Պատրաստի նյութեր

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բանկային համակարգում ներդրումային գործունեության ձևավորման, զարգացման և արդյունավետության բարձրացման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում առևտրային բանկերի դերն է տնտեսության ֆինանսական ռեսուրսների կուտակման, վերաբաշխման և ներդրումային ծրագրերի ֆինանսավորման գործընթացներում։ Քննվում են բանկային ներդրումային գործունեության տնտեսական բովանդակությունը, հիմնական ձևերը և այն գործոնները, որոնք ազդում են բանկերի կողմից երկարաժամկետ ֆինանսավորման և ներդրումային գործիքների կիրառման հնարավորությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բանկերի ռեսուրսային բազայի կառուցվածքին, ավանդների և այլ ներգրավված միջոցների ժամկետայնությանը, կապիտալի բավարարությանը, իրացվելիությանը և ներդրումային որոշումների հետ կապված ռիսկերի կառավարմանը։ Վերլուծվում է վարկային ու ներդրումային գործունեության փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև բանկերի մասնակցության հնարավորությունները արժեթղթերի շուկայում և տնտեսության իրական հատվածի ֆինանսավորման գործընթացում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ներդրումային ռիսկերի գնահատումը՝ հաշվի առնելով տոկոսադրույքային, վարկային, շուկայական և իրացվելիության ռիսկերի ազդեցությունը ֆինանսական արդյունքների ու բանկային կայունության վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են նաև ներդրումային միջավայրի, ֆինանսական շուկայի զարգացման աստիճանի, տնտեսական սպասումների և կարգավորող դաշտի ազդեցությունները բանկերի ներդրումային ակտիվության վրա։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում երկարաժամկետ ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության խնդրին, քանի որ դրանց սահմանափակ լինելը կարող է խոչընդոտել երկարաժամկետ ներդրումային ծրագրերի ֆինանսավորմանը։ Ներդրումային գործունեության զարգացման հնարավոր ուղղությունները կապվում են բանկային ծառայությունների և ֆինանսական գործիքների բազմազանեցման, ռիսկերի գնահատման համակարգերի կատարելագործման, ֆինանսական շուկաների խորացման և բանկերի ու տնտեսության իրական հատվածի միջև կապերի ամրապնդման հետ։ Կարևորվում են նաև կառավարման որակը, տեղեկատվական թափանցիկությունը և ներդրումային նախագծերի տնտեսական արդյունավետության հիմնավորված գնահատումը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է բանկային գործի, ներդրումային կառավարման և ֆինանսական շուկաների տեսական մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել բանկային համակարգի ներդրումային ներուժի արդյունավետ օգտագործման և տնտեսության ֆինանսավորման հնարավորությունների ընդլայնման հիմնական ուղղությունները։

Հրատարակությունը ընթացիկ մատենագիտական-տեղեկատվական բնույթի տեղեկատու է, որի հիմնական նպատակն է համակարգված ձևով ներկայացնել մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներին վերաբերող նոր գրականությունը և նպաստել մասնագիտական տեղեկատվության տարածմանը։ Այն նախատեսված է գրադարանների, գիտահետազոտական և մշակութային հաստատությունների աշխատակիցների, արվեստաբանների, դասախոսների, ուսանողների և տվյալ ոլորտներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Մատենագիտական գրառումները հնարավորություն են տալիս տեղեկություններ ստանալու տվյալ ժամանակաշրջանում շրջանառության մեջ հայտնված գրքերի, ժողովածուների, հոդվածների և այլ հրապարակումների մասին՝ հեշտացնելով համապատասխան նյութերի որոնումն ու ընտրությունը։ Նյութերի թեմատիկ համակարգումը կարող է ընդգրկել մշակույթի ընդհանուր խնդիրները, կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը, կինոն, ճարտարապետությունը, ժողովրդական ստեղծագործությունը, մշակութային հաստատությունների գործունեությունը և արվեստի պատմության ու տեսության այլ ուղղություններ։ Նման կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս հետևելու ոչ միայն առանձին հրապարակումներին, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի մասնագիտական գրականության հիմնական թեմատիկ միտումներին։ Կարևոր նշանակություն ունի տեղեկատուի ընթացիկ բնույթը, քանի որ պարբերաբար հավաքագրվող մատենագիտական տվյալները արտացոլում են գրականության հոսքի փոփոխությունները և նպաստում մշակութային ու արվեստագիտական նոր հրապարակումների օպերատիվ բացահայտմանը։ Մատենագիտական նկարագրությունների միասնական ներկայացումը հեշտացնում է դրանց օգտագործումը տեղեկատու-մատենագիտական սպասարկման, թեմատիկ ցանկերի պատրաստման և հետազոտական աշխատանքի ընթացքում։ Հրատարակությունն ունի նաև պատմամատենագիտական արժեք, քանի որ ժամանակի