Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է շրջակա միջավայրի և տրանսպորտային համակարգի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը խոշոր քաղաքների զարգացման և տարածքային կազմակերպման գործընթացում՝ որպես հիմնական օրինակ դիտարկելով Իրանի Գորգան քաղաքը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ժամանակակից քաղաքի տարածական զարգացումը պայմանավորված է ոչ միայն բնակչության թվաքանակի աճով, տնտեսական ակտիվությամբ և շինարարական գործընթացներով, այլև բնական միջավայրի առանձնահատկություններով, տրանսպորտային հասանելիությամբ, ճանապարհային ցանցի կառուցվածքով և հողօգտագործման փոփոխություններով։ Գորգան քաղաքի օրինակը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու այս գործոնների փոխկապակցված ազդեցությունը և հասկանալու, թե ինչպես են դրանք ձևավորում քաղաքի տարածական կառուցվածքը, զարգացման ուղղությունները և քաղաքային միջավայրի որակը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տրանսպորտի ազդեցության գնահատումը քաղաքի տարածական զարգացման վրա։ Տրանսպորտային ցանցի ընդլայնումը և ճանապարհների հասանելիության բարձրացումը կարող են նպաստել նոր բնակելի, առևտրային և արտադրական տարածքների ձևավորմանը, փոխել քաղաքային կենտրոնի և ծայրամասերի հարաբերակցությունը, ինչպես նաև խթանել կառուցապատման տարածական ընդլայնումը։ Միևնույն ժամանակ, տրանսպորտային համակարգի ոչ բավարար կազմակերպվածությունը կարող է հանգեցնել երթևեկության ծանրաբեռնվածության, ճանապարհային ցանցի գերբեռնվածության, օդի աղտոտման, աղմուկի ավելացման և քաղաքային տարածքի անհավասար զարգացման։ Շրջակա միջավայրի տեսանկյունից աշխատանքը կարևորում է քաղաքային ընդլայնման և բնական ռեսուրսների պահպանության փոխհարաբերությունը։ Գորգանի տարածքային զարգացումը անհրաժեշտ է դիտարկել բնական լանդշաֆտների, գյուղատնտեսական հողերի, անտառային տարածքների և այլ էկոլոգիական ռեսուրսների պահպանության համատեքստում։ Քաղաքային կառուցապատման տարածքների ընդլայնումը կարող է փոխել հողօգտագործման կառուցվածքը, նվազեցնել բնական կամ գյուղատնտեսական նշանակության տարածքները և մեծացնել մարդու ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա։ Այդ պատճառով քաղաքաշինական պլանավորման ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել ոչ միայն բնակչության և ենթակառուցվածքների աճի պահանջները, այլև բնական տարածքների պահպանման անհրաժեշտությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում քաղաքի տարածական կառուցվածքին, բնակելի և հասարակական տարածքների տեղաբաշխմանը, ճանապարհային հիմնական ուղղություններին, տրանսպորտային հանգույցներին, քաղաքային կենտրոնի և ծայրամասային գոտիների զարգացման առանձնահատկություններին։ Կարևոր է նաև քաղաքի տարբեր հատվածների տրանսպորտային հասանելիության և ենթակառուցվածքային ապահովվածության համեմատությունը, քանի որ այդ գործոնները կարող են էական ազդեցություն ունենալ բնակչության տեղաբաշխման և քաղաքային տարածքի հետագա ընդլայնման վրա։ Աշխատանքը քաղաքային զարգացումը դիտարկում է համակարգային տեսանկյունից՝ փոխկապակցելով տրանսպորտը, հողօգտագործումը, բնակչության տարածական բաշխումը և շրջակա միջավայրի վիճակը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն խնդիրները, որոնք առաջանում են արագ քաղաքային աճի պայմաններում, և մշակել տարածքային կազմակերպման այնպիսի սկզբունքներ, որոնք կնպաստեն ավելի հավասարակշռված զարգացմանը։ Հատուկ նշանակություն ունի կայուն քաղաքային զարգացման գաղափարը, որի համաձայն քաղաքային տարածքի ընդլայնումը պետք է իրականացվի տրանսպորտային ենթակառուցվածքների, բնակելի տարածքների, հասարակական ծառայությունների և բնապահպանական պահանջների համադրմամբ։ Գորգանի օրինակը ցույց է տալիս, որ քաղաքի տարածական զարգացման արդյունավետ կառավարումը պահանջում է երկարաժամկետ պլանավորում և տարբեր ոլորտների միջև համակարգված մոտեցում։ Տրանսպորտային համակարգի բարելավումը, բնական տարածքների պահպանությունը, կառուցապատման ուղղությունների ճիշտ ընտրությունը և ենթակառուցվածքների համաչափ զարգացումը կարող են նպաստել ինչպես բնակչության կենսապայմանների բարելավմանը, այնպես էլ քաղաքի տարածքային և էկոլոգիական հավասարակշռության պահպանմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր ուսումնասիրություն է խոշոր քաղաքների տարածական զարգացման օրինաչափությունների, տրանսպորտի և շրջակա միջավայրի փոխազդեցության, ինչպես նաև քաղաքաշինական կայուն պլանավորման խնդիրների վերաբերյալ։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքաշինության, աշխարհագրության, տրանսպորտային պլանավորման, տարածքային կառավարման և բնապահպանության ոլորտների մասնագետներին ու ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է խաղողի Այվազյանի մուսկատենի և Անահիտ սորտերի վազերի բեռնվածության ու էտի երկարության ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ շիվերի աճի, զարգացման և բերքատվության տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այնպիսի ագրոտեխնիկական պայմաններ, որոնց դեպքում հնարավոր է արդյունավետ կարգավորել վազի վեգետատիվ և գեներատիվ զարգացման հարաբերակցությունը, ապահովել բարձր ու կայուն բերքատվություն և միաժամանակ պահպանել ստացվող բերքի որակական հատկանիշները։ Էտի երկարությունը և վազի բեռնվածությունը խաղողագործության կարևորագույն ագրոտեխնիկական գործոններից են, քանի որ դրանց ճիշտ ընտրությունից մեծապես կախված են շիվերի աճի ինտենսիվությունը, աչքերի ու ծաղկաբույլերի զարգացումը, բերքատու շիվերի քանակը, ողկույզների ձևավորումը և ընդհանուր բերքատվությունը։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե տարբեր բեռնվածության