկյունից աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում ոչ միայն կրոնի քննադատության պատմության, այլև խորհրդային հասարակության գաղափարական համակարգի, պետական աթեիզմի, աշխարհիկացման քաղաքականության և փիլիսոփայական մտածողության զարգացման ուսումնասիրության համար։ Այն հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես էին խորհրդային գաղափարախոսության շրջանակներում մեկնաբանվում կրոնի հասարակական գործառույթները, գիտության և հավատի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև հասարակական գիտակցության վերափոխման հնարավորությունները։ Հրատարակությունն ունի պատմափիլիսոփայական, գաղափարախոսական և կրոնագիտական նշանակություն՝ նպաստելով 20-րդ դարի հասարակական մտքի, մարքսիստական կրոնաքննադատության և խորհրդային մշակութային քաղաքականության առանձնահատկությունների ընկալմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել փիլիսոփաների, պատմաբանների, կրոնագետների, սոցիոլոգների, մշակութաբանների, գաղափարախոսության պատմության հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և կրոնի ու հասարակության փոխհարաբերությունների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մատենագիտական հրատարակությունը նվիրված է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության համակարգված հավաքագրմանը, դասակարգմանը և ներկայացմանը՝ նպատակ ունենալով ապահովել մշակութային կյանքի տարբեր բնագավառներին առնչվող գիտական, տեղեկատվական և մասնագիտական աղբյուրների հասանելիությունը։ Աշխատությունն իրենից ներկայացնում է ընթացիկ մատենագիտական տեղեկատու, որն ընդգրկում է հայկական մշակույթի, արվեստի պատմության, գեղարվեստական ստեղծագործության, մշակութային ժառանգության պահպանման և մշակութային հաստատությունների գործունեության վերաբերյալ հրապարակված գրքեր, գիտական հոդվածներ, ժողովածուներ, ուսումնամեթոդական նյութեր, պարբերական մամուլի հրապարակումներ և այլ տպագիր աղբյուրներ։ Հրատարակության հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և մշակույթի ոլորտի մասնագետներին տրամադրել կանոնակարգված տեղեկատվություն տվյալ ժամանակաշրջանում հրատարակված մասնագիտական գրականության մասին՝ նպաստելով անհրաժեշտ աղբյուրների որոնմանը, ուսումնասիրությանը և գիտահետազոտական աշխատանքներում դրանց արդյունավետ օգտագործմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ գրականության, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի, կերպարվեստի, ճարտարապետության, ժողովրդական ստեղծագործության և մշակութային կյանքի այլ ոլորտների վերաբերյալ հրատարակություններին։ Մատենագիտական նյութերը հնարավորություն են տալիս հետևելու խորհրդային ժամանակաշրջանում հայկական արվեստագիտության և մշակութաբանության զարգացման հիմնական ուղղություններին, բացահայտելու գիտական ուսումնասիրությունների թեմատիկ բազմազանությունը և պատկերացում կազմելու մշակութային գործընթացների վերաբերյալ մասնագիտական հետաքրքրությունների փոփոխությունների մասին։ Կարևորվում են հայ արվեստագետների, գրողների, կոմպոզիտորների, նկարիչների, դերասանների, ռեժիսորների, ճարտարապետների և մշակույթի այլ գործիչների ստեղծագործական ժառանգությանը նվիրված հրապարակումները, ինչպես նաև մշակութային հաստատությունների գործունեության, գեղարվեստական կրթության և արվեստի տարբեր ճյուղերի զարգացման վերաբերյալ ուսումնասիրությունները։ Անդրադարձ է կատարվում պատմամշակութային հուշարձանների պահպանությանը, թանգարանային և գրադարանային գործին, մշակութային արժեքների ուսումնասիրմանը, ժողովրդական արվեստի ավանդույթներին և ազգային մշակութային ժառանգության հանրահռչակմանը վերաբերող գրականությանը։ Տեղեկատուի կարևոր առանձնահատկություններից է մատենագիտական տեղեկատվության պարբերական