ընթացքում նման տեղեկատուների ամբողջությունը դառնում է որոշակի ժամանակաշրջանի մշակութային կյանքի և հրատարակչական գործունեության ուսումնասիրության աղբյուր։ Դրանց միջոցով հնարավոր է պարզել, թե մշակույթի և արվեստի որ բնագավառներն են առավել հաճախ ներկայացվել մասնագիտական գրականության մեջ, ինչպես են փոփոխվել հետազոտական հետաքրքրությունները և ինչպիսի հրապարակումներ են ընդգրկվել գրադարանային ու տեղեկատվական շրջանառության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը ծառայում է որպես մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության հայտնաբերման, համակարգման և օգտագործման գործնական մատենագիտական միջոց՝ միաժամանակ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի մասնագիտական տեղեկատվական միջավայրի պատկերը։

Հրատարակությունը ներկայացնում է Կովկասում գործող հայկական հրատարակչական ընկերության կազմակերպական կառուցվածքը, նպատակները և գործունեության հիմնական սկզբունքները սահմանող կանոնադրական փաստաթուղթ, որը կարևոր աղբյուր է հայ գրահրատարակչության, հասարակական կազմակերպությունների և մշակութային կյանքի պատմության ուսումնասիրության համար։ Փաստաթղթի առանցքում ընկերության ստեղծման նպատակի, անդամակցության կարգի, կառավարման մարմինների, ֆինանսական միջոցների ձևավորման և հրատարակչական գործունեության կազմակերպման վերաբերյալ դրույթներն են։ Կանոնադրական կարգավորումները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմելու, թե ինչ սկզբունքներով էր նախատեսվում կազմակերպել հայերեն գրականության հրատարակությունը և տարածումը, ինչպես նաև ինչ դեր էր վերապահվում հասարակական նախաձեռնությանը կրթության և մշակույթի զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ընկերության անդամների իրավունքներին ու պարտականություններին, ընդհանուր ժողովների կազմակերպմանը, ղեկավար մարմինների ընտրությանը և նրանց իրավասությունների սահմանմանը։ Քննվում են նաև կազմակերպության նյութական հիմքերի ձևավորման հնարավոր աղբյուրները, անդամավճարների, նվիրատվությունների և հրատարակչական գործունեությունից ստացվող միջոցների տնօրինման ընդհանուր սկզբունքները։ Փաստաթուղթը կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում այն մասին, թե ինչպես էր հրատարակչական գործունեությունը կազմակերպական առումով կապվում հասարակական և մշակութային նպատակների հետ։ Գրքերի և այլ տպագիր նյութերի հրատարակությունն ու տարածումը դիտարկվում էին որպես ընթերցանության խթանման, կրթության տարածման, գրական կյանքի ակտիվացման և հայալեզու մշակութային միջավայրի պահպանման միջոցներ։ Կանոնադրությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նաև հրատարակչական ընկերության ներքին կառավարման մշակույթը, որոշումների ընդունման ընթացակարգերը և ֆինանսական հաշվետվողականության սկզբունքները։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում իրավական պատմության տեսանկյունից ևս, քանի որ արտացոլում է հասարակական կազմակերպությունների գործունեության կարգավորման տվյալ ժամանակաշրջանին բնորոշ ձևերը։ Միաժամանակ փաստաթուղթը կարող է օգտագործվել հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար՝ օգնելով հասկանալ, թե ինչպիսի ինստիտուցիոնալ կառույցների միջոցով էր կազմակերպվում հրատարակչական աշխատանքը Կովկասի հայկական միջավայրում։ Ընդհանուր առմամբ այն արժեքավոր պատմական սկզբնաղբյուր է, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայկական հրատարակչական նախաձեռնությունների կազմակերպական, հասարակական և մշակութային հիմքերը։

Աշխատությունը նվիրված է առաձգականության տեսության շրջանակում անիզոտրոպ շերտերի և թիթեղների մեխանիկական վարքի մաթեմատիկական ուսումնասիրմանը, երբ նյութի առաձգական հատկությունները տարածության մեջ հաստատուն չեն և նկարագրվում են փոփոխական գործակիցներով։ Հետազոտության առանցքում համապատասխան սահմանային խնդիրների ձևակերպումը, դրանց մաթեմատիկական կառուցվածքի վերլուծությունը և լուծման արդյունավետ եղանակների մշակումը կամ կիրառումն են։ Անիզոտրոպությունը դիտարկվում է որպես նյութի մեխանիկական հատկությունների կախվածություն ուղղությունից, ինչի հետևանքով լարվածությունների և դեֆորմացիաների բաշխման նկարագրությունը զգալիորեն բարդանում է համասեռ ու իզոտրոպ մարմինների դասական խնդիրների համեմատությամբ։ Փոփոխական առաձգական գործակիցների ներմուծումը հնարավորություն է տալիս մոդելավորելու անհամասեռ նյութեր և այնպիսի կառուցվածքներ, որոնց ֆիզիկամեխանիկական բնութագրերը փոփոխվում են ըստ տարածական կոորդինատների։ Քննվում են հավասարակշռության հավասարումները, դեֆորմացիաների և լարումների միջև կապերը, ինչպես նաև տարբեր տեսակի եզրային պայմանների