Амирбекян, Вазген Михайлович

Амирбекян, Вазген Михайлович

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Журналистика

Հայաստանի մամուլը Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին (1941–1945)

Աշխատությունը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Հայաստանի մամուլի գործունեության, զարգացման և հասարակական կյանքում ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով 1941–1945 թվականների պատմական ժամանակաշրջանը։ Այն ներկայացնում է պատերազմի պայմաններում հայկական մամուլի առջև ծառացած խնդիրները, տեղեկատվության տարածման առանձնահատկությունները և տպագիր պարբերականների դերը հասարակական տրամադրությունների, հանրային գիտակցության ու հայրենասիրական ոգու ձևավորման գործում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին մամուլը կարևոր դեր էր կատարում ռազմաճակատից ստացվող լուրերի հաղորդման, ռազմական իրադարձությունների լուսաբանման, բնակչության իրազեկման և թիկունքում իրականացվող աշխատանքների ներկայացման գործում։ Հայաստանի պարբերական մամուլը, արձագանքելով ժամանակաշրջանի քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և սոցիալական իրադարձություններին, միաժամանակ ծառայում էր որպես պետական տեղեկատվական քաղաքականության և գաղափարական քարոզչության կարևոր միջոց։ Աշխատության ուսումնասիրության շրջանակում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն պատերազմի տարիներին տպագրված նյութերի բովանդակությունը, մամուլի թեմատիկ ուղղվածությունը, հրապարակախոսական խոսքի առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ռազմաճակատի և թիկունքի կյանքի լուսաբանման եղանակները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մամուլի մասնակցությունը բնակչության մոբիլիզացմանը, զինվորների և ռազմաճակատի աշխատողների սխրանքների ներկայացմանը, հայրենասիրական նախաձեռնությունների խրախուսմանը և հաղթանակի նկատմամբ հավատքի ամրապնդմանը։ Պատերազմական իրավիճակում տպագիր մամուլը ոչ միայն տեղեկատվության փոխանցման միջոց էր, այլև հասարակական համախմբման, բարոյահոգեբանական աջակցության և ազգային ինքնագիտակցության պահպանման կարևոր հարթակ։ Հրատարակության պատմագիտական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն անդրադառնում է Հայաստանի հասարակական և մշակութային կյանքի կարևորագույն ժամանակաշրջաններից մեկին՝ դիտարկելով մամուլը որպես պատմական իրադարձությունների արձանագրման և ժամանակի հասարակական մտածողության արտահայտման աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու պատերազմի տարիներին հայկական լրագրության առաջնահերթությունների, հրապարակումների գաղափարական բովանդակության, տեղեկատվական գործունեության և հասարակության հետ ունեցած փոխհարաբերությունների մասին։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի մամուլի պատմության, Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի և խորհրդային տարիների տեղեկատվական ու քարոզչական համակարգի ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, լրագրության և հաղորդակցության ոլորտի մասնագետներին, մամուլի պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին, ուսանողներին և բոլոր նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են Հայաստանի պատմությունը, պատերազմական տարիների հասարակական գործընթացներն ու հայ ժողովրդի մասնակցությունը համաշխարհային պատմական իրադարձություններին։

Обновлено. 2026-11-20
Հայաստանի մամուլը Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին (1941–1945)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее Միսաք Մեծարենց Միսաք Մեծարենց 1886 թ․ – 1908 թ․ Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարական պոեզիայի ամենապայծառ ներկայացուցիչներից է։ Չնայած կարճ կյանքին, նա ստեղծել է բարձրարժեք գրական ժառանգություն։Միսաք Մեծարենցը արևմտահայ քնարերգության ամենապայծառ անուններից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, սերը և կյանքի գեղեցկությունը։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա հասցրել է ստեղծել բարձրարժեք պոեզիա։ Նրա լեզուն երաժշտական է և նուրբ։ Մեծարենցը մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ռոմանտիկ պոեզիայի վրա։ Նրա բանաստեղծությունները լի են լույսով և զգացմունքայնությամբ։ Նա համարվում է արևմտահայ պոեզիայի ամենաքնարական ձայներից մեկը։ Նրա գործերը մինչ օրս սիրով ընթերցվում են։ Նրա ժառանգությունը փոքր ծավալով, բայց մեծ արժեք ունի։ Նա հայ գրականության բացառիկ տաղանդներից է։ menu_book2 Подробнее Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Հրանտ Մաթևոսյան Հրանտ Մաթևոսյան 1935 թ․ – 2002 թ․ Հրանտ Մաթևոսյանը համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի մեծագույն վարպետներից մեկը։ Նրա ստեղծագործություններում խորությամբ ներկայացված են գյուղական կյանքը, մարդկային հարաբերությունները և ազգային մտածողությունը։Հրանտ Մաթևոսյանը հայ արձակի ամենամեծ վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական աշխարհի, մարդու և բնության փոխհարաբերությունը։ Նա հայտնի է իր խորը հոգեբանական դիտարկումներով և յուրահատուկ լեզվով։ Նրա գործերը հաճախ ներկայացնում են մարդու ներքին պայքարը և ազգային մտածողությունը։ Մաթևոսյանի հայտնի գործերից են «Մենք ենք, մեր սարերը» և բազմաթիվ պատմվածքներ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից գրականության վրա։ Նրա լեզուն պատկերավոր և փիլիսոփայական է։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս ուսումնասիրվում են։ Նա համարվում է 20-րդ դարի հայ արձակի հիմնասյուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book4 Подробнее