Պատրաստի նյութեր

Այս հրատարակությունը տեղեկատու-մատենագիտական բնույթի մասնագիտացված աշխատանք է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված կերպով ներկայացնել հայ մշակույթին և արվեստին վերաբերող նոր գրականությունը և ընթերցողին հնարավորություն տալ արագ կողմնորոշվելու տվյալ ոլորտում առկա հրատարակությունների շրջանակում։ Այն կազմված է որպես ընթացիկ տեղեկատու և ոչ թե առանձին թեմայի շուրջ գիտական վերլուծություն, ուստի դրա հիմնական արժեքը տեղեկատվության հավաքագրման, դասակարգման և մատենագիտական ներկայացման մեջ է։ Հրատարակության մեջ ընդգրկվող նյութերը վերաբերում են մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին՝ ներառելով գրականություն, կերպարվեստ, երաժշտություն, թատրոն, կինո, ճարտարապետություն, ժողովրդական արվեստ, մշակութային ժառանգություն, թանգարանագիտություն, հուշարձանների պահպանություն և հարակից ուղղություններ։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս տեղեկանալ համապատասխան գրքերի, հոդվածների, ժողովածուների և այլ նյութերի մասին՝ դրանք հետագայում ինքնուրույն ուսումնասիրելու կամ գիտահետազոտական աշխատանքի մեջ օգտագործելու նպատակով։ Հրատարակության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն արտացոլում է որոշակի ժամանակահատվածում մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ ստեղծված կամ շրջանառության մեջ մտած գրականության հոսքը՝ այդպիսով պահպանելով տվյալ շրջանի գիտական, մշակութային և տեղեկատվական կյանքի մի հատվածը։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր են կատարում հատկապես այն ժամանակաշրջանների ուսումնասիրության համար, երբ գրականության որոնման հիմնական միջոցներից մեկը համակարգված մատենագիտական տեղեկությունն էր։ Նյութերի թեմատիկ և մատենագիտական համակարգումը հեշտացնում է անհրաժեշտ աղբյուրների հայտնաբերումը և թույլ է տալիս հետազոտողին ոչ միայն գտնել առանձին հրատարակություններ, այլև ընդհանուր պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունների մասին։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, գրականագետների, պատմաբանների, գրադարանավարների, մատենագետների, դասախոսների, ուսանողների և գիտաշխատողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են հայ մշակույթի պատմությունը և դրա վերաբերյալ ստեղծված գրական ժառանգությունը։ Այն ունի նաև պատմամատենագիտական նշանակություն, քանի որ ներկայացված մատենագիտական տվյալները հետագայում կարող են ծառայել որպես աղբյուր՝ հրատարակչական գործընթացների, մշակութային գիտության զարգացման և հայ արվեստի ու մշակույթի ուսումնասիրման պատմությունը վերականգնելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը պետք է դիտարկել որպես հայ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ մասնագիտական գրականության որոնումն ու օգտագործումը հեշտացնող տեղեկատու գործիք, որը մեկտեղում և համակարգում է տարբեր բնույթի աղբյուրների մասին տվյալները՝ նպաստելով գիտական ուսումնասիրության, գրադարանային աշխատանքի և մշակութային ժառանգության հետազոտության արդյունավետ կազմակերպմանը։

Այս աշխատությունը նվիրված է օտար լեզուների ուսուցիչների մասնագիտական վերապատրաստման ոլորտում առկա ժամանակակից հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիների վերլուծությանը։ Աշխատանքի առանցքում օտար լեզու դասավանդող ուսուցչի մասնագիտական կարողությունների շարունակական զարգացման, նոր կրթական պահանջներին հարմարվելու և ժամանակակից ուսուցման պայմաններում արդյունավետ մանկավարժական գործունեություն իրականացնելու հարցերն են։ Քննարկվում է այն հանգամանքը, որ օտար լեզուների ուսուցման նպատակներն ու մեթոդները մշտապես փոփոխվում են՝ պայմանավորված կրթական նոր չափորոշիչներով, հաղորդակցական մոտեցումների տարածմամբ, թվային տեխնոլոգիաների զարգացմամբ, առցանց և խառը ուսուցման ձևաչափերի կիրառմամբ, ինչպես նաև սովորողների անհատական կարիքների և ուսուցման տարբեր մակարդակների հաշվառման անհրաժեշտությամբ։ Ուսուցիչների վերապատրաստումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեսական գիտելիքների փոխանցման գործընթաց, այլև որպես գործնական մասնագիտական հմտությունների ձևավորման և կատարելագործման շարունակական համակարգ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսուցչի լեզվական և հաղորդակցական կարողությունների, դասավանդման մեթոդական հմտությունների, գնահատման ժամանակակից գործիքների կիրառման, դասի պլանավորման, ուսումնական նյութերի ընտրության և հարմարեցման, ինչպես նաև սովորողների մոտ ինքնուրույն և համագործակցային ուսումնառության խթանման խնդիրներին։ Աշխատանքի շրջանակում կարևոր է նաև ուսուցիչների թվային գրագիտության զարգացումը, քանի որ ժամանակակից կրթական միջավայրում թվային հարթակները, էլեկտրոնային ռեսուրսները, ինտերակտիվ գործիքներն ու առցանց հաղորդակցությունը դարձել են լեզվի ուսուցման կարևոր բաղադրիչներ։ Քննարկվում են նաև վերապատրաստման ծրագրերի արդյունավետության հետ կապված խնդիրները՝ դրանց բովանդակության արդիականությունը, գործնական ուղղվածությունը, ուսուցիչների անհատական մասնագիտական կարիքների հաշվառումը, վերապատրաստումից հետո մասնագիտական աջակցության ապահովումը և ձեռք բերված գիտելիքների իրական դասավանդման գործընթաց տեղափոխումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի ուսուցչի ինքնազարգացման և ինքնավերլուծության կարողությունների ձևավորումը, քանի որ մասնագիտական աճը պահանջում է ոչ միայն կազմակերպված վերապատրաստումներ, այլև շարունակական ինքնակրթություն, փորձի փոխանակում և սեփական մանկավարժական գործունեության գնահատում։ Աշխատությունը արժեքավոր է օտար լեզուների ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, մեթոդիստների, վերապատրաստման ծրագրեր մշակողների և կրթական ոլորտի հետազոտողների համար, քանի որ անդրադառնում է այն հիմնական մարտահրավերներին, որոնք ձևավորում են ժամանակակից լեզվական կրթության և ուսուցչի մասնագիտական զարգացման միջավայրը։