ազդեցությունը լուծումների կառուցվածքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շերտերի և թիթեղների երկրաչափական առանձնահատկություններին, քանի որ դրանց չափային հարաբերությունները հնարավորություն են տալիս կիրառելու համապատասխան մաթեմատիկական մոդելներ և պարզեցումներ՝ պահպանելով ուսումնասիրվող մեխանիկական երևույթների հիմնական օրինաչափությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել մարմնի եզրերին տրված տեղաշարժերով, լարումներով կամ դրանց համակցություններով խնդիրներ, ինչպես նաև արտաքին բեռնվածքների ազդեցությամբ առաջացող լարվածադեֆորմացիոն վիճակներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լուծումների գոյության, միակության, ճշգրտության և սահմանային պայմաններին համապատասխանության ուսումնասիրությունը։ Մաթեմատիկական մոտեցումները կարող են ներառել դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության, ասիմպտոտիկ մեթոդների, ինտեգրալ ձևակերպումների կամ թվային հաշվարկների տարրեր՝ կախված խնդրի կառուցվածքից։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են կոմպոզիտային, շերտավոր և ֆունկցիոնալ հատկություններով նյութերից պատրաստված տարրերի մեխանիկական վիճակի գնահատման համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է առաձգականության մաթեմատիկական տեսության, անիզոտրոպ միջավայրերի մեխանիկայի և սահմանային խնդիրների տեսության մոտեցումները՝ նպաստելով փոփոխական մեխանիկական հատկություններով բարակ կառուցվածքների հաշվարկային մոդելների զարգացմանը։

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում անգլերենի ուսուցման ընթացքում սովորողների հանրամշակութային գիտելիքների, հաղորդակցական կարողությունների և տարբեր մշակույթների ներկայացուցիչների հետ արդյունավետ փոխգործակցության պատրաստակամության զարգացման տեսական ու մեթոդական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում օտար լեզվի ուսուցումն է ոչ միայն որպես լեզվական գիտելիքների և խոսքային հմտությունների ձևավորման գործընթաց, այլև որպես սովորողին այլ ժողովուրդների մշակույթին, արժեքներին, վարքային նորմերին, ավանդույթներին և հասարակական կյանքի առանձնահատկություններին ծանոթացնելու միջոց։ Քննվում է հանրամշակութային կոմպետենցիայի կառուցվածքը՝ ներառելով մշակութային գիտելիքները, համապատասխան լեզվական միջոցների ընտրությունը, հաղորդակցական իրավիճակների ընկալումը, մշակութային տարբերությունների գիտակցումը և սեփական ու այլ մշակույթների միջև կապեր բացահայտելու կարողությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ավագ դպրոցականների տարիքային առանձնահատկություններին, քանի որ այս փուլում զարգանում են ինքնուրույն դատողությունը, քննադատական մտածողությունը, արժեքային կողմնորոշումները և սոցիալական ու մշակութային երևույթները համեմատելու կարողությունը։ Դիտարկվում են ուսումնական նյութերի ընտրության սկզբունքները, իսկ բնագիր տեքստերը, երկխոսությունները, տեսողական նյութերը, գրական և մշակութային տեղեկությունները ներկայացվում են որպես լեզվական ու մշակութային ուսուցումը փոխկապակցելու արդյունավետ միջոցներ։ Կարևորվում են հաղորդակցական առաջադրանքները, դերային իրավիճակները, քննարկումները, նախագծային աշխատանքները և համեմատական մշակութային վերլուծությունները, որոնք սովորողին հնարավորություն են տալիս լեզուն կիրառել իրական կամ իրականությանը մոտ հաղորդակցական համատեքստերում։ Հետազոտության շրջանակում առանձնահատուկ նշանակություն ունի մայրենի և ուսումնասիրվող լեզվի մշակութային միջավայրերի համադրումը, ինչը նպաստում է ոչ միայն այլ մշակույթների ճանաչմանը, այլև սեփական մշակութային ինքնության ավելի գիտակցված ընկալմանը։ Ուսուցչի դերը դիտարկվում է որպես միջմշակութային հաղորդակցության կազմակերպողի և ուղղորդողի դեր, որը նպաստում է կարծրատիպային պատկերացումների հաղթահարմանը, մշակութային բազմազանության ընկալմանը և փոխադարձ հարգանքի ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի, լեզվամշակութաբանության և միջմշակութային հաղորդակցության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով մշակել ավագ դպրոցականների լեզվական և հանրամշակութային կարողությունների համակցված զարգացման արդյունավետ ռազմավարություն։

