Պատրաստի նյութեր

Հրատարակությունը մասնագիտական վերլուծական և մեթոդական բնույթի աշխատանք է, որը ներկայացնում է Հայաստանում 1980 թվականին գործող գրադարանային կենտրոնացված համակարգերի գործունեության ընդհանուր պատկերը, աշխատանքի հիմնական ուղղությունները, ձեռքբերումները, առկա դժվարությունները և դրանց կատարելագործման վերաբերյալ առաջարկությունները։ Ուսումնասիրության կենտրոնում կենտրոնացված գրադարանային սպասարկման կազմակերպումն է՝ մասնաճյուղային գրադարանների և կենտրոնական գրադարանների միջև աշխատանքի բաշխման, միասնական կառավարման, գրքային ֆոնդերի համալրման ու օգտագործման, ընթերցողների սպասարկման և մեթոդական ղեկավարման տեսանկյունից։ Վերլուծվում են հաշվետու ժամանակաշրջանի գործունեության հիմնական ցուցանիշները՝ հնարավորություն տալով համեմատել առանձին համակարգերի աշխատանքը, բացահայտել զարգացման ընդհանուր միտումները և առանձնացնել կազմակերպական այն խնդիրները, որոնք ազդել են գրադարանային ծառայությունների արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրքային ֆոնդերի նպատակային համալրմանը, գրականության մշակման և բաշխման կազմակերպմանը, կատալոգների ու տեղեկատու-մատենագիտական ապարատի կատարելագործմանը, ընթերցանության ղեկավարմանը և տարբեր խմբերի տեղեկատվական պահանջների սպասարկմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կենտրոնական գրադարանների մեթոդական գործունեությունը՝ մասնաճյուղերին մասնագիտական օգնություն տրամադրելու, աշխատակիցների որակավորումը բարձրացնելու, առաջավոր փորձը տարածելու և աշխատանքի միասնական սկզբունքներ ձևավորելու տեսանկյունից։ Դիտարկվում են նաև զանգվածային միջոցառումների, գրքի քարոզչության, ընթերցողական հետաքրքրությունների ուսումնասիրության և բնակչության տարբեր խմբերի ներգրավման կազմակերպական ձևերը։ Վերլուծական մասը հնարավորություն է տալիս գնահատել կենտրոնացման ազդեցությունը գրադարանային ռեսուրսների առավել համակարգված օգտագործման և սպասարկման միասնական ցանցի ձևավորման վրա։ Մեթոդական հանձնարարականներն ուղղված են հայտնաբերված թերությունների վերացմանը, աշխատանքային գործընթացների կազմակերպման բարելավմանը և գրադարանների միջև համագործակցության ամրապնդմանը։ Հրատարակությունն ունի նաև պատմական աղբյուրի արժեք, քանի որ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի Հայաստանի գրադարանային ցանցի կառավարման սկզբունքները, մասնագիտական առաջնահերթությունները և գործունեության գնահատման չափանիշները։ Ընդհանուր առմամբ այն օգտակար նյութ է գրադարանագիտության պատմության, գրադարանային կառավարման և կենտրոնացված սպասարկման համակարգերի զարգացման ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի էպիկենտրոնային գոտու երկրաբանական կառուցվածքի, սեյսմիկ ակտիվության և տեկտոնական առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում երկրաշարժի օջախային գոտու կառուցվածքն է, ակտիվ խզվածքների տարածական դիրքը, երկրակեղևում կուտակված տեկտոնական լարումների բնույթը և դրանց կապը հիմնական ցնցման ու հետցնցումային գործընթացների հետ։ Քննվում են տարածաշրջանի երկրաբանական և նեոտեկտոնական կառուցվածքները՝ պարզելու համար այն երկրադինամիկական պայմանները, որոնց շրջանակում ձևավորվել է ուժեղ սեյսմիկ իրադարձությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկրաշարժի ժամանակ ակտիվացած խզվածքային համակարգերին, մակերևութային դեֆորմացիաներին և տարբեր տեկտոնական հատվածների փոխհարաբերություններին։ Դիտարկվում են հիմնական ցնցման օջախային մեխանիզմի առանձնահատկությունները, որոնք արտացոլում են սեղմման պայմաններում հակադարձ և կողաշարժ բաղադրիչների համակցված դրսևորումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հետցնցումների տարածաժամանակային բաշխման ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց տեղադրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի մանրամասն պատկերացում կազմել օջախային գոտու երկրաչափության, առանձին սեգմենտների և երկրակեղևում լարումների վերաբաշխման վերաբերյալ։ Վերլուծվում են սեյսմաբանական դիտարկումների, դաշտային երկրաբանական հետազոտությունների, տեկտոնական չափումների և գեոֆիզիկական տվյալների համադրման հնարավորությունները՝ երկրաշարժի առաջացման մեխանիզմը և օջախային գոտու կառուցվածքը վերականգնելու նպատակով։ Տարածաշրջանը դիտարկվում է Փոքր Կովկասի ակտիվ երկրադինամիկական համակարգի շրջանակում, որտեղ երկրակեղևի շարունակական դեֆորմացիան արտահայտվում է ծալքավոր և խզվածքային կառուցվածքների զարգացմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պատմական