Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածաշրջանների տնտեսական ներուժի, մրցակցային առավելությունների և տարածքային զարգացման գործընթացներում մարքեթինգային մոտեցումների կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում տարածաշրջանների բնական, մարդկային, արտադրական, ենթակառուցվածքային և տնտեսական ռեսուրսների գնահատումն է՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել տարածքների մասնագիտացմանը, ներդրումային գրավչության բարձրացմանը և տնտեսական ակտիվության ընդլայնմանը։ Մրցակցային առավելությունները դիտարկվում են որպես տարբեր գործոնների համակցություն, որը կարող է պայմանավորված լինել աշխարհագրական դիրքով, ռեսուրսային ապահովվածությամբ, աշխատուժի մասնագիտական ներուժով, արտադրական ավանդույթներով, զբոսաշրջային հնարավորություններով, ենթակառուցվածքների զարգացվածությամբ և գործարար միջավայրով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարածաշրջանների միջև տնտեսական զարգացման տարբերություններին և դրանց ձևավորման պատճառներին՝ ուսումնասիրելով արտադրության, ծառայությունների, զբաղվածության, ներդրումային ակտիվության և ձեռնարկատիրության տարածքային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տարածքային մարքեթինգի գործիքների կիրառման հնարավորությունների վերլուծությունը։ Այս համատեքստում տարածաշրջանը դիտարկվում է որպես տնտեսական և սոցիալական միջավայր, որի գրավչությունը կարող է նպատակային կերպով ներկայացվել ներդրողներին, ձեռնարկություններին, զբոսաշրջիկներին և այլ շահագրգիռ խմբերի։ Քննվում են տարածաշրջանային բրենդավորման, տեղեկատվական քաղաքականության, ներդրումային առաջարկների ձևավորման և տարածքի դրական տնտեսական կերպարի ստեղծման խնդիրները։ Կարևորվում է նաև տեղական արտադրանքի և ծառայությունների մրցունակության բարձրացումը՝ դրանք կապելով տարածաշրջանի առանձնահատկությունների և մասնագիտացման հնարավորությունների հետ։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել պետական կառավարման, տեղական ինքնակառավարման և մասնավոր հատվածի համագործակցությանը՝ տնտեսական զարգացման ծրագրերի մշակման ու իրականացման ընթացքում։ Տարածաշրջանային զարգացման ռազմավարությունների արդյունավետությունը դիտարկվում է նաև ենթակառուցվածքային ներդրումների, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության խթանման, նոր աշխատատեղերի ստեղծման և մարդկային կապիտալի զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մարզերի տնտեսական ցուցանիշների համեմատական գնահատում և դրանց ուժեղ ու սահմանափակող կողմերի համակարգում՝ համապատասխան զարգացման ուղղությունների հիմնավորման համար։ Մարքեթինգային մոտեցումների կիրառումը հնարավորություն է տալիս տնտեսական քաղաքականությունը առավել սերտորեն կապել տարածքի իրական ներուժի, պահանջարկի և նպատակային խմբերի առանձնահատկությունների հետ։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ տարածքային տնտեսական անհամաչափությունների, մարզերի մրցունակության և տեղական զարգացման կառավարման ուսումնասիրության համար՝ տարածաշրջանային մարքեթինգը ներկայացնելով որպես տնտեսական ներուժի բացահայտման և զարգացման ռազմավարությունների ձևավորման գործիք։

Աշխատությունը նվիրված է ակտիվ տեկտոնական խզվածքների գոտիների տարածական կառուցվածքի և լայնության գնահատման մեթոդաբանական խնդիրներին՝ երկրաբանական դիտարկումների և գեոռադարային հետազոտությունների համատեղ կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում խզվածքային գոտու մակերևութային և մերձմակերևութային կառուցվածքի բացահայտումն է, դրա հիմնական ու երկրորդային ճեղքավորումների, դեֆորմացված հատվածների և հարակից ապարների փոփոխությունների տարածական սահմանների որոշումը։ Ակտիվ խզվածքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես մեկ գծային խախտում, այլև որպես տարբեր աստիճանի դեֆորմացված հատվածներից կազմված բարդ գոտի, որի իրական լայնության գնահատումը կարևոր նշանակություն ունի տեկտոնական գործընթացների և սեյսմածին կառուցվածքների ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դաշտային երկրաբանական տվյալների՝ ապարների տեղադրման պայմանների, ճեղքավորվածության, տեղաշարժերի, ռելիեֆային արտահայտությունների և երիտասարդ նստվածքների դեֆորմացիաների ուսումնասիրմանը։ Դրանք համադրվում են գեոռադարային տվյալների հետ, որոնք հնարավորություն են տալիս ոչ քայքայիչ եղանակով ուսումնասիրել մերձմակերևութային շերտերի ներքին կառուցվածքը և հայտնաբերել մակերևույթին ոչ միշտ տեսանելի կառուցվածքային անհամասեռություններ։ Գեոռադարային պրոֆիլների մեկնաբանության ընթացքում կարող են առանձնացվել շերտերի շարունակականության խախտումներ, թեքումներ, տեղաշարժեր և այլ անոմալիաներ, որոնք համադրելով երկրաբանական դիտարկումների հետ՝ հնարավոր է առավել հիմնավորված կերպով սահմանազատել խզվածքային դեֆորմացիայի գոտին։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է տարբեր մեթոդներով ստացված արդյունքների փոխադարձ ստուգումը, քանի որ առանձին մեթոդի տվյալները կարող են պայմանավորված լինել ինչպես իրական տեկտոնական կառուցվածքներով, այնպես էլ տեղային երկրաբանական առանձնահատկություններով։ Քննվում է նաև խզվածքային գոտու լայնության փոփոխականությունը տարբեր տեղամասերում՝ հաշվի