Աշխատությունը նվիրված է վարկային կազմակերպությունների ֆինանսատնտեսական գործունեության արդյունավետության գնահատման տեսական, մեթոդական և գործնական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության ֆինանսական համակարգի նյութերի հիման վրա։ Հետազոտության առանցքում վարկային կազմակերպությունների գործունեության արդյունքների չափման, ֆինանսական կայունության գնահատման և արդյունավետության վրա ազդող ներքին ու արտաքին գործոնների բացահայտման խնդիրներն են։ Քննվում են կազմակերպությունների ակտիվների և պարտավորությունների կառուցվածքը, վարկային պորտֆելի ձևավորումը, եկամուտների ու ծախսերի հարաբերակցությունը, շահութաբերությունը, իրացվելիությունը և կապիտալի օգտագործման արդյունավետությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վարկային ռիսկի կառավարմանը, ժամկետանց և խնդրահարույց պարտավորությունների ազդեցությանը, վարկառուների վճարունակության գնահատման նշանակությանը և վարկային պորտֆելի որակի պահպանման անհրաժեշտությանը։ Արդյունավետության գնահատումը դիտարկվում է ոչ միայն ֆինանսական արդյունքների, այլև ռեսուրսների օգտագործման, ծառայությունների կազմակերպման, կառավարման որակի և մրցակցային դիրքի տեսանկյուններից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել շահութաբերության, ֆինանսական կայունության, գործառնական ծախսերի և ռիսկայնության տարբեր ցուցանիշներ՝ կազմակերպությունների գործունեության առավել ամբողջական գնահատման նպատակով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի ֆինանսական շուկայի առանձնահատկությունների և կարգավորող միջավայրի ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ վարկային կազմակերպությունների գործունեությունը սերտորեն կապված է ընդհանուր տնտեսական պայմանների, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիության և վարկային ծառայությունների պահանջարկի հետ։ Դիտարկվում են նաև կառավարման համակարգերի կատարելագործման, գործառնական ծախսերի օպտիմալացման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և թվային ծառայությունների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է հաճախորդների սպասարկման որակի բարձրացումը և ֆինանսական ծառայությունների հասանելիության ընդլայնումը՝ արդյունավետության և մրցունակության բարելավման համատեքստում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արդյունավետության գնահատման մեթոդական համակարգի կատարելագործմանը՝ ֆինանսական և ոչ ֆինանսական ցուցանիշների համակցված կիրառման միջոցով։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ֆինանսական կառավարման, վարկային գործունեության, ռիսկերի կառավարման և արդյունավետության գնահատման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել վարկային կազմակերպությունների կայուն գործունեության ապահովման և տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։

Աշխատությունը նվիրված է ցորենի արմատային համակարգը վնասող հիվանդությունների տարածվածության, առաջացման պայմանների և բույսերի զարգացման ու բերքատվության վրա դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետության Գորգանի տարածաշրջանի բնակլիմայական առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում արմատային փտախտների հարուցիչների հայտնաբերման ու բնութագրման, հիվանդությունների տարածման աստիճանի գնահատման և դրանց զարգացման վրա շրջակա միջավայրի գործոնների ազդեցության վերլուծության հարցերն են։ Քննվում են հողի խոնավության, ջերմաստիճանի, մշակության պայմանների, ցանքաշրջանառության, բույսերի զարգացման փուլերի և այլ ագրոէկոլոգիական գործոնների հնարավոր փոխազդեցությունները հիվանդությունների դրսևորման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ախտահարված բույսերի ընդհանուր վիճակի, արմատային համակարգի վնասման և արտադրողականության ցուցանիշների միջև կապերի բացահայտմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել ցորենի տարբեր սորտերի կամ ձևերի արձագանքները հիվանդությունների նկատմամբ՝ գնահատելով դրանց հարաբերական կայունությունը և գյուղատնտեսական արտադրության պայմաններում կիրառման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բույսերի պաշտպանության միջոցների արդյունավետության գիտական գնահատումը՝ դրանց ազդեցությունը դիտարկելով ոչ միայն հիվանդության սահմանափակման, այլև բույսերի կենսունակության, բերքի ձևավորման, տնտեսական նպատակահարմարության և շրջակա միջավայրի անվտանգության տեսանկյուններից։ Քիմիական պաշտպանության հարցերը դիտարկվում են բուսասանիտարական կառավարման ընդհանուր համակարգի շրջանակում՝ հաշվի առնելով նաև ագրոտեխնիկական և կանխարգելիչ մոտեցումների նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզաբանելու տարածաշրջանում հիվանդությունների զարգացման հիմնական օրինաչափությունները և առանձնացնելու այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել դրանց տարածմանը կամ սահմանափակմանը։ Կարևորվում է տեղական պայմաններին համապատասխան բույսերի պաշտպանության ռազմավարության ձևավորումը, քանի որ նույն հիվանդության տարածվածությունն ու վնասակարությունը կարող են էապես տարբեր լինել բնակլիմայական և արտադրական պայմաններից կախված։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բուսախտաբանության, գյուղատնտեսական բույսերի պաշտպանության, ագրոէկոլոգիայի և բուսաբուծության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտական հիմքեր ստեղծել ցորենի առողջության պահպանման, հիվանդությունների հետևանքով առաջացող կորուստների նվազեցման և արտադրության կայունության բարձրացման համար։

