Փոքրիկ իշխանը

Փիլիսոփայություն

Պատմագիտական և եկեղեցագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է V դարի հայ մատենագրության մեջ եկեղեցու և պետական իշխանության փոխհարաբերությունների արտացոլման ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ժամանակաշրջանի հայ պատմագրական և կրոնական բնույթի սկզբնաղբյուրներում հոգևոր ու աշխարհիկ իշխանությունների փոխգործակցության վերաբերյալ ներկայացված պատկերացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցու հասարակական և քաղաքական դերակատարությանը, հոգևորականության ու աշխարհիկ իշխանության ներկայացուցիչների հարաբերություններին, ինչպես նաև պետական և եկեղեցական շահերի համադրման կամ հակադրության դրսևորումներին։ Վերլուծվում են մատենագիրների մոտեցումները պետականության, քրիստոնեական արժեքների, ազգային ինքնության և եկեղեցական կառույցների նշանակության վերաբերյալ։ Քննարկվում է նաև պատմաքաղաքական փոփոխությունների ազդեցությունը եկեղեցու դիրքի և գործառույթների վրա, ինչպես նաև հոգևոր կառույցների մասնակցությունը հասարակական կյանքի կազմակերպմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս V դարի հայ մատենագրությունը դիտարկել որպես կարևոր աղբյուր՝ ժամանակաշրջանի եկեղեցի-պետություն հարաբերությունների պատմական ընկալման և գաղափարական առանձնահատկությունների բացահայտման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, եկեղեցու պատմության, հայ հին մատենագրության և միջնադարագիտության ոլորտների հետազոտողների համար։

Պատմություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի պատմության ուսումնասիրությանը 1960-1988 թվականներին՝ խորհրդային ժամանակաշրջանի քաղաքական, վարչական, ժողովրդագրական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային գործընթացների համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում մարզի ներքին զարգացումներն են, նրա վարչական կարգավիճակի առանձնահատկությունները և Խորհրդային Հայաստանի ու Ադրբեջանի ԽՍՀ կազմում տեղի ունեցող քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական գործընթացների ազդեցությունը տարածաշրջանի կյանքի վրա։ Աշխատանքում կարող են վերլուծվել մարզի կառավարման համակարգը, տեղական իշխանությունների գործունեությունը, տնտեսական զարգացման ուղղությունները, արդյունաբերության և գյուղատնտեսության վիճակը, ենթակառուցվածքների զարգացումը և բնակչության կենսապայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդագրական գործընթացներին, բնակչության ազգային կազմի փոփոխություններին, բնակավայրերի զարգացմանը և այդ փոփոխությունների հասարակական նշանակությանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կրթության, մշակույթի, լեզվական միջավայրի, պատմամշակութային ժառանգության պահպանության և հասարակական կյանքի այլ ոլորտների ուսումնասիրությանը։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև մարզի սոցիալ-տնտեսական զարգացման անհամաչափություններին և այն խնդիրներին, որոնք առկա էին տեղական բնակչության շրջանում։ 1960-1980-ական թվականների ընթացքում կուտակված սոցիալական և քաղաքական խնդիրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու այն գործընթացները, որոնք աստիճանաբար հանգեցրին հասարակական ակտիվության աճին և քաղաքական պահանջների ձևավորմանը։ Առանձին կարևորություն ունի 1980-ականների երկրորդ կեսի իրադարձությունների վերլուծությունը, երբ Խորհրդային Միությունում սկսված վերակառուցման և քաղաքական ազատականացման պայմաններում տարածաշրջանում ավելի բացահայտ դարձան նախկինում կուտակված հակասություններն ու դժգոհությունները։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել այդ շրջանի հանրահավաքները, հասարակական շարժումները, քաղաքական գործընթացները և