Աշխատությունը նվիրված է Պերճ Զեյթունցյանի դրամատիկական ստեղծագործությունների լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում դրամատիկական խոսքի կառուցվածքը, բառապաշարը, շարահյուսական կազմակերպումը, ոճական միջոցները և կերպարների խոսքային անհատականացման եղանակներն են։ Ուսումնասիրության ընթացքում դիտարկվում է հեղինակի լեզվական համակարգի առանձնահատկությունը՝ հաշվի առնելով դրամատիկական ժանրի պահանջները, որտեղ խոսքը միաժամանակ իրականացնում է գործողություն առաջ տանելու, կերպար ստեղծելու, գաղափար արտահայտելու և կոնֆլիկտը բացահայտելու գործառույթներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկխոսությունների և մենախոսությունների կառուցվածքին, դրանց ռիթմին, հուզական լարվածությանը և խոսքային փոխազդեցության ձևերին։ Վերլուծվում են տարբեր սոցիալական, հոգեբանական և անհատական հատկանիշներ ունեցող կերպարների խոսքի առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով բացահայտվում են նրանց աշխարհայացքը, բնավորությունը, արժեքային համակարգը և միջանձնային հարաբերությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է բառապաշարի ընտրությունը, խոսակցական, գրական, հուզական-արտահայտչական և այլ շերտերի կիրառությունը, ինչպես նաև դարձվածքների, պատկերավոր արտահայտությունների, փոխաբերությունների, համեմատությունների և այլ ոճական միջոցների գործածությունը։ Կարևորվում է նաև լեզվի և պատմական-մշակութային միջավայրի կապը, քանի որ դրամատիկական երկերի լեզվական կառուցվածքը հաճախ պայմանավորված է պատկերվող ժամանակաշրջանի, հասարակական հարաբերությունների և գաղափարական խնդիրների առանձնահատկություններով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հեղինակի կողմից ժամանակակից հայերենի արտահայտչական հնարավորությունների օգտագործման ուսումնասիրությունը և այն միջոցների բացահայտումը, որոնց շնորհիվ դրամատիկական խոսքը ձեռք է բերում բնականություն, կենդանություն և բեմական ազդեցիկություն։ Քննարկվում են նաև հեգնանքի, հակադրության, ենթատեքստի և լեզվական այլ հնարքների դերը՝ կերպարների և կոնֆլիկտային իրավիճակների բացահայտման գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Պերճ Զեյթունցյանի դրամատուրգիան դիտարկել նաև լեզվաոճական տեսանկյունից՝ բացահայտելով հեղինակի անհատական ոճի ձևավորման հիմնական առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, լեզվաբանների, հայագետների, դրամատուրգիայի և թատերագիտության մասնագետների, դասախոսների, ուսուցիչների, գիտաշխատողների և բուհերի համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Ուսումնասիրության արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն միավորում է գրականագիտական և լեզվաբանական մոտեցումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է լեզվական արտահայտչամիջոցների համակարգը նպաստում դրամատիկական ստեղծագործությունների գաղափարական, գեղարվեստական և հոգեբանական ամբողջականության ձևավորմանը։

Աշխատությունը նվիրված է Երևան քաղաքի բնակչության առողջության պահպանման ընթացքում առաջացող աղետալի առողջապահական ծախսերի ռիսկերի գնահատմանը և դրանց նվազեցմանն ուղղված միջոցառումների հիմնավորմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավիճակներն են, երբ բժշկական ծառայությունների, դեղորայքի, ախտորոշման և բուժման համար կատարվող վճարումները կարող են զգալի ֆինանսական բեռ ստեղծել տնային տնտեսությունների համար և բացասաբար անդրադառնալ ընտանիքների սոցիալական ու տնտեսական կայունության վրա։ Ուսումնասիրվում են առողջապահական ծախսերի ձևավորման հիմնական աղբյուրները, դրանց կառուցվածքը և բնակչության տարբեր խմբերի վրա ֆինանսական բեռի բաշխման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք մեծացնում են աղետալի ծախսերի առաջացման հավանականությունը՝ եկամտի մակարդակը, ընտանիքի կազմը, առողջական ծառայությունների օգտագործման հաճախականությունը, քրոնիկ կամ ծանր հիվանդությունների առկայությունը, դեղորայքային ծախսերը և բժշկական ծառայությունների հասանելիությունը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են առողջապահական ծախսերի գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումները և այն չափորոշիչները, որոնց միջոցով հնարավոր է որոշել, թե տնային տնտեսությունների առողջապահական վճարումները երբ են հասնում ֆինանսապես ծանրաբեռնող մակարդակի։ Երևան քաղաքի բնակչության օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել սոցիալ-տնտեսական տարբեր խմբերի միջև ռիսկերի անհամաչափությունը և գնահատել ֆինանսական պաշտպանության գործող մեխանիզմների արդյունավետությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բնակչության կողմից առողջապահական ծառայությունների օգտագործման և ֆինանսական սահմանափակումների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը, քանի որ բարձր ծախսերի վտանգը կարող է հանգեցնել անհրաժեշտ բժշկական օգնության հետաձգման կամ չստացման։ Աշխատության մեջ հիմնավորվում են աղետալի ծախսերի ռիսկերի նվազեցման հնարավոր ուղղությունները՝ առողջապահական ֆինանսավորման և ապահովագրական մեխանիզմների կատարելագործում, սոցիալապես խոցելի խմբերի նպատակային աջակցություն, դեղորայքի ֆինանսական հասանելիության բարձրացում և կանխարգելիչ ու առաջնային բժշկական օգնության զարգացում։ Կարևորվում է նաև առողջապահական ծառայությունների ֆինանսական պաշտպանության համակարգի արդյունավետության բարձրացումը, որպեսզի բուժօգնության անհրաժեշտությունը չվերածվի տնային տնտեսությունների համար ծանր սոցիալ-տնտեսական հետևանքների։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ առողջապահական քաղաքականության մշակման, ֆինանսական պաշտպանության ծրագրերի կատարելագործման և բնակչության սոցիալական խոցելիության նվազեցման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել առողջապահության տնտեսագետների, հանրային առողջապահության մասնագետների, առողջապահական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, տնտեսագետների, սոցիալական քաղաքականության մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է անցումային տնտեսության կայունացման հիմնախնդիրների համալիր ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության զարգացման փորձի օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն տնտեսական, ինստիտուցիոնալ և սոցիալական գործոնները, որոնք պայմանավորում են անցումային փուլում տնտեսության կայունացման գործընթացը, ինչպես նաև գնահատել տնտեսական քաղաքականության միջոցով առկա խնդիրների հաղթահարման հնարավորությունները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են տնտեսության համակարգային վերափոխման առանձնահատկությունները, շուկայական հարաբերությունների ձևավորման ընթացքը, սեփականության հարաբերությունների փոփոխությունը և տնտեսական կառավարման նոր մեխանիզմների հաստատումը։ Ուսումնասիրվում են անցումային տնտեսություններին բնորոշ մակրոտնտեսական հիմնական խնդիրները՝ գնաճային գործընթացները, արտադրության և ներդրումային ակտիվության փոփոխությունները, գործազրկությունը, պետական ֆինանսների հավասարակշռությունը, արտաքին տնտեսական կախվածությունը և ֆինանսական համակարգի կայունության ապահովումը։ ՀՀ տնտեսության օրինակով դիտարկվում են տնտեսական վերափոխումների ընթացքում ձևավորված կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց ազդեցությունը տնտեսական աճի և կայունության վրա, ինչպես նաև տնտեսության տարբեր ոլորտների զարգացման անհամաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական տնտեսական քաղաքականության գործիքներին՝ հարկաբյուջետային և դրամավարկային քաղաքականությանը, ներդրումային միջավայրի բարելավմանը, ձեռնարկատիրության խթանմանը, մրցակցային միջավայրի ձևավորմանը և կառուցվածքային բարեփոխումների իրականացմանը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է նաև ինստիտուցիոնալ միջավայրի դերը, քանի որ արդյունավետ շուկայական ինստիտուտների, սեփականության իրավունքների պաշտպանության, տնտեսական մրցակցության և իրավական կանխատեսելիության ապահովումը կարևոր նախապայմաններ են կայուն տնտեսական զարգացման համար։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են սոցիալական խնդիրները ևս, մասնավորապես զբաղվածության, եկամուտների բաշխման, աղքատության և սոցիալական պաշտպանության հարցերը, որոնք անցումային փոփոխությունների ընթացքում կարող են էական ազդեցություն ունենալ հասարակության բարեկեցության վրա։ Կայունացումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես կարճաժամկետ մակրոտնտեսական հավասարակշռության ապահովման գործընթաց, այլև որպես երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման համար անհրաժեշտ ինստիտուցիոնալ և կառուցվածքային հիմքերի ստեղծման համակարգ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս համադրել տեսական մոտեցումները և ՀՀ տնտեսության զարգացման առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով տնտեսական կայունության ապահովման խոչընդոտները և հնարավոր լուծումների ուղղությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության մշակմամբ զբաղվող մասնագետների, տնտեսագետների, ֆինանսիստների, վերլուծաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների և տնտեսագիտական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։ Աշխատանքը կարող է կիրառական նշանակություն ունենալ տնտեսական բարեփոխումների առաջնահերթությունների որոշման, մակրոտնտեսական քաղաքականության կատարելագործման և կայուն ու հավասարակշռված տնտեսական զարգացման ռազմավարությունների մշակման համար։