Աշխատությունը նվիրված է հայկական կերպարվեստում ոչ առարկայական և վերացական գեղարվեստական մտածողության ձևավորման, զարգացման ու փոխակերպումների ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով Հայաստանի մշակութային կյանքի և միջազգային արվեստային գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում այն գեղագիտական փոփոխություններն են, որոնց արդյունքում արվեստագետները աստիճանաբար հեռանում են իրականության անմիջական պատկերումից և ստեղծագործության հիմնական արտահայտչամիջոցներ դարձնում գույնը, գիծը, ձևը, ռիթմը, տարածությունը և դրանց փոխհարաբերությունները։ Քննվում են վերացական մտածողության նախադրյալները, հայկական արվեստի ավանդական ձևային համակարգերի հնարավոր ազդեցությունները և եվրոպական ու համաշխարհային մոդեռնիստական ուղղությունների հետ ստեղծագործական առնչությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն պատմամշակութային միջավայրին, որի պայմաններում նորարարական գեղարվեստական լեզուները ընդունվել, սահմանափակվել կամ վերաիմաստավորվել են տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Ուսումնասիրվում են նկարիչների անհատական որոնումները, կոմպոզիցիոն կառուցվածքի փոփոխությունները, գունային հարաբերությունների ինքնուրույն նշանակությունը և երկրաչափական կամ ազատ ձևերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև խորհրդային ժամանակաշրջանի պաշտոնական գեղագիտական սկզբունքների և արվեստագետների նորարարական ձգտումների հարաբերակցությունը, ինչպես նաև հետագա փուլերում ստեղծագործական ազատության ընդլայնման ազդեցությունը վերացական արվեստի զարգացման վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են դիտարկվել գեղանկարչությունը, գրաֆիկան, քանդակագործությունը և արվեստի այլ ձևեր՝ բացահայտելու համար վերացական մտածողության բազմազան դրսևորումները։ Առանձին նշանակություն ունի հայկական ազգային մշակութային ժառանգության և արդիական գեղարվեստական լեզվի փոխհարաբերության խնդիրը, քանի որ որոշ ստեղծագործություններում ավանդական զարդարվեստի, միջնադարյան արվեստի կամ բնապատկերային ընկալումների տարրերը կարող են վերափոխվել ժամանակակից ձևային կառուցվածքների։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ցուցահանդեսային կյանքի, արվեստագիտական քննադատության, մասնագիտական միջավայրի և միջազգային մշակութային կապերի դերակատարությանը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու հայկական վերացական արվեստի զարգացման հիմնական փուլերին և գեղագիտական որոնումներին՝ այն ներկայացնելով որպես հայկական ժամանակակից կերպարվեստի ինքնուրույն ու բազմաշերտ երևույթ։

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի դրամատուրգիայի երկու նշանավոր ներկայացուցիչների ստեղծագործություններում անձի ներքին երկվության, ինքնության ճգնաժամի և մարդու հոգեբանական ու գոյաբանական հակասությունների գեղարվեստական արտահայտման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն կերպարներն են, որոնց վարքագծում, խոսքում և փոխհարաբերություններում բացահայտվում է անհատի ներքին աշխարհի անկայունությունը, ինքնաճանաչման դժվարությունը և սեփական գոյության իմաստը հասկանալու ձգտումը։ Քննվում է մարդու ներքին և արտաքին իրականությունների հակադրությունը, երբ կերպարի ինքնընկալումը հաճախ չի համապատասխանում շրջապատի կողմից նրա ընկալմանը, իսկ հիշողությունը, անցյալը և ներկան ձևավորում են միմյանց հակասող պատկերացումներ անձի ինքնության վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկխոսության կառուցվածքին, լռությանը, դադարներին, կրկնություններին և լեզվական անորոշությանը, որոնք դրամատիկական տեքստում դառնում են կերպարների ներքին վիճակը բացահայտող կարևոր արտահայտչամիջոցներ։ Լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն հաղորդակցության միջոց, այլև մարդու մեկուսացման, փոխըմբռնման դժվարության և ինքնության անկայունության արտահայտություն։ Ուսումնասիրվում են նաև կերպարների միջև իշխանության, կախվածության, օտարման և հաղորդակցական անհաջողության հարաբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում աբսուրդի գեղագիտության և ժամանակակից դրամայի նորարարական սկզբունքների քննությունը, որոնց միջոցով ավանդական սյուժետային