դրանց ազդեցությունը մարզի հետագա պատմական զարգացման վրա։ Միաժամանակ թեման հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու կենտրոնական խորհրդային իշխանությունների, հանրապետական իշխանությունների և տեղական կառավարման մարմինների փոխհարաբերությունները և դրանց դերը տարածաշրջանում ստեղծված իրավիճակի ձևավորման գործում։ Հետազոտությունը կարևոր է Լեռնային Ղարաբաղի՝ մինչև 1988 թվականը ունեցած քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական վիճակի ամբողջական պատկերը ներկայացնելու համար և կարող է օգտակար լինել խորհրդային շրջանի Հարավային Կովկասի պատմության, ազգային հարաբերությունների և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրության համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հասարակական կառավարման համակարգի վերափոխման և կատարելագործման ռազմավարական ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ պետական կառավարման արդյունավետության, ժողովրդավարական կառավարման սկզբունքների, ինստիտուցիոնալ զարգացման և հանրային ծառայությունների որակի բարձրացման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կառավարման համակարգում առկա կառուցվածքային, կազմակերպական և գործառութային խնդիրների բացահայտման, դրանց առաջացման պատճառների գնահատման և երկարաժամկետ բարեփոխումների հիմնավորման վրա։ Հասարակական կառավարումը դիտարկվում է որպես պետական մարմինների, տեղական ինքնակառավարման համակարգի, քաղաքացիական հասարակության, մասնավոր հատվածի և քաղաքացիների միջև ձևավորվող փոխհարաբերությունների ամբողջություն, որի արդյունավետությունը պայմանավորված է ոչ միայն կառավարման մարմինների կազմակերպական կառուցվածքով, այլև որոշումների ընդունման թափանցիկությամբ, հաշվետվողականությամբ, իրավական կարգավորմամբ և հանրային մասնակցության մակարդակով։ Քննության են առնվում անկախ պետականության պայմաններում կառավարման համակարգի ձևավորման և զարգացման հիմնական առանձնահատկությունները, վարչական ինստիտուտների վերակազմավորման գործընթացները և նոր հասարակական ու տնտեսական հարաբերություններին համապատասխան կառավարման մեխանիզմների ստեղծման անհրաժեշտությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման մարմինների գործառույթների հստակեցմանը և դրանց միջև լիազորությունների արդյունավետ բաշխմանը։ Կառավարման համակարգում գործառույթների կրկնությունը, պատասխանատվության ոչ հստակ սահմանումը և տարբեր կառույցների միջև համակարգման խնդիրները դիտարկվում են որպես կառավարման արդյունավետությունը սահմանափակող գործոններ։ Այդ տեսանկյունից կարևորվում են ինստիտուցիոնալ կառուցվածքների օպտիմալացումը, պետական մարմինների գործառույթների վերանայումը և որոշումների ընդունման ընթացակարգերի կատարելագործումը։ Ուսումնասիրվում են կենտրոնացման և ապակենտրոնացման հարաբերակցության խնդիրները՝ գնահատելով պետական կառավարման տարբեր մակարդակների միջև լիազորությունների և ռեսուրսների բաշխման արդյունավետությունը։ Տեղական ինքնակառավարման զարգացումը դիտարկվում է որպես հասարակական կառավարման ժողովրդավարացման կարևոր ուղղություն, քանի որ տեղական նշանակության խնդիրների լուծումը քաղաքացիներին առավել մոտ կառավարման մակարդակում կարող է բարձրացնել որոշումների համապատասխանությունը համայնքների իրական պահանջներին։ Առանձին նշանակություն է տրվում հանրային ծառայության համակարգի բարեփոխմանը։ Քննության են առնվում պետական և համայնքային ծառայողների մասնագիտական ընտրության, վերապատրաստման, աշխատանքի գնահատման, առաջխաղացման և պատասխանատվության մեխանիզմները։ Արհեստավարժ, քաղաքական փոփոխություններից հնարավորինս անկախ և հանրային շահին ուղղված վարչական համակարգի ձևավորումը ներկայացվում է որպես կառավարման բարեփոխումների կայունության