Աշխատությունը նվիրված է ստացիոնարի վերակենդանացման և ինտենսիվ թերապիայի բաժանմունքում վարակների նկատմամբ բազմապրոֆիլ ինտենսիվ հսկողության սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ծանր վիճակում գտնվող հիվանդների շրջանում հիվանդանոցային վարակների առաջացման, տարածման և կանխարգելման խնդիրներն են, ինչպես նաև ինտենսիվ թերապիայի պայմաններում վարակի վերահսկման արդյունավետ համակարգի կազմակերպումը։ Ուսումնասիրվում են ներհիվանդանոցային վարակների հիմնական աղբյուրները, փոխանցման հնարավոր ուղիները և դրանց զարգացմանը նպաստող գործոնները՝ հաշվի առնելով վերակենդանացման բաժանմունքների բարձր ռիսկային միջավայրը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարակի վերահսկման համալիր միջոցառումներին՝ ձեռքերի հիգիենային, ասեպտիկ և հակասեպտիկ կանոնների պահպանմանը, բժշկական սարքավորումների և միջավայրի պատշաճ մշակմանը, մեկուսացման համապատասխան միջոցների կիրառմանը և անձնակազմի վարակի կանխարգելման վարքագծին։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում հիվանդների շարունակական կլինիկական և լաբորատոր հսկողությանը, վարակի հնարավոր նշանների վաղ հայտնաբերմանը և դրանց արագ գնահատմանը։ Քննարկվում են նաև տարբեր մասնագիտությունների բժիշկների, բուժքույրերի, լաբորատոր և վարակաբանական ծառայությունների համագործակցության նշանակությունը, քանի որ ինտենսիվ թերապիայի պայմաններում վարակների վերահսկումը պահանջում է բազմամասնագիտական մոտեցում։ Ուսումնասիրվում են հակամանրէային բուժման ռացիոնալ կիրառման, հակամանրէային կայունության կանխարգելման և մանրէաբանական հետազոտությունների արդյունքների օգտագործման սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ինվազիվ բժշկական միջամտությունների և սարքերի հետ կապված վարակների կանխարգելմանը, քանի որ դրանց կիրառումը ծանր հիվանդների բուժման ընթացքում կարող է մեծացնել վարակային բարդությունների վտանգը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև վարակի վերահսկման ցուցանիշների մշտադիտարկմանը, ռիսկերի գնահատմանը, բռնկումների վաղ հայտնաբերմանը և բաժանմունքում սահմանված կանխարգելիչ միջոցառումների արդյունավետության գնահատմանը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է նրանում, որ համակարգված հսկողության և կանխարգելիչ միջոցառումների համադրումը կարող է նպաստել հիվանդանոցային վարակների հաճախականության նվազեցմանը, հիվանդների անվտանգության բարձրացմանը և ինտենսիվ թերապիայի արդյունքների բարելավմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել վերակենդանացման և ինտենսիվ թերապիայի բժիշկների, վարակաբանների, համաճարակաբանների, բուժքույրերի, լաբորատոր մասնագետների, հիվանդանոցների վարակի վերահսկման թիմերի, գիտաշխատողների և բժշկական կրթության ոլորտի մասնագետների համար։ Այն ընդգծում է, որ վարակների արդյունավետ վերահսկումը պետք է հիմնված լինի շարունակական հսկողության, վաղ հայտնաբերման, բազմամասնագիտական համագործակցության, կանխարգելման և ապացուցողական բժշկության սկզբունքների վրա։

Աշխատությունը նվիրված է բիոէթիկայի հիմնախնդիրների փիլիսոփայական վերլուծությանը՝ մարդու կյանքի, առողջության, արժանապատվության, ազատության և պատասխանատվության հետ կապված ժամանակակից բարոյափիլիսոփայական հարցերի համակողմանի ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում գիտության, բժշկության և կենսատեխնոլոգիաների զարգացման հետևանքով առաջացող էթիկական խնդիրներն են, որոնք պահանջում են ոչ միայն մասնագիտական, այլև խորքային փիլիսոփայական գնահատական։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են կյանքի արժեքի, մարդու իրավունքների, անձի ինքնավարության, բարոյական ընտրության, պատասխանատվության և արդարության վերաբերյալ հիմնարար մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բժշկական միջամտությունների, հիվանդի ինքնորոշման, տեղեկացված համաձայնության, բժշկական գաղտնիության և առողջապահական ռեսուրսների արդար բաշխման խնդիրներին։ Քննարկվում են նաև կյանքի սկզբի և ավարտի հետ կապված բարոյական հարցերը, վերարտադրողական տեխնոլոգիաների, աբորտի, էվթանազիայի, օրգանների փոխպատվաստման և գենետիկական միջամտությունների վերաբերյալ տարբեր դիրքորոշումները։ Աշխատությունը բիոէթիկական խնդիրները դիտարկում է տարբեր փիլիսոփայական ավանդույթների և էթիկական տեսությունների համատեքստում՝ հնարավորություն տալով համադրել պարտքի, հետևանքի, առաքինության, իրավունքների և արդարության վրա հիմնված մոտեցումները։ Առանձին կարևորություն է տրվում գիտատեխնիկական առաջընթացի և մարդու բարոյական պատասխանատվության փոխհարաբերությանը։ Ուսումնասիրվում է այն հարցը, թե ինչ սահմաններում կարող է գիտական և տեխնոլոգիական առաջընթացը համատեղվել մարդու արժանապատվության, ազատության և հիմնարար իրավունքների պահպանման հետ։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել նաև շրջակա միջավայրի, կենդանիների նկատմամբ վերաբերմունքի և ապագա սերունդների հանդեպ պատասխանատվության խնդիրները՝ ընդլայնելով բիոէթիկայի շրջանակը անհատական բժշկական հարաբերություններից մինչև հասարակական և համամարդկային մակարդակ։ Հետազոտությունը կարևորում է բարդ բարոյական իրավիճակներում հիմնավորված որոշումների ընդունման անհրաժեշտությունը և բիոէթիկական երկխոսության դերը՝ տարբեր արժեքների ու շահերի