Խոճկորակներ

Մանկավարժություն

Մանկավարժական և լեզվամեթոդական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է միջնակարգ դպրոցում հայոց լեզվի շարահյուսական համակարգի կարևոր բաղադրիչներից մեկի ուսուցման տեսական և գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում համապատասխան շարահյուսական միավորների քերականական առանձնահատկությունները, նախադասության կառուցվածքում դրանց դերը և սովորողների կողմից նյութի յուրացման ընթացքում առաջացող հիմնական դժվարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեսական գիտելիքների մատչելի ներկայացմանը, քերականական երևույթների ճանաչման և տարբերակման հմտությունների ձևավորմանը, ինչպես նաև կետադրական կանոնների գիտակցված կիրառմանը։ Վերլուծվում են դասավանդման տարբեր մեթոդների, վարժությունների, օրինակների և ինքնուրույն աշխատանքների կիրառման հնարավորությունները։ Քննարկվում են նաև սովորողների լեզվական մտածողության, գրավոր ու բանավոր խոսքի զարգացման և շարահյուսական վերլուծության կարողությունների կատարելագործման խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորելու ուսուցման արդյունավետ մեթոդական մոտեցումները և նպաստելու քերականական նյութի առավել համակարգված յուրացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի ուսուցիչներին, մանկավարժներին, լեզվաբաններին, մեթոդիստներին և բանասիրական կրթություն ստացող ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ագրարային ոլորտում լիզինգի կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գյուղատնտեսության ֆինանսավորման ժամանակակից մեխանիզմների դերը տեխնիկական վերազինման, արտադրողականության բարձրացման և գյուղական տնտեսությունների կայուն զարգացման գործընթացներում։ Գրքում վերլուծվում է լիզինգի էությունը որպես ֆինանսական գործիք, դրա իրավական և տնտեսական հիմքերը, ինչպես նաև կիրառման առանձնահատկությունները գյուղատնտեսական ոլորտում՝ հատկապես փոքր և միջին տնտեսությունների պայմաններում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղտեխնիկայի և սարքավորումների լիզինգի արդյունավետությանը, պայմանագրային հարաբերությունների ձևավորմանը, տոկոսադրույքների և վճարային պայմանների ազդեցությանը գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսական կայունության վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև պետական աջակցության ծրագրերը, սուբսիդավորման մեխանիզմները և միջազգային փորձի կիրառելիությունը Հայաստանի ագրարային համակարգում։ Վերլուծվում են այն հիմնական խոչընդոտները, որոնք սահմանափակում են լիզինգի լայն տարածումը՝ ներառյալ ֆինանսական ռիսկերը, ապահովագրական մեխանիզմների թերի զարգացումը և շուկայի ինստիտուցիոնալ սահմանափակումները։ Գրքի նպատակն է առաջարկել լուծումներ, որոնք կնպաստեն լիզինգի ինստիտուտի արդյունավետ կիրառմանը և ագրարային ոլորտի տեխնոլոգիական արդիականացման արագացմանը։