հիմնական պայմաններից մեկը։ Կարևորվում են մարդկային ռեսուրսների կառավարման ժամանակակից մեթոդները, մասնագիտական կարողությունների շարունակական զարգացումը և կառավարման մշակույթի կատարելագործումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման արդյունավետության գնահատմանը։ Դիտարկվում են այն չափանիշները և ցուցանիշները, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել պետական ծրագրերի իրականացումը, հանրային միջոցների օգտագործումը, կառավարման մարմինների աշխատանքի արդյունքները և բնակչությանը մատուցվող ծառայությունների որակը։ Արդյունքահեն կառավարման սկզբունքների կիրառումը հնարավորություն է տալիս պետական մարմինների գործունեությունը գնահատել ոչ միայն իրականացված միջոցառումների, այլև դրանց իրական հասարակական արդյունքների հիման վրա։ Քննության են առնվում ռազմավարական պլանավորման և պետական քաղաքականության մշակման խնդիրները։ Կարևորվում է երկարաժամկետ նպատակների սահմանումը, դրանց համապատասխան ծրագրերի մշակումը, ֆինանսական ու մարդկային ռեսուրսների պլանավորումը և իրականացման արդյունքների պարբերական գնահատումը։ Ռազմավարական կառավարումը դիտարկվում է որպես առանձին պետական մարմինների գործունեությունը ընդհանուր զարգացման նպատակների շուրջ համակարգելու միջոց։ Առանձին նշանակություն է տրվում պետական քաղաքականությունների մշակման ընթացքում փաստերի, վիճակագրական տվյալների և վերլուծական գնահատումների օգտագործմանը, ինչը կարող է բարձրացնել ընդունվող որոշումների հիմնավորվածությունը։ Հասարակական կառավարման բարեփոխումների կարևոր ուղղություններից է վարչարարության պարզեցումը և քաղաքացիների ու պետական կառույցների փոխհարաբերությունների բարելավումը։ Ուսումնասիրվում են վարչական ընթացակարգերի կատարելագործման, ավելորդ գործառույթների կրճատման, ծառայությունների մատուցման ժամկետների նվազեցման և քաղաքացիների համար պետական համակարգի հասանելիության բարձրացման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում թվային կառավարման և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ Էլեկտրոնային ծառայությունների, միասնական տեղեկատվական համակարգերի և տվյալների փոխանակման մեխանիզմների զարգացումը կարող է նպաստել վարչարարական ծախսերի նվազեցմանը, ծառայությունների արագացմանը և կառավարման թափանցիկության բարձրացմանը։ Միաժամանակ կարևորվում են տեղեկատվական անվտանգության, անձնական տվյալների պաշտպանության և թվային ծառայությունների հասանելիության խնդիրները։ Թափանցիկությունն ու հաշվետվողականությունը դիտարկվում են որպես կառավարման համակարգի նկատմամբ հանրային վստահության ձևավորման կարևոր նախապայմաններ։ Քննության են առնվում պետական մարմինների գործունեության վերաբերյալ տեղեկատվության հրապարակման, որոշումների հիմնավորման, հանրային վերահսկողության և պաշտոնատար անձանց պատասխանատվության մեխանիզմները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կոռուպցիոն ռիսկերի նվազեցմանը՝ վարչական ընթացակարգերի հստակեցման, վերահսկողական համակարգերի զարգացման և շահերի բախման կանխարգելման տեսանկյունից։ Կարևորվում է քաղաքացիական հասարակության մասնակցությունը կառավարման գործընթացներին։ Հանրային քննարկումները, խորհրդակցությունները, հասարակական կազմակերպությունների ներգրավումը և քաղաքացիների հետ հետադարձ կապի մեխանիզմները դիտարկվում են որպես պետական քաղաքականության մշակման որակի բարձրացման միջոցներ։ Մասնակցային կառավարումը հնարավորություն է տալիս որոշումների ընդունման ընթացքում հաշվի առնել հասարակության տարբեր խմբերի պահանջներն ու շահերը և բարձրացնել ընդունված քաղաքականությունների հասարակական ընդունելիությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության հնարավորությունները՝ հանրային