հավասարակշռման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփաների, բժիշկների, կենսաբանների, իրավաբանների, առողջապահության կառավարման մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և բիոէթիկայի խնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողների համար։ Այն նպաստում է ժամանակակից բժշկության և կենսագիտությունների զարգացման պայմաններում մարդու կյանքի ու արժանապատվության պաշտպանության, բարոյական պատասխանատվության և գիտության հասարակական նշանակության վերաբերյալ փիլիսոփայական պատկերացումների խորացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է աշխարհագրական գործոնների վերլուծությանն ու գնահատմանը՝ զբոսաշրջության զարգացման հնարավորությունների բացահայտման նպատակով, ՀՀ Սյունիքի մարզի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում տարածքի բնական, սոցիալ-տնտեսական և աշխարհագրական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունն է, դրանց ազդեցությունը զբոսաշրջային գործունեության կազմակերպման վրա և առկա ներուժի արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են Սյունիքի մարզի աշխարհագրական դիրքը, ռելիեֆը, կլիմայական պայմանները, ջրային և լանդշաֆտային ռեսուրսները, բուսական ու կենդանական աշխարհը, բնական հուշարձանները և այլ բնական նախադրյալներ, որոնք կարող են հիմք հանդիսանալ զբոսաշրջության տարբեր ուղղությունների զարգացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմամշակութային ժառանգությանը, հնագիտական և ճարտարապետական հուշարձաններին, ավանդական մշակույթին և բնակավայրերի առանձնահատկություններին՝ որպես զբոսաշրջային գրավչության կարևոր բաղադրիչների։ Հետազոտության ընթացքում աշխարհագրական գործոնները դիտարկվում են փոխկապակցված ձևով՝ գնահատելով դրանց նպաստավոր կամ սահմանափակող ազդեցությունը զբոսաշրջության տարածքային կազմակերպման վրա։ Քննարկվում են նաև տրանսպորտային հասանելիությունը, ճանապարհային և սպասարկման ենթակառուցվածքները, բնակչության տեղաբաշխումը, զբոսաշրջային ծառայությունների առկայությունը և տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմանները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է զբոսաշրջային ռեսուրսների տարածական տարբերությունների բացահայտումը և առանձին տարածքների զբոսաշրջային ներուժի գնահատումը։ Այդ հիմքով հնարավոր է առանձնացնել զբոսաշրջության զարգացման առավել նպաստավոր գոտիներ և առաջարկել դրանց մասնագիտացման հնարավոր ուղղությունները՝ ներառյալ բնապահպանական, մշակութային, պատմական, արկածային, գյուղական և այլ ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Սյունիքի զբոսաշրջային ներուժի օգտագործման խոչընդոտներին՝ կապված ենթակառուցվածքների զարգացման, հասանելիության, տարածքային անհամաչափությունների, բնապահպանական սահմանափակումների և զբոսաշրջային ծառայությունների բազմազանության հետ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել մարզի զբոսաշրջային տարածքների համալիր գնահատմանը և կայուն զբոսաշրջության զարգացման ուղղությունների հիմնավորմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետների, զբոսաշրջության և տարածաշրջանային զարգացման մասնագետների, տեղական ինքնակառավարման ու տարածքային կառավարման ոլորտի մասնագետների, բնապահպանների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ Սյունիքի մարզի բնական և հասարակական-աշխարհագրական առանձնահատկությունների համակարգված գնահատումը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ օգտագործել առկա զբոսաշրջային ներուժը, ձևավորել տարածքային զարգացման նպատակային ծրագրեր և խթանել մարզի սոցիալ-տնտեսական առաջընթացը զբոսաշրջության միջոցով։

Աշխատությունը նվիրված է Լ-ալանինի բարձրակտիվ շտամ-արտադրիչների ստացման և դրանց միջոցով ամինաթթվի կենսասինթեզի արդյունավետ տեխնոլոգիայի մշակման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում միկրոօրգանիզմների կենսասինթետիկ հնարավորությունների նպատակային օգտագործումն է՝ Լ-ալանինի արտադրության արդյունավետությունն ու ելքը բարձրացնելու համար։ Ուսումնասիրվում են արտադրող միկրոօրգանիզմների ընտրության, նրանց ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական հատկությունների գնահատման, ինչպես նաև արտադրողականության բարձրացմանն ուղղված մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարձրակտիվ շտամների ստացմանը և ընտրությանը, քանի որ արտադրող շտամի կենսաբանական հատկությունները էականորեն պայմանավորում են կենսասինթեզի արդյունավետությունը, վերջնական արտադրանքի ելքը և տեխնոլոգիական գործընթացի կայունությունը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են միկրոօրգանիզմների աճի և նյութափոխանակության առանձնահատկությունները, սննդամիջավայրի բաղադրությունը, մշակման պայմանները և այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել Լ-ալանինի կուտակման ու արտադրության մակարդակի վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կենսասինթեզի գործընթացի օպտիմալացումը՝ ներառելով արտադրական միջավայրի, ջերմաստիճանի, թթվայնության, աերացիայի, մշակման տևողության և այլ տեխնոլոգիական պարամետրերի նպատակային ընտրությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև կենսասինթեզի ընթացքում