Եղիազարյան, Վլադիմիր Սահակի

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է թվային սխեմաների ավտոմատացված նախագծման ընթացքում առաջացող լեզվական և ալգորիթմական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում թվային սարքերի և սխեմաների նախագծման գործընթացի ավտոմատացման մեթոդներն են, որոնց կիրառմամբ հնարավոր է նվազեցնել նախագծման ժամանակը, բարձրացնել սխեմաների հուսալիությունն ու արդյունավետությունը և պարզեցնել բարդ կառուցվածքների մշակումը։ Ուսումնասիրվում են թվային սխեմաների նկարագրման համար կիրառվող լեզվական միջոցները, դրանց կառուցվածքը, ձևականացման սկզբունքները և նախագծման գործընթացում դրանց դերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ալգորիթմական խնդիրներին՝ ներառյալ սխեմաների կառուցվածքային սինթեզը, տրամաբանական արտահայտությունների վերափոխումը, օպտիմալացումը, տարրերի փոխկապակցման որոշումը և նախագծային լուծումների արդյունավետության գնահատումը։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև այն խնդիրները, որոնք առաջանում են մեքենայական մշակման համար նախագծային պահանջների ձևակերպման, դրանց ձևական ներկայացման և ավտոմատ նախագծման համակարգերի կողմից մեկնաբանման ընթացքում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ալգորիթմների բարդության, հաշվարկային արդյունավետության և նախագծվող սխեմաների օպտիմալության հարցերին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ավտոմատացված նախագծման համակարգերի կատարելագործման, դրանց լեզվական և ալգորիթմական բաղադրիչների փոխկապակցվածության ու նոր մեթոդների կիրառման հնարավորություններին։ Աշխատությունը կարևոր է թվային համակարգերի նախագծման գործընթացները համակարգչային եղանակով կազմակերպելու և արդյունավետացնելու տեսանկյունից և կարող է օգտակար լինել համակարգչային գիտության, էլեկտրոնիկայի, ավտոմատացված նախագծման, ալգորիթմների և թվային տեխնիկայի ոլորտների մասնագետների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։

Информатика

Տեխնիկական և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է թվային սխեմաների ավտոմատացված նախագծման լեզվական և ալգորիթմական հիմնախնդիրների, նախագծման գործընթացների ձևական նկարագրման և դրանց արդյունավետության բարձրացման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում թվային էլեկտրոնային սխեմաների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունները, ավտոմատացված նախագծման համակարգերի կազմակերպման սկզբունքները և նախագծային խնդիրների համակարգչային լուծման հիմնական մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թվային սխեմաների նկարագրման լեզուներին, տրամաբանական և կառուցվածքային մոդելավորման միջոցներին, նախագծային տվյալների ներկայացման ձևաչափերին և ծրագրային համակարգերի փոխգործակցության ապահովմանը։ Վերլուծվում են տրամաբանական սինթեզի, սխեմաների օպտիմալացման, ֆունկցիոնալ ստուգման և նախագծային լուծումների ավտոմատ գեներացման ալգորիթմները։ Քննարկվում են նաև թվային սխեմաների բարդության նվազեցման, տրամաբանական տարրերի քանակի օպտիմալացման, ազդանշանների տարածման ուշացումների գնահատման և ապարատային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հիմնախնդիրները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են նախագծման տարբեր մակարդակների միջև անցման, սխեմաների ձևական վավերացման, մոդելավորման արդյունքների համեմատական գնահատման և ալգորիթմների հաշվարկային արդյունավետության բարձրացման մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում ավտոմատացված նախագծման ծրագրային գործիքների կատարելագործմանը, նախագծային գործընթացների ինտեգրմանը և թվային էլեկտրոնային սարքերի մշակման ժամանակատարության նվազեցման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել համակարգչային ճարտարագիտության, թվային էլեկտրոնիկայի, ալգորիթմների տեսության և էլեկտրոնային համակարգերի ավտոմատացված նախագծման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։