Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է բնական կենսացենոզներից առանձնացված բակտերիական միջատասպանների կենսաբանական արդյունավետության ուսումնասիրմանը՝ անտառային էկոհամակարգերի հիմնական տերևակեր վնասատուների դեմ պայքարի նպատակով, ինչպես նաև դրանց ազդեցության գնահատմանը անտառային դարչնագույն հողերի կենսաբանական ակտիվության վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են բակտերիական ծագում ունեցող միջատասպանների առանձնացման, հատկությունների ուսումնասիրման և կենսաբանական ազդեցության գնահատման հարցերը, ինչպես նաև դրանց կիրառման հնարավորությունները անտառային վնասատուների թվաքանակը վերահսկելու և բուսականության վնասումը սահմանափակելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր վնասատու միջատների նկատմամբ կենսաբանական պատրաստուկների արդյունավետությանը, դրանց ազդեցության առանձնահատկություններին և շրջակա միջավայրի պայմանների հետ փոխկապակցվածությանը։ Միաժամանակ աշխատանքում կարևորվում է հողի կենսաբանական ակտիվության ուսումնասիրությունը, քանի որ հողային միկրոօրգանիզմների գործունեությունը և կենսաքիմիական գործընթացները էական դեր ունեն անտառային էկոհամակարգերի կայունության, սննդանյութերի շրջանառության և հողի բերրիության պահպանման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ոչ միայն բակտերիական միջատասպանների վնասատուների դեմ պայքարի արդյունավետությունը, այլև դրանց հնարավոր էկոլոգիական ազդեցությունը հողային միջավայրի վրա։ Ներկայացվող մոտեցումները կարևոր նշանակություն ունեն էկոլոգիապես ավելի անվտանգ բույսերի պաշտպանության միջոցների մշակման և անտառային էկոհամակարգերի կայուն կառավարման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել անտառագետներին, կենսաբաններին, էկոլոգներին, մանրէաբաններին, բույսերի պաշտպանության մասնագետներին, հողագետներին, կենսատեխնոլոգներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական հարցի ձևավորման, զարգացման և միջազգային քաղաքականության շրջանակում դրա տարբեր դրսևորումների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Օսմանյան կայսրության տարածքում հայ բնակչության քաղաքական, սոցիալական, տնտեսական և մշակութային դրությունն է, ինչպես նաև հայության անվտանգության, իրավունքների և ինքնակառավարման խնդիրների շուրջ ձևավորված քաղաքական գործընթացները։ Աշխատանքը դիտարկում է Հայկական հարցի միջազգայնացման գործընթացը, եվրոպական տերությունների քաղաքական շահերի ազդեցությունը, դիվանագիտական նախաձեռնությունները և միջազգային պայմանագրերի ու համաձայնությունների նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին տեղի ունեցած իրադարձություններին, հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնություններին, բարենորոգումների պահանջներին և հայ ազգային-քաղաքական շարժումների ձևավորմանն ու զարգացմանը։ Ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես է ներքին քաղաքական և հասարակական խնդիրը աստիճանաբար վերածվել միջազգային հարաբերությունների կարևոր հարցի և ինչպես են տարբեր պետությունների աշխարհաքաղաքական շահերն ազդել դրա ընթացքի վրա։ Աշխատանքը նաև կարևոր աղբյուրագիտական և պատմագիտական նշանակություն ունի՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու ժամանակաշրջանի քաղաքական զարգացումները, դիվանագիտական հարաբերությունները և հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի առանցքային հանգրվանները։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հայագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և Հայոց պատմության ու միջազգային դիվանագիտության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է դպրոց-ընտանիք համագործակցության կազմակերպման և արդյունավետ իրականացման հիմնախնդիրներին ընդհանուր ներառական կրթության պայմաններում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում է դպրոցի և ընտանիքի միջև փոխադարձ վստահության, հաղորդակցության և գործընկերային հարաբերությունների ձևավորումը՝ որպես յուրաքանչյուր երեխայի կրթական, սոցիալական և անձնային զարգացման կարևոր նախապայման։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր կրթական կարիքներ ունեցող երեխաների ներառմանը, նրանց անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը և կրթական գործընթացում ընտանիքի ակտիվ մասնակցության ապահովմանը։ Աշխատանքում քննարկվում են ծնողների, ուսուցիչների, դպրոցի վարչակազմի, հոգեբանների և աջակցող մասնագետների համագործակցության ձևերն ու մեխանիզմները, ինչպես նաև համատեղ աշխատանքի ընթացքում առաջացող հնարավոր դժվարություններն ու դրանց հաղթահարման ուղիները։ Կարևորվում է ծնողների իրազեկվածության բարձրացումը, նրանց մանկավարժական և հոգեբանական աջակցության տրամադրումը, երեխայի առաջընթացի վերաբերյալ շարունակական տեղեկատվության փոխանակումը և անհատական կրթական խնդիրների համատեղ լուծումը։ Ուսումնասիրությունը ներառականությունը դիտարկում է որպես ոչ միայն կրթական, այլև սոցիալական գործընթաց, որի արդյունավետությունը մեծապես պայմանավորված