ծառայությունների մատուցման, ենթակառուցվածքային ծրագրերի և կառավարման նորարարական մեխանիզմների կիրառման ոլորտներում։ Միաժամանակ կարևորվում է պետության կարգավորող և վերահսկողական գործառույթների պահպանումը՝ հանրային շահերի պաշտպանության նպատակով։ Բարեփոխումների ռազմավարությունը դիտարկվում է որպես շարունակական գործընթաց, որը պահանջում է ոչ միայն նոր իրավական ակտերի կամ կառույցների ստեղծում, այլև կառավարման մշակույթի, աշխատանքային մեթոդների և հասարակության հետ հարաբերությունների փոփոխություն։ Առանձին նշանակություն է տրվում բարեփոխումների հաջորդականությանը, տարբեր միջոցառումների փոխկապակցվածությանը և իրականացվող փոփոխությունների արդյունքների մշտադիտարկմանը։ Կարևորվում է նաև միջազգային կառավարման փորձի ուսումնասիրությունը՝ այն Հայաստանի ինստիտուցիոնալ, սոցիալական և տնտեսական առանձնահատկություններին համապատասխանեցնելու սկզբունքով։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման, պետական ինստիտուտների կարողությունների ամրապնդման, հանրային ծառայությունների որակի բարելավման և պետություն-հասարակություն հարաբերությունների զարգացման համար ռազմավարական առաջարկությունների ձևավորման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հանրային կառավարման, պետական քաղաքականության, քաղաքագիտության, վարչարարության, տեղական ինքնակառավարման և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների ոլորտների հետազոտողների, պետական ու համայնքային կառավարման մասնագետների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Пособие по русскому языку աշխատությունը ռուսաց լեզվի ուսուցման գործնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է լեզվական հմտությունների ամրապնդման և զարգացման համար, այն ներկայացնում է ռուսերենի հիմնական քերականական բաժինները՝ հնչյունաբանություն, բառագիտություն, ձևաբանություն և շարահյուսություն, ինչպես նաև ուղղագրության և կետադրության կանոնների համակարգված բացատրություն, գիրքը ընդգրկում է բազմազան վարժություններ, տեքստային առաջադրանքներ և լեզվական վերլուծության օրինակներ, որոնք նպաստում են ճիշտ գրավոր և բանավոր խոսքի ձևավորմանը, միաժամանակ ուշադրություն է դարձնում լեզվական նորմերի կիրառմանը տարբեր հաղորդակցական իրավիճակներում, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր ուսանողների և ռուսաց լեզու սովորողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է առևտրային բանկերի գործունեության արդյունավետության գնահատման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով ժամանակակից ֆինանսական համակարգի պայմանները, բանկերի առջև ծառացած մարտահրավերները և ֆինանսական կայունության ապահովման անհրաժեշտությունը։ Նյութում ներկայացվում է առևտրային բանկի գործունեության արդյունավետության էությունը և դրա գնահատման նշանակությունը, քանի որ բանկի հաջողությունը չի սահմանափակվում միայն շահույթի մեծությամբ, այլ ներառում է ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, եկամտաբերության ապահովումը, իրացվելիության պահպանումը, ռիսկերի կառավարումը և երկարաժամկետ կայունության ձևավորումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր տեղ է հատկացվում բանկային գործունեության հիմնական ցուցանիշներին, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել բանկի ֆինանսական վիճակը և կառավարման արդյունքները։ Քննարկվում են ակտիվների և սեփական կապիտալի եկամտաբերությունը, զուտ տոկոսային եկամուտը, շահութաբերության մակարդակը, ծախսերի և եկամուտների հարաբերակցությունը, ակտիվների կառուցվածքը, վարկային պորտֆելի որակը, իրացվելիության և կապիտալի բավարարության ցուցանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ տարբեր ցուցանիշներ պետք է