առնելով ապարների կազմը, կառուցվածքային պայմանները, երկրորդային ճեղքերի զարգացումը և ռելիեֆի առանձնահատկությունները։ Փամբակ-Սևան-Սյունիք ակտիվ խզվածքի ընտրված հատվածների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս մեթոդաբանական մոտեցումները կիրառել Հայաստանի կարևոր տեկտոնական համակարգերից մեկի օրինակով և գնահատել երկրաբանական ու երկրաֆիզիկական տվյալների համադրման արդյունավետությունը։ Նման ուսումնասիրությունները նշանակություն ունեն ակտիվ տեկտոնիկայի, պալեոսեյսմոլոգիայի և սեյսմիկ վտանգի հետազոտությունների համար, քանի որ խզվածքային դեֆորմացիայի տարածական սահմանների առավել ճշգրիտ որոշումը նպաստում է երկրաբանական վտանգների գնահատման համար անհրաժեշտ կառուցվածքային տեղեկատվության կատարելագործմանը։ Աշխատությունը միավորում է կառուցվածքային երկրաբանության, տեկտոնիկայի և կիրառական երկրաֆիզիկայի մոտեցումները՝ ապահովելով ակտիվ խզվածքների մերձմակերևութային կառուցվածքի համալիր ուսումնասիրություն։

Աշխատությունը նվիրված է պղնձի, նիկելի և կոբալտի թթվածնավոր միացությունների վերականգնման ֆիզիկաքիմիական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը և այդ գործընթացների հիման վրա տարբեր կառուցվածքային վիճակով մետաղական նյութերի ստացման գիտական սկզբունքների բացահայտմանը։ Հետազոտության առանցքում բարձր ջերմաստիճանային ինքնատարածվող ռեակցիաների ընթացքում տեղի ունեցող օքսիդավերականգնման գործընթացներն են, որոնց ժամանակ սկզբնական միացությունների փոխազդեցությունն ուղեկցվում է ինտենսիվ ջերմազատմամբ և նոր ֆազերի առաջացմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ռեակցիոն համակարգի ջերմադինամիկական և կինետիկական բնութագրերին, քանի որ դրանք պայմանավորում են փոխակերպումների ընթացքը, վերջնական արտադրանքի ֆազային կազմը և կառուցվածքային հատկությունները։ Քննվում են սկզբնական նյութերի բնույթի, բաղադրության և փոխհարաբերակցության ազդեցությունները վերականգնման ամբողջականության ու մետաղական ֆազի ձևավորման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է այրման ալիքի տարածման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը՝ դրանք կապելով ռեակցիայի ջերմային հավասարակշռության, նյութափոխանակության և կառուցվածքագոյացման գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրվում են ստացված մետաղական նյութերի ֆազային և միկրոկառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև փոշենման և համախմբված մետաղական արտադրանքի ձևավորման պայմանների միջև տարբերությունները։ Փոշենման նյութերի դեպքում կարևորվում են մասնիկների կառուցվածքը, չափային բնութագրերը և համասեռությունը, մինչդեռ ձուլածո նյութերի ուսումնասիրության ժամանակ ուշադրություն է դարձվում մետաղական ֆազի ամբողջականությանը, կառուցվածքային միատարրությանը և հնարավոր մնացորդային բաղադրիչների առկայությանը։ Ֆիզիկաքիմիական վերլուծության մեթոդների կիրառումը հնարավորություն է տալիս պարզել սկզբնական միացությունների փոխակերպման աստիճանը և ստացված արտադրանքի բաղադրությունը՝ կապ հաստատելով գործընթացի պայմանների ու վերջնական նյութի հատկությունների միջև։ Առանձին նշանակություն ունի տեխնոլոգիական և էներգետիկական տեսանկյունից գործընթացի գնահատումը, քանի որ ինքնատարածվող բարձր ջերմաստիճանային փոխակերպումները կարող են դիտարկվել որպես մետաղական նյութերի ստացման այլընտրանքային մոտեցումների գիտական հիմք։ Հետազոտությունը նպաստում է գունավոր մետաղների միացությունների վերականգնման մեխանիզմների, բարձր ջերմաստիճանային ռեակցիաների և մետաղական կառուցվածքի ձևավորման վերաբերյալ պատկերացումների խորացմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մետալուրգիայի, նյութագիտության, անօրգանական քիմիայի և բարձր ջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզի ոլորտներում իրականացվող գիտական հետազոտությունների համար։

Աշխատությունը նվիրված է աշակերտական կոլեկտիվի դերի ուսումնասիրությանը սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ձևավորման և զարգացման գործընթացում՝ կրթական միջավայրը դիտարկելով ոչ միայն գիտելիքների փոխանցման, այլև սոցիալականացման, բարոյական դաստիարակության և անձի զարգացման կարևոր տարածք։ Հետազոտության առանցքում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով դասարանական և դպրոցական խմբում ձևավորվող հարաբերությունները, համատեղ գործունեությունը, հաղորդակցությունը և խմբային նորմերը կարող են նպաստել սովորողների արժեքային պատկերացումների ձևավորմանը։ Քննվում է կոլեկտիվի ազդեցությունը պատասխանատվության, փոխադարձ հարգանքի, համագործակցության, արդարության, հանդուրժողականության, ինքնուրույնության և հասարակական մասնակցության վերաբերյալ պատկերացումների զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշակերտների միջև միջանձնային հարաբերություններին, խմբում անհատի դիրքին, փոխօգնության ձևերին և ընդհանուր նպատակների շուրջ համատեղ գործունեության կազմակերպմանը։ Կոլեկտիվը դիտարկվում է որպես սոցիալական փոքր խումբ, որտեղ սովորողը ձեռք է բերում հասարակական վարքագծի փորձ, սովորում է իր գործողությունները համադրել ուրիշների շահերի հետ և ձևավորում սեփական վերաբերմունքը ընդունված նորմերի ու արժեքների նկատմամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ուսուցչի