Beihammer, Alexander Daniel

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է XI դարի կեսերից մինչև XII դարի առաջին տասնամյակները Փոքր Ասիայում տեղի ունեցած քաղաքական, ռազմական, ժողովրդագրական և հասարակական վերափոխումների ուսումնասիրությանը, որոնց արդյունքում Բյուզանդական կայսրության կարևորագույն տարածքներից մեկում աստիճանաբար ձևավորվեցին մահմեդական-թյուրքական իշխանություններ և նոր քաղաքական կենտրոններ։ Հետազոտության կենտրոնում Բյուզանդիայի արևելյան սահմանների փոփոխությունը, սելջուկյան և այլ թյուրքական խմբերի ներթափանցումն ու հաստատումը, տեղական իշխանությունների գործունեությունը և տարածաշրջանի բնակչության բազմաշերտ փոխհարաբերություններն են։ Քննվում են XI դարի ռազմական բախումները և դրանց հետևանքները՝ միաժամանակ շեշտելով, որ Անատոլիայի քաղաքական վերափոխումը նպատակահարմար է դիտարկել ոչ թե մեկ իրադարձության արդյունք, այլ երկարատև և բազմագործոն գործընթաց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Բյուզանդական կայսրության ներքին քաղաքական զարգացումներին, կենտրոնական և տեղական իշխանությունների հարաբերություններին, սահմանային պաշտպանության համակարգին և այն պայմաններին, որոնց ներքո տարածաշրջանում առաջացան նոր ուժային կենտրոններ։ Ուսումնասիրվում է Ռումի սելջուկյան պետության և թյուրքական այլ իշխանությունների կայացումը, նրանց հարաբերությունները Բյուզանդիայի, հայկական քաղաքական կազմավորումների, խաչակիրների և տարածաշրջանի այլ դերակատարների հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում Անատոլիայի քրիստոնյա բնակչության՝ հույների, հայերի, ասորիների և այլ համայնքների դրության ուսումնասիրությունը՝ քաղաքական իշխանության փոփոխության, բնակչության տեղաշարժերի և նոր սոցիալական հարաբերությունների համատեքստում։ Դիտարկվում են նաև առաջին խաչակրաց արշավանքի և դրանից հետո ստեղծված քաղաքական իրադրության ազդեցությունները տարածաշրջանի ուժերի հարաբերակցության վրա։ Հետազոտության շրջանակում ռազմական պատմությունը համադրվում է սոցիալական և տնտեսական պատմության հետ՝ բացահայտելու համար, թե իշխանությունների փոփոխությունն ինչպես էր առնչվում բնակավայրերի, հաղորդակցության ուղիների, հողատիրության, առևտրի և տեղական հասարակությունների վերակազմավորմանը։ Աղբյուրագիտական առումով կարևոր նշանակություն ունեն բյուզանդական, հայկական, արաբական, պարսկական և լատինական պատմագրական ավանդույթների համադրությունն ու քննադատական ընթերցումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է միջնադարյան Անատոլիայի խորքային վերափոխումը՝ որպես Բյուզանդական, հայկական, իսլամական և թյուրքական աշխարհների փոխազդեցությամբ ձևավորված պատմական գործընթաց։