Պատմություն

Հայկական սփյուռքի պատմության որոշ հիմնախնդիրներ-ը պատմագիտական և սփյուռքագիտական վերլուծական աշխատություն է, որը ուսումնասիրում է հայկական սփյուռքի ձևավորման, զարգացման և ինքնակազմակերպման հիմնական փուլերը՝ սկսած վաղ գաղթականական շարժումներից մինչև 20-րդ դարի ցեղասպանությունից հետո ձևավորված մեծածավալ սփյուռքային համայնքները և ժամանակակից գլոբալ սփյուռքի կառուցվածքը, աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հիմնախնդիրներին, որոնք ուղեկցել են սփյուռքահայության պատմական ընթացքը՝ ինքնության պահպանման մեխանիզմները օտար միջավայրերում, լեզվի և մշակույթի փոխանցման դժվարությունները, կրթական և եկեղեցական հաստատությունների դերը, ինչպես նաև հայրենիքի հետ հարաբերությունների քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կողմերը, միաժամանակ քննարկվում են ներսփյուռքային տարբերությունները՝ կապված բնակության երկրներով, սոցիալական ինտեգրման մակարդակով և ազգային ինքնության պահպանման տարբեր մոդելներով, աշխատությունը փորձում է ցույց տալ, որ հայկական սփյուռքը ոչ միայն պատմական հետևանք է, այլ նաև ակտիվ գործոն, որը շարունակաբար ազդել է Հայաստանի պետական, մշակութային և տնտեսական զարգացումների վրա, ձևավորելով փոխկապակցված համակարգ հայրենիքի և աշխարհասփյուռ համայնքների միջև։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Սննդի քիմիա և կաթնամթերքի որակի վերահսկման ոլորտին՝ ներկայացնելով կաթի և կաթնամթերքների ֆիզիկաքիմիական, մանրէաբանական և սանիտարահիգիենիկ հետազոտության մեթոդները։ Գրքում մանրամասնորեն նկարագրվում են կաթի բաղադրության որոշման եղանակները՝ ներառյալ ճարպի, սպիտակուցների, լակտոզայի և հանքային նյութերի քանակական վերլուծությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը արտադրանքի սննդային և տեխնոլոգիական հատկությունների վրա։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև կաթի թարմության, թթվայնության և խտության գնահատման մեթոդներին՝ ընդգծելով որակի վերահսկման կարևորությունը արտադրության բոլոր փուլերում։ Աշխատությունում ներկայացվում են տարբեր կաթնամթերքների՝ պանրի, մածունի, կարագի և այլ արտադրատեսակների անալիզի առանձնահատկությունները՝ բացատրելով դրանց տեխնոլոգիական և քիմիական բնութագրերը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մանրէաբանական հետազոտություններին, որոնք թույլ են տալիս հայտնաբերել հնարավոր աղտոտումները և ապահովել արտադրանքի անվտանգությունը սպառողների համար։ Գիրքը ներառում է նաև լաբորատոր փորձերի նկարագրություններ, գործնական ցուցումներ և չափման ժամանակակից մեթոդներ, որոնք կիրառվում են սննդի արդյունաբերության և որակի վերահսկման համակարգերում։ Ընդհանուր առմամբ այն հանդիսանում է կարևոր ուսումնական և մասնագիտական ձեռնարկ, որը նպաստում է կաթնամթերքի որակի գնահատման և անվտանգության ապահովման գործընթացների արդյունավետ կազմակերպմանը։

