Բալայան, Զինաիդա Վանիի

Литература

Աշխատությունը նվիրված է XIX դարի հայ գրականության մեջ Արցախի պատմական, մշակութային և գեղարվեստական կերպավորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն գրական ստեղծագործություններն ու հեղինակային մոտեցումներն են, որոնց միջոցով տարածաշրջանը ներկայացվել է որպես պատմական հիշողության, ազգային մշակույթի, բնաշխարհի և հասարակական կյանքի նշանակալի տարածք։ Քննվում է, թե արձակ, չափածո, հրապարակախոսական և հուշագրական բնույթի տարբեր գործերում ինչպես են արտացոլվել տեղական բնակավայրերը, բնությունը, պատմական հուշարձանները, ավանդությունները, հասարակական հարաբերությունները և մարդկանց կենցաղը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրական կերպարի ձևավորման միջոցներին՝ բնապատկերային նկարագրություններին, պատմական հիշողության վերաիմաստավորմանը, ժողովրդական բանահյուսության տարրերի կիրառմանը և հեղինակների գաղափարագեղագիտական դիրքորոշումների դրսևորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե դարի տարբեր փուլերում ինչպես է փոփոխվել տարածաշրջանի ընկալումն ու ներկայացումը և ինչպիսի կապեր են ձևավորվել պատմական իրականության ու գեղարվեստական մեկնաբանության միջև։ Կարևորվում է նաև գրականության և բանահյուսության փոխազդեցությունը, քանի որ ժողովրդական ավանդությունները, պատմական զրույցները, երգերն ու տեղական մշակութային հիշողությունը կարող էին դառնալ գրական ստեղծագործությունների պատկերային և թեմատիկ աղբյուր։ Հետազոտության մեջ տարածաշրջանային թեմատիկան դիտարկվում է XIX դարի հայ գրականության ընդհանուր զարգացման համատեքստում՝ այն կապելով պատմական վեպի, ճանապարհորդական գրականության, հայրենագիտական արձակի և ազգային թեմատիկայով պոեզիայի զարգացման հետ։ Գրական նյութի համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու կրկնվող կերպարները, խորհրդանշական պատկերները և տարածության գեղարվեստական ընկալման առանձնահատկությունները։ Միաժամանակ գրական ստեղծագործությունները կարող են դիտարկվել որպես ժամանակաշրջանի մշակութային պատկերացումները պահպանող աղբյուրներ՝ անհրաժեշտ տարբերակմամբ գեղարվեստական պատկերման և պատմական փաստի միջև։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը նպաստում է XIX դարի հայ գրականության տարածական ու պատմամշակութային շերտերի առավել ամբողջական ուսումնասիրմանը և բացահայտում է Արցախի թեմայի տեղը տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական գրական ու մշակութային մտածողության մեջ։