և դասղեկի մանկավարժական դերակատարության ուսումնասիրությունը՝ առողջ հոգեբանական մթնոլորտի, համագործակցային հարաբերությունների և սովորողների ակտիվ մասնակցության համար անհրաժեշտ պայմանների ստեղծման տեսանկյունից։ Կարևորվում է այն մոտեցումը, ըստ որի արժեքների ձևավորումը չի սահմանափակվում ուղղակի բացատրություններով կամ բարոյական պահանջների ներկայացմամբ, այլ տեղի է ունենում նաև առօրյա շփումների, համատեղ որոշումների, խմբային նախաձեռնությունների և իրական սոցիալական փորձի միջոցով։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել աշակերտական ինքնակառավարմանը, խմբային նախագծերին, արտադասարանական գործունեությանը և հասարակական նախաձեռնություններին՝ որպես պատասխանատվության ու համագործակցության գործնական փորձ ձևավորող միջոցների։ Քննվում են նաև կոլեկտիվի ազդեցության հնարավոր հակասությունները, քանի որ խմբային կարծիքը և ճնշումը միշտ չէ, որ նպաստում են անհատի ինքնուրույն արժեքային դիրքորոշման զարգացմանը։ Այդ պատճառով կարևոր է խմբային համախմբվածությունը համադրել անձի ինքնուրույնության, անհատական տարբերությունների և սեփական կարծիք արտահայտելու հնարավորության հետ։ Հետազոտությունը կարող է հիմնվել մանկավարժական դիտարկումների, հարցումների, զրույցների և սոցիալ-հոգեբանական մեթոդների վրա՝ բացահայտելու սովորողների արժեքային կողմնորոշումների ու կոլեկտիվային հարաբերությունների միջև կապերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի դաստիարակության տեսության, դպրոցական մանկավարժության և կրթական հոգեբանության համար՝ ներկայացնելով աշակերտական կոլեկտիվը որպես անձի սոցիալական և բարոյական զարգացման կարևոր միջավայր։

Աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության տնտեսական համակարգի վերափոխման և զարգացման ռազմավարական մոտեցումների ուսումնասիրությանը՝ տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական պայմանների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում տնտեսական բարեփոխումների նպատակների, առաջնահերթությունների, իրականացման մեխանիզմների և հնարավոր հետևանքների վերլուծությունն է՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով անցումային տնտեսությանը բնորոշ կառուցվածքային խնդիրներին։ Քննվում են սեփականության հարաբերությունների փոփոխությունը, մասնավոր հատվածի ձևավորումը, ձեռնարկատիրական գործունեության խթանումը, շուկայական մեխանիզմների ներդրումը և պետական կառավարման տնտեսական գործառույթների վերափոխումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել արտադրական ներուժի վերականգնման և արդյունավետ օգտագործման, գյուղատնտեսության, արդյունաբերության, ենթակառուցվածքների և ծառայությունների ոլորտների զարգացման խնդիրներին։ Կարևորվում է ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակության պայմաններում ներդրումային առաջնահերթությունների ընտրությունը և տնտեսական ծրագրերի փոխկապակցումը երկարաժամկետ զարգացման նպատակների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հարկաբյուջետային քաղաքականության, բյուջետային միջոցների կառավարման, զբաղվածության, բնակչության եկամուտների և սոցիալական պաշտպանության խնդիրները՝ տնտեսական բարեփոխումների սոցիալական ազդեցությունը գնահատելու նպատակով։ Առանձին ուղղություն է փոքր և միջին ձեռնարկատիրության դերի ուսումնասիրությունը՝ որպես տնտեսական ակտիվության, աշխատատեղերի ստեղծման և տեղական շուկայի զարգացման հնարավոր գործոն։ Կարող են քննվել նաև արտաքին տնտեսական կապերի, առևտրային հարաբերությունների, ներդրումային միջավայրի և տարածաշրջանային տնտեսական գործընթացների ազդեցությունը տնտեսական զարգացման հնարավորությունների վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ ուսումնասիրվող տարածքի քաղաքական կարգավիճակը և հակամարտային միջավայրը տնտեսական գործընթացների համար ստեղծել են առանձնահատուկ սահմանափակումներ և անորոշություններ, ուստի տնտեսական ռազմավարության վերլուծությունը պահանջում է տնտեսական գործոնների հետ միասին հաշվի առնել նաև անվտանգության, հաղորդակցության և ինստիտուցիոնալ պայմանները։ Կարևոր է տարբերակել տվյալ ժամանակաշրջանի պաշտոնական ծրագրային նպատակները դրանց փաստացի իրականացման և հետագա արդյունքների գնահատումից։ Աշխատությունը կարող է ներառել տնտեսական ցուցանիշների, զարգացման ծրագրերի և կառավարման մեխանիզմների համեմատական ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով բարեփոխումների իրականացման ընթացքում առաջացած հիմնական խնդիրները։ Այն արժեքավոր նյութ կարող է հանդիսանալ տվյալ ժամանակաշրջանի Լեռնային Ղարաբաղի տնտեսական պատմության, անցումային տնտեսության, տարածաշրջանային զարգացման և տնտեսական քաղաքականության ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է փոքր հիդրոէլեկտրակայաններում կիրառվող էլեկտրական գեներատորների աշխատանքային ռեժիմների ուսումնասիրությանը և դրանց տեխնիկական ու էներգետիկական ցուցանիշների բարելավման հնարավորությունների հիմնավորմանը։ Հետազոտության առանցքում հիդրոտուրբինի, գեներատորի և էլեկտրական ցանցի փոխկապակցված աշխատանքն է՝ հաշվի առնելով ջրային հոսքի, բեռնվածության և համակարգի այլ աշխատանքային պարամետրերի փոփոխական բնույթը։ Քննվում են գեներատորների տարբեր շահագործական