ու ժամանակակից սեյսմիկության տվյալների նշանակությանը՝ տարածքի սեյսմատեկտոնական զարգացման օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Էպիկենտրոնային գոտու մանրամասն ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն կոնկրետ երկրաշարժի գիտական մեկնաբանության, այլև Հայաստանի տարածքում ակտիվ տեկտոնական կառուցվածքների և սեյսմիկ վտանգի ձևավորման ընդհանուր մեխանիզմների ըմբռնման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սեյսմաբանության, տեկտոնիկայի, կառուցվածքային երկրաբանության և երկրադինամիկայի մոտեցումները՝ ներկայացնելով երկրաշարժի օջախային գոտու ձևավորման ու զարգացման բազմագործոն պատկերը։

Աշխատությունը նվիրված է միաժամանակ մի քանի օրգանների կամ մարմնի տարբեր հատվածների վնասումներով ուղեկցվող ծանր վնասվածքների դեպքում վիրաբուժական օգնության կազմակերպման և կլինիկական մոտեցումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բազմավնասվածքով հիվանդի վիճակի համալիր գնահատումն է, տարբեր վնասվածքների փոխադարձ ազդեցության բացահայտումը և բժշկական օգնության փուլերի նպատակային կազմակերպումը։ Քննվում է առաջնահերթ խնդիրների որոշման նշանակությունը, քանի որ նման դեպքերում հիվանդի ընդհանուր վիճակը կարող է պայմանավորված լինել միաժամանակ գործող մի քանի վնասող գործոններով, իսկ տարբեր օրգանային համակարգերի խանգարումները կարող են փոխադարձաբար ծանրացնել կլինիկական ընթացքը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շտապ ախտորոշման, կենսական գործառույթների գնահատման, հիվանդի վիճակի կայունացման և հետագա վիրաբուժական օգնության պլանավորման փոխկապակցվածությանը։ Դիտարկվում է բազմամասնագիտական համագործակցության կարևորությունը, երբ բուժման գործընթացում ներգրավվում են վիրաբուժության, վնասվածքաբանության, անեսթեզիոլոգիայի, վերակենդանացման, ճառագայթային ախտորոշման և այլ մասնագիտական ուղղությունների ներկայացուցիչներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում վիրաբուժական միջամտությունների հերթականության և ժամանակի ընտրության խնդիրը՝ հաշվի առնելով հիվանդի ընդհանուր վիճակը, վնասվածքների բնույթը և հնարավոր բարդությունների վտանգը։ Ուսումնասիրվում են նաև հետվիրահատական հսկողության, օրգանային համակարգերի գործառույթների շարունակական գնահատման և վերականգնողական միջոցառումների ընդհանուր սկզբունքները։ Անդրադարձ է կատարվում բարդությունների կանխարգելման և վաղ հայտնաբերման նշանակությանը, քանի որ բազմավնասվածքի դեպքում կլինիկական վիճակը կարող է արագ փոփոխվել և պահանջել բուժական մարտավարության վերագնահատում։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել կլինիկական դեպքերի ընդհանուր օրինաչափությունները, ախտորոշման և բուժման կազմակերպման արդյունքները, ինչպես նաև բուժօգնության տարբեր փուլերի միջև արդյունավետ փոխգործակցության նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անհետաձգելի վիրաբուժության, վնասվածքաբանության, վերակենդանացման բժշկության և առողջապահության կազմակերպման մոտեցումները՝ բազմավնասվածքներով հիվանդներին ժամանակին, համակարգված և համալիր բժշկական օգնություն ցուցաբերելու սկզբունքները ներկայացնելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է բիսմութ-ստրոնցիում-կալցիում-պղինձ-թթվածին բազմաբաղադրիչ համակարգում ձևավորվող բարձր ջերմաստիճանային գերհաղորդիչ ֆազերի ֆիզիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը, խառնուրդային բաղադրիչների ազդեցության գնահատմանը և գերհաղորդական նոր վիճակների որոնմանը։ Հետազոտության կենտրոնում նյութի քիմիական կազմի, բյուրեղային կառուցվածքի և գերհաղորդիչ բնութագրերի միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում է, թե տարբեր խառնուրդների ներմուծումը ինչպես կարող է փոփոխել բյուրեղային ցանցը, ֆազային կազմը, լիցքակիրների վիճակը և գերհաղորդական անցման բնութագրերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բազմաֆազ համակարգերում տարբեր գերհաղորդիչ կառուցվածքների ձևավորմանը և դրանց կայունության պայմանների ընդհանուր օրինաչափություններին։ Դիտարկվում են կրիտիկական ջերմաստիճանը, էլեկտրական դիմադրության փոփոխությունը, մագնիսական հատկությունները և գերհաղորդիչ վիճակը բնութագրող այլ ֆիզիկական ցուցանիշներ՝ որպես նյութի կառուցվածքային փոփոխությունների գնահատման միջոցներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խառնուրդային ատոմների հնարավոր դերի ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք կարող են ազդել բյուրեղային ցանցի տեղային