Առուստամյան, Արմեն Մամիկոնի

Առուստամյան, Արմեն Մամիկոնի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Химия

Низкотемпературное воспламенение смесей алифатических альдегидов, пропана и монооксида углерода с кислородом, инициированное адсорбированным пероксидным соединением

Աշխատությունը նվիրված է ալիֆատիկ ալդեհիդների, պրոպանի և ածխածնի մոնօքսիդի՝ թթվածնի հետ խառնուրդների ցածրջերմաստիճանային բռնկման գործընթացների ուսումնասիրությանը, երբ քիմիական փոխակերպումների սկիզբը պայմանավորված է մակերևույթի վրա ադսորբացված պերօքսիդային միացության ազդեցությամբ։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում գազային խառնուրդներում ընթացող օքսիդացման շղթայական ռեակցիաները, ակտիվ միջանկյալ մասնիկների առաջացումը և դրանց մասնակցությունը բռնկման գործընթացի զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պերօքսիդային միացությունների դերին՝ որպես ռեակցիոն ակտիվ կենտրոնների և ազատ ռադիկալների առաջացմանը նպաստող գործոնի, որի շնորհիվ օքսիդացման գործընթացը կարող է սկսվել համեմատաբար ցածր ջերմաստիճաններում։ Ուսումնասիրվում են գազային միջավայրի և պինդ մակերևույթի միջև տեղի ունեցող փոխազդեցությունները, ադսորբացման ու դեսորբացման երևույթները և դրանց ազդեցությունը ռեակցիայի ընդհանուր արագության ու բռնկման պայմանների վրա։ Քննության են առնվում սկզբնական բաղադրիչների կոնցենտրացիայի, խառնուրդի բաղադրության, ջերմաստիճանի, ճնշման և մակերևույթի վիճակի փոփոխությունները՝ պարզելու դրանց ազդեցությունը բռնկման սահմանների և ինդուկցիոն ժամանակահատվածի վրա։ Վերլուծվում են ալիֆատիկ ալդեհիդների, ածխաջրածնային բաղադրիչի և ածխածնի մոնօքսիդի փոխադարձ ազդեցությունները միասնական ռեակցիոն համակարգում, ինչպես նաև տարբեր բաղադրիչների մասնակցությամբ ընթացող մրցակցային և փոխկապակցված ռեակցիաները։ Կարևորվում է ցածրջերմաստիճանային օքսիդացման մեխանիզմի բացահայտումը, քանի որ նման պայմաններում գործընթացի արագությունն ու ուղղությունը կարող են էականորեն կախված լինել նույնիսկ փոքր քանակությամբ ակտիվ միջանկյալ միացություններից։ Փորձարարական տվյալների և քիմիական կինետիկայի տեսական պատկերացումների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել առանձին ռեակցիոն փուլերի նշանակությունը և նկարագրել բռնկմանը հանգեցնող շղթայական գործընթացների զարգացումը։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի այրման և օքսիդացման գործընթացների ֆիզիկաքիմիական հիմքերի ուսումնասիրության համար՝ նպաստելով ցածրջերմաստիճանային բռնկման մեխանիզմների, մակերևութային ազդեցությունների և բարդ գազային խառնուրդներում ընթացող շղթայական ռեակցիաների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Обновлено. 2026-09-29
Низкотемпературное воспламенение смесей алифатических альдегидов, пропана и монооксида углерода с кислородом, инициированное адсорбированным пероксидным соединением

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book10 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book8 Подробнее Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Подробнее Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Подробнее Վահան Թեքեյան Վահան Թեքեյան 1878 թ․ – 1945 թ․ Վահան Թեքեյանը սփյուռքահայ գրականության ամենահայտնի բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հայտնի են իրենց խորը քնարականությամբ և հայրենասիրությամբ։ Թեքեյանը գրել է սիրո, հայրենիքի և մարդկային կյանքի մասին։ Նա նաև ակտիվ լրագրող և հասարակական գործիչ էր։ Նրա պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել հայկական սփյուռքում։ Թեքեյանի լեզուն նուրբ է և արտահայտիչ։ Նա կարևոր դեր է ունեցել արևմտահայ մշակույթի պահպանման գործում։ Նրա գործերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Շատ գրականագետներ նրան անվանում են «Սփյուռքի բանաստեղծ իշխան»։ Նրա անունը շարունակում է մնալ հայ պոեզիայի կարևոր էջերից մեկը։ menu_book2 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее