Պատրաստի նյութեր

Գիրքը նվիրված է ժամանակի գաղափարի և դրա գեղարվեստական իմաստավորման ուսումնասիրությանը Մարսել Պրուստի վիպական ստեղծագործության մեջ՝ բացահայտելով ժամանակի ընկալման, հիշողության, անցյալի վերապրման և մարդկային ինքնության ձևավորման փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության կենտրոնում ժամանակը ներկայացվում է ոչ միայն որպես իրադարձությունների հաջորդականություն, այլև որպես մարդու ներաշխարհում ապրող, փոփոխվող և վերաիմաստավորվող փորձառություն։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես է անցյալը վերականգնվում հիշողության միջոցով, ինչպես են պատահական զգայական ազդակները՝ հոտը, համը, ձայնը կամ տեսողական տպավորությունը, կարողանում արթնացնել վաղուց մոռացված ապրումներ և միավորել ներկան անցյալի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիշողության տարբեր ձևերի, ժամանակի սուբյեկտիվ ընկալման, կորստի և վերականգնման, փոփոխության ու անցողիկության թեմաներին։ Գրքում ուսումնասիրվում է նաև այն, թե ինչպես է ժամանակի ընթացքը փոխակերպում մարդու հարաբերությունները, սոցիալական միջավայրը, արժեքները և սեփական անձի մասին պատկերացումները։ Պրուստյան վիպական աշխարհի շրջանակում ժամանակը հանդես է գալիս միաժամանակ որպես կորստի պատճառ և գեղարվեստական վերականգնման հնարավորություն․ անցողիկ կյանքի փորձառությունները գրական ստեղծագործության միջոցով կարող են վերածվել պահպանվող և նոր իմաստ ձեռք բերող հիշողության։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև պատմողական կառուցվածքի, ժամանակային հաջորդականության խախտման, ներքին մենախոսության և հոգեբանական նկարագրության այն առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով հեղինակը փոխանցում է ժամանակի բարդ և ոչ գծային բնույթը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Պրուստի գրականությունը դիտարկել ոչ միայն որպես անհատի հիշողության և ներաշխարհի նկարագրություն, այլև որպես ժամանակի, արվեստի և մարդկային գոյության փոխհարաբերությունների փիլիսոփայական ուսումնասիրություն։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, փիլիսոփաներին, ֆրանսիական գրականության մասնագետներին, մշակութաբաններին, ուսանողներին և ժամանակակից եվրոպական վեպի տեսական ու գեղագիտական խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Հրատարակությունը ներկայացնում է 1971 թվականի ապրիլ, մայիս և հունիս ամիսների համար նախատեսված նշանավոր և հիշարժան տարեթվերի օրացույց՝ մեկտեղելով տվյալ ժամանակահատվածին վերաբերող պատմական, մշակութային, հասարակական և այլ կարևոր իրադարձությունների ու տարելիցների մասին տեղեկությունները։ Նյութը կազմված է ժամանակագրական սկզբունքով և հնարավորություն է տալիս յուրաքանչյուր օրվա կամ ամսաթվի համատեքստում անդրադառնալ պատմության մեջ նշանակալի իրադարձություններին, նշանավոր անձանց ծննդյան կամ մահվան տարելիցներին, մշակույթի և գիտության կարևորագույն դրվագներին ու հասարակական կյանքի հիշարժան ամսաթվերին։ Հրատարակությունը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես տեղեկատու օրացույց, այլև որպես որոշակի ժամանակաշրջանի պատմական հիշողությունն ու մշակութային օրակարգը արտացոլող աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպիսի իրադարձություններ և անհատներ էին առանձնացվում ու ներկայացվում որպես հանրային հիշողության համար կարևոր տվյալ ժամանակաշրջանում։ Ամիսների բաժանումը հեշտացնում է անհրաժեշտ տարեթվերի որոնումը և նյութի կիրառումը դասավանդման, միջոցառումների կազմակերպման, հոդվածների ու զեկուցումների պատրաստման, ինչպես նաև պատմական և մշակութային թեմաների վերաբերյալ տեղեկությունների արագ որոնման նպատակով։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել գրադարաններին, ուսումնական և մշակութային հաստատություններին, պատմությամբ ու մշակույթով հետաքրքրվող ընթերցողներին, ինչպես նաև հետազոտողներին, որոնք ուսումնասիրում են խորհրդային շրջանի տեղեկատվական, մշակութային և պատմական հիշողության առանձնահատկությունները։