ռեժիմներում առաջացող էլեկտրամագնիսական և էներգետիկական գործընթացները, դրանց ազդեցությունը արտադրողականության, հզորության, լարման կայունության, էներգիայի որակի և սարքավորման հուսալիության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն իրավիճակներին, երբ ջրի հոսքի կամ էլեկտրական բեռնվածության փոփոխության պատճառով գեներատորը գործում է անվանական պայմաններից տարբերվող ռեժիմներում։ Նման պայմաններում կարևոր խնդիր է դառնում գեներատորի պարամետրերի և կառավարման համակարգի համապատասխանեցումը հասանելի հիդրոէներգետիկական ռեսուրսին՝ էներգիայի փոխակերպման արդյունավետությունը պահպանելու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել ակտիվ և ռեակտիվ հզորությունների կարգավորման, լարման ու հաճախականության պահպանման, գրգռման համակարգի աշխատանքի և ցանցին զուգահեռ աշխատանքի առանձնահատկությունները։ Կարևոր ուղղություն է գեներատորի կորուստների գնահատումը տարբեր բեռնվածությունների դեպքում և այնպիսի աշխատանքային ռեժիմների ընտրությունը, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել ավելորդ էներգետիկական կորուստները և բարելավել ընդհանուր օգտակար գործողության գործակիցը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել անցումային գործընթացներին, բեռնվածության փոփոխությունների նկատմամբ գեներատորի արձագանքին և աշխատանքի կայունության ապահովմանը։ Մաթեմատիկական ու համակարգչային մոդելավորման կիրառումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր շահագործական պայմաններ, գնահատել կարգավորման մեթոդների արդյունավետությունը և կանխատեսել համակարգի վարքը առանց իրական սարքավորման վրա բազմաթիվ փորձարկումներ իրականացնելու անհրաժեշտության։ Կարևորվում են նաև գեներատորի ջերմային վիճակը, երկարատև շահագործման հուսալիությունը և աշխատանքային պարամետրերի թույլատրելի սահմանների պահպանումը։ Բարելավման հնարավոր ուղղությունները կարող են կապված լինել ավտոմատ կառավարման համակարգերի կատարելագործման, աշխատանքային ռեժիմների օպտիմալ ընտրության, չափման և վերահսկման միջոցների զարգացման ու գեներատոր-տուրբին համակարգի համաձայնեցված կառավարման հետ։ Աշխատությունը կիրառական նշանակություն ունի փոքր հիդրոէներգետիկ համակարգերի արդյունավետության և հուսալիության բարձրացման համար՝ միավորելով էլեկտրական մեքենաների, էներգահամակարգերի, ավտոմատ կառավարման և վերականգնվող էներգետիկայի ոլորտների մոտեցումները։

Աշխատությունը նվիրված է հայերենի բառապաշարի այն շերտի լեզվաբանական ուսումնասիրությանը, որը ներառում է արհեստներով, մասնագիտացված ձեռքի աշխատանքով և ավանդական արտադրական գործունեությամբ զբաղվող անձանց անվանումները։ Հետազոտության առանցքում այդ բառերի ծագումը, կազմությունը, իմաստային զարգացումը, պատմական գործածությունը և հայերենի բառակազմական համակարգում ունեցած տեղն են։ Արհեստավորներին բնորոշող անվանումները դիտարկվում են որպես լեզվի պատմության և ժողովրդի նյութական ու սոցիալական մշակույթի փոխկապակցվածությունն արտացոլող բառային միավորներ, քանի որ դրանց ձևավորումը սերտորեն կապված է տարբեր ժամանակաշրջաններում տարածված արհեստների, աշխատանքի բաժանման և քաղաքային ու գյուղական տնտեսական կյանքի զարգացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում անվանումների բառակազմական կառուցվածքին՝ պարզելով, թե ինչ արմատների, ածանցների և այլ ձևաբանական միջոցների օգնությամբ են հայերենում ստեղծվել մասնագիտություն կամ զբաղմունք ցույց տվող բառերը։ Քննվում են բնիկ հայկական կազմությունները, ինչպես նաև պատմական լեզվական շփումների հետևանքով հայերեն ներթափանցած փոխառությունները և դրանց հնչյունական, ձևաբանական ու իմաստային հարմարեցման առանձնահատկությունները։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նույն կամ մոտ արհեստը նշանակող տարբեր անվանումների տարածքային, ժամանակագրական և ոճական տարբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրաբարի, միջին հայերենի, աշխարհաբարի և բարբառների նյութի համադրումը, որի միջոցով հնարավոր է հետևել առանձին բառերի գործածության շարունակականությանը, փոփոխությանը կամ աստիճանական դուրսմղմանը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել նաև հոմանիշային հարաբերությունները, բազմիմաստությունը և այն դեպքերը, երբ մասնագիտություն նշանակող բառը ժամանակի ընթացքում ձեռք է բերել լրացուցիչ սոցիալական կամ փոխաբերական իմաստներ։ Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում այն անվանումները, որոնք կապված են պատմականորեն տարածված, սակայն հետագայում վերացած կամ էապես փոփոխված արհեստների հետ, քանի որ այդ բառերը լեզվական տվյալներից բացի տեղեկություններ են պահպանել ավանդական կենցաղի և արտադրական մշակույթի վերաբերյալ։ Նյութի աղբյուր կարող են ծառայել բառարանները, մատենագրական երկերը, վիմագրությունները, արխիվային փաստաթղթերը, ազգագրական նյութերը, գեղարվեստական գրականությունը և բարբառային գրանցումները։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը համադրում է բառագիտության, բառակազմության, ստուգաբանության և պատմական լեզվաբանության մոտեցումները՝ միաժամանակ բացահայտելով լեզվի ու նյութական մշակույթի միջև կապերը և նպաստելով հայերենի մասնագիտական ու պատմական բառապաշարի առավել ամբողջական նկարագրությանը։