ներկայացումը, որի շնորհիվ հնարավոր է հետևել նոր հրատարակությունների ընթացքին և ժամանակին տեղեկանալ մշակույթի ու արվեստի բնագավառներում հրապարակվող աշխատությունների մասին։ Նյութերի թեմատիկ համակարգումը նպաստում է համապատասխան գրականության արագ հայտնաբերմանը, տարբեր գիտական ուղղությունների վերաբերյալ աղբյուրների համադրմանը և մասնագիտական տեղեկատվության արդյունավետ օգտագործմանը։ Հրատարակությունն ունի նաև պատմամշակութային նշանակություն, քանի որ արտացոլում է խորհրդային ժամանակաշրջանի հայկական մշակութային կյանքի ուսումնասիրության շրջանակները, գիտական հետաքրքրությունների ուղղությունները և տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ մշակութային ու գաղափարական մոտեցումները։ Մատենագիտական տեղեկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու առանձին տարիների հրատարակչական գործունեության պատկերը, հետևելու արվեստագիտական հետազոտությունների զարգացմանը և բացահայտելու մշակութային կյանքի վերաբերյալ տպագիր աղբյուրների տարածման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է տեղեկատուի դերը գրադարանային սպասարկման, տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպման, մատենագիտական որոնումների և գիտական հետազոտությունների համար անհրաժեշտ աղբյուրագիտական հիմքի ձևավորման գործում։ Աշխատությունը կարող է ծառայել որպես օժանդակ գործիք հայ մշակույթի պատմության տարբեր ժամանակաշրջանների ուսումնասիրության, արվեստագիտական մատենագիտությունների կազմման, թեմատիկ գրականության ցանկերի պատրաստման և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգման համար։ Այն նպաստում է նաև ազգային տպագիր ժառանգության պահպանմանը, մշակութային հիշողության ուսումնասիրմանը և անցյալի գիտական ու ստեղծագործական գործունեության վերաբերյալ տեղեկությունների փոխանցմանը հետագա սերունդներին։ Հրատարակության արժեքը պայմանավորված է ոչ միայն ներկայացվող մատենագիտական տվյալների տեղեկատվական նշանակությամբ, այլև հայկական մշակույթի և արվեստի պատմության ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ աղբյուրների բացահայտման ու համակարգման հնարավորություններով։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագետների, մատենագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, պատմաբանների, երաժշտագետների, թատերագետների, գրականագետների, թանգարանային աշխատողների, գիտահետազոտական հաստատությունների մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և հայ մշակույթի ու արվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ և 20-րդ դարերում Եգիպտոսի թատերական արվեստի և դրամատուրգիայի ձևավորման, զարգացման ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ պատմական, հասարակական, մշակութային և գրական գործընթացների փոխկապակցվածության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում են եգիպտական ժամանակակից թատրոնի առաջացման նախադրյալները, ազգային դրամատուրգիական ավանդույթների ձևավորումը, եվրոպական թատերարվեստի ազդեցությունը և արաբական մշակութային միջավայրում նոր գեղարվեստական ուղղությունների տարածումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Եգիպտոսում տեղի ունեցած հասարակական և մշակութային վերափոխումներին, որոնք նպաստեցին ժամանակակից թատերական հաստատությունների ստեղծմանը, բեմարվեստի մասնագիտական զարգացմանը և դրամատիկական գրականության տարածմանը։ Ուսումնասիրվում են ավանդական ժողովրդական ներկայացումների, բանավոր պատմողական արվեստի, երաժշտական և երգիծական կատարումների ու եվրոպական թատերական ձևերի փոխազդեցությունները, որոնց արդյունքում աստիճանաբար ձևավորվեցին եգիպտական ազգային թատրոնի ինքնատիպ արտահայտչամիջոցները։ Քննարկվում են արաբական մշակութային վերածննդի՝ Նահդայի