Պատրաստի նյութեր

Այս աշխատությունը նվիրված է քաղաքացիական իրավահարաբերություններում իրավունքի չարաշահման անթույլատրելիության սկզբունքի իրացման իրավական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է իրավունքի չարաշահման հասկացությունը, դրա իրավական բնույթը, հիմնական հատկանիշները և տեղը քաղաքացիական իրավունքի սկզբունքների համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդրին, թե ինչպես պետք է տարբերակել իրավունքի օրինական իրականացումը դրա չարաշահումից, երբ անձը ձևականորեն գործում է իրեն վերապահված իրավասության շրջանակում, սակայն իր գործողությունների միջոցով վնաս է պատճառում այլ անձանց կամ հակասում է իրավունքի իրական նպատակին և սկզբունքներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են բարեխղճության, ողջամտության, արդարության և իրավունքի իրացման սահմանների հետ կապված հարցերը, ինչպես նաև իրավունքի չարաշահման դրսևորումները տարբեր քաղաքացիաիրավական հարաբերություններում։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում պայմանագրային հարաբերություններում, սեփականության իրավունքի իրականացման, պարտավորությունների կատարման և դատական պաշտպանության ընթացքում իրավունքի հնարավոր չարաշահման առանձնահատկություններին։ Քննության են առնվում իրավունքի չարաշահման փաստի բացահայտման չափանիշները, ապացուցման խնդիրները և այն իրավական հետևանքները, որոնք կարող են առաջանալ նման վարքագիծը հաստատելու դեպքում։ Կարևորվում է դատարանի դերը՝ իրավունքի չարաշահման և իրավունքի բարեխիղճ իրականացման սահմանազատման, կողմերի օրինական շահերի հավասարակշռման և քաղաքացիական շրջանառության կայունության ապահովման գործում։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է իրավունքի չարաշահման կանխարգելման և դրա դեմ իրավական պայքարի միջոցներին, ինչպես նաև օրենսդրական և իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման հնարավոր ուղղություններին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել քաղաքացիական իրավունքում իրավունքի չարաշահման անթույլատրելիության սկզբունքի նշանակության, դրա կիրառման դժվարությունների և արդյունավետ պաշտպանության մեխանիզմների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, փաստաբանների, իրավաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և քաղաքացիաիրավական հարաբերությունների մասնակիցների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում համալիր ձեռնարկատիրական գործունեության թույլտվության՝ ֆրանչայզինգի պայմանագրի իրավական կարգավորման ուսումնասիրությանը՝ դրա քաղաքացիաիրավական բնույթի, կառուցվածքի և գործնական կիրառության համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է ֆրանչայզինգային հարաբերությունների իրավական էությունը, դրանց մասնակիցների կարգավիճակը, իրավունքներն ու պարտականությունները, ինչպես նաև այդ պայմանագրի առանձնահատկությունները ձեռնարկատիրական գործունեության կազմակերպման և իրականացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պայմանագրի առարկային, էական պայմաններին, դրա կնքման, փոփոխման և դադարեցման կարգին, ինչպես նաև ապրանքային նշանների, առևտրային անվանումների, գործարար համբավի, տեխնոլոգիաների, know-how-ի և այլ մտավոր կամ գործարար արժեքների օգտագործման իրավական հարցերին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ֆրանչայզերի և ֆրանչայզիի միջև ձևավորվող հարաբերությունների առանձնահատկությունները, կողմերի համագործակցության, վերահսկողության և տեղեկատվության փոխանակման մեխանիզմները, ինչպես նաև պայմանագրային պարտավորությունների պատշաճ կատարման ապահովման միջոցները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև ֆրանչայզինգի և հարակից պայմանագրային կառուցակարգերի տարբերակմանը, մրցակցային հարաբերությունների վրա դրա հնարավոր ազդեցությանը, առևտրային գաղտնիքի պահպանությանը և պայմանագրային պատասխանատվության հարցերին։ Կարևորվում է Հայաստանի իրավական համակարգում ֆրանչայզինգային հարաբերությունների կարգավորման առանձնահատկությունը, գործող իրավական նորմերի կիրառման խնդիրները և իրավակիրառ պրակտիկայում հնարավոր վեճերի լուծման մեխանիզմները։ Քննության են առնվում նաև ֆրանչայզինգի զարգացման համար անհրաժեշտ իրավական երաշխիքները, պայմանագրային ազատության և կողմերի շահերի պաշտպանության հավասարակշռությունը, ինչպես նաև օրենսդրական կարգավորման կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ֆրանչայզինգային պայմանագրի իրավական կառուցվածքի, դրա մասնակիցների փոխհարաբերությունների և Հայաստանի ձեռնարկատիրական միջավայրում դրա կիրառման առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել քաղաքացիական և ձեռնարկատիրական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, ձեռնարկատերերի, բիզնեսի սեփականատերերի, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և պայմանագրային հարաբերությունների իրավական կարգավորմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Իրանի Իսլամական Հանրապետության իրավական համակարգում երեխաների իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շարիաթի դրույթների և տեսաիրավական մոտեցումների համադրմամբ։ Գրքում վերլուծվում է իսլամական իրավունքի ազդեցությունը երեխաների իրավական կարգավիճակի ձևավորման և նրանց իրավունքների պաշտպանության մեխանիզմների վրա, ինչպես նաև այն սկզբունքները, որոնց հիման վրա կարգավորվում են երեխայի ընտանիքում, հասարակությունում և պետության հետ ունեցած իրավահարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երեխայի անձնական և գույքային իրավունքներին, ընտանիքի և ծնողների իրավական դերին, խնամակալության և դաստիարակության հարցերին, ինչպես նաև երեխայի շահերի պաշտպանության իրավական երաշխիքներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում է շարիաթի նորմերի և Իրանի գործող օրենսդրության փոխհարաբերությունը, դրանց ազդեցությունը երեխաների իրավունքների պաշտպանության ծավալի և մեխանիզմների վրա։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև երեխայի իրավական կարգավիճակի, ընտանիքի պատասխանատվության, անչափահասների պաշտպանության, շահագործման և բռնության կանխարգելման հետ կապված իրավական խնդիրներին։ Քննության են առնվում ազգային իրավական կարգավորման և մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների փոխհարաբերության հարցերը, ինչպես նաև երեխաների իրավունքների պաշտպանության ոլորտում առկա հնարավոր հակասությունները, սահմանափակումները և իրավական բացերը։ Կարևորվում է այն հարցը, թե ինչպես կարող են կրոնական-իրավական ավանդույթները և ժամանակակից իրավական մոտեցումները համադրվել երեխայի արժանապատվության, անվտանգության և հիմնարար իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության նպատակով։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս տեսականորեն գնահատել Իրանի իրավական համակարգում երեխաների պաշտպանության կառուցակարգերը, բացահայտել դրանց զարգացման հիմնական խնդիրները և դիտարկել իրավական պաշտպանության կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավունքի տեսության, իսլամական իրավունքի և մարդու իրավունքների մասնագետների, իրավաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և երեխաների իրավունքների պաշտպանության իրավական հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Մարդու իրավունքների պաշտպանի ինստիտուտի դերի և նշանակության ուսումնասիրությանը պետական իշխանության համակարգում՝ մարդու իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության, պետական մարմինների գործունեության նկատմամբ վերահսկողության և իրավական պետության սկզբունքների ապահովման համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում է Պաշտպանի ինստիտուտի իրավական բնույթը, սահմանադրաիրավական կարգավիճակը, լիազորությունների շրջանակը և պետական իշխանության մյուս մարմինների հետ փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Պաշտպանի անկախության երաշխիքներին, նրա գործունեության կազմակերպման սկզբունքներին և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով նա կարող է արձագանքել մարդու իրավունքների հնարավոր խախտումներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են քաղաքացիների դիմումների և բողոքների քննության, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններից տեղեկատվություն ստանալու, ուսումնասիրություններ իրականացնելու, առաջարկություններ և հանձնարարականներ ներկայացնելու հետ կապված իրավական հարցերը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է Պաշտպանի դերը որպես պետական իշխանության նկատմամբ լրացուցիչ վերահսկողական և իրավապաշտպան մեխանիզմի, որը նպաստում է պետական կառավարման թափանցիկության, հաշվետվողականության և մարդու իրավունքների նկատմամբ հարգանքի ամրապնդմանը։ Քննության են առնվում նաև Պաշտպանի և օրենսդիր, գործադիր ու դատական իշխանության մարմինների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև նրա գործունեության կապը քաղաքացիական հասարակության և միջազգային իրավապաշտպան մեխանիզմների հետ։ Աշխատությունը անդրադառնում է ինստիտուտի գործունեության ընթացքում առաջացող իրավական և գործնական խնդիրներին, Պաշտպանի որոշումների և առաջարկությունների արդյունավետության, դրանց իրականացման ապահովման և ինստիտուցիոնալ անկախության պահպանման հարցերին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Պաշտպանի ինստիտուտի նշանակությունը ժողովրդավարական և իրավական պետության պայմաններում, բացահայտել դրա զարգացման հիմնական խնդիրները և դիտարկել մարդու իրավունքների պաշտպանության համակարգի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի և մարդու իրավունքների մասնագետների, իրավաբանների, պետական ծառայողների, իրավապաշտպանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և հանրային իշխանության գործունեության նկատմամբ իրավական վերահսկողության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության միջազգային իրավասուբյեկտության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պետության միջազգային իրավական կարգավիճակի, իրավունքների և պարտականությունների, ինչպես նաև միջազգային հարաբերություններում դրա դրսևորման առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է պետության՝ որպես միջազգային իրավունքի հիմնական սուբյեկտի, իրավական բնույթը, դրա իրավասուբյեկտության ծագման և իրականացման պայմանները, ինչպես նաև միջազգային իրավական համակարգում պետության ինքնիշխանության և իրավահավասարության նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության միջազգային իրավական կարգավիճակի ձևավորմանը, միջազգային կազմակերպությունների և այլ պետությունների հետ հարաբերություններում նրա իրավունքների ու պարտականությունների իրականացման առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են միջազգային պայմանագրեր կնքելու, դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատելու, միջազգային կազմակերպություններին անդամակցելու, միջազգային վեճերին մասնակցելու և միջազգային իրավական պատասխանատվություն կրելու հետ կապված հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև պետության տարածքային ամբողջականության, ինքնիշխանության, միջազգային ճանաչման և իրավահավասարության սկզբունքներին ու դրանց նշանակությանը Հայաստանի միջազգային իրավական դիրքի ձևավորման գործում։ Քննության են առնվում միջազգային իրավասուբյեկտության իրականացման ընթացքում առաջացող իրավական և քաղաքական խնդիրները, ինչպես նաև պետության արտաքին հարաբերությունների և միջազգային պարտավորությունների կատարման հետ կապված հարցերը։ Կարևորվում է միջազգային իրավունքի նորմերի ներպետական իրավակարգում իրականացման, միջազգային պայմանագրային պարտավորությունների կատարման և ազգային օրենսդրության ու միջազգային իրավական պահանջների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի Հանրապետության միջազգային իրավասուբյեկտության տեսական և գործնական հիմքերի, դրա իրականացման մեխանիզմների և առկա հիմնախնդիրների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի մասնագետների, դիվանագետների, իրավաբանների, պետական կառավարման ոլորտի աշխատակիցների, իրավագիտության և միջազգային հարաբերությունների ուսանողների, գիտաշխատողների և Հայաստանի միջազգային իրավական կարգավիճակի հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է ազգերի ինքնորոշման իրավունքի և դրա իրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ լոկալ հակամարտությունների միջազգային իրավական