Աշխատությունը նվիրված է քրեական իրավունքում նշանակված պատժի պայմանական չկիրառման ինստիտուտի իրավական բնույթի, կիրառման պայմանների, գործնական հիմնախնդիրների և զարգացման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն իրավական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով դատարանի կողմից նշանակված պատժի փաստացի կատարումը որոշակի պայմանների առկայության դեպքում կարող է փոխարինվել դատապարտված անձի վարքագծի նկատմամբ սահմանված պահանջների և վերահսկողության համակարգով։ Քննվում են այս ինստիտուտի նպատակները՝ դրանք կապելով պատժի անհատականացման, անձի վերասոցիալականացման, նոր հանցավոր վարքագծի կանխարգելման և քրեական պատասխանատվության համաչափ իրականացման սկզբունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն չափանիշներին և հանգամանքներին, որոնք դատարանը կարող է գնահատել համապատասխան որոշում կայացնելիս՝ հաշվի առնելով կատարված արարքի բնույթը, անձի վերաբերյալ տվյալները, պատասխանատվության անհատականացման պահանջները և քրեական օրենսդրությամբ սահմանված այլ պայմանները։ Ուսումնասիրվում են դատապարտված անձի նկատմամբ սահմանվող պարտականությունների և սահմանափակումների իրավական նշանակությունը, դրանց կատարման նկատմամբ վերահսկողությունը և սահմանված պայմանների խախտման հնարավոր իրավական հետևանքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դատական հայեցողության սահմանների և դատական պրակտիկայի միասնականության խնդիրը, քանի որ իրավական չափանիշների ոչ բավարար հստակությունը կարող է հանգեցնել նմանատիպ իրավիճակներում տարբեր մոտեցումների կիրառման։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել օրենսդրական կարգավորումների ներքին համակարգվածությունը, քրեական իրավունքի ընդհանուր սկզբունքների հետ դրանց համապատասխանությունը և կիրառման ընթացքում ի հայտ եկող մեկնաբանական խնդիրները։ Առանձին ուղղություն է այս ինստիտուտի հարաբերակցությունը պատժի իրականացման այլընտրանքային միջոցների, պրոբացիոն մեխանիզմների և դատապարտված անձի սոցիալական վերաինտեգրմանն ուղղված մոտեցումների հետ։ Կարող է ուսումնասիրվել նաև համեմատական իրավական փորձը՝ տարբեր իրավական համակարգերում կիրառվող նմանատիպ կառուցակարգերը դիտարկելով դրանց համապատասխան օրենսդրական և ինստիտուցիոնալ միջավայրում։ Կատարելագործման հարցերը կարող են ընդգրկել իրավական չափանիշների առավել հստակ ձևակերպման, դատական որոշումների հիմնավորվածության, վերահսկողության արդյունավետության և իրավակիրառ պրակտիկայի կանխատեսելիության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի քրեական քաղաքականության և պատժի անհատականացման տեսական ու գործնական խնդիրների ուսումնասիրման համար՝ պայմանական չկիրառման ինստիտուտը դիտարկելով որպես քրեական պատասխանատվության նպատակների և անձի վերասոցիալականացման միջև հավասարակշռություն ապահովելու իրավական միջոց։

Աշխատությունը նվիրված է թուջերի ջերմային մշակման կարևոր գործընթացներից մեկի՝ մխման տարբեր եղանակների ազդեցության ուսումնասիրությանը նյութի կառուցվածքային վիճակի և շահագործական հատկությունների ձևավորման վրա։ Հետազոտության առանցքում մետաղի տաքացման և հետագա հովացման պայմանների, կառուցվածքային փոխակերպումների ու վերջնական մեխանիկական հատկությունների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է։ Քննվում է, թե մշակման տարբեր ռեժիմների կիրառման դեպքում ինչպես կարող են փոփոխվել մետաղական հիմքի կառուցվածքը, ածխածնային բաղադրիչների վիճակը, ֆազային կազմը և կառուցվածքային տարրերի բաշխվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հովացման արագության նշանակությանը, քանի որ այն էական ազդեցություն կարող է ունենալ կառուցվածքային փոխակերպումների ընթացքի և արդյունքում ձևավորվող միկրոկառուցվածքի վրա։ Տարբեր պայմաններում մշակված նմուշների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կարծրության, ամրության, մաշակայունության, պլաստիկության և այլ մեխանիկական բնութագրերի փոփոխությունները։ Կարևորվում է նաև թուջերում գրաֆիտի ձևի, չափերի և բաշխման ու մետաղական հիմքի փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանց համակցությունն է զգալիորեն պայմանավորում նյութի ընդհանուր վարքը արտաքին բեռնվածքների ժամանակ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել մետաղագրական ուսումնասիրությունների, մեխանիկական փորձարկումների և կառուցվածքային վերլուծության արդյունքները՝ մշակման ռեժիմների ազդեցությունը համալիր գնահատելու նպատակով։ Առանձին ուղղություն է ներքին լարումների, հնարավոր կառուցվածքային անհամասեռությունների և մշակման ընթացքում առաջացող անցանկալի երևույթների ուսումնասիրությունը։ Մխման համապատասխան եղանակի ընտրությունը դիտարկվում է որպես նյութի պահանջվող հատկությունների ձևավորման կարևոր տեխնոլոգիական գործոն, որի արդյունավետությունը կախված է թուջի քիմիական կազմից, սկզբնական կառուցվածքից, արտադրանքի չափերից և նախատեսվող շահագործման պայմաններից։ Քննվում է նաև ջերմային մշակման տեխնոլոգիական պարամետրերի օպտիմալացման նշանակությունը՝ անհրաժեշտ կառուցվածք ստանալու և արտադրանքի հուսալիությունը բարձրացնելու տեսանկյունից։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները թուջերում ջերմային ազդեցությամբ ընթացող կառուցվածքային փոփոխությունների վերաբերյալ և հիմնավորելու տարբեր նշանակության դետալների համար համապատասխան մշակման ռեժիմների ընտրության գիտական սկզբունքները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել մեքենաշինության, մետալուրգիայի և նյութագիտության ոլորտների համար, որտեղ թուջե արտադրանքի մեխանիկական ու շահագործական հատկությունների կառավարումը կարևոր տեխնոլոգիական խնդիր է։