զարգացումը հաճախ փոխարինվում է կրկնվող իրավիճակներով, անորոշ ժամանակատարածական միջավայրով և մարդու գոյության վերաբերյալ բաց հարցադրումներով։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու դրամատուրգների ստեղծագործական մտածողության ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Մի դեպքում անձի երկատվածությունը կարող է առավել ընդգծված դրսևորվել գոյաբանական անորոշության, ժամանակի և ինքնության քայքայման միջոցով, մյուս դեպքում՝ հիշողության, խոսքի, սոցիալական հարաբերությունների և հոգեբանական լարվածության փոխազդեցությամբ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև բեմական տարածության, կերպարների գործողությունների և դրամատիկական ենթատեքստի նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականագիտական, համեմատական և դրամատուրգիական վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով անձի ներքին հակասությունների և ինքնության խնդրի նշանակությունը ժամանակակից անգլալեզու դրամայի գեղարվեստական համակարգում։

Աշխատությունը պատմական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է միջնադարյան եվրասիական տափաստաններում ձևավորված մոնղոլական քաղաքական ու ռազմական կառույցների, հատկապես Ոսկե Հորդայի պատմական զարգացման, իշխանական համակարգի և տարածաշրջանային ազդեցության վրա։ Նյութի առանցքում մոնղոլական նվաճումներից հետո ստեղծված քաղաքական աշխարհն է, որտեղ քոչվորական ավանդույթները, կայսերական կառավարման սկզբունքները և տեղական հասարակությունների հետ փոխհարաբերությունները ձևավորեցին յուրահատուկ պետական ու սոցիալական համակարգ։ Քննվում են իշխանության կազմակերպման մեխանիզմները, խաների և վերնախավի դերակատարությունը, ժառանգականության ու քաղաքական մրցակցության խնդիրները, ինչպես նաև կենտրոնական իշխանության և ենթակա տարածքների հարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տափաստանային քաղաքական մշակույթին, դիվանագիտական կապերին և տարբեր ժողովուրդների ու կրոնական համայնքների համակեցությանը։ Ուսումնասիրվում է նաև առևտրի կարևոր նշանակությունը, քանի որ Հորդայի վերահսկողության տակ գտնվող տարածքները կապված էին Եվրոպան, Սևծովյան ավազանը, Կովկասը, Կենտրոնական Ասիան և ավելի հեռավոր արևելյան շրջանները միավորող առևտրային ճանապարհների հետ։ Քաղաքների, շուկաների և հաղորդակցության ուղիների զարգացումը ներկայացվում է որպես քաղաքական իշխանության և տնտեսական կյանքի փոխկապակցվածության կարևոր դրսևորում։ Անդրադարձ է կատարվում ռուսական իշխանությունների, իսլամական աշխարհի, Բյուզանդիայի ժառանգորդ քաղաքական կենտրոնների և եվրասիական այլ ուժերի հետ հարաբերություններին՝ ցույց տալով տափաստանային պետությունների նշանակությունը միջնադարյան միջազգային հարաբերություններում։ Կարևոր թեմաներից է նաև կրոնական և մշակութային փոփոխությունների ուսումնասիրությունը, այդ թվում՝ իսլամի տարածումը և դրա ազդեցությունը իշխանության ու հասարակության վրա։ Քննվում են ներքին հակամարտությունները, քաղաքական մասնատումը և այն երկարաժամկետ գործընթացները, որոնք հանգեցրին միասնական իշխանական համակարգի թուլացմանն ու նոր քաղաքական կազմավորումների առաջացմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը հնարավորություն է տալիս եվրասիական տափաստանի պատմությունը դիտարկել ոչ թե որպես հարակից քաղաքակրթությունների պատմության երկրորդական դրվագ, այլ որպես ինքնուրույն քաղաքական, տնտեսական և մշակութային համակարգ, որը նշանակալի ազդեցություն է ունեցել միջնադարյան Եվրասիայի զարգացման վրա։

Աշխատությունը նվիրված է կրթական բարձր ծանրաբեռնվածությամբ և ինտենսիվ ուսուցման կազմակերպմամբ դպրոցներում սովորողների առողջության պահպանման հիգիենիկ պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ուսումնական գործընթացի տևողության, դասացուցակի կառուցվածքի, մտավոր ծանրաբեռնվածության, դասերի և ընդմիջումների հարաբերակցության, տնային առաջադրանքների ծավալի և օրվա ընդհանուր ռեժիմի ազդեցությունն է դպրոցականների ֆիզիկական ու մտավոր աշխատունակության վրա։ Քննվում են կրթության նոր կազմակերպական ձևերի առանձնահատկությունները և դրանց համապատասխանությունը երեխաների ու դեռահասների տարիքային և ֆիզիոլոգիական հնարավորություններին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկարատև մտավոր աշխատանքի պայմաններում հոգնածության ձևավորմանը, ուշադրության և աշխատունակության փոփոխություններին, ինչպես նաև ուսումնական օրվա և շաբաթվա ընթացքում ծանրաբեռնվածության ճիշտ բաշխման նշանակությանը։ Դիտարկվում են դպրոցական միջավայրի հիգիենիկ գործոնները՝ դասասենյակների լուսավորությունը, օդափոխությունը, ջերմային պայմանները, աղմուկի մակարդակը, կահույքի