Գիրքը նվիրված է հին հայերենի՝ գրաբարի V դարի լեզվական համակարգում ենթակայի և դրա արտահայտության ձևերի մանրամասն ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են նախադասության գլխավոր անդամներից մեկի՝ ենթակայի քերականական, իմաստային և շարահյուսական առանձնահատկությունները՝ հիմնվելով դասական գրաբարի լեզվական նյութի վրա։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչ խոսքի մասերով, բառաձևերով և շարահյուսական կառուցվածքներով կարող էր արտահայտվել ենթական, ինչպես էր այն կապվում ստորոգյալի հետ և ինչ դեր էր կատարում նախադասության ընդհանուր կառուցվածքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գոյականով, դերանունով, թվականով և այլ քերականական միջոցներով արտահայտված ենթականերին, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ ենթակայի դերը կարող էր ստանձնել բառակապակցություն կամ ավելի բարդ շարահյուսական միավոր։ Ուսումնասիրության ընթացքում վերլուծվում են նաև հոլովական ձևերի, հատկապես անվանական հոլովի, կիրառության առանձնահատկությունները և դրանց կապը ենթակայի շարահյուսական գործառույթի հետ։ Քննարկվում են ենթակայի և ստորոգյալի համաձայնության, նախադասության բառակարգի, ենթակայի դիրքի և ենթատեքստային դերի հարցերը՝ հաշվի առնելով V դարի գրական հայերենի յուրահատուկ կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն առումով, որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու դասական հայերենի շարահյուսական համակարգի ձևավորման և զարգացման մասին՝ տարբերակելով գրաբարի օրինաչափությունները հետագա հայերենի փուլերից։ Հեղինակը լեզվական փաստերի միջոցով բացահայտում է այն բազմազան եղանակները, որոնցով նախադասության գործող անձը, կրողը կամ թեմատիկ կենտրոնը կարող էր ձևավորվել և արտահայտվել։ Գիրքը կարող է արժեքավոր լինել հայոց լեզվի պատմությամբ, գրաբարի քերականությամբ և պատմական շարահյուսությամբ զբաղվող լեզվաբանների, բանասերների, հայագետների, դասախոսների, ուսանողների և V դարի հայ մատենագրության լեզվական առանձնահատկություններն ուսումնասիրող հետազոտողների համար։

Գիրքը նվիրված է մարքեթինգային հետազոտությունների դերին և կիրառման առանձնահատկություններին Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության տնտեսությունում՝ ուսումնասիրելով շուկայի վերաբերյալ տեղեկատվության հավաքագրման, վերլուծության և օգտագործման նշանակությունը տնտեսական ու ձեռնարկատիրական որոշումների կայացման գործընթացում։ Աշխատության մեջ մարքեթինգային հետազոտությունները դիտարկվում են որպես շուկայի պահանջարկը, սպառողների վարքագիծը, մրցակցային միջավայրը, ապրանքների և ծառայությունների դիրքավորումը և տնտեսական զարգացման հնարավորությունները գնահատելու կարևոր գործիք։ Ներկայացվում են հետազոտությունների կազմակերպման տեսական հիմքերը, տեղեկատվության առաջնային և երկրորդային աղբյուրները, տվյալների հավաքագրման մեթոդները, հարցումների և դիտարկումների կիրառումը, ինչպես նաև ստացված տեղեկատվության մշակման ու մեկնաբանման սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանի շուկայի առանձնահատկություններին, բնակչության սպառողական վարքագծին, տեղական արտադրության և ծառայությունների զարգացման հնարավորություններին, մրցակցության մակարդակին և ձեռնարկությունների մարքեթինգային գործունեության արդյունավետությանը։ Գիրքը ուսումնասիրում է նաև շուկայի հատվածավորման, թիրախային սպառողների բացահայտման, ապրանքային