Քիմիա

Աշխատանքը նվիրված է չհագեցած չորրորդային ամոնիումային աղերի կառուցվածքի ազդեցության ուսումնասիրությանը Ստիվենսի վերախմբավորման ընթացքի վրա, ինչպես նաև ստացված միացությունների հակամանրէային հատկությունների բացահայտմանը։ Հետազոտությունը գտնվում է օրգանական քիմիայի այն ուղղության շրջանակում, որտեղ ուսումնասիրվում են ամոնիումային միացությունների կառուցվածքափոխությունները և դրանց հիման վրա նոր ֆունկցիոնալացված ամինների ստացման հնարավորությունները։ Ստիվենսի վերախմբավորումը չորրորդային ամոնիումային աղերի կարևոր քիմիական փոխակերպումներից է, որի ընթացքում հիմքի ազդեցությամբ սկզբնական միացությունը վերածվում է երրորդային ամինի՝ կառուցվածքային վերադասավորման միջոցով։ Հետազոտության հիմնական նպատակներից է պարզել, թե ելանյութի կառուցվածքային առանձնահատկություններն ինչպես են ազդում վերախմբավորման ուղղության, ընթացքի և առաջացող վերջնական արտադրանքների բնույթի վրա։ Այս խնդիրը կարևոր է հատկապես չհագեցած համակարգերի դեպքում, քանի որ կրկնակի կապերի դիրքը, դրանց հարակից խմբերի բնույթը, փոխարինիչների կառուցվածքը և մոլեկուլի ընդհանուր տարածական կազմակերպվածությունը կարող են էապես ազդել ռեակցիայի ընթացքի վրա։ Հայ քիմիական դպրոցի շրջանակում Ստիվենսի վերախմբավորման ուսումնասիրությունները երկարատև ավանդույթ ունեն, և տարբեր կառուցվածք ունեցող ամոնիումային աղերի հետազոտությունները ցույց են տվել, որ ելանյութի կառուցվածքը և ռեակցիայի պայմանները կարող են որոշել առաջացող արտադրանքների հարաբերակցությունը։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել չհագեցած ամոնիումային աղերի տարբեր կառուցվածքների սինթեզը և դրանց հետագա քիմիական վարքագիծը։ Նման միացությունների ստացման փուլում անհրաժեշտ է վերահսկել փոխարինիչների դիրքը, չհագեցած կապերի բնույթը և ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցությունը, քանի որ այդ գործոնները հետագայում պայմանավորում են վերախմբավորման ընտրողականությունը։ Հետազոտության ընթացքում ստացված նյութերի կառուցվածքը կարող է հաստատվել ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական մեթոդների միջոցով՝ համադրելով տարբեր սպեկտրոսկոպիական և վերլուծական տվյալներ։ Ստիվենսի վերախմբավորման տեսական ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ռեակցիայի մեխանիզմը հասկանալու համար։ Գործընթացի ընթացքում հիմքի ազդեցությամբ չորրորդային ամոնիումային աղից առաջանում է միջանկյալ իլիդային համակարգ, որից հետո տեղի է ունենում խմբի ներմոլեկուլային տեղափոխություն և ձևավորվում է նոր կառուցվածք ունեցող երրորդային ամին։ Ռեակցիայի ուղղության վրա կարող են ազդել ինչպես մոլեկուլի էլեկտրոնային կառուցվածքը, այնպես էլ տարածական գործոնները և կիրառվող ռեակցիոն պայմանները։ Չհագեցած համակարգերի դեպքում հատկապես կարևոր է մրցակցող վերադասավորումների հնարավորությունը։ Նախորդ ուսումնասիրություններում տարբեր ամոնիումային աղերի համար արձանագրվել են 1,2- և 3,2-տիպի Ստիվենսի վերախմբավորումներ, իսկ որոշ դեպքերում նաև ալիլային իզոմերացում կամ այլ մրցակցող փոխակերպումներ։ Հետևաբար հետազոտության նշանակալի խնդիրներից է պարզել, թե կառուցվածքային որ գործոններն են նպաստում որոշակի ուղղության գերակշռությանը։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը սինթեզված ամոնիումային միացությունների հակամանրէային ակտիվության ուսումնասիրությունն է։ Այս փուլում քիմիական կառուցվածքը դիտարկվում է արդեն ոչ միայն որպես սինթեզի և վերախմբավորման ընթացքը որոշող գործոն, այլև որպես կենսաբանական ազդեցությունը պայմանավորող հատկություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել տարբեր մանրէաբանական շտամների նկատմամբ միացությունների ակտիվության համեմատական գնահատում՝ պարզելու համար, թե մոլեկուլի կառուցվածքային փոփոխություններն ինչպես են անդրադառնում դրա կենսաբանական ազդեցության վրա։ Նմանատիպ ուսումնասիրություններում որոշ չորրորդային ամոնիումային միացությունների ջրային լուծույթներ ցուցաբերել են մանրէասպան ազդեցություն ինչպես գրամդրական, այնպես էլ գրամբացասական միկրոօրգանիզմների նկատմամբ։ Հակամանրէային հատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու «կառուցվածք–կենսաբանական ակտիվություն» կապը։ Եթե մոլեկուլի որոշակի կառուցվածքային փոփոխությունը հանգեցնում է հակամանրէային ազդեցության ուժեղացման կամ թուլացման, ապա հնարավոր է առանձնացնել այն կառուցվածքային տարրերը, որոնք առավել կարևոր են կենսաբանական ակտիվության համար։ Այսպիսի մոտեցումը կարող է հիմք հանդիսանալ նպատակային հատկություններով նոր օրգանական միացությունների հետագա նախագծման և սինթեզի համար։ Հետազոտության կարևորությունն ընդգծվում է նաև նրանով, որ չորրորդային ամոնիումային միացությունները հետաքրքրություն են ներկայացնում ոչ միայն որպես օրգանական սինթեզի միջանկյալ կամ վերջնական նյութեր, այլև որպես կենսաբանական ակտիվ միացությունների հնարավոր աղբյուր։ Հայկական քիմիական հետազոտություններում այս ուղղությամբ ուսումնասիրվել են ինչպես տարբեր կառուցվածքի չորրորդային ամոնիումային աղերի վերախմբավորումները, այնպես էլ դրանց հակամանրէային հատկությունները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև սինթեզված միացությունների կառուցվածքի և ռեակցիոնունակության փոխկապակցվածությանը։ Միևնույն ֆունկցիոնալ խմբերի առկայության պայմաններում նույնիսկ փոքր կառուցվածքային փոփոխությունները կարող են փոխել վերախմբավորման արագությունը, ուղղությունը և արտադրանքի ելքը։ Հետևաբար հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել օրգանական ռեակցիաների ընտրողականության վերաբերյալ տեսական պատկերացումների ընդլայնմանը և նպատակային սինթեզի պայմանների ընտրությանը։ Գիտական և գործնական տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ Ստիվենսի վերախմբավորման միջոցով հնարավոր է ստանալ նոր կառուցվածք ունեցող չհագեցած ամիններ։ Հայաստանի օրգանական քիմիայի հետազոտություններում նման մոտեցմամբ արդեն ուսումնասիրվել են ալիլային, պրապարգիլային և այլ չհագեցած խմբեր պարունակող ամոնիումային աղեր, որոնցից ստացվել են տարբեր կառուցվածքի չհագեցած ամիններ։ Ստացված միացությունների հետագա քիմիական ձևափոխությունները կարող են ընդլայնել դրանց կիրառական հնարավորությունները՝ հնարավորություն տալով ստանալ նոր ֆունկցիոնալացված ամիններ և այլ օրգանական միացություններ։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը միավորում է օրգանական սինթեզի, ռեակցիոն մեխանիզմների և կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրության ուղղությունները։ Դրա հիմնական գիտական արժեքը չհագեցած չորրորդային ամոնիումային աղերի կառուցվածքի և Ստիվենսի վերախմբավորման ընթացքի միջև օրինաչափությունների բացահայտումն է, իսկ գործնական նշանակությունը՝ նոր չհագեցած ամինների ստացման և դրանց հնարավոր հակամանրէային կիրառությունների գնահատումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, դեղագործական քիմիայի, կենսաօրգանական քիմիայի և հակամանրէային նյութերի մշակման բնագավառներում։

Lեզվաբանություն

Լեզվաբանական և հաղորդակցագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է դիվանագիտական դիսկուրսի ոճական և գործաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ միջազգային հարաբերություններում պաշտոնական հաղորդակցության լեզվական կազմակերպման և գործառույթների համատեքստում։ Քննության են առնվում դիվանագիտական դիսկուրսի հասկացությունը, դրա ձևավորման պատմամշակութային նախադրյալները, ինստիտուցիոնալ բնույթը և տեղը մասնագիտական հաղորդակցության համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դիվանագիտական խոսքին բնորոշ պաշտոնականությանը, լեզվական ճշգրտությանը, զսպվածությանը, քաղաքավարության ձևերին և իմաստային նրբերանգների արտահայտման միջոցներին։ Վերլուծվում են դիվանագիտական փաստաթղթերի, պաշտոնական հայտարարությունների, բանակցային ելույթների, նոտաների և միջազգային հաղորդակցության այլ ձևերի բառապաշարային, շարահյուսական ու ոճական առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են խոսքային ակտերի, հաղորդակցական մտադրությունների, ենթատեքստային իմաստների, անուղղակի արտահայտությունների և լեզվական ռազմավարությունների դերը դիվանագիտական փոխգործակցության ընթացքում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են համաձայնության, անհամաձայնության, պահանջի, առաջարկության և փոխզիջման լեզվական արտահայտման եղանակները, ինչպես նաև հաղորդակցական իրավիճակի և մասնակիցների կարգավիճակի ազդեցությունը խոսքի կառուցվածքի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում միջմշակութային հաղորդակցության, դիվանագիտական էթիկետի, լեզվական ազդեցության և պաշտոնական տեքստերի մեկնաբանման ու թարգմանության հիմնախնդիրներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել գործաբանության, ոճագիտության, դիսկուրսի վերլուծության, միջազգային հարաբերությունների, դիվանագիտական հաղորդակցության և մասնագիտական թարգմանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։