Ավագյան, Մարիաննա Սամվելի

Педагогика

Աշխատանքը նվիրված է նախադպրոցական տարիքի երեխաների համագործակցային կարողությունների ձևավորման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրմանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպիսի կրթադաստիարակչական միջավայր, մեթոդներ և մանկավարժական մոտեցումներ են անհրաժեշտ երեխայի մոտ հասակակիցների և մեծահասակների հետ արդյունավետ համագործակցելու կարողությունների աստիճանական զարգացման համար։ Նախադպրոցական տարիքը կարևոր փուլ է երեխայի սոցիալականացման գործընթացում, քանի որ հենց այս շրջանում են ինտենսիվորեն զարգանում հաղորդակցման, փոխօգնության, համատեղ գործունեության, սեփական վարքի կարգավորման և խմբային հարաբերություններում ներգրավվելու հմտությունները։ Աշխատանքում համագործակցային կարողությունը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ անձնային և սոցիալական որակ, որը ներառում է ուրիշին լսելու և հասկանալու, սեփական կարծիքն արտահայտելու, ընդհանուր նպատակ ձևավորելու, պարտականություններ բաշխելու, պայմանավորվելու, փոխզիջումների գնալու, օգնություն առաջարկելու և ընդունելու, ինչպես նաև համատեղ գործունեության արդյունքի համար պատասխանատվություն կրելու կարողություններ։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր տեղ է հատկացվում այն մանկավարժական պայմանների բացահայտմանը, որոնք նպաստում են այդ կարողությունների բնական և նպատակաուղղված զարգացմանը։ Դրանց թվում կարող են ընդգրկվել համագործակցային խաղերի և խմբային առաջադրանքների կազմակերպումը, երեխայի նախաձեռնության խրախուսումը, փոխադարձ հարգանքի և վստահության վրա հիմնված հոգեբանական միջավայրի ստեղծումը, յուրաքանչյուր երեխայի անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը և մանկավարժի կողմից համագործակցային վարքի դրական օրինակների ցուցադրումը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի խաղային գործունեությունը, քանի որ խաղի ընթացքում երեխան սովորում է հաշվի առնել ուրիշների ցանկություններն ու հնարավորությունները, հետևել ընդհանուր կանոններին, լուծել առաջացող տարաձայնությունները և հասնել ընդհանուր արդյունքի։ Կարևորվում է նաև մանկավարժի դերը՝ որպես երեխաների փոխգործակցությունը կազմակերպող, ուղղորդող և անհրաժեշտության դեպքում աջակցող մասնագետի։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ընտանիքի և նախադպրոցական հաստատության համագործակցությանը, քանի որ երեխայի սոցիալական վարքի և հաղորդակցական փորձի ձևավորման համար կարևոր է տարբեր միջավայրերում միասնական պահանջների և մոտեցումների ապահովումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել նախադպրոցական կրթության գործընթացում համագործակցային գործունեության առավել արդյունավետ ձևերի ընտրության, համապատասխան մանկավարժական պայմանների ստեղծման և երեխաների սոցիալական հմտությունների նպատակային զարգացման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նախադպրոցական մանկավարժներին, դաստիարակներին, կրթության հոգեբաններին, ուսուցիչներին, ծնողներին և վաղ մանկության զարգացման հիմնախնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։