քաղաքականության, գնագոյացման, իրացման և առաջխաղացման վերաբերյալ որոշումների կայացման հարցերը՝ դրանք կապելով մարքեթինգային հետազոտությունների արդյունքների հետ։ Հատուկ կարևորություն է տրվում այնպիսի հետազոտությունների իրականացմանը, որոնք կարող են նպաստել ձեռնարկությունների ռիսկերի նվազեցմանը, սպառողական պահանջարկի ճիշտ գնահատմանը և սահմանափակ ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ ժամանակաշրջանի տնտեսության մեջ մարքեթինգային գործիքների կիրառման մակարդակի և դրանց կատարելագործման անհրաժեշտության մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, մարքեթինգի մասնագետների, ձեռնարկատերերի, շուկայի վերլուծաբանների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, ուսանողների և տնտեսական հետազոտություններ իրականացնող անձանց համար։

Գիրքը նվիրված է Աղվանից, կամ Գանձասարի կաթողիկոսության պատմությանը XVII-XIX դարերում՝ ներկայացնելով նրա հոգևոր, քաղաքական, վարչական և մշակութային գործունեության հիմնական ուղղությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է կաթողիկոսության դերը տարածաշրջանի հայկական համայնքների և հոգևոր կյանքի կազմակերպման գործում, ինչպես նաև նրա հարաբերությունները Հայոց եկեղեցու այլ նվիրապետական կենտրոնների, տեղական իշխանությունների և տարբեր քաղաքական ուժերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Գանձասարի վանքի՝ որպես հոգևոր և մշակութային կարևոր կենտրոնի նշանակությանը, կաթողիկոսական աթոռի իրավասության տարածքին և դրա պահպանման ու ընդլայնման հետ կապված խնդիրներին։ Քննարկվում են XVII-XVIII դարերի ընթացքում տարածաշրջանում տեղի ունեցած քաղաքական փոփոխությունները, պարսկական և հետագայում ռուսական իշխանությունների ազդեցությունը, տեղական իշխանական տների ու հոգևոր առաջնորդների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև կաթողիկոսության դիրքի փոփոխությունները։ Առանձին տեղ է հատկացվում կաթողիկոսների գործունեությանը, նրանց վարչական և եկեղեցական քաղաքականությանը, թեմերի կառավարմանը, հոգևորականության պատրաստմանը և եկեղեցական կառույցների պահպանմանը։ Գիրքը կարևոր տեղեկություններ է ներկայացնում նաև վանական համալիրների, եկեղեցաշինության, ձեռագրական ժառանգության, կրթության և մշակութային կյանքի մասին՝ ցույց տալով, թե ինչպես է կաթողիկոսությունը նպաստել հայկական ինքնության և հոգևոր ավանդույթների պահպանմանը տարածաշրջանում։ XIX դարի իրադարձությունների համատեքստում ուսումնասիրվում են կաթողիկոսության կարգավիճակի և գործունեության փոփոխությունները, նոր վարչաքաղաքական պայմանները և այն գործընթացները, որոնք հանգեցրին նրա պատմական դերակատարության վերափոխմանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է ոչ միայն եկեղեցական պատմության, այլև Արցախի և Արևելյան Հայաստանի քաղաքական, սոցիալական ու մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հայագետների, եկեղեցագիտության և կրոնագիտության մասնագետների, մշակութաբանների, ձեռագրագետների, ուսանողների և տարածաշրջանի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կողմից Հայկական հարցի վերաբերյալ իրականացված քաղաքականության ուսումնասիրությանը 1918-1920 թվականներին՝ Առաջին Հանրապետության գոյության առանցքային ժամանակահատվածում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նորաստեղծ հայկական պետության առջև ծառացած տարածքային, քաղաքական, դիվանագիտական և ազգային խնդիրները, ինչպես նաև դրանց լուծման ուղղությամբ պետական իշխանությունների ձեռնարկած քայլերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայոց ցեղասպանությունից հետո ստեղծված քաղաքական իրավիճակին, արևմտահայության ճակատագրին, Հայաստանի Հանրապետության և Օսմանյան կայսրության հարաբերություններին, ինչպես