կառուցվածքի, թթվածնային ենթահամակարգի և էլեկտրոնային հատկությունների վրա՝ դրանով պայմանավորելով գերհաղորդական վարքի փոփոխությունները։ Հետազոտության շրջանակում տարբեր բաղադրությամբ նմուշների կառուցվածքային և ֆիզիկական բնութագրերի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կազմ-կառուցվածք-հատկություն կապերը և առանձնացնելու գերհաղորդականության տեսանկյունից առավել հետաքրքիր ֆազերը։ Նոր բարձր ջերմաստիճանային ֆազերի որոնումը դիտարկվում է նյութագիտության կարևոր ուղղություն, որը կապված է ավելի բարձր անցումային ջերմաստիճան, կայունություն կամ բարելավված ֆիզիկական բնութագրեր ունեցող նյութերի հայտնաբերման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ֆազային փոխակերպումների, բյուրեղային արատների և նյութի միկրոկառուցվածքի նշանակությանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պինդ մարմնի ֆիզիկայի, գերհաղորդականության տեսության, բյուրեղագիտության և նյութագիտության մոտեցումները՝ բարձր ջերմաստիճանային գերհաղորդիչ նյութերի կառուցվածքային ու ֆիզիկական հատկությունների փոխկապակցվածությունը բացահայտելու և նոր հեռանկարային ֆազերի հնարավորությունները գնահատելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է ռոտավիրուսային վարակի կլինիկական ընթացքի, լաբորատոր ցուցանիշների և օրգանիզմի իմունային պատասխանի առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ցիտոկինային համակարգի ժամանակային փոփոխություններին։ Հետազոտության կենտրոնում հիվանդության տարբեր փուլերում դիտվող կլինիկական դրսևորումների և իմունաբանական ցուցանիշների փոխկապակցվածությունն է, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել վարակային գործընթացի զարգացման և օրգանիզմի պաշտպանական արձագանքի մասին։ Քննվում են հիվանդության ընթացքը բնութագրող ընդհանուր կլինիկական և լաբորատոր տվյալները, դրանց փոփոխությունների օրինաչափությունները և հնարավոր կապը վարակի ծանրության ու տևողության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ցիտոկիններին՝ որպես իմունային բջիջների միջև հաղորդակցությունն ապահովող և բորբոքային ու հակաբորբոքային պատասխանների կարգավորմանը մասնակցող կենսաբանական միջնորդների։ Ուսումնասիրվում է դրանց մակարդակների դինամիկան հիվանդության տարբեր ժամանակահատվածներում՝ նպատակ ունենալով գնահատել բնածին և ձեռքբերովի իմունային արձագանքի ձևավորման առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բորբոքային գործընթացի ուժգնության և կլինիկական պատկերի միջև հնարավոր կապերի ուսումնասիրությունը, ինչպես նաև այն հարցը, թե որոշ իմունաբանական ցուցանիշներ որքանով կարող են արտացոլել հիվանդության ընթացքի առանձնահատկությունները։ Լաբորատոր և իմունաբանական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու օրգանիզմի համակարգային պատասխանը և տարբեր փուլերում տեղի ունեցող փոփոխությունների հաջորդականությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել հիվանդների տարբեր խմբերի ցուցանիշները՝ տարիքային, կլինիկական կամ հիվանդության ընթացքին վերաբերող առանձնահատկությունների տեսանկյունից։ Ցիտոկինային պատասխանի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև վիրուսային վարակի իմունաբանական մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնման համար, քանի որ չափազանց արտահայտված կամ անհավասարակշռված բորբոքային արձագանքը կարող է կապված լինել կլինիկական ընթացքի տարբերությունների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է վարակաբանության, կլինիկական լաբորատոր ախտորոշման և իմունաբանության մոտեցումները՝ ռոտավիրուսային վարակի ընթացքում օրգանիզմում տեղի ունեցող կլինիկական ու իմունաբանական փոփոխությունները միասնական համակարգում գնահատելու նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է հակաուռուցքային ազդեցությամբ հայտնի ցիսպլատինի պայմաններում բջջային ԴՆԹ-ի վնասման արձագանքին մասնակցող պոլի(ԱԴՖ-ռիբոզ) պոլիմերազ 1 ֆերմենտի ակտիվության փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով օրգանիզմի տարիքը, սեռը և տարբեր հյուսվածքների առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում լյարդի և ուրցագեղձի բջիջների կորիզներում ընթացող մոլեկուլային գործընթացներն են, որոնք կապված են գենոմի ամբողջականության պահպանման, ԴՆԹ-ի վնասվածքների ճանաչման և վերականգնողական մեխանիզմների կարգավորման հետ։ Ֆերմենտը դիտարկվում է որպես բջջային սթրեսային պատասխանի կարևոր բաղադրիչ, որի ակտիվության փոփոխությունները կարող են արտացոլել ԴՆԹ-ի վնասման աստիճանը