կարգավորման համատեքստում։ Գրքում վերլուծվում է ինքնորոշման իրավունքի ձևավորումը և զարգացումը միջազգային իրավունքում, դրա իրավական բնույթը, բովանդակությունը և նշանակությունը ժողովուրդների ու ազգային խմբերի քաղաքական կարգավիճակի որոշման գործընթացներում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինքնորոշման իրավունքի և պետությունների ինքնիշխանության ու տարածքային ամբողջականության սկզբունքների փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն իրավական չափանիշներին, որոնց շրջանակում կարող է իրականացվել տվյալ իրավունքը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են ինքնորոշման ներքին և արտաքին դրսևորումները, դրանց իրացման հնարավոր ձևերը և այն պայմանները, որոնց դեպքում ինքնորոշման պահանջները վերածվում են միջազգային իրավական ու քաղաքական վեճերի։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում լոկալ զինված հակամարտությունների առաջացման և զարգացման պատճառներին, դրանց կարգավորման միջազգային մեխանիզմներին, խաղաղ բանակցությունների, միջնորդության և միջազգային կազմակերպությունների դերակատարությանը։ Քննության են առնվում նաև այն իրավական խնդիրները, որոնք առաջանում են ինքնորոշման պահանջների և տարածքային ամբողջականության պաշտպանության անհրաժեշտության բախման պայմաններում, ինչպես նաև հակամարտությունների մասնակիցների իրավունքների և պարտավորությունների հարցերը։ Կարևորվում է միջազգային իրավունքի հիմնարար սկզբունքների հավասարակշռված կիրառման անհրաժեշտությունը՝ հաշվի առնելով մարդու իրավունքների պաշտպանությունը, ժողովուրդների քաղաքական կամքի արտահայտումը, ուժի չկիրառման սկզբունքը և միջազգային խաղաղության ու անվտանգության պահպանումը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ դեր կարող է ունենալ ինքնորոշման իրավունքը լոկալ հակամարտությունների ծագման, զարգացման և կարգավորման գործընթացներում, ինչպես նաև բացահայտելու դրա իրացման հետ կապված իրավական անորոշություններն ու հակասական մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել միջազգային իրավունքի և միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, իրավաբանների, դիվանագետների, իրավագիտության և քաղաքագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և ինքնորոշման ու միջազգային հակամարտությունների կարգավորման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է ծանրացնող հանգամանքներում կատարված սպանությունների քրեաիրավական բնութագրին, դրանց տեսակների և որակման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների համադրմամբ։ Գրքում վերլուծվում է սպանության՝ որպես մարդու կյանքի դեմ ուղղված առանձնապես ծանր հանցագործության, իրավական բնույթը, դրա հանցակազմի տարրերը և ծանրացնող հանգամանքների առկայության դեպքում քրեական պատասխանատվության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սպանությունների առանձին տեսակների տարբերակմանը, դրանց օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշներին, հանցագործության շարժառիթի ու նպատակի նշանակությանը և այն հանգամանքներին, որոնք ազդում են արարքի քրեաիրավական որակավորման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են սպանության որակման ընթացքում առաջացող բարդությունները, մասնավորապես՝ ծանրացնող հանգամանքի փաստական առկայության հաստատումը, մեղավորի դիտավորության բովանդակության բացահայտումը և տարբեր հանցակազմերի միմյանցից սահմանազատումը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև սպանության փորձի, հանցագործության համակցության, համակատարության և այլ քրեաիրավական ինստիտուտների հետ կապված որակավորման հարցերին։ Կարևորվում է այն հանգամանքը, որ արարքի ճիշտ իրավական գնահատումը պահանջում է ինչպես քրեական օրենսդրության համապատասխան նորմերի ճշգրիտ մեկնաբանություն, այնպես էլ գործի փաստական հանգամանքների ամբողջական և օբյեկտիվ գնահատում։ Քննության են առնվում իրավակիրառ պրակտիկայում հանդիպող խնդիրները, ապացույցների գնահատման նշանակությունը, սպանության եղանակի, գործիքի, տուժողի կարգավիճակի, շարժառիթների և այլ հանգամանքների ազդեցությունը արարքի որակավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ծանրացնող հանգամանքներում կատարված սպանությունների քրեաիրավական կարգավորման տեսական խնդիրները և դրանց գործնական կիրառման ընթացքում առաջացող դժվարությունները, ինչպես նաև դիտարկել օրենսդրության և իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել քրեական իրավունքի մասնագետների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և սպանությունների քրեաիրավական որակավորման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է շահադիտական-բռնի մոտիվացիայով կատարվող հանցագործությունների կրիմինոլոգիական բնութագրի ուսումնասիրությանը՝ դրանց սոցիալական էության, պատճառների, դրդապատճառների և հանցավոր վարքագծի առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է այն հանցագործությունների առանձնահատկությունը, որոնց կատարման հիմքում միաժամանակ առկա են նյութական կամ այլ շահ ստանալու ձգտումը և բռնության կիրառման կամ դրա սպառնալիքի գործոնը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նման հանցագործությունների կրիմինոլոգիական բնութագրիչներին, դրանց տարածվածության, կառուցվածքի և դինամիկայի, ինչպես նաև հանցավորության այս տեսակի վրա ազդող սոցիալական, տնտեսական, հոգեբանական և այլ գործոնների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են հանցագործի անձի առանձնահատկությունները, նրա արժեքային կողմնորոշումները, սոցիալական միջավայրը, վարքագծային դրսևորումները և հանցավոր վարքագծի ձևավորման վրա ազդող հանգամանքները։ Քննության են առնվում նաև հանցագործության մոտիվացիայի, նպատակի և մեթոդի փոխկապակցվածությունը, բռնության կիրառման պատճառները և շահադիտական շարժառիթի դերը հանցավոր վարքագծի ձևավորման գործընթացում։ Գրքում կարևոր տեղ է հատկացվում նման հանցագործությունների պատճառների և պայմանների բացահայտմանը, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման կրիմինոլոգիական միջոցների մշակմանը։ Ուսումնասիրվում են անհատական և ընդհանուր կանխարգելման հնարավորությունները, իրավապահ մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման ուղղությունները և հանցավոր վարքագծի վաղ հայտնաբերման ու կանխարգելման մեխանիզմները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հանցավորության տվյալ դրսևորումը դիտարկել ոչ միայն քրեաիրավական, այլև սոցիալական և հոգեբանական տեսանկյուններից՝ բացահայտելով դրա առաջացման և տարածման օրինաչափությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեագիտության և քրեական իրավունքի մասնագետների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և հանցավորության պատճառների ու կանխարգելման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տարածքային կառավարման համակարգի ձևավորման, զարգացման և կատարելագործման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է տարածքային կառավարման էությունը, դրա տեղն ու նշանակությունը պետական կառավարման համակարգում, ինչպես նաև Հայաստանի անկախ պետականության զարգացման ընթացքում տարածքային կառավարման ինստիտուտների ձևավորման և փոփոխության հիմնական փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարզային կառավարման կազմակերպմանը, տարածքային կառավարման մարմինների իրավական կարգավիճակին, լիազորությունների շրջանակին և կենտրոնական պետական իշխանության հետ դրանց փոխհարաբերություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են տարածքային կառավարման և տեղական ինքնակառավարման փոխհարաբերությունները, դրանց իրավասությունների տարանջատման խնդիրները և հանրային կառավարման արդյունավետության ապահովման մեխանիզմները։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում տարածքային զարգացման անհամաչափություններին, պետական քաղաքականության տարածքային իրականացմանը, տեղական առանձնահատկությունների հաշվառմանը և մարզերի սոցիալ-տնտեսական զարգացման կառավարման խնդիրներին։ Քննության են առնվում նաև տարածքային կառավարման մարմինների գործունեության արդյունավետության, հաշվետվողականության, թափանցիկության և հանրային մասնակցության ապահովման հարցերը։ Կարևորվում է կենտրոնական և տարածքային իշխանությունների միջև լիազորությունների, պատասխանատվության և