նաև տարածաշրջանում ձևավորված ուժերի հարաբերակցությանը։ Գիրքը ներկայացնում է հայկական դիվանագիտության գործունեությունը միջազգային հարթակներում՝ անդրադառնալով դաշնակից պետությունների, եվրոպական տերությունների, Միացյալ Նահանգների և հարևան երկրների հետ հարաբերություններին։ Քննարկվում են նաև Հայաստանի տարածքային պահանջների հիմնավորումները, Արևմտյան Հայաստանի խնդիրը, փախստականների և գաղթականների հարցերը, ազգային անվտանգության ապահովման անհրաժեշտությունը և պետական սահմանների ձևավորման գործընթացը։ Առանձին տեղ է հատկացվում Փարիզի խաղաղության խորհրդաժողովի, Սևրի պայմանագրի և միջազգային հանրության կողմից հայկական հարցի նկատմամբ ցուցաբերված վերաբերմունքի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը դիտարկում է նաև Հայաստանի Հանրապետության ներքաղաքական և տնտեսական սահմանափակումները, ռազմական հնարավորությունները և արտաքին քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը Հայկական հարցի իրացման հեռանկարների վրա։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպիսի նպատակներ էր հետապնդում Հայաստանի առաջին հանրապետությունը, ինչ դիվանագիտական և քաղաքական միջոցներով էր փորձում պաշտպանել հայ ժողովրդի ազգային շահերը և ինչ պատճառներով այդ քաղաքականությունը բախվեց լուրջ խոչընդոտների։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է 1918-1920 թվականների հայոց պատմության, Առաջին Հանրապետության արտաքին քաղաքականության, Հայկական հարցի միջազգային դիվանագիտության և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության համար և կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, դիվանագիտության ու միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հայագետներին, ուսանողներին և հետազոտողներին։

Գիրքը նվիրված է Մեծ Հայքի թագավորությունում հոգևոր և աշխարհիկ իշխանությունների փոխհարաբերությունների պատմական ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով Ք.ա. IV դարից մինչև Ք.ծ. դարերը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են պետական իշխանության և կրոնական կառույցների ձևավորման, փոխազդեցության և փոխադարձ ազդեցության գործընթացները՝ հաշվի առնելով Հայաստանի քաղաքական, սոցիալական և մշակութային զարգացման առանձնահատկությունները։ Հեղինակը դիտարկում է նախաքրիստոնեական շրջանի կրոնական համակարգը, քրմական դասի դիրքն ու գործառույթները, սրբավայրերի և պաշտամունքային կենտրոնների դերը, ինչպես նաև արքայական իշխանության և կրոնական վերնախավի միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես էր կրոնական գաղափարախոսությունն օգտագործվում պետական իշխանության հեղինակության ամրապնդման և հասարակական կարգի պահպանման համար, և հակառակը՝ ինչպես էր արքայական իշխանությունը ներգործում կրոնական հաստատությունների կազմակերպման ու գործունեության վրա։ Աշխատության կարևորագույն հատվածներից մեկը քրիստոնեության տարածման և պետական կրոն հռչակվելու գործընթացն է, որը արմատապես փոխեց հոգևոր և աշխարհիկ իշխանությունների հարաբերությունների բնույթը։ Քննարկվում են Հայ եկեղեցու ձևավորման ու ամրապնդման, հոգևորականության հասարակական և քաղաքական դերակատարության, եկեղեցական սեփականության, իշխանության և իրավասությունների հարցերը, ինչպես նաև արքունիքի և եկեղեցական վերնախավի համագործակցության ու հակասությունների դրսևորումները։ Գիրքը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես են կրոնական և քաղաքական ինստիտուտները փոխադարձաբար ազդել միմյանց վրա և ինչ դեր են ունեցել պետականության պահպանման, ազգային ինքնության ձևավորման ու հասարակական հարաբերությունների կարգավորման գործում։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել հայոց հին և վաղ միջնադարյան պատմությամբ, հայկական կրոնական ավանդույթներով, եկեղեցու պատմությամբ և պետություն-եկեղեցի հարաբերությունների ձևավորմամբ հետաքրքրվող պատմաբանների, հայագետների, կրոնագետների, մշակութաբանների, ուսանողների և հետազոտողների համար։