և էտի երկարության պայմաններում ինչպես են փոխվում շիվերի աճի ու զարգացման ցուցանիշները, ինչ ազդեցություն են ունենում այդ գործոնները վազի կենսաբանական հավասարակշռության և բերքի ձևավորման վրա։ Չափազանց ցածր բեռնվածության պայմաններում վազը կարող է ցուցաբերել ուժեղ վեգետատիվ աճ, մինչդեռ բարձր բեռնվածությունը կարող է հանգեցնել շիվերի աճի թուլացման, բերքի հասունացման դանդաղեցման և բույսի ընդհանուր արտադրողականության նվազման։ Հետևաբար անհրաժեշտ է գտնել յուրաքանչյուր սորտի համար օպտիմալ բեռնվածություն և էտի այնպիսի երկարություն, որը կհամապատասխանի տվյալ բույսի կենսաբանական առանձնահատկություններին և աճեցման պայմաններին։ Հետազոտության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունեն շիվերի երկարության և աճի արագության, դրանց հասունացման, բերքատու շիվերի թվի, պտղաբերության գործակիցների, ողկույզների քանակի և չափերի, մեկ վազից ստացվող բերքի ու միավոր մակերեսի բերքատվության ցուցանիշները։ Միաժամանակ սորտերի համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե Այվազյանի մուսկատենին և Անահիտին բնորոշ ինչ առանձնահատկություններ են դրսևորվում տարբեր էտի և բեռնվածության պայմաններում։ Աշխատանքը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ խաղողի բարձր բերքատվությունը պետք է զուգակցվի վազի բնականոն աճի և հետագա տարիներին նրա արտադրողականության պահպանման հետ։ Վազի չափից ավելի ծանրաբեռնվածությունը կարող է բացասաբար անդրադառնալ ոչ միայն ընթացիկ բերքի, այլև հաջորդ տարվա բերքատվության ձևավորման վրա, իսկ սխալ ընտրված էտի երկարությունը կարող է խախտել բույսի սննդային ռեսուրսների արդյունավետ բաշխումը։ Ուստի ուսումնասիրության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ խաղողի այգիներում էտի համակարգի կատարելագործման, վազերի օպտիմալ բեռնվածության որոշման և տվյալ սորտերի համար առավել արդյունավետ ագրոտեխնիկական միջոցառումների ընտրության գործում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ գնահատելու էտի երկարության և բեռնվածության դերը խաղողի շիվերի աճի ու բերքատվության ձևավորման գործընթացում և կարող է օգտակար լինել ինչպես խաղողագործության ոլորտի մասնագետների, այնպես էլ համապատասխան մասնագիտական և գիտական ուսումնասիրություններով հետաքրքրվողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է պետության տնտեսական դերի տեսական հիմքերի և գործնական դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով անցումային տնտեսություն ունեցող երկրներին։ Հետազոտության շրջանակում պետության մասնակցությունը տնտեսական գործընթացներին դիտարկվում է որպես շուկայական մեխանիզմների, հասարակական շահերի և տնտեսական զարգացման նպատակների միջև հավասարակշռություն ապահովող կարևոր գործոն։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են պետության տնտեսական դերի վերաբերյալ հիմնական տեսական մոտեցումները, պետական կարգավորման անհրաժեշտության հիմնավորումները և տնտեսության կառավարման տարբեր մոդելների առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են շուկայի ինքնակարգավորման հնարավորությունները և սահմանափակումները, շուկայի ձախողումների պայմաններում պետական միջամտության անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև պետության կողմից մրցակցային միջավայրի, մակրոտնտեսական կայունության և սոցիալական պաշտպանության ապահովման խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անցումային երկրների տնտեսական վերափոխումներին, որոնց ընթացքում կենտրոնացված կառավարման համակարգից անցումը շուկայական տնտեսության ուղեկցվում է սեփականության հարաբերությունների փոփոխությամբ, ինստիտուցիոնալ վերակազմավորմամբ, մասնավորեցմամբ, ֆինանսական և հարկային համակարգերի բարեփոխմամբ և տնտեսական կառավարման նոր մեխանիզմների ձևավորմամբ։ Աշխատությունը ուսումնասիրում է այդ գործընթացներում պետության դերակատարության փոփոխությունը և այն խնդիրները, որոնք առաջանում են պետական կարգավորման չափի, ձևերի ու արդյունավետության ընտրության ժամանակ։ Վերլուծության կարևոր ուղղություններից են պետական տնտեսական քաղաքականության հիմնական գործիքները՝ հարկաբյուջետային և դրամավարկային քաղաքականությունը, պետական ներդրումները, սոցիալական ծրագրերը, արտաքին տնտեսական կարգավորումը, արդյունաբերական և կառուցվածքային քաղաքականությունը։ Քննարկվում է նաև պետական ինստիտուտների որակի, իրավական համակարգի, սեփականության իրավունքների պաշտպանության, կոռուպցիայի կանխարգելման և տնտեսական մրցակցության ապահովման ազդեցությունը անցումային տնտեսությունների զարգացման վրա։ Աշխատությունը անդրադառնում է պետության և մասնավոր հատվածի փոխհարաբերություններին՝ ցույց տալով, որ արդյունավետ տնտեսական քաղաքականությունը կարող է հիմնված լինել ոչ թե շուկայական մեխանիզմների լիակատար փոխարինման, այլ դրանց արդյունավետ աշխատանքի համար անհրաժեշտ ինստիտուցիոնալ և կարգավորող միջավայրի ձևավորման վրա։ Միաժամանակ դիտարկվում են պետական միջամտության հնարավոր բացասական հետևանքները, այդ թվում՝ վարչարարական ծանրաբեռնվածությունը, ռեսուրսների ոչ արդյունավետ բաշխումը, շուկայական ազդակների խաթարումը և պետական կառավարման ձախողումների առաջացման վտանգը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համադրել տնտեսական տեսության տարբեր մոտեցումներ և անցումային երկրների գործնական փորձը՝ բացահայտելով պետության տնտեսական դերի արդյունավետ սահմանման և իրականացման պայմանները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և անցումային տնտեսությունների զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է գնաճի նպատակադրման քաղաքականության և երկարաժամկետ կայուն