է դպրոցի, ընտանիքի և համայնքի փոխհամագործակցությամբ։ Ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել կրթական միջավայրի մատչելիության, հավասարության և մասնակցայնության բարձրացմանը, ինչպես նաև երեխաների սոցիալական հարմարմանը և լիարժեք զարգացմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, հատուկ մանկավարժներին, ուսուցիչներին, դպրոցական հոգեբաններին, սոցիալական աշխատողներին, կրթության կազմակերպիչներին, ծնողներին, հետազոտողներին և ներառական կրթության ոլորտում մասնագիտացող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է մաքսային գործունեության կազմակերպման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց ազդեցության գնահատմանը Հայաստանի Հանրապետության առևտրատնտեսական հարաբերությունների զարգացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են մաքսային համակարգի դերը արտաքին առևտրի կարգավորման, ապրանքների ներմուծման և արտահանման գործընթացների կազմակերպման, պետական եկամուտների ապահովման, տնտեսական շահերի պաշտպանության և միջազգային առևտրի խթանման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային վարչարարության արդյունավետության բարձրացման, ընթացակարգերի պարզեցման, ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրման, թվայնացման, ռիսկերի կառավարման և մաքսային հսկողության կատարելագործման ուղղություններին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են նաև մաքսային քաղաքականության և արտաքին տնտեսական գործունեության փոխկապակցվածությունը, առևտրային գործընթացների վրա մաքսային ընթացակարգերի ազդեցությունը և տնտեսավարող սուբյեկտների համար բարենպաստ գործարար միջավայրի ձևավորման հնարավորությունները։ Կարևորվում է մաքսային գործընթացների թափանցիկության և կանխատեսելիության բարձրացումը, սահմանային ձևակերպումների արագացումը և վարչական բեռի նվազեցումը, որոնք կարող են նպաստել արտաքին առևտրի ծավալների ընդլայնմանը և միջազգային տնտեսական կապերի ակտիվացմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գործող համակարգի հիմնական խնդիրները և ներկայացնելու դրա կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ՝ հաշվի առնելով Հայաստանի տնտեսական զարգացման և միջազգային առևտրատնտեսական ինտեգրման առաջնահերթությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետներին, մաքսային ոլորտի մասնագետներին, պետական կառավարման մարմինների աշխատակիցներին, արտաքին առևտրով զբաղվող տնտեսավարողներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է արևքուրիկի բջջային կուլտուրաներում հիպերիցինների ստացման գործընթացի ուսումնասիրմանը և կենսատեխնոլոգիական եղանակով արժեքավոր կենսաբանական ակտիվ միացությունների արտադրության հնարավորությունների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում Hypericum perforatum L. բույսն է, որը հայտնի է կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի հարուստ բաղադրությամբ և կիրառվում է դեղագործական ու բժշկական նշանակություն ունեցող բուսական հումքի ստացման նպատակով։ Աշխատանքում դիտարկվում են բույսի բջջային կուլտուրաների ստացման և պահպանման պայմանները, բջիջների աճի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև հիպերիցինների կենսասինթեզի վրա տարբեր մշակման գործոնների ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պայմանների բացահայտմանը, որոնք կարող են նպաստել նպատակային միացությունների կուտակման բարձրացմանը և բուսական կենսազանգվածից դրանց արդյունավետ ստացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է բուսական բջջային կենսատեխնոլոգիայի զարգացման տեսանկյունից, քանի որ վերահսկվող կուլտուրաների կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ ստանալու կենսաբանական ակտիվ նյութեր՝ ավելի կանխատեսելի և ստանդարտացված պայմաններում։ Աշխատանքը նաև անդրադառնում է բույսերի երկրորդային նյութափոխանակության առանձնահատկություններին և կենսատեխնոլոգիական մեթոդների կիրառմամբ արժեքավոր մետաբոլիտների արտադրության հեռանկարներին։ Ներկայացված արդյունքները կարող են հետաքրքրել բուսաբանության, բույսերի ֆիզիոլոգիայի, կենսատեխնոլոգիայի, դեղագործության և կենսաքիմիայի ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է գյուղական բնակչության շրջանում զարկերակային գերճնշման առաջացմանն ու զարգացմանը նպաստող կառավարելի ռիսկի գործոնների բացահայտմանը, գնահատմանը և վերահսկմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում այն կենսակերպային, վարքագծային և սոցիալական գործոններին, որոնք կարող են ազդել արյան ճնշման մակարդակի և սրտանոթային հիվանդությունների զարգացման հավանականության վրա։ Քննարկվում են սննդակարգի առանձնահատկությունները, աղի և այլ սննդային գործոնների օգտագործումը, ֆիզիկական ակտիվությունը, ավելորդ քաշը, ծխախոտի օգտագործումը, ալկոհոլի գործածությունը, սթրեսը և առողջապահական ծառայություններից օգտվելու հասանելիությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում գյուղական բնակավայրերի բնակչության համար կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպմանը, պարբերական զննություններին, վաղ հայտնաբերմանը, բժշկական հսկողությանը և բուժման նկատմամբ հետևողականության բարձրացմանը։ Աշխատանքը դիտարկում է ռիսկի գործոնների վերահսկումը ոչ միայն որպես անհատական առողջապահական խնդիր, այլև որպես առաջնային առողջապահության և հանրային առողջապահական քաղաքականության կարևոր ուղղություն։ Ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել բարձր ռիսկի խմբերի վաղ հայտնաբերմանը, հիվանդության բարդությունների կանխարգելմանը և բնակչության առողջապահական վարքագծի բարելավմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել բժիշկներին, ընտանեկան բժշկության մասնագետներին, բուժքույրերին, հանրային առողջապահության ոլորտի աշխատակիցներին, առողջապահության կազմակերպիչներին, հետազոտողներին և բժշկական կրթություն ստացող ուսանողներին։

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 20-րդ դարի սկիզբ ընկած ժամանակահատվածում հայ պարբերական մամուլում անձի համակողմանի ձևավորման և զարգացման հիմնախնդրի արտացոլման ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, կրթական և մշակութային միջավայրի առանձնահատկությունները, որոնց պայմաններում հայ մամուլը հանդես էր գալիս ոչ միայն որպես տեղեկատվության տարածման, այլև հասարակական մտածողության, կրթական գաղափարների և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման կարևոր գործոն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձի մտավոր, բարոյական, ֆիզիկական և սոցիալական զարգացման վերաբերյալ առաջադրված գաղափարներին, կրթության և դաստիարակության նպատակներին, ընտանիքի ու դպրոցի դերին, ինչպես նաև հասարակական միջավայրի ազդեցությանը անհատի ձևավորման գործընթացում։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ պարբերականներում տարածված մանկավարժական և հասարակական պատկերացումների զարգացումը, դրանցում ներկայացված կրթական արժեքներն ու դաստիարակչական մոտեցումները, ինչպես նաև ժամանակի առաջադեմ մտածողների կողմից անձի ազատ, գիտակից և բազմակողմանի զարգացման կարևորության շեշտադրումը։ Ուսումնասիրության միջոցով հայ մամուլը դիտարկվում է որպես պատմական և մանկավարժական արժեքավոր աղբյուր, որն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակության կրթական պահանջները, մտավոր որոնումները և ազգային-մշակութային առաջնահերթությունները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հայագետներին, կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և հայ մամուլի ու հասարակական մտքի զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխատությունը նվիրված է օժտված երեխաների միջանձնային հարաբերությունների հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով նրանց սոցիոմետրական կարգավիճակի և հավակնությունների մակարդակի փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են օժտված երեխաների սոցիալական փոխհարաբերությունները հասակակիցների խմբում, նրանց դիրքը խմբային կառուցվածքում, ընդունվածության և մերժվածության դրսևորումները, ինչպես նաև սեփական կարողությունների և հաջողությունների վերաբերյալ պատկերացումների ազդեցությունը հաղորդակցական վարքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հավակնությունների մակարդակի ձևավորման և փոփոխության հոգեբանական մեխանիզմներին, դրա կապին ինքնագնահատականի, ինքնադրսևորման, մրցակցության, սոցիալական հարմարման և հասակակիցների հետ փոխհարաբերությունների հետ։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև այն հոգեբանական պայմանները, որոնք կարող են նպաստել օժտված երեխաների սոցիալականացմանը, միջանձնային հարաբերությունների բարելավմանը և նրանց ներուժի առավել լիարժեք իրացմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է մանկավարժների, հոգեբանների և ծնողների կողմից երեխայի անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը՝ բարենպաստ սոցիալական և կրթական միջավայր ձևավորելու նպատակով։ Ներկայացվող մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ օժտված երեխաների հետ հոգեբանական աջակցության, խմբային փոխհարաբերությունների կարգավորման, սոցիալական հմտությունների զարգացման և կրթական գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մանկական և կրթական հոգեբանությամբ զբաղվող մասնագետներին, մանկավարժներին, դպրոցական հոգեբաններին, հետազոտողներին, ուսանողներին և օժտված երեխաների զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ծնողներին։