Գիրքը նվիրված է արաբական գեղարվեստական թարգմանության լեզվական առանձնահատկությունների և թարգմանության համարժեքության ու ադեկվատության հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության կենտրոնում տարբեր լեզուների և մշակույթների միջև գեղարվեստական ստեղծագործությունների փոխանցման ընթացքում առաջացող լեզվական ու իմաստային խնդիրներն են, հատկապես բառային և դարձվածաբանական միավորների թարգմանության առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է այն հանգամանքները, որոնց պայմաններում թարգմանիչը պետք է ոչ միայն հնարավորինս ճշգրիտ փոխանցի սկզբնաղբյուրի բառային իմաստը, այլև պահպանի դրա ոճական երանգները, հուզական ազդեցությունը, ենթատեքստը, ազգային-մշակութային բաղադրիչը և հեղինակի անհատական խոսքի առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում համարժեքության տարբեր մակարդակներին՝ բառային, իմաստային, ոճական և գործաբանական, ինչպես նաև այն դժվարություններին, որոնք առաջանում են դարձվածքների, կայուն բառակապակցությունների, փոխաբերական արտահայտությունների և մշակութայինորեն պայմանավորված լեզվական միավորների փոխանցման ժամանակ։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են թարգմանական տարբեր ռազմավարություններ և հնարքներ, դրանց կիրառման նպատակահարմարությունը, ինչպես նաև բառացի և ազատ թարգմանության միջև հավասարակշռություն գտնելու խնդիրը։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ գեղարվեստական թարգմանության որակը կախված է ոչ միայն երկու լեզուների բառապաշարի և քերականական համակարգերի իմացությունից, այլև մշակութային համատեքստի, հաղորդակցական նպատակի և գրական ոճի խորքային ընկալումից։ Նյութը կարող է օգտակար լինել արաբերենի և այլ լեզուների միջև թարգմանության տեսության ու պրակտիկայի ուսումնասիրության, բառագիտության և դարձվածաբանության հետազոտության, ինչպես նաև գեղարվեստական թարգմանության որակի գնահատման համար։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում թարգմանագետների, արաբագետների, լեզվաբանների, բանասերների, գրականագետների, թարգմանիչների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Գիրքը նվիրված է ժամանակակից Իրանում ձևավորվող և զարգացող սոցիալական շարժումների ուսումնասիրությանը՝ դրանց առաջացման պատճառների, զարգացման առանձնահատկությունների, հասարակական դերակատարության և քաղաքական ու սոցիալական ազդեցության համակողմանի վերլուծությամբ։ Աշխատության մեջ սոցիալական շարժումները դիտարկվում են Իրանի հասարակության կառուցվածքային փոփոխությունների, տնտեսական պայմանների, ժողովրդագրական գործընթացների, մշակութային վերափոխումների և քաղաքական միջավայրի համատեքստում։ Հեղինակը անդրադառնում է տարբեր սոցիալական խմբերի և հասարակական շերտերի ներգրավվածությանը՝ ուսումնասիրելով նրանց պահանջները, նպատակները, կազմակերպման ձևերը և հանրային տարածքում իրենց դիրքորոշումները արտահայտելու եղանակները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում երիտասարդության, կանանց, աշխատավորների, ուսանողների և քաղաքացիական հասարակության տարբեր խմբերի ակտիվությանը, ինչպես նաև սոցիալական, տնտեսական, մշակութային և քաղաքական խնդիրների շուրջ ձևավորվող հավաքական գործողություններին։ Գրքում վերլուծվում են նաև պետական կառույցների և հասարակական շարժումների փոխհարաբերությունները, վերահսկողության ու սահմանափակումների ազդեցությունը շարժումների զարգացման վրա, ինչպես նաև տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և