տնտեսական աճի ապահովման փոխկապակցված հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում դրամավարկային քաղաքականության այնպիսի մոտեցումների վերլուծությունն է, որոնց միջոցով կենտրոնական բանկը ձգտում է պահպանել գների կայունությունը՝ միաժամանակ նպաստելով տնտեսության կայուն և կանխատեսելի զարգացման համար անհրաժեշտ մակրոտնտեսական միջավայրի ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է գնաճի նպատակադրման էությունը, դրա տեսական հիմքերը, հիմնական գործիքներն ու իրականացման մեխանիզմները, ինչպես նաև գնաճային սպասումների կառավարման և դրամավարկային քաղաքականության նկատմամբ վստահության ձևավորման նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գնաճի, տոկոսադրույքների, ներդրումների, սպառման, զբաղվածության և տնտեսական ակտիվության միջև առկա փոխկապակցվածություններին։ Ուսումնասիրվում են այն պայմանները, որոնց դեպքում ցածր և կայուն գնաճը կարող է նպաստել երկարաժամկետ տնտեսական աճին՝ նվազեցնելով անորոշությունը, բարելավելով ներդրումային միջավայրը և հնարավորություն տալով տնտեսավարողներին ավելի արդյունավետ պլանավորել իրենց գործունեությունը։ Միաժամանակ քննարկվում են գնաճի նպատակադրման սահմանափակումները և այն հակասությունները, որոնք կարող են առաջանալ գների կայունության ապահովման և կարճաժամկետ տնտեսական ակտիվության խթանման միջև։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև արտաքին և ներքին ցնցումների ազդեցությանը՝ ներառյալ առաջարկի շոկերը, փոխարժեքի փոփոխությունները, միջազգային գների տատանումները, հարկաբյուջետային քաղաքականության ազդեցությունը և ֆինանսական շուկաների զարգացումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականությունների փոխհամաձայնեցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ երկարաժամկետ մակրոտնտեսական կայունությունը պահանջում է տարբեր տնտեսական քաղաքականությունների նպատակների և գործիքների համապատասխանեցում։ Քննարկվում է նաև տնտեսական աճի որակական կողմը՝ արտադրողականության բարձրացման, տեխնոլոգիական առաջընթացի, մարդկային կապիտալի զարգացման, ներդրումների և արտադրական ներուժի ընդլայնման նշանակությունը։ Աշխատության շրջանակում տնտեսական աճը դիտարկվում է ոչ միայն որպես համախառն արտադրանքի կարճաժամկետ ավելացում, այլև որպես տնտեսության երկարաժամկետ արտադրական հնարավորությունների ընդլայնման գործընթաց։ {"fallbackMarkdown":"","learningBlockPreview":{"formula":"","launchPayload":{"matchedType":"LONG_RUN_GROWTH","encodedContent":"XHRleHR71LvVtNWh1bbVodWsINWh1b7VpdWs1avVtn0=","contentType":"placeholder","serverLearningBlockVersion":3,"widgetType":"learning_viz","locale":"hy-AM"},"learnMoreLabel":"Learn more","previewContent":"learn_more","thumbnailAssetKey":"long-run-growth-v1"},"reference":{"type":"client_defined_widget"},"referenceKey":"0","showLoginRequiredCard":true} Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու, թե ինչպիսի պայմաններում կարող է գնաճի նպատակադրման արդյունավետ իրականացումը նպաստել մակրոտնտեսական կայունությանը և ստեղծել երկարաժամկետ կայուն տնտեսական աճի համար բարենպաստ միջավայր։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական և դրամավարկային քաղաքականության մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և մակրոտնտեսական կայունության ու տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Մերձավոր Արևելքում միջնադարյան ռազմաքաղաքական իրադրության փոփոխությունների և դրանց պայմաններում հայ ավատատիրական ավագանու գործունեության ու դիրքավորման ուսումնասիրությանը՝ XII դարից մինչև XIV դարի առաջին կեսը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տարածաշրջանում տեղի ունեցած խոշոր քաղաքական և ռազմական գործընթացները, իշխանությունների ու տերությունների միջև ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունները, տարածքային վերաձևումները և դրանց ազդեցությունը հայկական քաղաքական ու հասարակական կյանքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական ավատատիրական վերնախավի տեղին ու դերին՝ տարածաշրջանում ձևավորված նոր ռազմաքաղաքական պայմաններում։ Ուսումնասիրվում են հայ իշխանական տների հարաբերությունները հարևան պետությունների և իշխանությունների հետ, նրանց քաղաքական կողմնորոշումները, դաշինքները, ռազմական մասնակցությունը և սեփական դիրքերի պահպանման կամ ընդլայնման փորձերը։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև այն պայմաններին, որոնց հետևանքով հայկական ավատատիրական համակարգը ենթարկվել է փոփոխությունների՝ հաշվի առնելով արտաքին ռազմական ճնշումները, իշխանությունների փոփոխությունը, տարածքների նկատմամբ վերահսկողության վերաձևավորումը և տարածաշրջանի քաղաքական անկայունությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հայկական ազնվականության հարմարվողականության ուսումնասիրությունը՝ տարբեր քաղաքական ուժերի միջև հարաբերություններում սեփական շահերը պաշտպանելու, իշխանական իրավունքները պահպանելու և երբեմն նոր քաղաքական միջավայրում նոր դիրքեր ձեռք բերելու տեսանկյունից։ Նյութում ուշադրություն է դարձվում նաև Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած ռազմական բախումների և քաղաքական տեղաշարժերի ազդեցությանը հայկական բնակչության, իշխանական տների և պետականության պահպանման հնարավորությունների վրա։ Ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էին տարածաշրջանային լայնածավալ գործընթացները անդրադառնում հայկական ավատատիրական համակարգի ներքին կառուցվածքի, քաղաքական ազդեցության և հետագա զարգացման վրա։ Աշխատությունը միաժամանակ բացահայտում է հայ ավատատիրական ավագանու