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի խորհրդայնացմանը հաջորդած առաջին տարիներին ձևավորված արտաքին առևտրատնտեսական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով 1920-1922 թվականների բարդ և անցումային ժամանակաշրջանի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են Հայաստանի տնտեսական վիճակը, արտաքին առևտրի կազմակերպման սկզբնական գործընթացները, հարևան պետությունների և այլ երկրների հետ առևտրատնտեսական կապերի ձևավորման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև այդ հարաբերությունների վրա քաղաքական, տնտեսական և տարածաշրջանային գործոնների ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտահանման և ներմուծման գործընթացներին, ապրանքաշրջանառության հիմնական ուղղություններին, տնտեսական ռեսուրսների օգտագործմանը, ֆինանսական ու նյութական սահմանափակումներին և արտաքին տնտեսական կապերի կարգավորման մեխանիզմներին։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն պայմանների մասին, որոնցում ձևավորվում էր նորաստեղծ խորհրդային տնտեսական համակարգը, ինչպես նաև հասկանալու արտաքին առևտրատնտեսական հարաբերությունների նշանակությունը երկրի տնտեսական վերականգնման և հետագա զարգացման համար։ Ուսումնասիրության մեջ համադրվում են պատմական և տնտեսական մոտեցումները՝ բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի արտաքին տնտեսական քաղաքականության նպատակները, գործնական դրսևորումները և արդյունքները։ Այն կարող է օգտակար լինել Հայաստանի նորագույն պատմությամբ, տնտեսական պատմությամբ, արտաքին առևտրի զարգացմամբ և տարածաշրջանային տնտեսական հարաբերություններով հետաքրքրվող պատմաբանների, տնտեսագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Աշխատությունը նվիրված է հին և վաղմիջնադարյան հայ պատմիչների երկերի՝ որպես պատմական աղբյուրների ուսումնասիրությանը և դրանց գիտական արժեքի բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում հայ պատմագրության ձևավորման և զարգացման առանձնահատկություններն են, պատմիչների աշխատությունների բովանդակային ու կառուցվածքային բնութագրերը, ինչպես նաև դրանցում պահպանված տեղեկությունների նշանակությունը Հայաստանի և տարածաշրջանի քաղաքական, հասարակական, տնտեսական ու մշակութային պատմության վերականգնման համար։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում պատմական երկերի աղբյուրագիտական քննությանը, հեղինակների աշխարհայացքին, օգտագործած սկզբնաղբյուրներին, պատմական իրադարձությունների նկարագրության եղանակներին և հաղորդվող տեղեկությունների հավաստիության գնահատմանը։ Առանձին կարևորություն է տրվում այն հանգամանքին, որ հայ պատմիչների աշխատությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն Հայաստանի ներքին կյանքն ու պատմական զարգացումները, այլև հարևան պետությունների, ժողովուրդների և տարածաշրջանային քաղաքական գործընթացների վերաբերյալ արժեքավոր տվյալներ։ Ուսումնասիրությունը ներկայացնում է հայ պատմագրական ժառանգությունը որպես բազմաշերտ աղբյուրագիտական նյութ և ընդգծում դրա դերը հնագույն ու միջնադարյան պատմության ուսումնասիրության գործում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, հայագետներին, մշակութաբաններին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի հին պատմությամբ և հայ պատմագրության սկզբնաղբյուրային նշանակությամբ։

Աշխատանքը նվիրված է բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում մետաղների թթվային կոռոզիայից պաշտպանության արդյունավետ միջոցների մշակմանը և դրանց կիրառման տեխնոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են թթվային միջավայրերում մետաղական նյութերի կոռոզիոն քայքայման առանձնահատկությունները, բարձր ջերմաստիճանի ազդեցությունը կոռոզիոն գործընթացների արագության և բնույթի վրա, ինչպես նաև այդ գործընթացների կանխարգելման նպատակով ինհիբիտորների կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում նոր ինհիբիտորային բաղադրությունների ստացման, դրանց ֆիզիկաքիմիական և պաշտպանիչ հատկությունների ուսումնասիրման, ինչպես նաև մետաղական մակերևույթների վրա պաշտպանիչ ազդեցության մեխանիզմների բացահայտման հարցերին։ Կարևորվում է մշակվող միջոցների արդյունավետության գնահատումը տարբեր ջերմաստիճանային և թթվային պայմաններում, դրանց կայունության, կիրառելիության և տեխնոլոգիական իրագործելիության ուսումնասիրությունը։ Ներկայացվող մոտեցումները նպատակ ունեն նվազեցնել մետաղական սարքավորումների և կառուցվածքների կոռոզիոն վնասումը, երկարացնել դրանց շահագործման ժամկետը և բարձրացնել արտադրական գործընթացների հուսալիությունն ու անվտանգությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քիմիական տեխնոլոգիայի, նավթագազային և մետալուրգիական ոլորտների մասնագետների, կոռոզիայի պաշտպանության և նյութագիտության հետազոտողների, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների և գիտաշխատողների համար։