նյութափոխանակային գործընթացների և արտադրանքի առաջացման փոխկապակցվածությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս առավել հիմնավորված մոտեցում մշակել արտադրողականության բարձրացման համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ստացված շտամների արտադրական հատկությունների համեմատական գնահատմանը, դրանց կայունության ուսումնասիրմանը և լաբորատոր պայմաններից տեխնոլոգիական գործընթացի կազմակերպմանն անցնելու խնդիրներին։ Կարևորվում է նաև ստացված Լ-ալանինի որակի և արտադրական գործընթացի արդյունավետության գնահատումը՝ կենսատեխնոլոգիական արտադրության գործնական պահանջներին համապատասխան։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ամինաթթուների կենսատեխնոլոգիական արտադրության զարգացման, արտադրական գործընթացների արդյունավետության բարձրացման և միկրոբիոլոգիական սինթեզի տեխնոլոգիաների կատարելագործման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կենսատեխնոլոգների, մանրէաբանների, կենսաքիմիկոսների, սննդային և դեղագործական կենսատեխնոլոգիայի մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Ուսումնասիրությունը միավորում է շտամների ընտրության և ստացման, միկրոօրգանիզմների կենսասինթետիկ ներուժի գնահատման և տեխնոլոգիական գործընթացի օպտիմալացման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել Լ-ալանինի արդյունավետ կենսատեխնոլոգիական արտադրության գիտական և գործնական հիմքեր։

Աշխատությունը նվիրված է դեկորատիվ-կիրառական արվեստի դերին մանկավարժական ինստիտուտի գեղարվեստական դաստիարակության ֆակուլտետի ուսանողների գեղագիտական և բարոյական դաստիարակության համակարգում։ Հետազոտության կենտրոնում արվեստի կրթության և անձի համակողմանի զարգացման փոխկապակցվածությունն է, մասնավորապես այն հնարավորությունները, որոնք ընձեռում է դեկորատիվ-կիրառական արվեստը ապագա մանկավարժների գեղարվեստական ճաշակի, ստեղծագործական մտածողության, արժեքային համակարգի և բարոյական որակների ձևավորման համար։ Աշխատության մեջ դեկորատիվ-կիրառական արվեստը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գեղարվեստական գործունեության բնագավառ, այլև որպես կրթական և դաստիարակչական արդյունավետ միջոց, որի միջոցով ուսանողները ծանոթանում են ազգային և համամարդկային մշակութային արժեքներին, ավանդույթներին, խորհրդանշական ձևերին և ժողովրդական ստեղծագործության ժառանգությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ստեղծագործական աշխատանքի ընթացքում ձևավորվող գեղագիտական ընկալմանը, գեղեցիկը տարբերակելու և գնահատելու կարողությանը, ձևի, գույնի, նյութի և զարդանախշի ներդաշնակության ընկալմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև բարոյական դաստիարակության խնդիրը։ Արվեստի ստեղծագործական գործունեությունը դիտարկվում է որպես աշխատասիրության, պատասխանատվության, համբերատարության, կարգապահության, համագործակցության և սեփական աշխատանքի արդյունքի նկատմամբ հարգանքի ձևավորման միջոց։ Ազգային դեկորատիվ-կիրառական արվեստի ուսումնասիրությունն ու գործնական յուրացումը հնարավորություն են տալիս ուսանողներին խորությամբ ընկալելու ազգային մշակութային ժառանգությունը և ձևավորելու դրա պահպանման ու փոխանցման պատասխանատվության գիտակցություն։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ուսումնական գործընթացում դեկորատիվ-կիրառական արվեստի տարբեր տեսակների և տեխնիկաների կիրառման մանկավարժական հնարավորությունները, դրանց միջոցով ուսանողների ստեղծագործական ինքնուրույնության խթանումը և գեղարվեստական կարողությունների զարգացումը։ Կարևորվում է նաև ապագա ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստվածությունը, քանի որ սեփական գեղարվեստական փորձը հետագայում կարող է օգնել նրանց արդյունավետ կազմակերպելու երեխաների գեղագիտական և բարոյական դաստիարակությունը։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել արվեստի մանկավարժության մասնագետների, գեղարվեստական կրթության դասախոսների, ուսուցիչների, արվեստագետների, մշակութաբանների, գիտաշխատողների և մանկավարժական բուհերի ուսանողների համար։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունն այն է, որ դեկորատիվ-կիրառական արվեստը ներկայացվում է որպես ուսանողի ստեղծագործական կարողությունների զարգացման, ազգային մշակութային ինքնագիտակցության ձևավորման և գեղագիտական ու բարոյական արժեքների ամրապնդման արդյունավետ մանկավարժական միջոց։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտադրական ձեռնարկություններում անձակազմի կառավարման մոտեցումների կատարելագործման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպության մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, աշխատուժի կառավարման, աշխատակիցների մասնագիտական ներուժի զարգացման և արտադրական արդյունավետության բարձրացման փոխկապակցված խնդիրներն են։ Աշխատության շրջանակում անձնակազմի կառավարումը դիտարկվում է որպես կազմակերպության ընդհանուր կառավարման համակարգի կարևոր բաղադրիչ, որի արդյունավետությունը կարող է անմիջականորեն անդրադառնալ արտադրողականության, աշխատանքի որակի, մրցունակության և ֆինանսական արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրվում են անձնակազմի