ռեսուրսների պատշաճ բաշխման անհրաժեշտությունը, ինչպես նաև կառավարման ապակենտրոնացման և տարածքային զարգացման քաղաքականության փոխկապակցվածությունը։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է համակարգի իրավական և կազմակերպական խնդիրներին, կառավարման գործընթացների կատարելագործման հնարավորություններին և ժամանակակից կառավարչական մեթոդների կիրառման անհրաժեշտությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի տարածքային կառավարման համակարգի ձևավորման և զարգացման ընթացքի, առկա խնդիրների ու զարգացման հնարավոր ուղղությունների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել վարչական իրավունքի և պետական կառավարման մասնագետների, պետական ու համայնքային ծառայողների, իրավագիտության և կառավարման ոլորտների ուսանողների, գիտաշխատողների և տարածքային զարգացման ու հանրային կառավարման հիմնահարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է պետական ծառայության միջոցով Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի գործառույթների արդյունավետ ապահովման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է պետական ծառայության դերը խորհրդարանի բնականոն և արդյունավետ գործունեության կազմակերպման գործում, ինչպես նաև Ազգային ժողովի օրենսդրական, վերահսկողական, ներկայացուցչական և այլ սահմանադրական գործառույթների իրականացման համար մասնագիտական ու վարչական աջակցության նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ազգային ժողովի աշխատակազմի գործունեությանը, դրա կազմակերպական կառուցվածքին, պետական ծառայողների իրավական կարգավիճակին, նրանց մասնագիտական կարողություններին և ծառայողական պարտականությունների արդյունավետ կատարման պայմաններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են օրենսդրական գործընթացի մասնագիտական ապահովման, պատգամավորներին փորձագիտական և տեղեկատվական աջակցություն տրամադրելու, խորհրդարանական վերահսկողության կազմակերպման և վարչական գործընթացների արդյունավետ իրականացման հետ կապված հարցերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում պետական ծառայության կազմակերպման սկզբունքներին՝ մասնագիտականության, քաղաքական չեզոքության, օրինականության, հաշվետվողականության և արդյունավետության տեսանկյունից։ Քննության են առնվում նաև պետական ծառայողների ընտրության և նշանակման, մասնագիտական զարգացման, վերապատրաստման, աշխատանքի գնահատման, ծառայողական առաջխաղացման և պատասխանատվության մեխանիզմները։ Կարևորվում է ժամանակակից կառավարման տեխնոլոգիաների և թվային գործիքների կիրառումը, տեղեկատվության արդյունավետ կառավարումը, միջգերատեսչական համագործակցությունը և խորհրդարանական գործընթացների կազմակերպման կատարելագործումը։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է այն իրավական, կազմակերպական և կառավարչական խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտել Ազգային ժողովի գործառույթների լիարժեք ապահովմանը, և դիտարկում է դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, պետական կառավարման և պետական ծառայության մասնագետների, Ազգային ժողովի աշխատակազմի և պետական մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության ու կառավարման ոլորտների ուսանողների, գիտաշխատողների և խորհրդարանական կառավարման արդյունավետության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է իրավակարգի՝ որպես իրավական պետության հիմնարար բաղադրիչի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության իրավական իրականության և նյութերի հիման վրա։ Գրքում վերլուծվում է իրավակարգի հասկացությունը, էությունը, կառուցվածքը և նշանակությունը, ինչպես նաև դրա փոխկապակցվածությունը օրինականության, իրավական մշակույթի, մարդու իրավունքների պաշտպանության և պետական իշխանության կազմակերպման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական պետության պայմաններում իրավակարգի ձևավորման և պահպանման սկզբունքներին, պետական և հասարակական ինստիտուտների դերին ու իրավական նորմերի արդյունավետ իրականացման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական կարգի և գործող իրավական համակարգի առանձնահատկությունները, իրավակարգի