Աշխատանքը նվիրված է կազմակերպությունների պարտավորությունների կառավարչական հաշվառման արդյունավետ կազմակերպման, դրանց կառավարման կատարելագործման և ֆինանսական կայունության ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայաստանի Հանրապետության ծխախոտի արտադրության ոլորտի կազմակերպություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են պարտավորությունների ձևավորման, դասակարգման, գնահատման, հաշվառման և կառավարման տեսական ու գործնական հիմնահարցերը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը կազմակերպության ֆինանսական վիճակի, վճարունակության, իրացվելիության և ֆինանսական կայունության վրա։ Աշխատանքում կարևորվում է կառավարչական հաշվառման դերը ղեկավարությանը ժամանակին, ամբողջական և հիմնավորված տեղեկատվություն տրամադրելու գործում, ինչը հնարավորություն է տալիս վերահսկել ընթացիկ և երկարաժամկետ պարտավորությունները, գնահատել ֆինանսական ռիսկերը, կանխատեսել դրամական հոսքերը և առավել արդյունավետ ձևավորել ֆինանսական կառավարման որոշումները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ծխախոտի արտադրության կազմակերպությունների գործունեության առանձնահատկություններին, դրանց ֆինանսատնտեսական ցուցանիշների վերլուծությանը և ոլորտում առկա խնդիրների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության միջոցով փորձ է արվում բացահայտել պարտավորությունների կառավարման և ֆինանսական կայունության միջև առկա փոխկապակցվածությունը, գնահատել կազմակերպությունների ֆինանսական վիճակի վրա պարտքային բեռի ազդեցությունը և ներկայացնել կառավարչական հաշվառման տեղեկատվական համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, հաշվապահներին, ֆինանսական և կառավարչական մասնագետներին, կազմակերպությունների ղեկավարներին, ինչպես նաև ուսանողներին և հետազոտողներին, ովքեր ուսումնասիրում են կառավարչական հաշվառման, ֆինանսական կառավարման, պարտավորությունների վերահսկման և կազմակերպությունների ֆինանսական կայունության ապահովման հիմնահարցերը։

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հետխորհրդային Հայաստանում ձևավորված միգրացիոն գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը, դրանց առաջացման պատճառների, զարգացման հիմնական փուլերի, սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական հետևանքների, ինչպես նաև պետական կարգավորման հնարավոր ուղղությունների և հեռանկարների վերլուծությանը։ Հետխորհրդային ժամանակաշրջանում Հայաստանի միգրացիոն պատկերը կտրուկ փոխվել է․ խորհրդային համակարգի փլուզումը, տնտեսական ճգնաժամը, գործազրկությունը, կենսամակարդակի անկումը, տարածաշրջանային հակամարտությունները և սոցիալական անորոշությունը նպաստել են բնակչության լայնածավալ արտագաղթին։ Պաշտոնական քաղաքականության մակարդակում միգրացիայի կառավարումը հետագայում ձևավորվել է որպես առանձին պետական ուղղություն, իսկ երկարաժամկետ արտահոսքը դիտարկվել է նաև ժողովրդագրական և զարգացման խնդիրների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է միգրացիոն գործընթացների պատճառահետևանքային կապերի բացահայտումը։ Հայաստանից բնակչության արտահոսքը պայմանավորվել է ոչ միայն տնտեսական գործոններով, այլև աշխատանքի և եկամուտների ավելի բարձր հնարավորություններ որոնելու, ընտանիքի անդամների միավորման, սոցիալական և քաղաքական անորոշության, կրթական ու մասնագիտական հեռանկարների, ինչպես նաև միջազգային միգրացիոն ցանցերի ձևավորման ազդեցությամբ։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ մեկնելու որոշումը հաճախ պայմանավորված է միաժամանակ մի քանի գործոններով․ տնտեսական դժվարությունները կարող են զուգակցվել ընտանիքի անդամների նախկին միգրացիայով, արտերկրում աշխատանքի հնարավորությունների առկայությամբ և տվյալ երկրի հետ ձևավորված սոցիալական կապերով։ Հետխորհրդային Հայաստանում միգրացիոն գործընթացների առանձնահատկություններից է դրանց բազմաձև բնույթը։ Արտագաղթի կողքին գոյություն են ունեցել ժամանակավոր և սեզոնային աշխատանքային միգրացիաներ, վերադարձի հոսքեր, ներքին տեղաշարժեր, փախստականների և հարկադիր տեղահանվածների շարժեր, ինչպես նաև օտարերկրյա քաղաքացիների ներհոսք։ Հայաստանի պետական միգրացիոն քաղաքականության փաստաթղթերը 1990-ականներից ի վեր առանձնացրել են փախստականների ընդունման և պաշտպանության, արտագաղթի կարգավորման, սեզոնային աշխատանքային միգրանտների իրավունքների պաշտպանության, վերադարձողների վերաինտեգրման և այլ ուղղություններ։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է միգրացիայի ժողովրդագրական ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Երկարատև բնակչության արտահոսքը կարող է ազդել բնակչության թվաքանակի, տարիքային և սեռային կառուցվածքի, ծնելիության, աշխատունակ բնակչության մասնաբաժնի և տարածքային բնակեցման վրա։ Առանձնահատուկ խնդիր է երիտասարդ և բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների արտահոսքը, որը կարող է թուլացնել երկրի մարդկային կապիտալը և սահմանափակել տնտեսական զարգացման ներուժը։ «Ուղեղների արտահոսքի» կանխարգելումն ու ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավումը վաղուց ընդգրկվել են Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության նպատակների շրջանակում։ Միգրացիան, սակայն, ունի ոչ միայն բացասական հետևանքներ։ Արտերկրում աշխատող քաղաքացիների դրամական փոխանցումները կարող են նշանակալի դեր ունենալ տնային տնտեսությունների եկամուտների, սպառման, կրթության, բնակարանային պայմանների և որոշ դեպքերում նաև ներդրումների համար։ Արտաքին աշխատանքային փորձը կարող է նպաստել մասնագիտական հմտությունների ձեռքբերմանը, որոնք վերադարձի դեպքում հնարավոր է օգտագործել Հայաստանի տնտեսության մեջ։ Այդ պատճառով արդյունավետ քաղաքականությունը