Այվազյան, Արմեն Մարտինի

Այվազյան, Արմեն Մարտինի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Политология

Հայաստանի ազգային անվտանգության հայեցակարգի հիմնադրույթները (քաղաքագիտական վերլուծություն)

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության ազգային անվտանգության հայեցակարգային հիմքերի, դրանց ձևավորման քաղաքական նախադրյալների և պետական կառավարման համակարգում ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ազգային անվտանգության հասկացության տեսական և մեթոդաբանական մոտեցումները, պետության կենսական շահերի պաշտպանության սկզբունքները, անվտանգության քաղաքականության հիմնական ուղղությունները և դրանց փոխկապակցվածությունը երկրի ներքին ու արտաքին քաղաքականության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ինքնիշխանության, տարածքային ամբողջականության, սահմանադրական կարգի, հասարակական կայունության և ազգային շահերի պաշտպանության հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են ազգային անվտանգության քաղաքական, ռազմական, տնտեսական, տեղեկատվական, էներգետիկ, ժողովրդագրական և հասարակական բաղադրիչները, ինչպես նաև դրանց փոխազդեցությունը անվտանգության միասնական համակարգի ձևավորման գործընթացում։ Դիտարկվում են Հայաստանի աշխարհաքաղաքական դիրքի, տարածաշրջանային հակամարտությունների, արտաքին քաղաքական հարաբերությունների և միջազգային անվտանգության միջավայրի ազդեցությունները ազգային անվտանգության ռազմավարական առաջնահերթությունների սահմանման վրա։ Կարևորվում են պետական ինստիտուտների գործունեության համակարգումը, անվտանգության ոլորտում որոշումների կայացման մեխանիզմները, ռազմավարական պլանավորման սկզբունքները և հնարավոր սպառնալիքների գնահատման մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ազգային անվտանգության հայեցակարգերի զարգացման պատմական փուլերին, պետական անվտանգության վերաբերյալ քաղաքական պատկերացումների փոփոխություններին և միջազգային համագործակցության նշանակությանը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել ազգային անվտանգության վերաբերյալ տարբեր քաղաքագիտական տեսություններ, Հայաստանի ռազմավարական փաստաթղթերի հիմնադրույթները և այլ պետությունների անվտանգության քաղաքականության հայեցակարգային մոտեցումները։ Առանձնացվում են ազգային շահերի սահմանման, անվտանգության սպառնալիքների դասակարգման, պետական կառույցների գործառույթների հստակեցման և հասարակության անվտանգության ապահովման հետ կապված տեսական ու գործնական հարցերը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի ազգային անվտանգության քաղաքականության գիտական ուսումնասիրության, ռազմավարական մտածողության զարգացման և անվտանգության համակարգի ինստիտուցիոնալ առանձնահատկությունների բացահայտման համար։ Այն կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, անվտանգության հետազոտողների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, պատմաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Обновлено. 2026-10-15
Հայաստանի ազգային անվտանգության հայեցակարգի հիմնադրույթները (քաղաքագիտական վերլուծություն)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Подробнее Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Подробнее Սիլվա Կապուտիկյան Սիլվա Կապուտիկյան 1919 թ․ – 2006 թ․ Սիլվա Կապուտիկյանը հայ պոեզիայի ամենաազդեցիկ կին հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն հայրենիքը, սերը, լեզուն և ազգային ինքնությունը։ Կապուտիկյանը գրել է բազմաթիվ բանաստեղծություններ և հրապարակախոսական նյութեր։ Նրա լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել հայ լեզվի պահպանման հարցերին։ Նրա գործերը լայն ճանաչում են ստացել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ սփյուռքում։ Կապուտիկյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ նվիրված են ազգային արժեքներին։ Նա համարվում է հայ կին պոեզիայի ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ ազդեցիկ։ menu_book2 Подробнее Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) Մուրացան (Գրիգոր Տեր-Հովհաննիսյան) 1854 թ․ – 1908 թ․ Մուրացանը հայ պատմական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Գևորգ Մարզպետունի» վեպն է։ Վեպում ներկայացվում են Հայաստանի պատմության կարևոր էջերը։ Մուրացանը մեծ հետաքրքրություն ուներ ազգային անցյալի նկատմամբ։ Նրա ստեղծագործությունները ներշնչված են հայրենասիրական գաղափարներով։ Նա ձգտել է ընթերցողին ծանոթացնել հայկական պատմությանը։ Նրա կերպարները հաճախ մարմնավորում են քաջություն և նվիրվածություն։ Մուրացանի լեզուն հարուստ է և արտահայտիչ։ Նրա գրքերը մինչ օրս մեծ հետաքրքրությամբ ընթերցվում են։ Նա կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։ menu_book18 Подробнее