և բջջի պաշտպանական մեխանիզմների գործառական վիճակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե դեղաբանական ազդեցության նկատմամբ արձագանքը որքանով կարող է տարբերվել տարբեր տարիքային խմբերի և սեռերի միջև։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարիքային և սեռային գործոնների դերը բջջային նյութափոխանակության, ԴՆԹ-ի վերականգնման և սթրեսային պատասխանների ձևավորման մեջ։ Լյարդի ուսումնասիրությունը կարևոր է նյութափոխանակային և թունազերծման գործընթացներում նրա նշանակության պատճառով, իսկ ուրցագեղձը հետաքրքրություն է ներկայացնում իմունային համակարգի ձևավորման ու տարիքային փոփոխությունների հետ ունեցած կապի տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում համադրվում են տարբեր հյուսվածքներում ֆերմենտային ակտիվության փոփոխությունները՝ բացահայտելու օրգանային առանձնահատկությունները և հնարավոր ընդհանուր օրինաչափությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև պոլի(ԱԴՖ-ռիբոզ)ացման գործընթացի կենսաբանական նշանակության մեկնաբանումը՝ ԴՆԹ-ի վերականգնման, քրոմատինի կառուցվածքային փոփոխությունների և բջջային կենսունակության կարգավորման համատեքստում։ Տարիքային և սեռային տարբերությունների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել հակաուռուցքային նյութերի ազդեցության կենսաքիմիական մեխանիզմների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, փորձարարական դեղաբանության և տարիքային ֆիզիոլոգիայի մոտեցումները՝ դեղանյութի ազդեցությամբ առաջացող բջջակորիզային փոփոխությունների և ԴՆԹ-ի վնասման պատասխանային մեխանիզմների ուսումնասիրման նպատակով։

Հրատարակությունը ներկայացնում է հայ նկարիչ և գրքի ձևավորման վարպետ Ռուբեն Բեդրոսյանի ստեղծած մատենանիշների՝ գրքերի սեփականատիրությունը նշող փոքրածավալ գրաֆիկական ստեղծագործությունների ընտրանին։ Նյութը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նկարչի գեղարվեստական մտածողությունը և նրա ներդրումը հայկական գրքային գրաֆիկայի զարգացման մեջ։ Մատենանիշը այստեղ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գրքի պատկանելությունը ցույց տվող գործնական նշան, այլև որպես ինքնուրույն գեղարվեստական ստեղծագործություն, որտեղ սահմանափակ տարածության մեջ համադրվում են պատկերային խորհրդանիշները, տառարվեստը, զարդանախշային տարրերը և տվյալ անձի հետաքրքրությունները կամ մասնագիտական գործունեությունը բնութագրող մոտիվները։ Բեդրոսյանի ստեղծագործություններին բնորոշ է արտահայտչական միջոցների խնայող և նպատակային կիրառումը, հորինվածքի ամբողջականությունը, սևի ու սպիտակի հարաբերակցության մշակվածությունը և յուրաքանչյուր մանրամասնի իմաստային նշանակությունը։ Նրա աշխատանքներում տառերը հաճախ դառնում են պատկերի լիարժեք բաղադրիչ՝ ոչ միայն տեղեկություն հաղորդելով գրքի սեփականատիրոջ մասին, այլև մասնակցելով ընդհանուր գեղարվեստական կառուցվածքի ձևավորմանը։ Հատկանշական է նաև փայտափորագրության և գծանկարչական այլ միջոցների կիրառումը, որոնց շնորհիվ ստեղծագործությունները ձեռք են բերում հստակ ու լակոնիկ արտահայտչականություն։ Մատենանիշերում հանդիպող ճարտարապետական, գրքային, մշակութային և անհատական խորհրդանշանները հնարավորություն են տալիս փոքր ձևաչափում ներկայացնելու հասցեատիրոջ հետաքրքրությունները և ստեղծելու անհատականացված պատկերային կերպար։ Ժողովածուն կարևոր է նաև հայկական մատենանիշային արվեստի պատմության ուսումնասիրման համար, քանի որ հեղինակի գործունեությունը նշանակալի դեր է ունեցել այդ գրաֆիկական ժանրի տարածման և զարգացման գործում Հայաստանում։ Միաժամանակ նյութը հետաքրքրություն է ներկայացնում գրքի պատմության, տպագիր մշակույթի և գրքային ձևավորման ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ ցույց տալով գրքի ու կերպարվեստի փոխազդեցության առանձնահատուկ ձևերից մեկը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես հայկական փոքրածավալ գրաֆիկայի արժեքավոր հավաքածու, որը ներկայացնում է նկարչի ստեղծագործական անհատականությունը և մատենանիշը՝ որպես գրքային մշակույթի, գեղարվեստական ձևավորման ու անձնական գրադարանի ինքնության արտահայտման յուրահատուկ միջոց։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում լճակային ձկնաբուծության զարգացման տնտեսական, կազմակերպական, տեխնոլոգիական և բնապահպանական խնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև ոլորտի արդյունավետության ու կայունության բարձրացման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում ձկնաբուծական տնտեսությունների գործունեության