պետք է ոչ թե միայն փորձի սահմանափակել բնակչության շարժունակությունը, այլ ստեղծի անվտանգ, օրինական և փոխշահավետ միգրացիայի պայմաններ։ Միգրացիայի կարգավորման կարևոր ուղղություն է աշխատանքային միգրացիայի կառավարումը։ Հայաստանի քաղաքացիների արտագնա աշխատանքի դեպքում անհրաժեշտ է ապահովել նրանց իրավունքների և շահերի պաշտպանությունը, օրինական աշխատանքի հնարավորությունների ընդլայնումը, օտարերկրյա աշխատաշուկաների վերաբերյալ տեղեկատվության հասանելիությունը և անօրինական միջնորդությունների ու շահագործման ռիսկերի նվազեցումը։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս միգրացիան դիտարկել ոչ միայն որպես սոցիալական խնդիր, այլև որպես աշխատաշուկայի և տնտեսական զարգացման կառավարման բաղադրիչ։ Պետական քաղաքականության մյուս կարևոր ուղղությունը վերադարձի և վերաինտեգրման խթանումն է։ Արտերկրից վերադարձած անձանց համար աշխատանքի, բնակության, կրթության, սոցիալական ծառայությունների և ձեռնարկատիրական գործունեության հասանելիության ապահովումը կարող է մեծացնել վերադարձի կայունությունը։ Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության ավելի նոր հայեցակարգային փաստաթղթերում վերադարձի և հայրենադարձության խրախուսումը կապվում է նաև ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավման նպատակների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև ներգաղթի և օտարերկրյա քաղաքացիների ինտեգրման հարցը։ Հայաստանի համար միգրացիոն գործընթացների փոփոխվող բնույթը նշանակում է, որ երկիրը աստիճանաբար պետք է հաշվի առնի ոչ միայն քաղաքացիների արտագաղթի, այլև օտարերկրյա քաղաքացիների մուտքի, կացության, աշխատանքի և հասարակության մեջ ինտեգրման խնդիրները։ Միգրացիայի կառավարման արդի մոտեցումները ներառում են օտարերկրացիների հետ կապված վարչական ընթացակարգերի կատարելագործում, ծառայությունների մատուցման արդյունավետության բարձրացում, միգրացիոն տվյալների բարելավում և պետական կառույցների միջև համակարգված համագործակցություն։ Միգրացիոն գործընթացների կարգավորման համար առանցքային նշանակություն ունի նաև վիճակագրական և տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործումը։ Միգրացիայի իրական ծավալների և կառուցվածքի գնահատումը բարդ է, քանի որ ժամանակավոր և մշտական տեղաշարժերը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտացոլվում են պաշտոնական վիճակագրության մեջ։ Հետևաբար արդյունավետ քաղաքականության համար անհրաժեշտ է ունենալ հնարավորինս ամբողջական տվյալներ՝ ըստ տարիքային, սեռային, կրթական, մասնագիտական և տարածքային հատկանիշների։ Հայաստանի գործող միգրացիոն քաղաքականության փաստաթղթերում ևս ընդգծվում է միգրացիոն հոսքերի և գործընթացների վիճակագրության բարելավման անհրաժեշտությունը և քաղաքականության ձևավորման ավելի մեծ փաստահենությունը։ Կարևոր ուղղություն է միգրացիայի և տնտեսական զարգացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Եթե երկրում ստեղծվում են բարձր արտադրողականությամբ աշխատատեղեր, մրցունակ աշխատավարձեր, մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորություններ և ձեռնարկատիրական բարենպաստ միջավայր, կարող է նվազել հարկադիր կամ տնտեսական դրդապատճառներով արտագաղթի ճնշումը։ Միաժամանակ տնտեսական քաղաքականությունը կարող է օգտագործել միգրացիոն կապիտալը՝ վերադարձողների գիտելիքները, սփյուռքի մասնագիտական ցանցերը, դրամական փոխանցումները և ներդրումային ներուժը երկրի զարգացման նպատակներով ուղղորդելու համար։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ ունի նաև միգրացիայի սոցիալական կողմը։ Միգրացիան կարող է փոխել ընտանիքի կառուցվածքը, երեխաների դաստիարակության պայմանները, համայնքային հարաբերությունները և սոցիալական կապերը։ Երկարատև բաժանումը կարող է առաջացնել ընտանիքի անդամների միջև սոցիալական և հոգեբանական խնդիրներ, մինչդեռ վերադարձը միշտ չէ, որ ինքնաբերաբար նշանակում է լիարժեք վերաինտեգրում։ Հետևաբար միգրացիոն քաղաքականությունը պետք է ներառի ոչ միայն վարչական և տնտեսական, այլև սոցիալական աջակցության մեխանիզմներ։ Հետխորհրդային Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության զարգացման ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ոլորտը աստիճանաբար անցել է առանձին խնդիրների լուծումից դեպի ավելի համապարփակ կառավարման մոտեցում։ 2000 թվականից ի վեր ընդունվել են մի շարք հայեցակարգային և ռազմավարական փաստաթղթեր, որոնք տարբեր փուլերում սահմանել են միգրացիոն քաղաքականության առաջնահերթությունները։ Դրանցում ընդգրկվել են անկանոն միգրացիայի կանխարգելումը, սահմանների և օտարերկրացիների կացության կառավարումը, վերադարձողների վերաինտեգրումը, աշխատուժի միջազգային շարժունակությունը, ապաստանի համակարգը և միգրացիոն տվյալների բարելավումը։ Արդի փուլում կարգավորման հեռանկարներից մեկը ինստիտուցիոնալ համակարգի հետագա ամրապնդումն է։ 2026 թվականին Հայաստանի ՆԳ նախարարության ներկայացմամբ՝ միգրացիայի կառավարումը շարունակում է մնալ երկրի կարևոր օրակարգային ուղղություններից, իսկ առաջնահերթությունների շարքում