ոչ միայն որպես արտաքին իրադարձությունների կրող, այլև որպես տարածաշրջանային քաղաքական հարաբերությունների ակտիվ մասնակից հանդես գալու տարբեր ձևերը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց և Մերձավոր Արևելքի միջնադարյան պատմությամբ, ռազմական պատմությամբ, ավատատիրական հարաբերություններով և հայկական իշխանական տների քաղաքական գործունեությամբ հետաքրքրվող պատմաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ջրատնտեսական համակարգերի կայուն զարգացման հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ջրային ռեսուրսները դիտարկվում են որպես երկրի տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական զարգացման համար ռազմավարական նշանակություն ունեցող բնական ռեսուրս, որի արդյունավետ կառավարումը կարևոր նախապայման է երկարաժամկետ կայունության ապահովման համար։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ջրատնտեսական համակարգերի կառուցվածքը, դրանց հիմնական գործառույթները, ջրային ռեսուրսների ձևավորման և օգտագործման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ջրամատակարարման, ոռոգման, ջրամբարների և ջրային ենթակառուցվածքների կառավարման հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային ռեսուրսների սահմանափակության պայմաններում դրանց արդյունավետ և ռացիոնալ օգտագործման անհրաժեշտությանը, ջրի պահանջարկի փոփոխություններին և տարբեր ոլորտների միջև ջրային ռեսուրսների բաշխման հիմնախնդիրներին։ ՀՀ օրինակով քննարկվում են ջրային համակարգերի տեխնիկական վիճակը, ենթակառուցվածքների արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը, կորուստների նվազեցման հնարավորությունները և կառավարման կատարելագործման ուղղությունները։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև ջրային ռեսուրսների օգտագործման վրա ազդող բնապահպանական գործոնները, ջրի որակի պահպանման, ջրային էկոհամակարգերի պաշտպանության և բնական ռեսուրսների վերականգնման խնդիրները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ջրատնտեսական համակարգերի և գյուղատնտեսության փոխկապակցվածությունը, հատկապես ոռոգման ջրի արդյունավետ օգտագործման, գյուղատնտեսական արտադրողականության և գյուղական տարածքների տնտեսական զարգացման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրվում են նաև կլիմայական փոփոխությունների, երաշտների, ջրային պաշարների փոփոխականության և այլ բնական ու մարդածին գործոնների հնարավոր ազդեցությունները ջրային համակարգերի կայունության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է ջրային ռեսուրսների կառավարման ինտեգրված մոտեցումը, որը ենթադրում է տնտեսական արդյունավետության, սոցիալական արդարության և բնապահպանական անվտանգության համադրում։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև ջրային ոլորտի պետական կարգավորմանը, կառավարման ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներին, ներդրումային քաղաքականությանը և ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորություններին։ Հիմնական նպատակներից է բացահայտել այն ուղղությունները, որոնց միջոցով հնարավոր է բարձրացնել ջրատնտեսական համակարգերի արդյունավետությունը, նվազեցնել ռեսուրսների կորուստները, բարելավել ջրի կառավարման որակը և ապահովել ջրային ռեսուրսների պահպանությունն ու հասանելիությունը երկարաժամկետ հեռանկարում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ջրային ռեսուրսների կառավարման, տնտեսագիտության, բնապահպանության, գյուղատնտեսության և տարածքային զարգացման ոլորտների մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների և Հայաստանի ջրային համակարգերի կայուն զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է Խորհրդային Միության նոր սահմանադրության բովանդակության, նշանակության և հասարակական կյանքի վրա դրա ազդեցության ներկայացմանը՝ որպես գրադարանների համար նախատեսված տեղեկատվական և մեթոդական նյութ։ Այն ընթերցողին ծանոթացնում է խորհրդային սահմանադրական համակարգի հիմնական դրույթներին, պետության կառուցվածքի սկզբունքներին, քաղաքացիների իրավունքներին ու պարտականություններին, ինչպես նաև սոցիալական, տնտեսական և քաղաքական հարաբերությունների իրավական կարգավորման առանձնահատկություններին։ Նյութում սահմանադրությունը դիտարկվում է որպես պետության հասարակական և պետական կառուցվածքի հիմքը սահմանող փաստաթուղթ, որի միջոցով ամրագրվում էին խորհրդային հասարակության կազմակերպման, պետական իշխանության իրականացման և քաղաքացիների մասնակցության վերաբերյալ պաշտոնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցերին, որոնք կարող էին հետաքրքրել գրադարանների աշխատակիցներին՝ սահմանադրության վերաբերյալ ցուցահանդեսների, գրականության տեսությունների, տեղեկատվական անկյունների, ընթերցողական միջոցառումների, բանավոր ներկայացումների և այլ հանրային նախաձեռնությունների կազմակերպման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես սահմանադրական դրույթների վերաբերյալ տեղեկատու, այլև որպես գործնական օգնություն գրադարանային-մշակութային աշխատանքի պլանավորման և կազմակերպման համար։ Ներկայացվող նյութերը հնարավորություն են տալիս համակարգված կերպով ներկայացնել նոր սահմանադրության հետ կապված հիմնական գաղափարներն ու թեմաները, ընտրել համապատասխան գրականություն և կազմակերպել թեմատիկ միջոցառումներ տարբեր տարիքային և կրթական խմբերի համար։ Միաժամանակ աշխատանքը արտացոլում է իր ստեղծման ժամանակաշրջանի խորհրդային հասարակական-քաղաքական և գաղափարական միջավայրը, ինչի շնորհիվ այն կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել նաև որպես պատմական աղբյուր՝ տվյալ ժամանակաշրջանի պաշտոնական պատկերացումների, հասարակական արժեքների և տեղեկատվական-մշակութային քաղաքականության ուսումնասիրման համար։ Նյութը հատկապես օգտակար կարող է լինել գրադարանագետների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, պատմության և իրավագիտության ոլորտի ուսումնասիրողների համար, ինչպես նաև նրանց, ովքեր հետաքրքրված են ԽՍՀՄ ուշ խորհրդային շրջանի պետական-իրավական համակարգով և այդ համակարգի վերաբերյալ հասարակական իրազեկման կազմակերպման մեթոդներով։