պայմաններն են, արտադրական ռեսուրսների օգտագործումը, արտադրության ծավալների և ինքնարժեքի ձևավորումը, տնտեսությունների տեխնիկական հագեցվածությունը և արտադրանքի իրացման հնարավորությունները։ Քննվում է ջրային ռեսուրսների հասանելիության և արդյունավետ օգտագործման նշանակությունը, քանի որ լճակային տնտեսությունների գործունեությունն անմիջականորեն կապված է ջրամատակարարման կայունության, ջրի որակի և բնական ռեսուրսների պահպանության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ձկների կերային ապահովմանը, տնտեսությունների նյութատեխնիկական բազային, արտադրական գործընթացների կազմակերպմանը, մասնագիտական կառավարմանը և համապատասխան ենթակառուցվածքների զարգացմանը։ Վերլուծվում են արտադրության տնտեսական արդյունավետության վրա ազդող գործոնները՝ արտադրական ծախսերը, աշխատանքի արտադրողականությունը, կերերի արժեքը, շուկայական պահանջարկը, իրացման գները և արտադրողների միջև տնտեսական համագործակցության հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ձկնաբուծական արտադրանքի մրցունակության և շուկայի կազմակերպման խնդիրը՝ ներառելով վերամշակման, պահպանման, փոխադրման և իրացման համակարգերի զարգացման նշանակությունը։ Դիտարկվում են նաև ոլորտում փոքր և միջին տնտեսությունների գործունեության առանձնահատկությունները, ներդրումային հնարավորությունները և նոր տեխնոլոգիաների կիրառման տնտեսական նպատակահարմարությունը։ Բնապահպանական տեսանկյունից ուշադրություն է դարձվում ջրային պաշարների խնայողական օգտագործմանը, արտադրական գործունեության և բնական էկոհամակարգերի փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև տնտեսավարման այնպիսի մոտեցումների անհրաժեշտությանը, որոնք համատեղում են արտադրողականության բարձրացումն ու բնական ռեսուրսների պահպանությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր տնտեսությունների տնտեսական և արտադրական ցուցանիշները՝ ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող ընդհանուր գործոններն ու առավել արդյունավետ կազմակերպական մոտեցումները բացահայտելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, ձկնաբուծության, ջրային ռեսուրսների կառավարման և բնապահպանական տնտեսագիտության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել լճակային ձկնաբուծության կայուն և տնտեսապես արդյունավետ զարգացման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է զուգահեռ հաշվողական ենթակառուցվածքների հնարավորությունների օգտագործմամբ երկրատեղեկատվական համակարգերում բուսական ծածկույթի գնահատման համար նախատեսված ծրագրային և տեղեկատվական ծառայությունների մշակմանը։ Հետազոտության կենտրոնում մեծածավալ տարածական տվյալների արդյունավետ մշակման խնդիրն է, որը հատկապես կարևոր է արբանյակային պատկերների, հեռազննման տվյալների և բազմաշերտ թվային քարտեզների վերլուծության ժամանակ։ Քննվում են բուսականության տարածական բաշխվածության, խտության, վիճակի և ժամանակային փոփոխությունների գնահատման մեթոդները՝ դրանք համադրելով բարձր արտադրողականությամբ հաշվարկների կազմակերպման սկզբունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հաշվողական առաջադրանքների բաժանմանը և միաժամանակյա կատարմանը տարբեր պրոցեսորների կամ հաշվողական հանգույցների վրա, ինչը հնարավորություն է տալիս կրճատել տվյալների մշակման ժամանակը և բարձրացնել համակարգի արտադրողականությունը։ Դիտարկվում են տարածական տվյալների նախնական մշակման, դասակարգման, ինդեքսավորման, համադրման և արդյունքների քարտեզագրական ներկայացման խնդիրները։ Բուսական ծածկույթի գնահատման շրջանակում կարող են կիրառվել սպեկտրային տվյալներից ստացվող բուսականության ցուցիչներ, տարածական վերլուծության և փոփոխությունների հայտնաբերման մեթոդներ, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել բուսականության վիճակը տարբեր ժամանակահատվածներում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ծրագրային ծառայությունների ճարտարապետության մշակումը՝ տվյալների աղբյուրների, հաշվարկային ռեսուրսների և օգտագործողի համար նախատեսված երկրատեղեկատվական գործիքների փոխգործակցությունն ապահովելու նպատակով։ Ուսումնասիրվում են նաև հաշվարկային բեռնվածության բաշխման, տվյալների փոխանցման, պահեստավորման և մշակման արդյունավետության խնդիրները։ Ծառայությունների մշակումը կարող է նպաստել տարածական վերլուծությունների ավտոմատացմանը և մեծ տարածքների վերաբերյալ տվյալների պարբերական գնահատմանը՝ նվազեցնելով հաշվարկների կատարման համար անհրաժեշտ ժամանակային ռեսուրսները։ Նման համակարգերը կիրառական