նշվում են ինստիտուցիոնալ դիմակայունությունը, քաղաքացիակենտրոն ծառայությունները, թվային փոխակերպումը, բնակչության պետական ռեգիստրի կատարելագործումը և աշխատանքի ու կեցության թույլտվությունների թվայնացումը։ Նշվել է նաև նոր միգրացիոն ռազմավարության մշակման առաջնահերթությունը։ Այս ամենը վկայում է այն մասին, որ միգրացիայի կառավարման ապագա համակարգը պետք է հիմնված լինի տվյալների վրա, արագ արձագանքի միգրացիոն հոսքերի փոփոխություններին և միաժամանակ համադրի ժողովրդագրական, տնտեսական, սոցիալական և անվտանգության նպատակները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միգրացիան ներկայացնում է որպես Հայաստանի հետխորհրդային զարգացման ամենաբարդ և բազմաշերտ խնդիրներից մեկը։ Դրա կարգավորումը չի կարող սահմանափակվել արտագաղթի կանխարգելմամբ․ անհրաժեշտ է միաժամանակ զարգացնել աշխատաշուկան, բարձրացնել կյանքի որակը, պաշտպանել արտագնա աշխատողների իրավունքները, խթանել վերադարձն ու հայրենադարձությունը, աջակցել վերադարձողների վերաինտեգրմանը, կատարելագործել օտարերկրյա քաղաքացիների ընդունման և ինտեգրման համակարգերը, զարգացնել միգրացիոն վիճակագրությունը և օգտագործել սփյուռքի մարդկային ու տնտեսական ներուժը։ Այս մոտեցման դեպքում միգրացիան կարող է աստիճանաբար վերածվել ոչ միայն ժողովրդագրական մարտահրավերի, այլև մարդկային կապիտալի, միջազգային շարժունակության և տնտեսական զարգացման կառավարվող ռեսուրսի։

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է միջնադարյան ժողովրդապրոֆեսիոնալ երաժշտական ստեղծագործության լեզվաոճական առանձնահատկությունների բացահայտմանը և վերլուծությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով այն երաժշտական միջոցների, արտահայտչական սկզբունքների և ոճական հատկանիշների վրա, որոնց միջոցով ձևավորվել ու զարգացել է տվյալ ժամանակաշրջանի երաժշտական մտածողությունը։ Ուսումնասիրության հիմքում ժողովրդական և մասնագիտացված երաժշտական ստեղծագործության փոխհարաբերության գաղափարն է, քանի որ միջնադարյան երաժշտական մշակույթում այս երկու ոլորտները հաճախ գոյություն են ունեցել սերտ փոխազդեցության պայմաններում։ Ժողովրդական երաժշտական ավանդույթը կարող էր ծառայել որպես մեղեդիական, ռիթմական և ինտոնացիոն նյութի աղբյուր, իսկ մասնագիտական ստեղծագործությունը այդ նյութը վերամշակել, համակարգել և ենթարկել ավելի բարդ գեղարվեստական ու կառուցվածքային սկզբունքների։ «Ժողովդապրոֆեսիոնալ» երաժշտական ստեղծագործության ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ այն հնարավորություն է տալիս դիտարկել միջնադարյան երաժշտական մշակույթը ոչ միայն որպես ծիսական կամ եկեղեցական արվեստի պատմություն, այլև որպես աշխարհիկ և ժողովրդական ավանդույթների հետ փոխազդող բազմաշերտ համակարգ։ Այս միջավայրում ձևավորվող ստեղծագործությունները կարող էին արտահայտել հասարակության կենցաղը, աշխարհայացքը, զգացմունքները, սոցիալական հարաբերությունները և պատմական հիշողությունը։ Երաժշտական լեզվի ուսումնասիրության առանցքային հարցերից մեկը մեղեդիական մտածողությունն է։ Միջնադարյան ստեղծագործություններում մեղեդու կառուցվածքը կարող է արտահայտվել որոշակի ինտոնացիոն դարձվածքների, ձայնակարգային հարաբերությունների, կրկնությունների, աստիճանական զարգացումների և մեղեդիական հանգուցալուծումների միջոցով։ Այս տարրերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն սկզբունքները, որոնց հիման վրա կազմակերպվել է երաժշտական հնչյունային նյութը։ Ձայնակարգային համակարգը նույնպես կարևոր դեր ունի երաժշտական լեզվի բնութագրման գործում։ Ձայնակարգերի ընտրությունը, դրանց ներսում հնչյունների փոխհարաբերությունները և կայուն ու անկայուն հենակետերի ձևավորումը որոշում են ստեղծագործության ընդհանուր հնչերանգային բնույթը։ Միջնադարյան երաժշտության ուսումնասիրության ժամանակ այդ հարաբերությունները կարևոր են հատկապես այն պատճառով, որ ժամանակակից տոնալ համակարգի հասկացությունները միշտ չէ, որ կարող են ամբողջությամբ փոխանցվել ավելի վաղ երաժշտական մտածողությանը։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել նյութը տվյալ մշակույթի և ժամանակաշրջանի երաժշտական համակարգի ներքին տրամաբանության շրջանակում։ Լեզվաոճական առանձնահատկությունների կարևոր բաղադրիչ է նաև ռիթմական կազմակերպվածությունը։ Ժողովրդական երաժշտական ավանդույթների հետ կապված ստեղծագործություններում ռիթմը կարող է կապված լինել խոսքի, շարժման, աշխատանքի, պարի կամ ծիսական գործողության բնույթի հետ։ Ռիթմական կրկնությունները, չափային կառույցները, շեշտադրումների հարաբերությունները և ժամանակային կազմակերպման տարբեր ձևերը ստեղծում են ստեղծագործության յուրահատուկ արտահայտչական կերպարը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է երաժշտական ժամանակը կազմակերպվել միջնադարյան ստեղծագործության մեջ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև երաժշտական ձևի ուսումնասիրությունը։ Ստեղծագործության ներքին կառուցվածքը կարող է հիմնված լինել կրկնվող բաժինների, երկմաս կամ բազմամաս կառուցվածքների, մեղեդիական դարձվածքների