սոցիալական մեդիայի դերը հասարակական մոբիլիզացիայի, տեղեկատվության տարածման և հանրային կարծիքի ձևավորման գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են հասարակական դժգոհությունները վերածվում կազմակերպված կամ ինքնաբուխ հավաքական գործողությունների, ինչ պայմաններում են շարժումները ընդլայնվում կամ թուլանում և ինչ ազդեցություն կարող են ունենալ երկրի հասարակական ու քաղաքական զարգացման վրա։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Իրանի հասարակության ներքին փոփոխությունները, պետություն-հասարակություն հարաբերությունները և ժամանակակից Մերձավոր Արևելքի սոցիալական գործընթացները հասկանալու տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, սոցիոլոգների, իրանագետների, պատմաբանների, տարածաշրջանագետների, հետազոտողների և ժամանակակից Իրանի հասարակական ու քաղաքական կյանքով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գիրքը ներկայացնում է հոգևորականներ Է. Սմիթի և Հ. Գ. Օ. Դուայթի ճանապարհորդությունների ու հետազոտությունների արդյունքները՝ կենտրոնանալով 19-րդ դարի առաջին կեսի Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների աշխարհագրական, պատմական, հասարակական, կրոնական ու մշակութային կյանքի նկարագրության վրա։ Աշխատության մեջ հեղինակները ներկայացնում են իրենց ուղևորությունը Փոքր Ասիայի տարածքով դեպի Հայաստան, Վրաստան և Պարսկաստան՝ արձանագրելով ճանապարհին հանդիպած բնակավայրերը, բնական միջավայրը, պատմական հուշարձանները և տեղի բնակչության կենցաղն ու սովորույթները։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում հայկական համայնքներին, նրանց կրոնական և հասարակական կյանքին, եկեղեցական կառույցներին, կրթությանը և տեղական ավանդույթներին, ինչի շնորհիվ հրատարակությունը կարևոր նյութ է պարունակում ժամանակաշրջանի Հայաստանի վերաբերյալ։ Գիրքը նաև արժեքավոր տեղեկություններ է ներկայացնում Օրմիայի և Սալմասի շրջաններում բնակվող նեստորական և քաղդեական քրիստոնյաների մասին՝ անդրադառնալով նրանց հավատքին, եկեղեցական կազմակերպությանը, համայնքային կյանքին, լեզվական ու մշակութային առանձնահատկություններին և տարածաշրջանի այլ ժողովուրդների հետ հարաբերություններին։ Հեղինակների դիտարկումները միավորում են ճանապարհորդական տպավորությունները, տեղագրական նկարագրությունները, ազգագրական տեղեկությունները և կրոնական ուսումնասիրության տարրերը՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել Օսմանյան կայսրության, Պարսկաստանի և Հարավային Կովկասի սահմանակից տարածքների բազմազգ ու բազմակրոն միջավայրի մասին։ Աշխատությունը հատկապես կարևոր է որպես ժամանակաշրջանի անմիջական դիտարկումների և վկայությունների ժողովածու, որը կարող է օգտագործվել Հայաստանի պատմության, հայ ժողովրդի սոցիալական ու մշակութային կյանքի, տարածաշրջանի քրիստոնյա համայնքների, ինչպես նաև 19-րդ դարի ճանապարհորդական գրականության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, հայագետների, արևելագետների, ազգագրագետների, կրոնագետների և պատմական աշխարհագրությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Հրատարակությունը 1908 թվականի համար նախատեսված հայ-գրիգորյան օրացույց է, որը ներկայացնում է տվյալ ժամանակաշրջանի օրերի, ամիսների և տարեթվերի համակարգված դասավորությունը՝ միաժամանակ արտացոլելով 20-րդ դարի սկզբի հայկական օրացուցային և հրատարակչական մշակույթի առանձնահատկությունները։ Այն կազմված է նահանջ տարվա համար, ինչի արդյունքում փետրվար ամիսն ունի 29 օր, և կարող է ծառայել ինչպես ժամանակագրական տեղեկությունների, այնպես էլ տվյալ դարաշրջանի առօրյա կյանքի ուսումնասիրության համար։ Օրացույցային նյութը հնարավորություն է տալիս հետևելու տարվա օրերի