ազդեցությունը թատերական կյանքի զարգացման վրա, գրական լեզվի և խոսակցական արաբերենի կիրառման առանձնահատկությունները, թարգմանական դրամատուրգիայի նշանակությունը և եվրոպական դասական ստեղծագործությունների տեղայնացման գործընթացները։ Կարևորվում է եգիպտական թատրոնի սկզբնական զարգացման փուլերում Յակուբ Սաննուի և այլ մշակութային գործիչների գործունեությունը, նրանց ներդրումը թատերական ներկայացումների կազմակերպման, հասարակական երգիծանքի զարգացման և բեմարվեստի ժողովրդականացման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում 20-րդ դարի սկզբին թատերական խմբերի, մասնագիտական դերասանական կազմերի և մշակութային հաստատությունների ձևավորմանը, ինչպես նաև թատրոնի՝ որպես հասարակական գաղափարների արտահայտման և ազգային ինքնագիտակցության զարգացման միջոցի նշանակությանը։ Առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում Թաուֆիկ ալ-Հաքիմի և եգիպտական դրամատուրգիայի մյուս նշանավոր ներկայացուցիչների ստեղծագործական ժառանգության, նրանց գեղարվեստական սկզբունքների, դրամատիկական կառուցվածքների և գաղափարական որոնումների ուսումնասիրության հարցերը։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են պատմական, սոցիալական, քաղաքական, հոգեբանական և փիլիսոփայական դրամաների զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև կատակերգության, երգիծանքի, երաժշտական թատրոնի և փորձարարական բեմարվեստի դերը եգիպտական մշակութային կյանքում։ Կարևորվում են գաղութատիրության, ազգային անկախության համար պայքարի, հասարակական արդիականացման, սոցիալական անհավասարության, կրթության, կանանց հասարակական դիրքի և ավանդական արժեքների վերափոխման թեմաների արտացոլումները դրամատիկական ստեղծագործություններում։ Ուսումնասիրվում է թատրոնի փոխհարաբերությունը հասարակական կարծիքի, քաղաքական գաղափարախոսությունների և մշակութային ինքնության հետ՝ ընդգծելով բեմարվեստի ազդեցությունը հասարակական քննարկումների և գեղարվեստական մտածողության զարգացման վրա։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում 20-րդ դարի երկրորդ կեսի եգիպտական դրամատուրգիայի նորարարական միտումները, ռեալիստական և խորհրդանշական արտահայտչամիջոցների կիրառումը, ազգային պատմության վերաիմաստավորումը և ժամանակակից մարդու հոգեբանական ու սոցիալական խնդիրների ներկայացումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև թատերական ռեժիսուրայի, դերասանական արվեստի, բեմանկարչության, ներկայացումների գեղարվեստական կազմակերպման և հանդիսատեսի հետ հաղորդակցության ձևերի զարգացմանը։ Կարևորվում է Եգիպտոսի դերը արաբական աշխարհի թատերական մշակույթի զարգացման գործում, եգիպտական դրամատուրգիայի ազդեցությունը տարածաշրջանի այլ երկրների գրականության և բեմարվեստի վրա, ինչպես նաև միջազգային մշակութային փոխանակումների նշանակությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ պատկերացում կազմելու եգիպտական թատրոնի պատմական զարգացման հիմնական փուլերի, ազգային և եվրոպական գեղարվեստական ավանդույթների փոխազդեցության, դրամատուրգիական ժանրերի բազմազանության և թատերական արվեստի հասարակական գործառույթների մասին։ Հետազոտությունն ունի գրականագիտական, պատմամշակութային և արվեստաբանական նշանակություն՝ նպաստելով արաբական դրամատուրգիայի զարգացման օրինաչափությունների, եգիպտական ազգային թատրոնի ինքնատիպության և 19–20-րդ դարերի մշակութային վերափոխումների առավել խորքային ընկալմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել թատերագետների, գրականագետների, արևելագետների, արաբագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների, արվեստաբանների, դասախոսների, ուսանողների և համաշխարհային թատրոնի ու արաբական գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։