պլանավորման, աշխատանքի ընդունման և ընտրության, աշխատակիցների տեղաբաշխման, մասնագիտական վերապատրաստման, որակավորման բարձրացման, աշխատանքի գնահատման և խրախուսման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական ձեռնարկությունների առանձնահատկություններին, որտեղ աշխատուժի արդյունավետ կազմակերպումը կապված է տեխնոլոգիական գործընթացների, աշխատանքի անվտանգության, մասնագիտական հմտությունների և արտադրական կարգապահության պահանջների հետ։ Աշխատության մեջ կարևորվում է աշխատակիցների մոտիվացիայի համակարգի կատարելագործումը՝ նյութական և ոչ նյութական խթանների համադրման, աշխատանքի արդյունքների արդար գնահատման և մասնագիտական առաջընթացի հնարավորությունների ստեղծման միջոցով։ Քննարկվում են նաև անձնակազմի վերապատրաստման և զարգացման ժամանակակից մոտեցումները, որոնք հնարավորություն են տալիս համապատասխանեցնել աշխատակիցների գիտելիքներն ու հմտությունները տեխնոլոգիական փոփոխությունների և արտադրության նոր պահանջներին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կազմակերպական մշակույթի, ներքին հաղորդակցության, ղեկավար-աշխատակից հարաբերությունների և թիմային աշխատանքի դերի ուսումնասիրությունը։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև աշխատակիցների ներգրավվածության բարձրացմանը, աշխատանքային պայմանների բարելավմանը և անձնակազմի կայունության ապահովմանը, քանի որ որակյալ մասնագետների պահպանումը կարևոր նշանակություն ունի արտադրական ձեռնարկությունների երկարաժամկետ զարգացման համար։ ՀՀ արտադրական ձեռնարկությունների օրինակով մշակվող մոտեցումները կարող են նպաստել անձնակազմի կառավարման համակարգերի արդիականացմանը, մարդկային ներուժի առավել արդյունավետ օգտագործմանը և կազմակերպությունների մրցակցային դիրքերի ամրապնդմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել արտադրական ձեռնարկությունների ղեկավարների, մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, կառավարման ոլորտի հետազոտողների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ անձնակազմի կառավարման կատարելագործումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես վարչական գործընթացների բարելավում, այլև որպես արտադրական արդյունավետության, կազմակերպության կայունության և երկարաժամկետ զարգացման ապահովման ռազմավարական միջոց։

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղի պրետեկտալ շրջանի դերի ուսումնասիրությանը տեսողական ինֆորմացիայի կենտրոնական մշակման գործընթացներում։ Հետազոտության կենտրոնում տեսողական համակարգի այն նյարդաֆիզիոլոգիական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով աչքից ստացվող ազդանշանները փոխանցվում, վերլուծվում և վերափոխվում են նյարդային համակարգի կողմից ընկալելի տեղեկատվության։ Ուսումնասիրվում են պրետեկտալ շրջանի անատոմիական կառուցվածքը, նրա կապերը տեսողական համակարգի տարբեր բաժինների և գլխուղեղի այլ կենտրոնների հետ, ինչպես նաև տեսողական ազդանշանների մշակման ընթացքում դրա ֆունկցիոնալ նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց միջոցով տեսողական գրգիռների մասին տեղեկատվությունը կարող է մասնակցել ոչ միայն տեսողական ընկալմանը, այլև օրգանիզմի արագ և նպատակային ռեակցիաների ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է պրետեկտալ շրջանի մասնակցությունը լուսային և տեսողական գրգռիչների նկատմամբ պատասխանների կարգավորմանը, տեսողական տեղեկատվության ինտեգրմանը և համապատասխան նյարդային արձագանքների կազմակերպմանը։ Քննարկվում են նաև պրետեկտալ շրջանի փոխկապակցվածությունը տեսողական ուղիների և այլ ենթակեղևային ու կեղևային կառույցների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տեսողական տեղեկատվության կենտրոնական մշակման բազմաստիճան բնույթի մասին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեսողական ազդանշանի մշակման տարբեր փուլերի և դրանց ֆիզիոլոգիական նշանակության բացահայտումը՝ ներառելով զգայական տեղեկատվության ընդունումը, նյարդային հաղորդումը, կենտրոնական ինտեգրումը և համապատասխան պատասխանների ձևավորումը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել տեսողական համակարգի աշխատանքի և դրա կենտրոնական կարգավորման մեխանիզմների ավելի խորքային ըմբռնմանը, ինչպես նաև նյարդային համակարգի տարբեր բաժինների ֆունկցիոնալ փոխհարաբերությունների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել նյարդաֆիզիոլոգների, նյարդաբանների, կենսաբանների, տեսողական համակարգի հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների, բժշկական և կենսաբանական ուղղությունների գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների։ Աշխատության արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ այն տեսողական ընկալումը դիտարկում է որպես բարդ կենտրոնական գործընթաց, որի իրականացմանը մասնակցում են միմյանց հետ սերտորեն փոխկապակցված նյարդային կառույցներ, իսկ պրետեկտալ շրջանը այդ համակարգում ունի կարևոր ֆունկցիոնալ նշանակություն։