հաջորդականության և թեմատիկ նյութի զարգացման վրա։ Ձևային կազմակերպվածության վերլուծությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է ստեղծագործողը կառուցում երաժշտական միտքը և ինչ միջոցներով է ապահովում ամբողջականության զգացումը։ Ժողովրդական ավանդույթի ազդեցության դեպքում ձևային կառուցվածքը կարող է սերտորեն կապված լինել բանավոր փոխանցման և հիշողության մեխանիզմների հետ, քանի որ կրկնությունը և կառուցվածքային պարզությունը նպաստում են ստեղծագործության պահպանմանն ու փոխանցմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ինտոնացիոն բառապաշարի քննությունը։ Առանձին մեղեդիական դարձվածքներ, ռիթմական ձևեր կամ հնչերանգային շարժումներ կարող են կրկնվել տարբեր ստեղծագործություններում՝ ձևավորելով տվյալ մշակութային միջավայրին բնորոշ երաժշտական լեզու։ Այդպիսի ինտոնացիոն միավորների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ստեղծագործություններ և պարզել դրանց միջև եղած ընդհանուր հատկանիշները։ Միաժամանակ հնարավոր է ուսումնասիրել անհատական և ավանդական սկզբունքների փոխհարաբերությունը՝ պարզելու համար, թե որքանով է ստեղծագործողը հետևում կայացած երաժշտական մոդելներին և որքանով է դրանք վերափոխում։ Միջնադարյան երաժշտական ստեղծագործության լեզվաոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրության մեջ մեծ նշանակություն ունի բանավոր և գրավոր ավանդույթների հարաբերակցությունը։ Երաժշտական նյութի բանավոր փոխանցումը ենթադրում է որոշակի փոփոխականություն․ նույն ստեղծագործությունը տարբեր կատարողների կամ տարբեր միջավայրերի պայմաններում կարող էր ունենալ տարբեր մեղեդիական, ռիթմական կամ կառուցվածքային դրսևորումներ։ Գրավոր արձանագրումը, ընդհակառակը, փորձում է ֆիքսել երաժշտական նյութի որոշակի տարբերակ։ Այս հանգամանքը պետք է հաշվի առնել միջնադարյան երաժշտական աղբյուրների վերլուծության ժամանակ, քանի որ պահպանված գրառումը կարող է ներկայացնել ոչ թե ստեղծագործության միակ և անփոփոխ ձևը, այլ դրա պատմական տարբերակներից մեկը։ Կարևոր է նաև երաժշտության և խոսքի փոխհարաբերությունը։ Եթե ստեղծագործությունը կապված է բանաստեղծական կամ ծիսական տեքստի հետ, երաժշտական լեզվի կառուցվածքը կարող է պայմանավորված լինել բառերի շեշտադրությամբ, վանկային կառուցվածքով և բովանդակային տրամաբանությամբ։ Մեղեդու շարժումը, ռիթմը և ձևային բաժանումները կարող են համապատասխանել խոսքի կառուցվածքին՝ ստեղծելով երաժշտական և բանավոր արտահայտության միասնական համակարգ։ Այսպիսի փոխհարաբերությունը հատկապես կարևոր է երգային ստեղծագործությունների լեզվաոճական բնութագրման համար։ Ժողովրդական և մասնագիտական երաժշտական մտածողության փոխազդեցությունը կարող է դրսևորվել նաև մեղեդիների կառուցման սկզբունքներում։ Ժողովրդական ավանդույթից փոխանցված ինտոնացիոն ձևերը կարող էին ենթարկվել մասնագիտական մշակման՝ ստանալով ավելի բարդ կառուցվածք կամ նոր գործառույթ։ Մյուս կողմից, մասնագիտական երաժշտության որոշ տարրեր կարող էին ներթափանցել ժողովրդական միջավայր և հետագայում վերածվել ավանդական երաժշտական նյութի։ Այս փոխադարձ գործընթացը ցույց է տալիս, որ ժողովրդական և մասնագիտական երաժշտությունը անհրաժեշտ է դիտարկել ոչ թե որպես միմյանցից մեկուսացված համակարգեր, այլ որպես փոխազդող մշակութային ոլորտներ։ Հետազոտության պատմամշակութային նշանակությունն այն է, որ երաժշտական լեզուն դիտարկվում է որպես տվյալ հասարակության աշխարհայացքի արտահայտման միջոց։ Երաժշտության մեջ պահպանված ինտոնացիոն, ռիթմական և ձևային առանձնահատկությունները կարող են վկայել հասարակության գեղագիտական նախասիրությունների, ծիսական պատկերացումների, սոցիալական կյանքի և մշակութային կապերի մասին։ Հետևաբար երաժշտագիտական վերլուծությունը կարող է լրացնել միջնադարյան հասարակության վերաբերյալ պատմական և մշակութաբանական ուսումնասիրությունները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նաև միջնադարյան երաժշտական ժառանգության համակարգված ուսումնասիրության անհրաժեշտությամբ։ Այդ ժառանգության մի մասը պահպանվել է գրավոր աղբյուրներում, մյուս մասը՝ բանավոր ավանդության միջոցով, իսկ որոշ նյութեր հասանելի են միայն հետագա գրառումների և համեմատական ուսումնասիրությունների շնորհիվ։ Երաժշտական լեզվի և ոճի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալները համադրել և վերականգնել երաժշտական մշակույթի զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միջնադարյան ժողովրդապրոֆեսիոնալ երաժշտական ստեղծագործությունը ներկայացնում է որպես բարդ և բազմաշերտ երևույթ, որի լեզվաոճական համակարգը ձևավորվել է ժողովրդական ավանդույթի, մասնագիտական երաժշտական մտածողության, բանավոր փոխանցման և պատմամշակութային միջավայրի փոխազդեցության արդյունքում։ Մեղեդիական, ձայնակարգային, ռիթմական, ձևային և ինտոնացիոն առանձնահատկությունների համակողմանի քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի երաժշտական մտածողության յուրահատկությունները և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու միջնադարյան երաժշտական ժառանգության զարգացման մասին։