հաջորդականությանը, ամսաթվերի հարաբերակցությանը և ժամանակի հաշվարկման կիրառվող համակարգերին։ Նման հրատարակությունները հաճախ արժեքավոր են ոչ միայն իրենց անմիջական գործնական նշանակությամբ, այլև որպես պատմական սկզբնաղբյուրներ, քանի որ կարող են պահպանել տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, մշակութային և կրոնական կյանքի վերաբերյալ տեղեկություններ, տոների ու հիշատակի օրերի նշումներ, ինչպես նաև ժամանակի հրատարակչական ավանդույթներին բնորոշ ձևավորում և կառուցվածք։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես հայոց օրացույցների պատմությամբ, հայկական տպագրությամբ, ժամանակագրությամբ և 20-րդ դարասկզբի մշակութային ժառանգությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև պատմաբաններին, մատենագետներին, ազգագրագետներին, հնատիպ և հազվագյուտ գրականության ուսումնասիրողներին, ինչպես նաև թվագրման և պատմական իրադարձությունների ժամանակագրական համադրման աշխատանքներ կատարող ընթերցողներին։

Գիրքը նվիրված է կազմակերպության ներդրումային պորտֆելի ռիսկի գնահատման տեսական և գործնական մեթոդների ուսումնասիրությանը՝ առևտրային բանկի գործունեությունը որպես կիրառական օրինակ դիտարկելով։ Աշխատության կենտրոնում ներդրումային որոշումների հետ կապված ռիսկերի բացահայտման, չափման, վերլուծության և կառավարման հիմնահարցերն են, որոնք առանձնահատուկ նշանակություն ունեն ֆինանսական շուկաներում գործող կազմակերպությունների համար։ Ներկայացվում են ներդրումային պորտֆելի ձևավորման սկզբունքները, ակտիվների դիվերսիֆիկացման նշանակությունը, եկամտաբերության և ռիսկի փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև պորտֆելի կառուցվածքի ազդեցությունը հնարավոր ֆինանսական կորուստների վրա։ Հեղինակը դիտարկում է ներդրումային ռիսկի գնահատման տարբեր մոտեցումներ՝ ներառելով վիճակագրական և ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների կիրառումը, ակտիվների եկամտաբերության տատանողականության վերլուծությունը, կովարիացիայի և կորելացիայի գնահատումը, դիվերսիֆիկացման ազդեցությունը և պորտֆելի ընդհանուր ռիսկայնության որոշման մեթոդները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում առևտրային բանկերի ներդրումային գործունեության առանձնահատկություններին, քանի որ դրանց պորտֆելները կարող են ենթարկվել շուկայական, տոկոսադրույքային, արժութային, վարկային և իրացվելիության ռիսկերի ազդեցությանը։ Գործնական հատվածում ուսումնասիրվում է ռիսկերի գնահատման մեթոդների կիրառումը բանկային գործունեության օրինակով՝ հնարավորություն տալով համադրել տեսական մոտեցումները իրական ֆինանսական ցուցանիշների վերլուծության հետ։ Աշխատությունը կարևորում է նաև ռիսկերի կառավարման արդյունավետ համակարգի ձևավորումը, ներդրումային պորտֆելի օպտիմալացումը և ռիսկի ու ակնկալվող եկամտաբերության միջև հավասարակշռության ապահովումը։ Ներկայացված մեթոդներն ու վերլուծական մոտեցումները կարող են օգտակար լինել բանկերի և ֆինանսական կազմակերպությունների ներդրումային գործունեության գնահատման, պորտֆելային կառավարման կատարելագործման և հիմնավորված ներդրումային որոշումների ընդունման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ֆինանսների և բանկային գործի մասնագետներին, ներդրումային կառավարիչներին, տնտեսագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և ֆինանսական ռիսկերի կառավարման ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բնակարանային ֆոնդի կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով դրա արդյունավետության բարձրացման, առկա խնդիրների բացահայտման և կառավարման ժամանակակից մեխանիզմների ներդրման հիմնահարցերին։ Աշխատության մեջ բնակարանային ֆոնդը դիտարկվում է որպես երկրի սոցիալ-տնտեսական և քաղաքային