Չիլինգարյան, Նունե Արտյոմի

Другие предметы

Ճարտարապետագիտական և քաղաքաշինական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Ֆրանսիայում սոցիալական բնակարանաշինության հատակագծային և տարածական կազմակերպման սկզբունքների պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ XIX դարի կեսերից մինչև XX դարի վերջն ընկած ժամանակահատվածում։ Քննության են առնվում սոցիալական բնակարանների ձևավորման պատմական, տնտեսական և հասարակական նախադրյալները, արդյունաբերականացման ու քաղաքային բնակչության աճի ազդեցությունը բնակարանային միջավայրի կազմակերպման վրա, ինչպես նաև բնակարանային քաղաքականության զարգացման հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակելի շենքերի հատակագծային լուծումների, բնակարանների ներքին տարածական կառուցվածքի, բնակելի համալիրների տեղաբաշխման և հասարակական տարածքների կազմակերպման սկզբունքների փոփոխություններին։ Վերլուծվում են XIX դարի աշխատավորական բնակավայրերից մինչև XX դարի զանգվածային սոցիալական բնակարանաշինության համալիրներ անցման առանձնահատկությունները, ճարտարապետական մոտեցումների զարգացումը և բնակելի միջավայրի որակի ապահովման հիմնախնդիրները։ Քննարկվում են ֆրանսիական սոցիալական բնակարանաշինության վրա քաղաքաշինական տեսությունների, մոդեռնիստական ճարտարապետության, պետական բնակարանային ծրագրերի և սոցիալական բարեփոխումների ունեցած ազդեցությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են բնակելի կառուցապատման խտության, շենքերի հարկայնության, բնակարանների ֆունկցիոնալ գոտիավորման, կանաչ տարածքների և հասարակական ենթակառուցվածքների կազմակերպման հնարավոր մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում սոցիալական բնակարանաշինության զարգացման տարբեր փուլերում կիրառված նախագծային սկզբունքների առավելություններին, սահմանափակումներին և քաղաքային միջավայրի սոցիալական ու տարածական կառուցվածքի վրա դրանց ազդեցությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության պատմության, քաղաքաշինության, բնակելի շենքերի նախագծման, սոցիալական բնակարանային քաղաքականության և եվրոպական քաղաքների տարածական զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։