նշանակություն ունեն բնապահպանական մշտադիտարկման, անտառային և գյուղատնտեսական տարածքների ուսումնասիրության, հողօգտագործման փոփոխությունների գնահատման և բնական ռեսուրսների կառավարման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գեոինֆորմատիկայի, զուգահեռ ծրագրավորման, բարձր արտադրողականությամբ հաշվարկների և հեռազննման տվյալների մշակման մոտեցումները՝ բուսական ծածկույթի տարածական գնահատման արդյունավետ թվային ծառայությունների ձևավորման նպատակով։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքի էկոլոգագեոմորֆոլոգիական պայմանների համալիր ուսումնասիրությանը՝ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի տեխնոլոգիաների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում ռելիեֆի ձևերի, երկրաբանական և գեոմորֆոլոգիական գործընթացների, բնական միջավայրի վիճակի ու մարդածին ազդեցությունների տարածական փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում են տարածքի ձևաբանական առանձնահատկությունները, բարձրաչափական տարբերությունները, լանջերի թեքությունն ու կողմնադրությունը, էրոզիոն գործընթացները, սողանքային երևույթները, գետային համակարգերի գործունեությունը և ռելիեֆի զարգացման այլ գործոններ՝ դրանց հնարավոր բնապահպանական հետևանքների տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բնական և մարդածին գործոնների համատեղ ազդեցության գնահատմանը, քանի որ բնակավայրերի ընդլայնումը, հողօգտագործումը, ճանապարհաշինությունը, արդյունաբերական գործունեությունը և տնտեսական այլ գործընթացներ կարող են փոփոխել բնական լանդշաֆտների ու ռելիեֆային համակարգերի կայունությունը։ Աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերը դիտարկվում են որպես տարբեր աղբյուրներից ստացված տարածական տվյալների հավաքագրման, համակարգման, համադրման, վերլուծության և քարտեզագրման արդյունավետ գործիք։ Թվային ռելիեֆային մոդելների և թեմատիկ տարածական շերտերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարածքային օրինաչափությունները, առանձնացնել առավել զգայուն հատվածները և կազմել տարբեր բնույթի գնահատողական քարտեզներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում էկոլոգագեոմորֆոլոգիական շրջանացման խնդիրը, որի միջոցով տարածքները կարող են տարբերակվել ըստ ռելիեֆի առանձնահատկությունների, բնական գործընթացների ակտիվության և մարդածին ծանրաբեռնվածության ընդհանուր բնույթի։ Դիտարկվում են նաև տարածական տվյալների համադրման և բազմագործոն գնահատման հնարավորությունները՝ շրջակա միջավայրի վիճակի վերաբերյալ առավել ամբողջական պատկեր ստանալու նպատակով։ Նման ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր տեղեկատվական հիմք հանդիսանալ տարածքային պլանավորման, բնական ռեսուրսների կառավարման, հողերի օգտագործման և բնական վտանգների գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գեոմորֆոլոգիայի, բնապահպանության, ֆիզիկական աշխարհագրության, հեռազննման և գեոինֆորմատիկայի մեթոդները՝ տարածքի էկոլոգիական ու գեոմորֆոլոգիական առանձնահատկությունները միասնական տարածական համակարգում գնահատելու նպատակով։

Հրատարակությունը գործնական և ուսումնամեթոդական բնույթի ձեռնարկ է, որը նախատեսված է գրադարանային ոլորտի աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման, սեմինար պարապմունքների կազմակերպման և շարունակական մասնագիտական կրթությանն աջակցելու համար։ Նյութի հիմնական նպատակը գրադարանավարներին մեթոդական օգնություն տրամադրելն է՝ մասնագիտական գիտելիքների համակարգման, աշխատանքային փորձի փոխանակման և գրադարանային գործունեության տարբեր ուղղությունների վերաբերյալ քննարկումների կազմակերպման ընթացքում։ Ներկայացվում են սեմինարների նախապատրաստման ընդհանուր սկզբունքները, թեմաների ընտրության, պարապմունքների կառուցվածքի ձևավորման, տեսական նյութի և գործնական առաջադրանքների համադրման հնարավոր եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրադարանավարների ակտիվ մասնակցության ապահովմանը, մասնագիտական խնդիրների համատեղ քննարկմանը և առօրյա աշխատանքի ընթացքում առաջացած հարցերի վերլուծությանը։ Սեմինար պարապմունքները դիտարկվում են ոչ միայն որպես գիտելիքների փոխանցման, այլև մասնագիտական հաղորդակցության, փորձի փոխանակման և աշխատանքի նոր ձևերի յուրացման միջոց։ Ձեռնարկում կարող են ընդգրկվել գրադարանային սպասարկման կազմակերպմանը, ընթերցողների հետ աշխատանքին, գրքային հավաքածուների ձևավորմանը և պահպանությանը, մատենագիտական ու տեղեկատվական գործունեությանը, ընթերցանության խթանմանը և գրադարանային