զարգացման կարևոր բաղադրիչ, որի արդյունավետ կառավարումը անմիջականորեն կապված է բնակչության կենսապայմանների, բնակարանների պահպանման, շենքերի տեխնիկական վիճակի, համայնքային ենթակառուցվածքների և քաղաքային միջավայրի որակի հետ։ Քննարկվում են բնակարանային ֆոնդի ձևավորման և պահպանման առանձնահատկությունները, սեփականության տարբեր ձևերը, կառավարման գործող մոդելները և դրանց կիրառման ընթացքում առաջացող կազմակերպական, ֆինանսական ու իրավական խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բազմաբնակարան շենքերի կառավարմանը, բնակիչների և կառավարման մարմինների փոխհարաբերություններին, ընդհանուր օգտագործման տարածքների պահպանմանը, վերանորոգման և սպասարկման աշխատանքների կազմակերպմանը, ինչպես նաև ֆինանսավորման արդյունավետ աղբյուրների որոնմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են նաև պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների դերերը բնակարանային քաղաքականության իրականացման գործում, բնակարանային ֆոնդի տեխնիկական վիճակի գնահատման և վերահսկողության մեխանիզմները, ինչպես նաև կառավարման ոլորտում առկա թերությունների հաղթահարման հնարավորությունները։ Գրքում ներկայացվող մոտեցումները միտված են բնակարանային ֆոնդի կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը՝ շեշտադրելով կառավարման թափանցիկությունը, պատասխանատվության հստակեցումը, բնակիչների մասնակցության ընդլայնումը և ֆինանսատնտեսական մեխանիզմների կատարելագործումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, քաղաքաշինության և համայնքային կառավարման մասնագետների, բնակարանային քաղաքականությամբ զբաղվող պետական և տեղական կառավարման մարմինների ներկայացուցիչների, հետազոտողների, ուսանողների և ոլորտի այլ մասնագետների համար։

Գիրքը ներկայացնում է աշխարհի տարբեր ժողովուրդների ազգային կյանքի, մտածողության, մշակույթի և հասարակական զարգացման բազմակողմանի ուսումնասիրություն՝ փորձելով բացահայտել այն առանձնահատկությունները, որոնց միջոցով տարբեր ազգեր ձևավորել են իրենց ինքնությունը, արժեքային համակարգերը և հասարակական հարաբերությունները։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում ժողովուրդների պատմական փորձին, սոցիալական կառուցվածքին, ավանդույթներին, սովորույթներին, կրոնական ու բարոյական պատկերացումներին, մտավոր ժառանգությանը և մշակութային արտահայտություններին։ Հեղինակը դիտարկում է, թե ինչպես են աշխարհագրական միջավայրը, պատմական իրադարձությունները, քաղաքական փոփոխությունները, տնտեսական պայմանները և մշակութային փոխազդեցությունները ներգործել տարբեր ժողովուրդների կյանքի և աշխարհայացքի ձևավորման վրա։ Գրքում ընդգծվում է ազգային մտածողության և առօրյա կյանքի փոխադարձ կապը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են գաղափարները, համոզմունքները և հասարակական արժեքները դրսևորվում ընտանիքի, համայնքի, կրթության, աշխատանքի, կառավարման, արվեստի և այլ ոլորտներում։ Ուսումնասիրությունը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր հասարակությունների զարգացման ուղիները՝ բացահայտելով ինչպես ընդհանուր մարդկային հատկանիշները, այնպես էլ յուրաքանչյուր ժողովրդի մշակութային ինքնատիպությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ազգային ինքնագիտակցության, հասարակական համերաշխության, մշակութային ժառանգության պահպանման և սերունդների միջև արժեքների փոխանցման խնդիրներին։ Աշխատությունը արժեքավոր է հատկապես այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ժողովուրդների պատմությամբ, մշակույթով, հասարակական մտածողությամբ և քաղաքակրթությունների բազմազանությամբ, ինչպես նաև տարբեր ազգերի միջև նմանությունների ու տարբերությունների համեմատական ուսումնասիրությամբ։