համապատասխանությունը սովորողների տարիքային առանձնահատկություններին և ուսումնական տարածքների ընդհանուր կազմակերպումը։ Կարևորվում է նաև շարժողական ակտիվության, ֆիզիկական դաստիարակության, հանգստի և ուսումնական գործունեության հավասարակշռված համադրումը։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն կարող է դարձվել սովորողների օրվա ռեժիմին, քնի և հանգստի բավարար պայմաններին, դպրոցում անցկացվող ժամանակի տևողությանը և ուսումնական ծանրաբեռնվածության տարբեր ձևերի համակցված ազդեցությանը։ Հիգիենիկ գնահատումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել գերհոգնածության առաջացմանը կամ նվազեցնել ուսուցման արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրվում են նաև ուսումնական գործընթացի կազմակերպման այնպիսի մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս պահպանել կրթության ինտենսիվությունը՝ միաժամանակ հաշվի առնելով դպրոցականների առողջության և զարգացման պահանջները։ Կարևոր նշանակություն է տրվում մանկավարժների, ծնողների և դպրոցական առողջապահական ծառայությունների համագործակցությանը՝ առողջ և անվտանգ կրթական միջավայր ձևավորելու գործում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է դպրոցական հիգիենայի, տարիքային ֆիզիոլոգիայի, հանրային առողջության և կրթության կազմակերպման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել ինտենսիվ ուսուցման պայմաններում սովորողների առողջության պահպանման և ուսումնական ռեժիմի բարելավման սկզբունքները։

Աշխատությունը նվիրված է Լոռու մարզի բնական և մարդու տնտեսական գործունեության ազդեցությամբ ձևափոխված լանդշաֆտների համալիր ուսումնասիրությանը, դրանց էկոլոգիական վիճակի գնահատմանը և պահպանության ու բարելավման հնարավոր ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության առանցքում տարածքի բնական բաղադրիչների՝ ռելիեֆի, կլիմայական պայմանների, ջրային ռեսուրսների, հողային ծածկույթի, բուսականության և կենդանական աշխարհի փոխկապակցվածությունն է, ինչպես նաև դրանց վրա բնակավայրերի զարգացման, արդյունաբերության, գյուղատնտեսության, հանքարդյունաբերության, տրանսպորտային ենթակառուցվածքների և տնտեսական գործունեության այլ ձևերի ազդեցությունը։ Քննվում է մարզի լանդշաֆտային բազմազանությունը, բնական տարածքային համալիրների առանձնահատկությունները և դրանց փոփոխությունների տարածական բնույթը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդածին ծանրաբեռնվածության հետևանքով առաջացող հողերի էրոզիայի ու դեգրադացման, բուսածածկույթի փոփոխության, ջրային համակարգերի աղտոտման, բնական միջավայրի մասնատման և այլ էկոլոգիական խնդիրների գնահատմանը։ Կարևորվում է բնական և անթրոպոգեն գործոնների համատեղ ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ լանդշաֆտների ժամանակակից վիճակը պայմանավորված է ինչպես բնական գործընթացներով, այնպես էլ տարածքի երկարատև տնտեսական օգտագործմամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել դաշտային դիտարկումների, քարտեզագրական նյութերի, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի, հեռահար զոնդավորման տվյալների և համեմատական վերլուծության հնարավորությունները՝ տարածքային փոփոխությունների բացահայտման ու գնահատման համար։ Ուսումնասիրվում են նաև տարբեր լանդշաֆտների կայունությունը և մարդածին ազդեցությունների նկատմամբ խոցելիությունը։ Բարելավման ուղղությունների շրջանակում կարևորվում են հողային ու ջրային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարումը, դեգրադացված տարածքների վերականգնումը, կանաչ տարածքների պահպանումն ու ընդլայնումը, անտառային էկոհամակարգերի պաշտպանությունը և բնօգտագործման առավել հավասարակշռված մոտեցումների կիրառումը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տարածքային պլանավորման և շրջակա միջավայրի պահպանության միջոցառումների փոխկապակցումը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է ֆիզիկական աշխարհագրության, լանդշաֆտագիտության, բնապահպանության և տարածքային կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով գիտական հիմքեր ստեղծել մարզի բնական ռեսուրսների պահպանության, խախտված լանդշաֆտների վերականգնման և տարածքի կայուն օգտագործման համար։

