Մուրացան Առաքյալը

Лингвистика

Ժամանակակից հայոց լեզվի շարահյուսության տեսության և գործնական աշխատանքների ուսումնական ձեռնարկ աշխատությունը ուսումնական և գիտամեթոդական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի համակարգված ձևով ներկայացնելու ժամանակակից արևելահայերենի շարահյուսության տեսական հիմունքները և դրանց գործնական կիրառությունները՝ ընդգրկելով պարզ և բարդ նախադասությունների կառուցվածքը, նախադասության անդամների հարաբերությունները, ստորադասական և համադասական կապերը, խոսքի կառուցվածքային կազմակերպման կանոնները, ինչպես նաև շարահյուսական տարբեր երևույթների գործառական առանձնահատկությունները, գիրքը միաժամանակ պարունակում է բազմազան գործնական առաջադրանքներ և վարժություններ, որոնք օգնում են ամրապնդել տեսական գիտելիքները և զարգացնել ճիշտ գրավոր ու բանավոր խոսք կառուցելու հմտությունները, այն հատկապես օգտակար է ուսանողների, լեզվաբանության ուղղությամբ սովորողների և ուսուցիչների համար՝ նպաստելով լեզվական մտածողության խորացմանն ու քերականական ճշգրտության բարձրացմանը։

Экономика

Գիրքը նվիրված է զբոսաշրջության ոլորտում ներդրումների խթանման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և ոլորտի զարգացման համար անհրաժեշտ տնտեսական ու կառավարչական մեխանիզմների վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են զբոսաշրջային արդյունաբերության ներդրումային գրավչության ձևավորման գործոնները, ներդրումային քաղաքականության առանձնահատկությունները, ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման հնարավորությունները և ոլորտի կայուն զարգացման ուղղությունները։ Հեղինակը անդրադառնում է զբոսաշրջության զարգացման վրա ազդող տնտեսական պայմաններին, պետական աջակցության գործիքներին, մասնավոր հատվածի մասնակցության նշանակությանը և ներդրումային միջավայրի բարելավման ուղիներին։ Ներկայացվում են զբոսաշրջային ենթակառուցվածքների զարգացման, մրցունակության բարձրացման և նորարարական ծրագրերի իրականացման հետ կապված խնդիրներն ու դրանց լուծման հնարավոր մոտեցումները։ Աշխատությունը օգտակար է տնտեսագետների, զբոսաշրջության ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների, հետազոտողների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ներդրումային գործընթացների արդյունավետ կազմակերպմամբ և զբոսաշրջության ոլորտի երկարաժամկետ զարգացմամբ։

Литература

Գրականագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է 20-րդ դարասկզբի հայ գրական մտածողության մեջ արդիապաշտ ուղղությունների ընկալման, մեկնաբանման և գնահատման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ժամանակաշրջանի գրական-գեղագիտական հայացքները, նոր գեղարվեստական սկզբունքների շուրջ ձևավորված մոտեցումները և դրանց հարաբերակցությունը նախորդ գրական ավանդույթների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդիապաշտ գեղագիտության վերաբերյալ քննադատական արձագանքներին, գրական նորարարության ընկալմանը, ինչպես նաև տարբեր ուղղությունների գաղափարական ու գեղարվեստական առանձնահատկությունների մեկնաբանմանը։ Վերլուծվում են գրական քննադատության մեջ արտահայտված տեսակետները, նոր ձևերի ու արտահայտչամիջոցների գնահատման չափանիշները և ազգային գրականության զարգացման վերաբերյալ պատկերացումները։ Քննարկվում են նաև եվրոպական գրական շարժումների ազդեցության, ազգային մշակութային միջավայրում դրանց յուրացման և հայ գրական գործընթացի նորացման հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու դարասկզբի հայ գրական-քննադատական մտքի զարգացման և արդիապաշտության նկատմամբ ձևավորված վերաբերմունքների մասին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրական քննադատության, գրականության տեսության և արդիապաշտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Литература