Աշխատությունը նվիրված է դեռահասության շրջանում սեռադերային նույնականացման ձևավորման, փոփոխության և հնարավոր խաթարումների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով հոգեբանական հարմարման համատեքստում։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ դեռահասությունը անձի զարգացման կարևոր փուլ է, որի ընթացքում տեղի են ունենում ինքնագիտակցության, ինքնագնահատականի, սոցիալական դերերի ընկալման և սեփական անձի վերաբերյալ պատկերացումների էական փոփոխություններ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են սեռադերային նույնականացման հոգեբանական հիմքերը, դրա ձևավորման վրա ազդող ընտանեկան, սոցիալական, մշակութային և անհատական գործոնները, ինչպես նաև դեռահասի կողմից սեփական անձի և սոցիալական միջավայրում իր դերի ընկալման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավիճակներին, երբ սեռադերային ինքնընկալման և շրջապատի ակնկալիքների միջև առաջանում են հակասություններ, որոնք կարող են ուղեկցվել ներքին լարվածությամբ, անորոշությամբ, ինքնագնահատականի փոփոխություններով կամ սոցիալական հարմարման դժվարություններով։ Հետազոտությունը դիտարկում է հոգեբանական հարմարվողականությունը որպես բազմակողմ գործընթաց, որը ներառում է դեռահասի հարաբերությունները ընտանիքի, հասակակիցների և կրթական միջավայրի հետ, սեփական հույզերի կառավարումը, ինքնընդունումը և սոցիալական պահանջներին արդյունավետ արձագանքելու կարողությունը։ Քննարկվում են նաև այն հոգեբանական մեխանիզմները, որոնց միջոցով սոցիալական աջակցությունը, ընդունվածության զգացումը, հաղորդակցական միջավայրը և ընտանիքի վերաբերմունքը կարող են ազդել դեռահասի հարմարման գործընթացի վրա։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է դեստրուկտիվ կամ խաթարված նույնականացման դրսևորումների և դրանց հնարավոր հոգեբանական հետևանքների ուսումնասիրությունը՝ առանց դրանք դիտարկելու մեկուսացված երևույթների տեսքով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն պայմաններն ու գործոնները, որոնք կարող են նպաստել դեռահասի անձնային կայունությանը, ինքնաճանաչմանը և սոցիալական միջավայրում ավելի արդյունավետ հարմարմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել զարգացման և կրթական հոգեբանության մասնագետների, դպրոցական հոգեբանների, սոցիալական մանկավարժների, հետազոտողների և դեռահասների հոգեբանական զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ հատկապես այն դեպքերում, երբ անհրաժեշտ է ավելի լավ հասկանալ ինքնության ձևավորման և սոցիալական հարմարման փոխկապակցված գործընթացները։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բժշկական ապահովագրության համակարգի կայացման և զարգացման հիմնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում բժշկական ապահովագրությունը դիտարկվում է որպես առողջապահության ֆինանսավորման և սոցիալական պաշտպանության կարևոր մեխանիզմ, որը կարող է նպաստել բնակչության համար բժշկական ծառայությունների հասանելիության բարձրացմանը, առողջապահական ծախսերի ֆինանսական բեռի նվազեցմանը և առողջապահական համակարգի կայունության ապահովմանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են բժշկական ապահովագրության էությունը, սկզբունքները, ձևավորման նախադրյալներն ու կազմակերպման հիմնական մոդելները, ինչպես նաև տարբեր երկրների փորձի կիրառման հնարավորությունները Հայաստանի պայմաններում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ առողջապահական համակարգի առանձնահատկություններին, բժշկական ծառայությունների ֆինանսավորման գործող մեխանիզմներին և ապահովագրական համակարգի զարգացման վրա ազդող տնտեսական, սոցիալական, իրավական ու կազմակերպական գործոններին։ Ուսումնասիրվում են ապահովագրական ծառայությունների պահանջարկի ձևավորման, բնակչության վճարունակության, ապահովագրական ռիսկերի գնահատման, բժշկական ծառայությունների արժեքի և որակի վերահսկման, ապահովագրական կազմակերպությունների ու բուժհաստատությունների փոխհարաբերությունների հետ կապված հարցերը։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև բժշկական ապահովագրության ներդրման և ընդլայնման ընթացքում առաջացող հնարավոր խնդիրներին՝ ֆինանսական ռեսուրսների սահմանափակությանը, համակարգի արդյունավետ կառավարմանը, բնակչության իրազեկվածության մակարդակին, ապահովագրական մշակույթի ձևավորմանը և բժշկական ծառայությունների որակի ու հասանելիության ապահովմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական կարգավորման և վերահսկողության դերը, քանի որ արդյունավետ համակարգի ձևավորման համար անհրաժեշտ են հստակ իրավական մեխանիզմներ, ապահովագրական հարաբերությունների մասնակիցների պատասխանատվության սահմանում և քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության գործուն երաշխիքներ։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են նաև բժշկական ապահովագրության ընդլայնման հնարավոր ազդեցությունները առողջապահական ծառայությունների ֆինանսավորման, բուժօգնության կազմակերպման, կանխարգելիչ ծրագրերի զարգացման և բնակչության սոցիալական պաշտպանության վրա։ Աշխատության հիմնական նպատակներից է բացահայտել այն ուղղությունները, որոնք կարող են նպաստել ՀՀ-ում բժշկական ապահովագրության