Ավանյան, Նինա Արշավիրի

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է սրտանոթային հիվանդությունների տարբերակիչ ախտորոշման մեջ կենսաբանական թեստերի կիրառման ախտաֆիզիոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ համադրելով փորձարարական և կլինիկական հետազոտությունների մոտեցումները։ Հետազոտության առանցքում սրտանոթային համակարգի տարբեր ախտաբանական վիճակների ժամանակ օրգանիզմում առաջացող ֆունկցիոնալ, նյութափոխանակային և կարգավորիչ փոփոխությունների գնահատումն է և դրանց արտացոլումը համապատասխան կենսաբանական ցուցանիշներում։ Քննվում է, թե տարբեր կենսաթեստերի միջոցով ստացվող տվյալները որքանով կարող են լրացնել ավանդական կլինիկական և գործիքային հետազոտությունների արդյունքները և նպաստել ախտաբանական գործընթացների միջև տարբերությունների բացահայտմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սրտի և անոթների գործունեության խանգարումների զարգացման մեխանիզմներին, օրգանիզմի հարմարվողական ու փոխհատուցող արձագանքներին, ինչպես նաև հիվանդության տարբեր փուլերում կենսաբանական ցուցանիշների հնարավոր փոփոխություններին։ Փորձարարական հատվածը հնարավորություն է տալիս վերահսկվող պայմաններում ուսումնասիրելու առանձին ախտաֆիզիոլոգիական գործընթացների և ընտրված ցուցանիշների միջև կապերը, մինչդեռ կլինիկական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց նշանակությունը հիվանդների հետազոտման համատեքստում։ Կարևորվում է կենսաթեստերի զգայունության և առանձնահատկության գնահատումը, քանի որ տարբերակիչ ախտորոշման համար կարևոր է հասկանալ, թե տվյալ ցուցանիշի փոփոխությունն ինչ աստիճանի է կապված որոշակի ախտաբանական գործընթացի հետ և որքանով այն կարող է հանդիպել այլ հիվանդությունների ժամանակ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կենսաքիմիական, ֆիզիոլոգիական և այլ լաբորատոր ցուցանիշներ՝ սրտանոթային համակարգի ֆունկցիոնալ վիճակի առավել ամբողջական բնութագիր ստանալու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում տարբեր մեթոդներով ստացված տվյալների փոխադարձ համապատասխանությանը և դրանց կլինիկական մեկնաբանության սահմանափակումներին։ Փորձարարական ու կլինիկական տվյալների համադրումը նպաստում է կենսաբանական ցուցանիշների փոփոխությունների պատճառահետևանքային հիմքերի առավել խորքային ըմբռնմանը և հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրանց ախտորոշիչ նշանակությունը։ Միաժամանակ ընդգծվում է համալիր մոտեցման անհրաժեշտությունը, քանի որ որևէ առանձին կենսաթեստ սովորաբար չի կարող ինքնուրույն փոխարինել կլինիկական գնահատմանը և մյուս ախտորոշիչ մեթոդներին։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ նպաստում է սրտանոթային հիվանդությունների ախտաֆիզիոլոգիական մեխանիզմների ուսումնասիրմանը և լաբորատոր ու ֆունկցիոնալ ցուցանիշների գիտականորեն հիմնավորված կիրառման հնարավորությունների գնահատմանը՝ կարևոր նշանակություն ունենալով ախտաֆիզիոլոգիայի, սրտաբանության և կլինիկական ախտորոշման համար։