Աշխատությունը նվիրված է բազմամասնիկային քվանտային համակարգերում խճճվածության կառուցվածքի ուսումնասիրությանը՝ երկրաչափական չափի և Շմիդտի վերլուծության մաթեմատիկական մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության առանցքում քվանտային խճճվածության քանակական բնութագրման խնդիրն է, որը հիմնարար նշանակություն ունի ինչպես քվանտային մեխանիկայի տեսական հիմքերի, այնպես էլ քվանտային տեղեկատվության մշակման գործընթացների ուսումնասիրության համար։ Քննվում է բազմամասնիկային համակարգի ընդհանուր քվանտային վիճակի այն առանձնահատկությունը, երբ առանձին ենթահամակարգերի վիճակները հնարավոր չէ լիարժեք նկարագրել միմյանցից անկախ։ Երկրաչափական մոտեցման շրջանակում խճճվածությունը դիտարկվում է քվանտային վիճակների տարածության մեջ՝ գնահատելով ուսումնասիրվող վիճակի և համապատասխան չխճճված կամ բաժանելի վիճակների միջև տարբերությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս խճճվածության աստիճանը կապել որոշակի երկրաչափական մեծության հետ և համեմատել տարբեր կառուցվածք ունեցող քվանտային վիճակներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բազմամասնիկային համակարգերի դեպքում առաջացող բարդություններին, քանի որ երկու ենթահամակարգերից կազմված վիճակների համար կիրառվող որոշ մեթոդներ չեն ընդհանրացվում պարզ ձևով ավելի մեծ թվով մասնիկների համակարգերի վրա։ Շմիդտի վերլուծությունը դիտարկվում է որպես երկբաժան քվանտային համակարգերի վիճակների կառուցվածքը բացահայտելու կարևոր մաթեմատիկական գործիք, որի միջոցով հնարավոր է վիճակը ներկայացնել համապատասխան օրթոնորմավորված բաղադրիչների միջոցով և ուսումնասիրել խճճվածության հետ կապված գործակիցների հատկությունները։ Քննվում է Շմիդտի գործակիցների և խճճվածության չափերի միջև կապը, ինչպես նաև տարբեր բաժանումների ընտրության ազդեցությունը բազմամասնիկային վիճակի բնութագրման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է երկրաչափական չափի և Շմիդտի ներկայացման միջոցով ստացվող տեղեկատվության համադրումը՝ պարզելու համար դրանց կիրառելիության սահմանները և փոխլրացնող նշանակությունը։ Կարող են դիտարկվել տարբեր տիպի մաքուր քվանտային վիճակներ և դրանց առանձնահատկությունները՝ խճճվածության կառուցվածքի համեմատական վերլուծության նպատակով։ Մաթեմատիկական ձևակերպումների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նաև համակարգի սիմետրիաների ազդեցությունը խճճվածության բնութագրերի վրա և պարզեցնել բազմաչափ խնդիրների վերլուծությունը։ Աշխատությունը տեսական նշանակություն ունի քվանտային վիճակների դասակարգման, բազմամասնիկային հարաբերակցությունների բնույթի և խճճվածության քանակական գնահատման մեթոդների զարգացման համար։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են նաև քվանտային տեղեկատվության տեսության համատեքստում, որտեղ խճճվածությունը դիտարկվում է որպես քվանտային հաշվարկների, հաղորդակցության և տեղեկատվական գործընթացների կարևոր ռեսուրս։

Աշխատությունը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործական ժառանգության գաղափարական, աշխարհայացքային և փիլիսոփայական շերտերի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նրա գեղարվեստական մտածողությունը դիտարկելով անհատի, հասարակության, բնության և մարդկային գոյության հիմնարար խնդիրների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում գրողի ստեղծագործություններում արտահայտված մարդու և աշխարհի փոխհարաբերության, կյանքի ու մահվան, սիրո, ազատության, ճակատագրի, բարու և չարի, երջանկության, տառապանքի, հայրենիքի և օտարության վերաբերյալ պատկերացումներն են։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես են փիլիսոփայական մտորումները վերածվում գեղարվեստական պատկերների, խորհրդանիշների, քնարական ապրումների և կերպարների՝ ձևավորելով ստեղծագործությունների գաղափարական խորությունը։ Քննվում է անհատի ներաշխարհի և արտաքին իրականության հակադրությունը, մարդու ազատության ձգտման ու գոյության սահմանափակումների միջև լարվածությունը, ինչպես նաև կյանքի իմաստի որոնման խնդիրը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սիրո թեման, որը կարող է ներկայանալ ոչ միայն որպես անձնական զգացում, այլև որպես մարդու հոգևոր գոյության, գեղեցկության ընկալման և աշխարհի հետ ներդաշնակության հասնելու միջոց։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են հիասթափության, մենության, կարոտի և մարդկային կյանքի անցողիկության մոտիվները՝ բացահայտելով դրանց աշխարհայացքային նշանակությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայրենիքի գաղափարի քննությունը, ազգային պատմության և հավաքական հիշողության արտացոլումը, ինչպես նաև անհատի ու ազգային հանրության հարաբերությունների գեղարվեստական մեկնաբանությունը։ Գրական ժառանգությունը կարող է դիտարկվել նաև եվրոպական և