միջոցառումների կազմակերպմանը վերաբերող թեմատիկ ուղղություններ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սեմինարի ղեկավարի աշխատանքին՝ նյութերի նախնական ընտրությունից և հարցերի ձևակերպումից մինչև քննարկումների ամփոփումն ու մասնակիցների ձեռք բերած գիտելիքների գործնական կիրառումը։ Դիտարկվում է նաև մասնագիտական գրականության օգտագործման, ինքնուրույն աշխատանքի և առաջավոր գրադարանային փորձի ուսումնասիրման նշանակությունը։ Նման մեթոդական նյութերը հատկապես կարևոր են գրադարանների աշխատակիցների վերապատրաստման և մասնագիտական կարողությունների հետևողական զարգացման համար, քանի որ հնարավորություն են տալիս ուսուցումը կապել իրական աշխատանքային խնդիրների հետ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես կազմակերպչական և մեթոդական ուղեցույց՝ նպաստելով սեմինարների նպատակային պլանավորմանը, գրադարանավարների մասնագիտական գիտելիքների ընդլայնմանը և գրադարանային աշխատանքի որակի կատարելագործմանը։

Աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդական բանավոր ժառանգության կարևորագույն էպիկական ստեղծագործության տարբեր պատումների լեզվաբանական ուսումնասիրությանը և դրանց վերահրատարակման ժամանակ ժամանակակից բարբառագիտական տառադարձության սկզբունքների կիրառման անհրաժեշտության հիմնավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում բանահյուսական բնագրերի լեզվական հավաստիության պահպանումն է, հատկապես այն դեպքերում, երբ պատումները գրառվել են տարբեր ժամանակաշրջաններում, տարբեր բարբառներով և ոչ միատեսակ տառադարձական համակարգերով։ Քննվում է բանավոր խոսքի հնչյունական առանձնահատկությունների հնարավորինս ճշգրիտ գրավոր արտացոլման խնդիրը՝ ուշադրություն դարձնելով բարբառային արտասանությանը, հնչյունափոխություններին, շեշտադրությանը, ձևաբանական տարբերակներին, բառապաշարային յուրահատկություններին և տեղային խոսքին բնորոշ այլ հատկանիշներին։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում հին հրատարակություններում կիրառված գրառման սկզբունքների և նորագույն բարբառագիտական մեթոդների համեմատությանը՝ պարզելու համար, թե նախկին տառադարձությունները որքանով են փոխանցում ասացողների կենդանի խոսքի առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում է տառադարձական համակարգի ընտրության ազդեցությունը ոչ միայն լեզվաբանական ուսումնասիրությունների, այլև բանահյուսական տեքստի կառուցվածքի, ոճի, ռիթմի և բանավոր կատարողական առանձնահատկությունների ընկալման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր պատումների համեմատական քննությունը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նույն բառերի ու քերականական ձևերի բարբառային տարբերակները և հետևելու լեզվական հատկանիշների տարածքային բաշխմանը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև բնագրագիտական աշխատանքի սկզբունքներին՝ սկզբնական գրառման, հետագա խմբագրումների և վերահրատարակված տարբերակների միջև հնարավոր տարբերությունները փաստագրելու տեսանկյունից։ Ժամանակակից տառադարձական միջոցների կիրառումը դիտարկվում է որպես լեզվական նյութի գիտական արժեքը պահպանելու, հետագա բարբառագիտական ուսումնասիրությունները հեշտացնելու և թվային շտեմարաններում տեքստերի մշակման հնարավորություններն ընդլայնելու միջոց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայ բարբառագիտության, բանագիտության, տեքստաբանության և հնչյունաբանության մոտեցումները՝ ընդգծելով էպիկական պատումների լեզվական բազմազանության հնարավորինս ճշգրիտ պահպանման կարևորությունը դրանց գիտական վերահրատարակության ընթացքում։

Աշխատությունը նվիրված է հասարակության իրավական գիտակցության և քաղաքական գործընթացների փոխհարաբերության տեսական ու կիրառական ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության հասարակական-քաղաքական միջավայրի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում քաղաքացիների իրավունքի, օրենքի, արդարության, պետական ինստիտուտների և իրավական կարգի վերաբերյալ պատկերացումների ձևավորումն ու դրանց դրսևորումն է քաղաքական մասնակցության տարբեր ձևերում։ Իրավագիտակցությունը դիտարկվում է որպես հասարակական գիտակցության կարևոր բաղադրիչ, որն ընդգրկում է իրավական գիտելիքները, արժեքային վերաբերմունքները, իրավական գնահատականները և իրավաչափ վարքագծի վերաբերյալ պատկերացումները։ Քննվում է, թե այդ բաղադրիչներն ինչպես կարող են արտահայտվել քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության, հանրային քննարկումների, պետական կառույցների հետ հարաբերությունների և հասարակական նախաձեռնությունների շրջանակում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իրավական ու քաղաքական մշակույթի փոխկապակցվածությանը, իրավական սոցիալականացման գործընթացներին և այն ինստիտուտների դերին, որոնց միջոցով անհատը ձեռք է բերում իրավական գիտելիքներ ու հասարակական վարքագծի նորմեր։ Դիտարկվում են կրթության, ընտանիքի, զանգվածային հաղորդակցության միջոցների, քաղաքացիական հասարակության և պետական ինստիտուտների հնարավոր ազդեցությունները իրավական պատկերացումների ձևավորման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում օրենքի նկատմամբ վստահության, իրավական նորմերի ընկալման և քաղաքացիների քաղաքական վարքագծի միջև կապի ուսումնասիրությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև իրավական նիհիլիզմի, իրավական պասիվության, քաղաքացիական պատասխանատվության և իրավական ակտիվության հասկացություններին՝ որպես հասարակության իրավագիտակցության տարբեր դրսևորումների։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել սոցիոլոգիական հարցումների, համեմատական վերլուծության և քաղաքական ու իրավական գործընթացների ուսումնասիրության մեթոդներ՝ հասարակական դիրքորոշումների կառուցվածքն ու դրանց փոփոխության միտումները բացահայտելու նպատակով։ Հայաստանի օրինակը հնարավորություն է տալիս խնդիրը դիտարկել պետական և հասարակական ինստիտուտների փոխակերպման, քաղաքացիական մասնակցության և իրավական մշակույթի զարգացման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրավունքի տեսության, քաղաքականագիտության, իրավական սոցիոլոգիայի և քաղաքացիական հասարակության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով իրավագիտակցության նշանակությունը քաղաքական գործընթացներում քաղաքացիների վարքագծի և հասարակական հարաբերությունների ձևավորման համար։

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի լիբանանահայ արձակի զարգացման օրինաչափությունների, թեմատիկ ուղղությունների, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և պատմամշակութային հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գրական միջավայրն է, որը ձևավորվել է հայկական սփյուռքի կարևոր մշակութային կենտրոններից մեկում և զարգացել տեղական հասարակական իրականության, հայկական համայնքային կյանքի ու համասփյուռքյան մշակութային գործընթացների փոխազդեցությամբ։ Քննվում են արձակագիրների ստեղծագործություններում արտահայտված ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, հայրենազրկման, սփյուռքյան կեցության, սերունդների հարաբերությունների, լեզվական ու մշակութային ինքնապահպանման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անհատի և համայնքի փոխհարաբերությանը, օտար միջավայրում հայկական ինքնության պահպանման հոգեբանական ու մշակութային բարդություններին, ինչպես նաև հայրենիքի մասին հիշողության և նոր բնակավայրին պատկանելու զգացողության համատեղ դրսևորումներին։ Դիտարկվում է լիբանանյան հասարակական ու քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը գրական թեմաների և կերպարային համակարգերի ձևավորման վրա՝ հատկապես այն պատմական փոփոխությունների համատեքստում, որոնք անմիջականորեն անդրադարձել են համայնքային առօրյային և ստեղծագործական կյանքին։ Վերլուծվում են պատմվածքի, վիպակի, վեպի և արձակ այլ ձևերի զարգացման առանձնահատկությունները, հեղինակային պատումի կառուցվածքը, կերպարակերտման սկզբունքները, հոգեբանական վերլուծության եղանակները և լեզվաոճական նորարարությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում արևմտահայերենի գեղարվեստական հնարավորությունների ուսումնասիրությունը՝ որպես ոչ միայն հաղորդակցության միջոց, այլև մշակութային հիշողության ու ինքնության կրող։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ավանդական և արդիական գրական մտածողության փոխհարաբերությանը, մոդեռնիստական ու նորարարական միտումների ներթափանցմանը և սփյուռքահայ գրականության մեջ ձևավորված նոր գեղագիտական որոնումներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գրական մամուլի, հրատարակչական գործունեության և մտավորական շրջանակների նշանակությանը գրական կյանքի կազմակերպման ու հեղինակների ստեղծագործությունների տարածման գործում։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը լիբանանահայ արձակը ներկայացնում է որպես սփյուռքահայ գրականության ինքնատիպ և բազմաշերտ երևույթ՝ բացահայտելով դրա կապը պատմական հիշողության, ինքնության, լեզվի, համայնքային կյանքի և ժամանակաշրջանի հասարակական փոխակերպումների հետ։