վերլուծվեն փոխկապակցված կերպով, քանի որ առանձին վերցրած որևէ բարձր ցուցանիշ դեռևս չի նշանակում, որ բանկի գործունեությունն ընդհանուր առմամբ արդյունավետ է։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև բանկային ռիսկերի ազդեցությունը արդյունավետության վրա։ Վարկային, շուկայական, իրացվելիության, գործառնական և այլ ռիսկերի արդյունավետ կառավարումը կարևոր նախապայման է կայուն ֆինանսական արդյունքների ապահովման համար, քանի որ չափազանց բարձր եկամտաբերությունը կարող է ուղեկցվել նաև բարձր ռիսկայնությամբ։ Այդ պատճառով արդյունավետության գնահատումը ենթադրում է ոչ միայն ստացված ֆինանսական արդյունքների, այլև դրանց ձևավորման պայմանների և ռիսկերի մակարդակի ուսումնասիրություն։ Կարևորվում է նաև բանկի ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման, վարկավորման քաղաքականության, ավանդների ներգրավման, ծախսերի օպտիմալացման և սեփական կապիտալի արդյունավետ օգտագործման վերլուծությունը։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակային և համեմատական վերլուծության մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել բանկի ցուցանիշների փոփոխության միտումները, համեմատել արդյունքները նախորդ ժամանակաշրջանների կամ այլ բանկերի ցուցանիշների հետ և գնահատել կառավարման որոշումների արդյունավետությունը։ Ժամանակակից պայմաններում բանկերի արդյունավետության վրա էական ազդեցություն ունեն նաև թվայնացումը, նոր ֆինանսական տեխնոլոգիաների ներդրումը, սպասարկման որակի բարելավումը, գործառնական գործընթացների ավտոմատացումը և հաճախորդների պահանջների փոփոխությունը։ Հետևաբար արդյունավետության ամբողջական գնահատումը կարող է ներառել ինչպես ֆինանսական, այնպես էլ ոչ ֆինանսական չափորոշիչներ։ Աշխատանքի կարևոր նպատակներից է բացահայտել այն հիմնական խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտել բանկերի արդյունավետ գործունեությանը, և ներկայացնել դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները։ Այդ համատեքստում կարևորվում են ծախսերի վերահսկումը, վարկային ռիսկի նվազեցումը, ակտիվների կառուցվածքի օպտիմալացումը, կապիտալի արդյունավետ կառավարումը, եկամտաբերության բարձրացումը և ժամանակակից կառավարման գործիքների կիրառումը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել առևտրային բանկերի գործունեության արդյունավետության գնահատման սկզբունքների և մեթոդների մասին՝ ընդգծելով, որ արդյունավետ բանկային գործունեությունը պետք է միաժամանակ ապահովի շահութաբերություն, ֆինանսական կայունություն, ռիսկերի վերահսկելի մակարդակ և ռեսուրսների նպատակային օգտագործում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է հարկային եկամուտների կանխատեսման ժամանակակից մեթոդների ուսումնասիրմանը՝ այլընտրանքային տվյալների կիրառման օրինակով Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։ Ներկայացվում են հարկային մուտքերի ձևավորման վրա ազդող տնտեսական գործոնները, ավանդական կանխատեսման մոտեցումները և նոր տվյալային աղբյուրների օգտագործման հնարավորությունները՝ ավելի ճշգրիտ գնահատումներ ստանալու նպատակով։ Վերլուծվում են մեծածավալ տվյալների, թվային գործարքների, շուկայական ակտիվության և այլ ոչ ավանդական տեղեկատվական աղբյուրների կիրառման մեթոդները հարկային պլանավորման և կառավարման գործընթացներում։ Աշխատությունում քննարկվում են վիճակագրական և մոդելավորման գործիքները, կանխատեսումների հուսալիության գնահատման չափանիշները, ինչպես նաև տվյալահեն կառավարման դերը պետական ֆինանսների արդյունավետ կազմակերպման գործում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական վերլուծաբանների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և տնտեսագիտական ուղղություններով սովորող ուսանողների համար։