արևելյան փիլիսոփայական ու գրական ավանդույթների համատեքստում՝ բացահայտելով տարբեր գաղափարական հոսանքների հետ հնարավոր առնչությունները և դրանց ստեղծագործական վերաիմաստավորումը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բնության պատկերներին, որոնք հաճախ հանդես են գալիս ոչ միայն որպես գեղարվեստական միջավայր, այլև որպես մարդու հոգեվիճակի և տիեզերքի վերաբերյալ մտորումների արտահայտման միջոց։ Կարևորվում է նաև տարբեր ժանրերի՝ քնարերգության, արձակի, պոեմների և այլ ստեղծագործությունների համեմատական քննությունը՝ պարզելու աշխարհայացքային գաղափարների զարգացման և փոփոխության առանձնահատկությունները։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գրական ժառանգությունը դիտարկել որպես ամբողջական գեղարվեստափիլիսոփայական համակարգ, որտեղ ազգային մշակութային փորձը միահյուսվում է համամարդկային գոյաբանական ու բարոյական հարցադրումներին։ Աշխատությունը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ հայ գրականության պատմության, գրականագիտության, գեղագիտության և փիլիսոփայական մտքի ուսումնասիրության համար։

Աշխատությունը նվիրված է պարտադիր ապահովագրության համակարգում ապահովագրական գործունեության պետական կարգավորման տնտեսական, իրավական և կազմակերպական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում պետության կարգավորիչ դերակատարությունն է ապահովագրական շուկայի կայունության, ապահովագրողների ֆինանսական հուսալիության, ապահովագրված անձանց իրավունքների պաշտպանության և պարտադիր ապահովագրության արդյունավետ գործունեության ապահովման տեսանկյունից։ Քննվում են պարտադիր ապահովագրության առանձնահատկությունները և դրա տարբերությունները կամավոր ապահովագրությունից՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ պարտադիր համակարգերում ապահովագրական հարաբերությունների հիմնական պայմանները սահմանվում կամ կարգավորվում են իրավական նորմերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական վերահսկողության և կարգավորման մեխանիզմներին, ապահովագրական կազմակերպությունների գործունեության նկատմամբ սահմանվող պահանջներին, ֆինանսական կայունության ապահովմանը, ապահովագրական պահուստների ձևավորմանը և պարտավորությունների կատարման վերահսկողությանը։ Կարևորվում է ապահովագրական շուկայի մասնակիցների շահերի հավասարակշռման խնդիրը, քանի որ կարգավորման համակարգը միաժամանակ պետք է նպաստի ապահովագրական կազմակերպությունների բնականոն գործունեությանը և ապահովի սպառողների ու շահառուների իրավունքների պատշաճ պաշտպանությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննվել ապահովագրական սակագների ձևավորման, ռիսկերի գնահատման, ապահովագրական հատուցումների կազմակերպման, պայմանագրային հարաբերությունների և տեղեկատվության հրապարակայնության հետ կապված հարցերը։ Առանձին ուղղություն է վերահսկող մարմինների լիազորությունների և վերահսկողական գործիքների արդյունավետության գնահատումը՝ ուշադրություն դարձնելով շուկայի թափանցիկության, հաշվետվողականության և ֆինանսական կարգապահության ապահովմանը։ Քննվում են նաև պարտադիր ապահովագրության համակարգում հնարավոր շուկայական անհամաչափությունները, մրցակցության պայմանները և կարգավորիչ պահանջների ազդեցությունը ապահովագրական ծառայությունների հասանելիության ու որակի վրա։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել միջազգային փորձի համեմատական ուսումնասիրությունը՝ տարբեր երկրներում կիրառվող կարգավորման սկզբունքները դիտարկելով համապատասխան իրավական և տնտեսական միջավայրերի համատեքստում։ Պետական կարգավորման կատարելագործման խնդիրները կարող են կապվել ռիսկահեն վերահսկողության զարգացման, սպառողների պաշտպանության մեխանիզմների ամրապնդման, տեղեկատվական համակարգերի արդյունավետ օգտագործման և վերահսկողության ընթացակարգերի հստակեցման հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ապահովագրական գործունեության պետական կարգավորումը դիտարկել որպես ֆինանսական համակարգի կայունության և հասարակության սոցիալական ու տնտեսական շահերի պաշտպանության կարևոր բաղադրիչ։ Այն կարող է օգտակար լինել ապահովագրության, ֆինանսների, տնտեսական իրավունքի և պետական կառավարման ոլորտների ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով պարտադիր ապահովագրության արդյունավետ կազմակերպման և կարգավորման հիմնական տեսական ու կիրառական խնդիրները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում համայնքային ծառայողների աշխատանքի վարձատրության կազմակերպման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը՝ տեղական ինքնակառավարման մարմնի գործունեության օրինակով։ Հետազոտության առանցքում համայնքային ծառայության արդյունավետության, աշխատավարձի ձևավորման սկզբունքների, պաշտոնների դասակարգման, աշխատանքի բարդության ու պատասխանատվության և վարձատրության միջև փոխկապակցվածության խնդիրներն են։ Աշխատավարձը դիտարկվում է ոչ միայն որպես աշխատողի կատարած աշխատանքի դիմաց վճարում, այլև որպես մարդկային ռեսուրսների կառավարման, մասնագիտական մոտիվացիայի, որակյալ կադրերի ներգրավման և պահպանման կարևոր գործիք։ Քննվում են համայնքային ծառայողների հիմնական աշխատավարձի սահմանման մոտեցումները, հավելավճարների, պարգևատրումների և այլ վճարումների կիրառման