կայուն և արդյունավետ համակարգի ձևավորմանը՝ հաշվի առնելով երկրի տնտեսական հնարավորությունները, առողջապահական կարիքները և միջազգային փորձը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել առողջապահության կառավարման, տնտեսագիտության, ապահովագրության և սոցիալական քաղաքականության ոլորտների մասնագետների, ուսանողների, հետազոտողների և Հայաստանի առողջապահական համակարգի զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գիրքը ներկայացնում է 2012 թվականի ընթացքում նշվող կարևոր և հիշարժան տարեթվերի, պատմական իրադարձությունների, նշանակալի անձանց և հասարակական-մշակութային երևույթների համակարգված ամբողջություն։ Այն կարող է ծառայել որպես տեղեկատու և ճանաչողական աղբյուր՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով մեկտեղված ձևով ծանոթանալ տարբեր ժամանակաշրջանների ու ոլորտների հետ կապված կարևոր ամսաթվերին և դրանց պատմական նշանակությանը։ Նյութը ներառում է պետական ու ազգային նշանակության իրադարձություններ, պատմական տարեդարձեր, մշակույթի, գիտության, գրականության և հասարակական կյանքի նշանավոր գործիչների ծննդյան ու մահվան տարելիցներ, ինչպես նաև տարբեր կառույցների, կազմակերպությունների և կարևոր իրադարձությունների հոբելյանական տարեթվեր։ Յուրաքանչյուր ամսաթվի կամ հիշարժան իրադարձության ներկայացումը նպաստում է պատմական փաստերի և անձանց գործունեության վերաբերյալ ընդհանուր պատկերացման ձևավորմանը՝ ընդգծելով դրանց կապը տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական, սոցիալական և մշակութային զարգացումների հետ։ Հատկապես օգտակար է նման ժողովածուն այն ընթերցողների համար, ովքեր զբաղվում են կրթական, մշակութային կամ տեղեկատվական աշխատանքով և անհրաժեշտություն ունեն արագ գտնելու տարվա ընթացքում նշվող կարևոր տարեթվերը։ Այն կարող է կիրառվել դպրոցներում, գրադարաններում, մշակութային և կրթական հաստատություններում՝ ցուցահանդեսների, թեմատիկ միջոցառումների, դասախոսությունների, գրական-հիշատակի երեկոների և այլ նախաձեռնությունների կազմակերպման համար։ Հավաքված նյութը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս ամբողջ տարվա ընթացքում հետևողականորեն անդրադառնալ պատմական հիշողության պահպանմանն ու տարբեր սերունդների համար կարևոր իրադարձությունների և անհատների արժևորմանը։ Աշխատությունը կարելի է դիտարկել որպես գործնական տեղեկատու, որը մեկտեղում է տարվա կարևորագույն հիշարժան ամսաթվերը և դրանք կապում պատմության ու մշակութային ժառանգության հետ՝ ընթերցողին առաջարկելով հակիրճ, կիրառական և ճանաչողական տեղեկատվության ամբողջություն։

Աշխատությունը նվիրված է բանկային համակարգի գործունեության բարելավման տեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում բանկային համակարգը դիտարկվում է որպես երկրի ֆինանսական համակարգի առանցքային բաղադրիչ, որն էական դեր ունի տնտեսության ֆինանսավորման, խնայողությունների ներգրավման, վարկավորման ընդլայնման, վճարային շրջանառության կազմակերպման և տնտեսական աճի ապահովման գործընթացներում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են բանկային համակարգի էությունը, կառուցվածքը, գործառույթներն ու գործունեության կազմակերպման հիմնական սկզբունքները, ինչպես նաև բանկերի և ֆինանսական շուկայի մյուս մասնակիցների փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային համակարգի արդյունավետության գնահատման տեսական մոտեցումներին և այն գործոններին, որոնք պայմանավորում են բանկերի ֆինանսական կայունությունը, իրացվելիությունը, շահութաբերությունը և մրցունակությունը։ Ուսումնասիրվում են բանկային գործունեության կարգավորման և վերահսկողության մեխանիզմները, ռիսկերի կառավարման նշանակությունը, կապիտալի բավարարության և իրացվելիության ապահովման խնդիրները, ինչպես նաև բանկային համակարգի կայունության վրա մակրոտնտեսական միջավայրի ազդեցությունը։ ՀՀ օրինակով վերլուծության կարևոր ուղղություններից են բանկային ծառայությունների զարգացման առանձնահատկությունները, վարկավորման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները, թվայնացման և ֆինանսական նորարարությունների ազդեցությունը, հաճախորդների համար ծառայությունների հասանելիության ընդլայնումը և բանկային հատվածում մրցակցության զարգացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է բանկային համակարգի գործունեության ընթացքում առաջացող խնդիրներին, այդ թվում՝ վարկային, շուկայական, գործառնական և այլ ֆինանսական ռիսկերին, դրանց կանխարգելման ու կառավարման տեսական և գործնական մոտեցումներին։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է բանկերի գործունեության և տնտեսության իրական հատվածի փոխկապակցվածությունը, քանի որ արդյունավետ բանկային համակարգը պետք է ոչ միայն պահպանել ֆինանսական կայունությունը, այլև նպաստել ներդրումների, ձեռնարկատիրական գործունեության և տնտեսական ակտիվության ֆինանսավորմանը։ Աշխատության հիմնական ուղղություններից է բանկային համակարգի կատարելագործման հնարավորությունների տեսական հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով ՀՀ ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունները, տեխնոլոգիական զարգացման միտումները, հաճախորդների վարքագծի փոփոխությունները և ժամանակակից բանկային ծառայությունների նկատմամբ աճող պահանջարկը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագիտության և ֆինանսների ոլորտի ուսանողների, հետազոտողների, բանկային համակարգի մասնագետների և ՀՀ ֆինանսական հատվածի զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է վերամշակող կազմակերպություններում արտահանման ռազմավարության ձևավորման, գնահատման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության