Ավգերյան, Ստ.

Религия

Աշխատությունը նվիրված է Սուրբ Կույս Մարիամ Աստվածածնի բարեխոսությանը դիմող հավատացյալի հոգևոր վարքին, քրիստոնեական բարեպաշտության սկզբունքներին և Աստվածածնի հանդեպ պատշաճ վերաբերմունքի դրսևորմանը։ Բովանդակության առանցքում հավատացյալի ներքին ու արտաքին վարքի, աղոթական կյանքի, բարոյական ընտրության և հոգևոր պարտականությունների փոխկապակցվածությունն է։ Մարիամ Աստվածածինը ներկայացվում է որպես քրիստոնեական հավատքի մեջ խոնարհության, մաքրության, հնազանդության, մայրական սիրո և աստվածային կամքին նվիրվածության օրինակ, իսկ նրա բարեխոսությունը՝ որպես հավատացյալի հոգևոր կյանքի կարևոր հենարան։ Գիրքն անդրադառնում է Աստվածածնի հանդեպ նվիրվածության իմաստին և այնպիսի քրիստոնեական առաքինությունների կարևորությանը, ինչպիսիք են հավատարմությունը, համբերությունը, զղջումը, ողորմածությունը, խոնարհությունն ու բարեգործությունը։ Այն ընթերցողին ուղղորդում է ոչ միայն աղոթական նվիրվածության, այլև այդ նվիրվածությունն առօրյա վարքում և մարդկանց հետ հարաբերություններում արտահայտելու գաղափարին։ Հեղինակային շարադրանքը պատկանում է հոգևոր-խրատական գրականության այն ավանդույթին, որի նպատակն է կրոնական սկզբունքները ներկայացնել որպես անձնական բարոյական կատարելագործման ուղեցույց։ Աշխատությունը կարևոր է հայալեզու կաթոլիկ հոգևոր գրականության, Մարիամ Աստվածածնի պաշտամունքի, բարեպաշտական սովորույթների և քրիստոնեական բարոյագիտության ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել ինչպես կրոնական գրականությամբ և աստվածաբանությամբ զբաղվող հետազոտողներին, այնպես էլ այն ընթերցողներին, որոնք ցանկանում են ծանոթանալ Աստվածածնի բարեխոսության շուրջ ձևավորված հոգևոր պատկերացումներին։