սկզբունքները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը աշխատողների նյութական շահագրգռվածության և աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պաշտոնային պարտականությունների ծավալի, պատասխանատվության աստիճանի, մասնագիտական որակավորման, աշխատանքային փորձի և աշխատանքի արդյունքների գնահատման ու վարձատրության միջև հնարավոր համապատասխանությանը։ Տեղական ինքնակառավարման մարմնի օրինակի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդհանուր համակարգային խնդիրները դիտարկել կազմակերպական իրական միջավայրի շրջանակում՝ վերլուծելով աշխատակազմի կառուցվածքը, պաշտոնների բաշխումը, աշխատավարձի ձևավորման մեխանիզմները և ֆինանսական հնարավորությունների ազդեցությունը կադրային քաղաքականության վրա։ Կարևոր ուղղություն է համայնքային բյուջեի հնարավորությունների և աշխատավարձային ծախսերի հարաբերակցության գնահատումը, քանի որ վարձատրության համակարգի կատարելագործումը պետք է համադրվի ֆինանսական կայունության և հանրային միջոցների արդյունավետ օգտագործման պահանջների հետ։ Քննվում են նաև աշխատանքի գնահատման չափորոշիչների հստակեցման, վարձատրության համակարգի թափանցիկության բարձրացման և աշխատողների կատարողական արդյունքների ու խրախուսման մեխանիզմների միջև ավելի հիմնավորված կապի ձևավորման հարցերը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել գործող կազմակերպական մեխանիզմների համեմատական վերլուծություն, աշխատավարձային համակարգում առկա անհամաչափությունների բացահայտում և դրանց բարելավման տնտեսական ու կառավարչական մոտեցումների քննարկում։ Առանձին նշանակություն ունի արդար և հասկանալի վարձատրության համակարգի դերը համայնքային ծառայության գրավչության, աշխատողների մոտիվացիայի և կադրերի կայունության ապահովման գործում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տեղական ինքնակառավարման, հանրային կառավարման, աշխատանքի տնտեսագիտության և մարդկային ռեսուրսների կառավարման ոլորտների ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով համայնքային ծառայության վարձատրության կազմակերպումը որպես կառավարման արդյունավետության և համայնքային կառույցների ինստիտուցիոնալ զարգացման կարևոր բաղադրիչ։

Աշխատությունը նվիրված է 1912-1918 թվականներին Հայ Առաքելական եկեղեցու գործունեության և Հայկական հարցի շուրջ զարգացող քաղաքական, դիվանագիտական ու հասարակական գործընթացների փոխառնչությունների պատմական ուսումնասիրությանը։ Քննության առանցքում եկեղեցու՝ որպես ազգային, հոգևոր և հասարակական հաստատության դերակատարությունն է այն բարդ ժամանակաշրջանում, երբ Օսմանյան կայսրության հայ բնակչության վիճակը և հայկական բարենորոգումների խնդիրը կրկին հայտնվել էին միջազգային քաղաքականության ուշադրության կենտրոնում, իսկ հետագայում Առաջին համաշխարհային պատերազմը արմատապես փոխեց տարածաշրջանի քաղաքական և մարդասիրական պայմանները։ Հետազոտության մեջ կարող է առանձնահատուկ ուշադրություն հատկացվել Ամենայն Հայոց կաթողիկոսության, Կոստանդնուպոլսի Հայոց պատրիարքության և եկեղեցական այլ կառույցների գործունեությանը, նրանց հարաբերություններին հայկական հասարակական ու քաղաքական շրջանակների, Ռուսաստանի և եվրոպական պետությունների ներկայացուցիչների հետ։ Քննվում են եկեղեցական գործիչների մասնակցությունը հայկական բնակչության իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված նախաձեռնություններին, դիմումների, նամակագրության և դիվանագիտական շփումների նշանակությունը, ինչպես նաև եկեղեցական կառույցների ներգրավվածությունը պատերազմի հետևանքով առաջացած մարդասիրական խնդիրների լուծման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում 1915 թվականից հետո ստեղծված իրավիճակը՝ բռնությունների, զանգվածային տեղահանությունների և Հայոց ցեղասպանության հետևանքով հայ բնակչության առջև ծառացած խնդիրների պայմաններում եկեղեցական կառույցների գործունեության ուսումնասիրությամբ։ Այս համատեքստում դիտարկվում են գաղթականներին, որբերին և տեղահանված բնակչությանը ցուցաբերված օգնության կազմակերպումը, տեղեկությունների հավաքագրումն ու փոխանցումը և հայկական համայնքների միջև կապերի պահպանման փորձերը։ Ուսումնասիրության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է Հայկական հարցի միջազգային դիվանագիտական հարթության քննությունը՝ եկեղեցու նախաձեռնությունները դիտարկելով Ռուսաստանի, Օսմանյան կայսրության և եվրոպական տերությունների քաղաքական շահերի ու պատերազմի պայմաններում ձևավորված միջազգային հարաբերությունների համատեքստում։ Աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել եկեղեցական և պետական արխիվային փաստաթղթեր, պաշտոնական գրագրությունը, հոգևորականների նամակները, հուշագրությունները, մամուլի նյութերը և դիվանագիտական փաստաթղթերը, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու տարբեր դերակատարների դիրքորոշումները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի եկեղեցու պատմության, Հայկական հարցի, Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների հայոց պատմության և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրման համար՝ բացահայտելով, թե ազգային եկեղեցական հաստատությունը ինչպես էր գործում քաղաքական ճգնաժամի, պատերազմի և մարդասիրական աղետի պայմաններում։