Աշխատությունը նվիրված է քրեական իրավունքում վաղեմության ինստիտուտի տեսական, իրավական և կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն իրավական ժամանակահատվածների նշանակությունն է, որոնց լրանալը օրենքով նախատեսված պայմաններում կարող է ազդեցություն ունենալ անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու կամ նշանակված պատժի իրականացման հնարավորության վրա։ Քննվում են վաղեմության ինստիտուտի իրավական բնույթը, նպատակները և դրա տեղը քրեական իրավունքի ընդհանուր համակարգում՝ այն կապելով իրավական որոշակիության, արդարության, պատասխանատվության և քրեական ներգործության նպատակահարմարության սկզբունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում վաղեմության ժամկետների տարբերակման չափանիշներին, դրանց հաշվարկման ընդհանուր սկզբունքներին և հանցագործության բնույթի ու ծանրության հետ ունեցած հարաբերակցությանը։ Վերլուծվում են այն իրավական հանգամանքները, որոնք կարող են ազդել ժամկետի ընթացքի վրա, ինչպես նաև վաղեմության կիրառման համար նշանակություն ունեցող տարբեր իրավիճակները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քրեական պատասխանատվության վաղեմության և դատավճռով նշանակված պատժի կատարման վաղեմության տարբերակումը, քանի որ դրանք իրավական տարբեր փուլերում գործող և ինքնուրույն հետևանքներ առաջացնող կառուցակարգեր են։ Անդրադարձ է կատարվում նաև շարունակվող կամ տևող բնույթ ունեցող արարքների դեպքում ժամկետի սկզբնակետի որոշման տեսական խնդիրներին և հանցակցության պայմաններում վաղեմության կիրառման առանձնահատկություններին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն դեպքերը, որոնց նկատմամբ օրենսդրությունը կարող է նախատեսել վաղեմության ընդհանուր կանոններից բացառություններ կամ հատուկ կարգավորումներ։ Վաղեմության ինստիտուտը վերլուծվում է նաև տուժողների իրավունքների, հանրային շահի և անձի իրավական վիճակի որոշակիության միջև հավասարակշռության տեսանկյունից։ Համեմատական իրավական մոտեցումը կարող է հնարավորություն տալ բացահայտելու տարբեր իրավական համակարգերում վաղեմության ժամկետների սահմանման և կիրառման առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է քրեական իրավունքում ժամանակի իրավական նշանակության կարևոր ուղղություններից մեկը՝ բացահայտելով վաղեմության ժամկետների սահմանման հիմքերը, դրանց կիրառման պայմանները և քրեաիրավական հարաբերությունների վրա առաջացող հետևանքները։

Աշխատությունը նվիրված է դրամավարկային քաղաքականության շրջանակում գնաճի նպատակադրման մեխանիզմի կիրառման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության օրինակով։ Հետազոտության առանցքում գների կայունության ապահովման, գնաճային սպասումների կառավարման և կենտրոնական բանկի դրամավարկային գործիքների արդյունավետ օգտագործման հարցերն են։ Քննվում է գնաճի նպատակադրման տնտեսական էությունը, դրա ձևավորման նախադրյալները և այն հիմնական պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են այս ռազմավարության արդյունավետ իրականացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դրամավարկային քաղաքականության նպատակների և գործիքների փոխկապակցվածությանը, տոկոսադրույքների փոփոխությունների ազդեցությանը տնտեսության վրա, փողի առաջարկի և պահանջարկի հարաբերակցությանը, ինչպես նաև դրամավարկային ազդակների փոխանցման մեխանիզմներին։ Վերլուծվում են գնաճի վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները՝ համախառն պահանջարկի փոփոխությունները, արտադրության ծախսերը, փոխարժեքի տատանումները, ներմուծվող ապրանքների գները և արտաքին տնտեսական միջավայրի փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում փոքր և բաց տնտեսություններին բնորոշ առանձնահատկությունների դիտարկումը, քանի որ արտաքին շուկաներից և ներմուծումից կախվածությունը կարող է սահմանափակել միայն դրամավարկային գործիքներով գնաճային գործընթացների կարգավորման հնարավորությունները։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է նաև կենտրոնական բանկի հաղորդակցման քաղաքականության և հասարակության գնաճային սպասումների միջև կապը։ Դրամավարկային քաղաքականության նկատմամբ վստահությունը, որոշումների կանխատեսելիությունը և նպատակների հստակ ներկայացումը դիտարկվում են որպես գնաճի նպատակադրման արդյունավետության կարևոր պայմաններ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականությունների փոխհամաձայնեցման անհրաժեշտությանը, ֆինանսական համակարգի կայունությանը և տնտեսական աճի ու գների կայունության միջև հնարավոր փոխազդեցություններին։ Հայաստանի տնտեսական միջավայրի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու գնաճի նպատակադրման կիրառման առանձնահատկությունները և բացահայտելու դրա արդյունավետությունը սահմանափակող կառուցվածքային ու ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է մակրոտնտեսագիտության, դրամավարկային կարգավորման և ֆինանսական քաղաքականության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել գնաճի կառավարման մեխանիզմների կատարելագործման և դրամավարկային քաղաքականության արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։