առանձնահատկությունների և գործնական փորձի հիման վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են արտահանման նշանակությունը վերամշակող արդյունաբերության զարգացման, կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացման, արտադրական ներուժի արդյունավետ օգտագործման և արտաքին շուկաներում դիրքերի ամրապնդման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են արտահանման ռազմավարության էությունը, նպատակներն ու հիմնական բաղադրիչները, արտաքին տնտեսական միջավայրի ազդեցությունը կազմակերպությունների գործունեության վրա, ինչպես նաև արտահանման շուկաների ընտրության, ապրանքների մրցունակության գնահատման, գնագոյացման, շուկայավարման և լոգիստիկայի հետ կապված հարցերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի վերամշակող կազմակերպությունների արտահանման հնարավորություններին և այն գործոններին, որոնք կարող են խթանել կամ սահմանափակել դրանց մուտքը միջազգային շուկաներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում են արտադրանքի որակը, միջազգային չափանիշներին համապատասխանությունը, տեխնոլոգիական վերազինումը, արտադրական ծախսերի օպտիմալացումը, բրենդավորման և շուկայավարման արդյունավետությունը, ինչպես նաև արտաքին շուկաների պահանջների ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև արտահանման գործընթացում հանդիպող հիմնական խոչընդոտներին՝ շուկաների սահմանափակ հասանելիությանը, մրցակցային ճնշմանը, ֆինանսական և լոգիստիկ խնդիրներին, մաքսային և վարչական ընթացակարգերին, արտադրական հզորությունների սահմանափակումներին և միջազգային պահանջներին համապատասխանելու անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության կարևոր նպատակներից է բացահայտել այն գործնական ուղղությունները, որոնց կիրառումը կարող է նպաստել արտահանման գործունեության արդյունավետության բարձրացմանը։ Այդ համատեքստում դիտարկվում են շուկաների դիվերսիֆիկացման, նոր արտահանման ուղղությունների որոնման, արտադրանքի տեսականու ընդլայնման, նորարարական տեխնոլոգիաների ներդրման, որակի կառավարման համակարգերի կատարելագործման, միջազգային համագործակցության և թվային շուկայավարման գործիքների կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, կառավարման մասնագետների, ձեռնարկությունների ղեկավարների, արտահանմամբ զբաղվող կազմակերպությունների և Հայաստանի արտաքին տնտեսական ներուժի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել վերամշակող ոլորտում արտահանման ռազմավարության արդյունավետության վրա ազդող գործոնների և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների վերաբերյալ։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով տեղափոխվող ապրանքների մաքսային արժեքի որոշման իրավական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում մաքսային արժեքի ճիշտ որոշման գործընթացն է, որն էական նշանակություն ունի մաքսատուրքերի և հարկերի հաշվարկման, արտաքին առևտրային գործառնությունների կարգավորման, մաքսային վերահսկողության իրականացման, պետական բյուջեի եկամուտների ապահովման և տնտեսավարող սուբյեկտների օրինական շահերի պաշտպանության համար։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են մաքսային արժեքի հասկացությունը, դրա տնտեսական և իրավական նշանակությունը, ինչպես նաև այն հիմնական բաղադրիչները, որոնք կարող են ներառվել արժեքի հաշվարկում՝ ապրանքի ձեռքբերման գինը, մինչև մաքսային սահման տեղափոխման, բեռնման, բեռնաթափման, փոխաբեռնման, ապահովագրության և միջնորդական ծառայությունների հետ կապված ծախսերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային արժեքի որոշման հիմնական՝ գործարքի գնի մեթոդին և այն կիրառելու համար անհրաժեշտ պայմաններին։ Ուսումնասիրվում են նաև այն դեպքերը, երբ գործարքի գնի մեթոդը հնարավոր չէ կիրառել, և անհրաժեշտություն է առաջանում օգտագործելու այլ հաջորդական մեթոդներ՝ նույնական կամ համանման ապրանքների գործարքի գների, ներքին շուկայում իրացման գնի, հաշվարկային արժեքի կամ պահուստային մեթոդի հիման վրա։ Կարևոր խնդիր է տարբեր մեթոդների կիրառման ժամանակ անհրաժեշտ ճշգրտումների հիմնավորվածության գնահատումը, հատկապես երբ ապրանքները տարբերվում են քանակով, առևտրային մակարդակով, փոխադրման պայմաններով կամ այլ էական հատկանիշներով։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև մաքսային մարմինների և հայտարարատուների միջև առաջացող հարաբերությունները, հայտարարագրված արժեքի հավաստիության ստուգման գործընթացը, անհրաժեշտ փաստաթղթերի ներկայացման պահանջները և այն իրավիճակները, երբ մաքսային մարմինը հիմքեր ունի հայտարարագրված արժեքը չընդունելու համար։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի մաքսային արժեքի որոշման գործընթացում փաստաթղթային և տեղեկատվական ապահովվածության հարցը, քանի որ ապրանքի իրական գործարքային արժեքի հաստատումը հաճախ պահանջում է պայմանագրերի, հաշիվների, վճարային փաստաթղթերի, փոխադրման և ապահովագրության ծախսերը հիմնավորող տվյալների համադրում։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև մաքսային արժեքի որոշման ընթացքում առաջացող իրավական վեճերին, մաքսային մարմնի որոշումների վիճարկման հնարավորություններին և տնտեսավարող սուբյեկտների իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմներին։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է մաքսային արժեքի որոշման ազգային համակարգի համադրումը միջազգային մաքսային իրավունքի սկզբունքների հետ, մասնավորապես՝ գործարքի իրական արժեքի հնարավորինս օբյեկտիվ և կանխատեսելի գնահատման մոտեցման տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են բացահայտվել այնպիսի խնդիրներ, ինչպիսիք են