Հրատարակությունը ներկայացնում է հայկական քնարին առնչվող նյութերի այբբենական կարգով կազմված ցանկ՝ նպաստելով երաժշտական ժառանգության համակարգմանն ու ուսումնասիրությանը։ Այբբենական դասավորությունը տեղեկությունների որոնումը դարձնում է ավելի հարմար՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով արագ գտնել ցանկում ներառված անունները, հասկացությունները կամ թեմատիկ միավորները։ Հայկական քնարը հայ երաժշտական մշակույթի պատմության մեջ դիտարկվում է որպես լարային նվագարան, որի հնչողությունն ու կիրառությունը կապված են կատարողական ավանդույթների, երգեցողության և երաժշտական ստեղծագործության հետ։ Նվագարանների մասին տեղեկությունների հավաքումն ու դասակարգումը կարևոր նշանակություն ունեն դրանց կառուցվածքի, գործածության, պատմական զարգացման և մշակութային միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Այսպիսի ցանկերը կարող են ծառայել որպես տեղեկատու հիմք երաժշտագետների, երաժշտական գործիքների պատմությամբ հետաքրքրվողների, հետազոտողների և հայկական մշակութային ժառանգությունն ուսումնասիրող ընթերցողների համար։ Հրատարակությունը նաև արտացոլում է 19-րդ դարի հայ երաժշտական գիտելիքների գրավոր համակարգման ձգտումը՝ նպաստելով ազգային երաժշտական ավանդույթների ճանաչմանն ու պահպանմանը։ Այն արժեքավոր է հայկական նվագարանային մշակույթի և երաժշտագիտական մատենագիտության պատմության տեսանկյունից։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է գեղարվեստական մշակույթի նշանակության ուսումնասիրությանը ապագա հանդիսատեսի գեղագիտական ընկալումների, մշակութային հետաքրքրությունների և արվեստի նկատմամբ արժեքային վերաբերմունքի ձևավորման գործընթացում։ Քննարկվում են արվեստի տարբեր տեսակների՝ թատրոնի, կինոյի, երաժշտության, կերպարվեստի և գրականության դաստիարակչական ու ճանաչողական հնարավորությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը անհատի հոգևոր, հուզական և մտավոր զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մանկության և պատանեկության շրջանում գեղարվեստական ճաշակի ձևավորման առանձնահատկություններին, մշակութային միջավայրի, ընտանիքի, կրթական հաստատությունների և հասարակական կազմակերպությունների դերին արվեստի նկատմամբ հետաքրքրության զարգացման գործում։ Ուսումնասիրվում են հանդիսատեսի գեղագիտական պահանջմունքների ձևավորման, արվեստի ստեղծագործությունների ընկալման և մեկնաբանման, մշակութային արժեքների յուրացման ու ստեղծագործական մտածողության խթանման մեխանիզմները։ Անդրադարձ է կատարվում գեղարվեստական կրթության, մշակութային միջոցառումների, թատերական ներկայացումների, համերգների, ցուցահանդեսների և այլ ստեղծագործական նախաձեռնությունների նշանակությանը երիտասարդ սերնդի մշակութային ներգրավվածության բարձրացման տեսանկյունից։ Կարևորվում են արվեստի մատչելիության ապահովումը, հանդիսատեսի մշակույթի զարգացումը, գեղագիտական դաստիարակության մեթոդների կատարելագործումը և մշակութային հաստատությունների ու կրթական համակարգի համագործակցության հնարավորությունները։ Դիտարկվում են նաև հասարակության մշակութային պահանջմունքների փոփոխությունները և արվեստի նկատմամբ կայուն հետաքրքրության ձևավորման պայմանները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մշակութաբանների, արվեստաբանների, մանկավարժների, թատերագետների, մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Другие предметы

Հուշագրական բնույթի այս ստեղծագործությունը ներկայացնում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի բռնությունների և տեղահանությունների պայմաններում հայտնված հայ երեխաների ճակատագրերը՝ կենտրոնանալով Անթուրայի որբանոցի հետ կապված փորձառությունների վրա։ Պատմությունը կառուցվում է անձնական հիշողությունների և մանկության վերապրումների շուրջ՝ հնարավորություն տալով պատմական իրադարձությունները դիտարկել երեխայի ընկալման և հետագա հիշողության տեսանկյունից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընտանիքից և հարազատ միջավայրից բաժանմանը, որբության պայմաններում գոյատևմանը, ինքնության պահպանման դժվարություններին և երեխաների նկատմամբ իրականացված հարկադրական մշակութային ու ինքնության փոփոխության քաղաքականության հետևանքներին։ Անթուրայի հաստատությունը ներկայացվում է որպես մի տարածք, որտեղ երեխաների առօրյան, կրթությունը և ինքնության հարցերը ձևավորվում էին ժամանակաշրջանի քաղաքական ու ռազմական իրադարձությունների ազդեցության ներքո։ Անձնական պատմության միջոցով բացահայտվում են հիշողության, կորստի, հայրենիքի, լեզվի և ազգային պատկանելության թեմաները՝ ցույց տալով, թե պատմական մեծ ցնցումները ինչպես կարող են ներգործել անհատի հետագա կյանքի և ինքնընկալման վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մանկության հիշողությունների վերականգնումը, քանի որ դրանք ոչ միայն անհատական անցյալի վերապրում են, այլև պատմական վկայության նշանակություն ունեցող նյութ։ Հեղինակի փորձառությունները հնարավորություն են տալիս հասկանալու, թե երեխաներն ինչպես էին փորձում պահպանել իրենց նախկին կյանքի մասին հիշողությունները և հարմարվել անորոշ ու ծանր պայմաններին։ Ստեղծագործության մեջ անձնական հիշողությունը միահյուսվում է հավաքական պատմական հիշողությանը՝ անհատի ճակատագիրը ներկայացնելով ավելի լայն պատմական իրադարձությունների համատեքստում։ Հուշագրությունը կարևոր է նաև երեխաների պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ պատերազմների և զանգվածային բռնությունների պատմությունը հաճախ ներկայացվում է քաղաքական ու ռազմական գործընթացների միջոցով, մինչդեռ այստեղ առաջնային է երեխայի փորձառությունը։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է Հայոց ցեղասպանության պատմության, վերապրածների հիշողությունների, որբացած երեխաների ճակատագրերի, ինքնության պահպանման և պատմական հիշողության ուսումնասիրության համար։