Աշխատությունը նվիրված է ներզատիչ ախտաբանությունների պայմաններում ձվազատման դեղորայքային խթանման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում անպտղության այն դեպքերն են, երբ ձվազատման խանգարումները կապված են էնդոկրին համակարգի գործունեության փոփոխությունների և հորմոնային կարգավորման անհավասարակշռության հետ։ Ուսումնասիրվում են վերարտադրողական ֆունկցիայի և ներզատիչ համակարգի փոխկապակցվածությունը, ձվազատման խանգարումների առաջացման հնարավոր պատճառները, ինչպես նաև տարբեր էնդոկրին վիճակների ազդեցությունը ֆոլիկուլների հասունացման և ձվազատման գործընթացի վրա։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բուժման անհատականացված մոտեցմանը՝ հաշվի առնելով կնոջ հորմոնային վիճակը, ձվարանների ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, ուղեկցող ներզատիչ խանգարումները և վերարտադրողական նպատակները։ Քննարկվում են ձվազատման խթանման համար կիրառվող դեղորայքային մոտեցումների սկզբունքները, բուժման արդյունավետության գնահատման մեթոդները և բուժման ընթացքի հսկողության անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է հորմոնային ցուցանիշների և ձվարանների արձագանքի մշտադիտարկումը, քանի որ խթանման արդյունքը կարող է էապես տարբեր լինել տարբեր ներզատիչ ախտաբանությունների դեպքում։ Ուսումնասիրվում են նաև բուժման հնարավոր բարդությունների կանխարգելման և ռիսկերի նվազեցման խնդիրները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել հղիության հասնելու հավանականության վրա։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այնպիսի ներզատիչ խանգարումների, որոնք հաճախ ուղեկցվում են ձվազատման դիսֆունկցիայով, և ներկայացնել դրանց դեպքում բուժական ռազմավարության ընտրության առանձնահատկությունները։ Առանձին կարևորություն է տրվում գինեկոլոգի, վերարտադրողական բժշկության մասնագետի և էնդոկրինոլոգի համագործակցությանը, քանի որ նման հիվանդների արդյունավետ վարումը պահանջում է ինչպես վերարտադրողական, այնպես էլ հորմոնային վիճակի համալիր գնահատում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանկաբարձ-գինեկոլոգների, վերարտադրողական բժշկության մասնագետների, էնդոկրինոլոգների, բժշկական հետազոտողների, դասախոսների և բժշկական բուհերի ուսանողների համար։ Այն նպաստում է ներզատիչ ախտաբանությունների դեպքում ձվազատման խանգարումների և դրանց դեղորայքային շտկման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը՝ ընդգծելով անհատականացված բուժման, կլինիկական վերահսկողության և հնարավոր ռիսկերի կանխարգելման կարևորությունը։

Աշխատությունը նվիրված է Շիրակի պատմական տարածքի անտիկ դամբարանադաշտերի հնագիտական ուսումնասիրությանը՝ դրանց կառուցվածքային, ժամանակագրական, մշակութային և թաղման ծեսերի առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Հետազոտության հիմքում հնագիտական պեղումների, հայտնաբերված նյութական մշակույթի նմուշների և դամբարանային համալիրների համադրական ուսումնասիրությունն է, որի միջոցով վերականգնվում են Շիրակի տարածաշրջանի անտիկ հասարակությունների կյանքի և մշակույթի տարբեր կողմերը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են դամբարանների կառուցվածքը, ձևերը, տեղադրությունը, թաղման եղանակները և դրանց հետ կապված ծիսական առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դամբարաններից հայտնաբերված խեցեղենի, մետաղական առարկաների, զարդերի, զենքերի, կենցաղային իրերի և այլ հնագիտական նյութերի ուսումնասիրությանը։ Այդ նյութերը կարևոր աղբյուր են բնակչության տնտեսական գործունեության, արհեստների, առևտրական և մշակութային կապերի, ինչպես նաև սոցիալական կառուցվածքի մասին պատկերացումներ ձևավորելու համար։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դամբարանների ժամանակագրական դասակարգումը և դրանց համադրումը տարածաշրջանի ու հարակից տարածքների հնագիտական հուշարձանների հետ։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մշակութային ազդեցությունները, տեղական և ներմուծված ավանդույթների հարաբերակցությունը և Շիրակի բնակչության կապերը Հայաստանի այլ շրջանների ու հարևան տարածաշրջանների հետ։ Դամբարանային համալիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ նաև անտիկ հասարակության հոգևոր աշխարհին՝ մահվան և հետմահու կյանքի վերաբերյալ պատկերացումներին, ծիսական վարքագծին և սոցիալական կարգավիճակի դրսևորումներին։ Թաղման գույքի կազմը և դամբարանների կառուցվածքային տարբերությունները կարող են տեղեկություններ հաղորդել հասարակության սոցիալական շերտավորման, անհատների կարգավիճակի և համայնքային հարաբերությունների մասին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Շիրակի հնագույն պատմության և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար, քանի որ դամբարանադաշտերը հնարավորություն են տալիս նյութական աղբյուրների միջոցով վերականգնել տարածաշրջանի պատմական զարգացման որոշակի փուլերի պատկերը։ Այն կարող է հետաքրքրել հնագետներին, պատմաբաններին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, թանգարանային մասնագետներին, գիտաշխատողներին, դասախոսներին և հնագիտությամբ ու Հայաստանի անտիկ պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։ Ուսումնասիրությունը միաժամանակ նպաստում է Շիրակի հնագիտական ժառանգության գիտական արժևորմանը, պահպանության անհրաժեշտության գիտակցմանը և տարածաշրջանի պատմամշակութային գործընթացների առավել ամբողջական ընկալմանը։