հայտարարագրված արժեքի և փաստացի շուկայական պայմանների միջև անհամապատասխանությունները, նույնական և համանման ապրանքների վերաբերյալ համադրելի տվյալների ընտրության դժվարությունները, փոխկապակցված անձանց միջև գործարքների գնահատումը, ներմուծվող ապրանքների իրական արժեքի հաստատման բարդությունները և մաքսային վերահսկողության ընթացքում առաջացող տեղեկատվական անհավասարությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ մաքսային արժեքի որոշման ընթացակարգերի կատարելագործման, մաքսային վերահսկողության արդյունավետության բարձրացման, իրավական կարգավորման հստակեցման, վարչարարության թափանցիկության ապահովման և տնտեսավարող սուբյեկտների համար ավելի կանխատեսելի պայմանների ձևավորման առաջարկությունների մշակման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է Հայաստանի արտաքին տնտեսական գործունեության և մաքսային քաղաքականության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ միաժամանակ անդրադառնալով պետության հարկաբյուջետային շահերի, մաքսային վերահսկողության արդյունավետության և արտաքին առևտրով զբաղվող անձանց իրավունքների ու օրինական շահերի միջև հավասարակշռության ապահովման խնդրին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի «սթարթափ էկոհամակարգի» զարգացման ուսումնասիրությանը՝ որպես տեղեկատվական և հեռահաղորդակցության տեխնոլոգիաների ոլորտում տեղական և օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման արդյունավետ միջոց։ Հետազոտության հիմքում նորարարական ձեռնարկությունների ձևավորման և զարգացման համար անհրաժեշտ միջավայրի՝ ֆինանսական, մարդկային, տեխնոլոգիական, կրթական, ինստիտուցիոնալ և շուկայական բաղադրիչների փոխկապակցվածության վերլուծությունն է։ Հայաստանի ՏՀՏ ոլորտը վերջին տարիներին դրսևորել է արագ աճ, ընդլայնվել է տեխնոլոգիական ընկերությունների և նորաստեղծ ձեռնարկությունների թիվը, իսկ ոլորտում ձևավորվել են ներդրումային, կրթական և ինկուբացիոն աջակցության տարբեր մեխանիզմներ։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել սթարթափների ստեղծման և զարգացման փուլերը, գաղափարի ձևավորումից մինչև արտադրանքի շուկա դուրսբերում և միջազգային մասշտաբավորում, ինչպես նաև այդ գործընթացներում ինկուբատորների, աքսելերատորների, վենչուրային հիմնադրամների, բիզնես հրեշտակների, տեխնոլոգիական կենտրոնների, համալսարանների և պետական կառույցների դերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներդրումային կապիտալի հասանելիությանը, քանի որ վաղ փուլում ֆինանսավորման հնարավորությունները, մենթորությունը և միջազգային ներդրողների հետ կապերը կարող են էապես ազդել տեխնոլոգիական ընկերությունների աճի և միջազգային շուկաներ դուրս գալու կարողության վրա։ Հայաստանի համար այդպիսի մեխանիզմների օրինակ է Science and Technology Angels Network-ը, որը ստեղծվել է հայկական ՏՀՏ էկոհամակարգում ուղղակի օտարերկրյա ներդրումների և մասնավոր կապիտալի ներգրավման նոր ուղի ձևավորելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև սթարթափների համար ներդրումային միջավայրի գրավչության հիմնական պայմաններին՝ հարկային և իրավական կարգավորումներին, մտավոր սեփականության պաշտպանությանը, բիզնեսի հիմնադրման պարզությանը, պետական աջակցության ծրագրերին, ֆինանսական ենթակառուցվածքներին և միջազգային շուկաների հասանելիությանը։ Հայաստանի ներդրումային քաղաքականությունն ուղղված է կանխատեսելի և մրցունակ միջավայրի ձևավորմանը, իսկ տեխնոլոգիական ոլորտում կիրառվում են նաև պետական աջակցության, հարկային խթանների, դրամաշնորհների և զարգացման այլ գործիքներ։ Կարևոր ուղղություն է մարդկային կապիտալի զարգացումը, քանի որ տեխնոլոգիական սթարթափների մրցունակությունը մեծապես պայմանավորված է բարձր որակավորում ունեցող ծրագրավորողների, ինժեներների, տվյալների մասնագետների, ձեռնարկատերերի և կառավարչական կադրերի առկայությամբ։ Միաժամանակ աշխատությունը կարող է բացահայտել ոլորտի զարգացման սահմանափակումները՝ փոքր ներքին շուկան, բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների պահանջարկի և առաջարկի անհավասարակշռությունը, վաղ փուլերի ֆինանսավորման սահմանափակումները, միջազգային շուկաներում մասշտաբավորման դժվարությունները և գլոբալ ներդրումային կապերի ընդլայնման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը և դրա համադրումը Հայաստանի պայմանների հետ՝ նպատակ ունենալով բացահայտել այն քաղաքական, ֆինանսական և ինստիտուցիոնալ լուծումները, որոնք կարող են մեծացնել հայկական սթարթափների ներդրումային գրավչությունը։ Ներկայիս ծրագրերը, այդ թվում՝ Հայաստանի բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության ոլորտում միջազգային աքսելերացիոն և նախաաքսելերացիոն ծրագրերի իրականացումը, ցույց են տալիս միջազգային ցանցերի, մենթորության և ներդրողների հետ կապերի կարևորությունը էկոհամակարգի զարգացման համար։ Հետազոտության արդյունքում կարող են առաջարկվել սթարթափների ֆինանսավորման հասանելիության ընդլայնման, վենչուրային և բիզնես-հրեշտակների ներդրումների խթանման, համալսարան–բիզնես կապերի ամրապնդման, տեխնոլոգիական գիտելիքի առևտրայնացման, միջազգային գործընկերությունների ընդլայնման և հայկական սթարթափների համաշխարհային շուկաներում դիրքավորման բարելավման միջոցառումներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դիտարկում է սթարթափ էկոհամակարգը ոչ միայն որպես նորաստեղծ տեխնոլոգիական ընկերությունների ամբողջություն, այլև որպես ներդրումների ներգրավման, նորարարության խթանման, բարձր ավելացված արժեք ունեցող արտադրանքի և ծառայությունների ստեղծման, արտահանման ընդլայնման ու Հայաստանի ՏՀՏ ոլորտի միջազգային մրցունակության բարձրացման փոխկապակցված համակարգ։