ապահովման պետական մեխանիզմները և իրավապահ գործունեության նշանակությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում իրավակարգի և օրինականության փոխհարաբերությանը, իրավախախտումների կանխարգելմանն ու դրանց դեմ պայքարին, ինչպես նաև քաղաքացիների իրավունքների և ազատությունների պաշտպանությանն ուղղված իրավական երաշխիքներին։ Քննության են առնվում իրավակարգի վրա ազդող իրավական, սոցիալական, քաղաքական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև իրավական նորմերի կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրները։ Կարևորվում է դատարանների, իրավապահ մարմինների և պետական կառավարման այլ կառույցների դերը իրավակարգի պահպանման գործում, ինչպես նաև քաղաքացիական հասարակության և անձի իրավագիտակցության նշանակությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանի Հանրապետությունում իրավակարգի ձևավորման և ամրապնդման գործընթացը, բացահայտել դրա զարգացման հիմնական հիմնախնդիրները և դիտարկել իրավական պետության կայացման պայմաններում իրավակարգի արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավունքի տեսության և սահմանադրական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և իրավական պետության ու իրավակարգի հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է փաստաթղթերի տեխնիկա-կրիմինալիստիկական հետազոտման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ փաստաթղթերի պատրաստման, փոփոխման, կեղծման և դրանցում առկա նյութական հետքերի բացահայտման ու վերլուծության տեսանկյունից։ Գրքում ուսումնասիրվում են փաստաթղթերի կրիմինալիստիկական հետազոտության տեսական հիմքերը, մեթոդներն ու գործիքները, ինչպես նաև դրա նշանակությունը հանցագործությունների բացահայտման, քննության և ապացուցման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փաստաթղթի արտաքին և ներքին հատկանիշների ուսումնասիրմանը, նյութական հիմքի, տպագրական եղանակների, ձեռագրային կամ այլ գրառումների, ստորագրությունների, կնիքների և տեխնիկական միջոցներով կատարված նշումների հետազոտությանը։ Աշխատության շրջանակում քննարկվում են փաստաթղթերի կեղծման տարբեր եղանակների հայտնաբերման, սկզբնական բովանդակության փոփոխության, ջնջումների, հավելումների, վերագրումների և այլ միջամտությունների բացահայտման հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրվում են նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների զարգացման հետևանքով փաստաթղթերի կեղծման նոր մեթոդների ի հայտ գալը և դրանց հայտնաբերման համար կիրառվող ժամանակակից հետազոտական մոտեցումները։ Կարևորվում է փորձագիտական հետազոտության արդյունքների հավաստիության, օբյեկտիվության և գիտական հիմնավորվածության ապահովումը, ինչպես նաև ստացված տվյալների պատշաճ ձևակերպումն ու դրանց ապացուցողական նշանակության գնահատումը։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում քննիչի, փորձագետի և քրեական վարույթի մյուս մասնակիցների փոխգործակցությանը, փաստաթղթերի հայտնաբերման, առգրավման, պահպանման և փորձաքննության ներկայացման ընթացքում անհրաժեշտ պահանջներին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ փաստաթղթերի տեխնիկա-կրիմինալիստիկական հետազոտության դերը հանցագործությունների բացահայտման գործում, բացահայտել ոլորտում առկա տեսական և գործնական խնդիրները և գնահատել դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել կրիմինալիստների, դատական փորձագետների, քննիչների, դատախազների, փաստաբանների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և փաստաթղթերի փորձագիտական հետազոտության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է էկոլոգիական իրավունքների պաշտպանության դատական և ոչ դատական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ դրանց իրավական հիմքերի, կիրառման առանձնահատկությունների և արդյունավետության համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում քննարկվում է մարդու՝ առողջ և բարենպաստ շրջակա միջավայրում ապրելու իրավունքի նշանակությունը, դրա կապը կյանքի, առողջության, սեփականության, տեղեկատվության և այլ հիմնարար իրավունքների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավական միջոցներին, որոնց օգնությամբ քաղաքացիները, հասարակական կազմակերպությունները և այլ շահագրգիռ անձինք կարող են արձագանքել շրջակա միջավայրին վնաս պատճառող կամ էկոլոգիական իրավունքները խախտող գործողություններին և որոշումներին։ Դատական պաշտպանության շրջանակում ուսումնասիրվում են դատարան դիմելու հնարավորությունները, վարչական և քաղաքացիական վեճերի քննության առանձնահատկությունները, վնասի հատուցման, իրավական ակտերի կամ վարչական որոշումների վիճարկման և խախտված իրավունքի վերականգնման միջոցները։ Ոչ դատական պաշտպանության ոլորտում անդրադարձ է կատարվում պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմիններին դիմելու, վարչական բողոքարկման, հանրային մասնակցության, շրջակա միջավայրի վերաբերյալ տեղեկատվություն ստանալու և հասարակական վերահսկողության այլ ձևերի նշանակությանը։ Աշխատության մեջ կարևորվում է նաև բնապահպանական տեղեկատվության մատչելիության, որոշումների կայացման գործընթացում հանրության մասնակցության և արդարադատության մատչելիության դերը էկոլոգիական իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության գործում։ Քննության են առնվում պաշտպանության մեխանիզմների կիրառման ընթացքում առաջացող իրավական և գործնական խոչընդոտները, ինչպես նաև դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել դատական և ոչ դատական պաշտպանության միջոցների փոխլրացնող նշանակությունը և բացահայտել այն պայմանները, որոնք անհրաժեշտ են բնապահպանական իրավունքների արդյունավետ և իրական պաշտպանության համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել էկոլոգիական և վարչական իրավունքի մասնագետների, փաստաբանների, իրավապաշտպանների, պետական մարմինների աշխատակիցների, բնապահպանական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և շրջակա միջավայրի պաշտպանության հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում դատական քաղաքականության էության, բովանդակության և զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ համատեսական և մեթոդաբանական մոտեցումների համադրությամբ։ Գրքում վերլուծվում է դատական քաղաքականության տեղն ու նշանակությունը պետության իրավական քաղաքականության համակարգում, դրա ձևավորման տեսական հիմքերը և գործնական դրսևորումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դատական իշխանության դերին իրավական պետության կայացման, օրինականության ապահովման և մարդու իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են դատական իշխանության անկախության, անաչառության, հաշվետվողականության և արդյունավետության ապահովման հիմնախնդիրները, ինչպես նաև իշխանությունների տարանջատման և փոխզսպումների ու հակակշիռների համակարգում դատարանների ունեցած դերը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում դատական համակարգի կազմակերպման և գործունեության իրավական հիմքերին, դատական բարեփոխումների ուղղություններին, դատավորների կարգավիճակին, դատական կառավարման մեխանիզմներին և դատարանների նկատմամբ հանրային վստահության ձևավորման խնդիրներին։ Քննության են առնվում նաև դատական քաղաքականության մշակման և իրականացման վրա ազդող իրավական, սոցիալական և ինստիտուցիոնալ գործոնները, ինչպես նաև իրավակիրառ պրակտիկայի և դատական որոշումների նշանակությունը միասնական ու կանխատեսելի իրավական միջավայրի ձևավորման գործում։ Կարևորվում է դատական իշխանության անկախության և հանրային հաշվետվողականության միջև պատշաճ հավասարակշռության ապահովումը, քանի որ արդյունավետ դատական համակարգը պետք է միաժամանակ լինի անկախ, հասանելի, արդար և հանրության համար վստահելի։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել Հայաստանի դատական համակարգի զարգացման հիմնական ուղղությունները, բացահայտել առկա տեսական և մեթոդաբանական խնդիրները և դիտարկել դրանց լուծման հնարավոր մոտեցումները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել դատավորների, փաստաբանների, դատախազների, իրավաբանների, իրավագիտության և քաղաքագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների և դատական իշխանության զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։