Գաթըրճյան, Հովսեփ

История

Աշխատությունը պատկանում է կրոնական-քննադատական և բանավիճային գրականության այն շրջանակին, որտեղ վարդապետական ու պատմական հարցերը քննվում են ճշմարտության և կեղծիքի հակադրության միջոցով։ Վերնագիրը մատնանշում է հեղինակի մտադրությունը՝ անդրադառնալու կրոնական ուսմունքի և պատմական իրողությունների վերաբերյալ ներկայացված պնդումներին, բացահայտելու դրանցում առկա հակասությունները և պաշտպանելու այն տեսակետները, որոնք հեղինակը համարում է հավաստի ու հիմնավորված։ «Վարդապետության և պատմության» համադրությունը ցույց է տալիս, որ քննարկման շրջանակը կարող է ընդգրկել ինչպես հավատի դրույթների մեկնաբանությունը, այնպես էլ եկեղեցական անցյալի իրադարձությունների ու ավանդությունների գնահատումը։ Քրիստոնեական բանավիճային գրականության մեջ նման մոտեցումը հաճախ նպատակ ունի հիմնավորել դավանաբանական դիրքորոշումը, պարզաբանել պատմական փաստերի նշանակությունը և հակադարձել հակառակորդ կողմի մեկնաբանություններին։ Այս ժանրին բնորոշ են փաստարկների համադրումը, հակադիր տեսակետների քննադատությունը, պատմական վկայությունների և ուսմունքային դրույթների վերլուծությունը, ինչպես նաև ընթերցողին որոշակի եզրակացության հանգեցնելու ձգտումը։ Աշխատությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես տասնիններորդ դարի հայ կրոնական մտքի և հրապարակախոսության արտահայտություն, երբ եկեղեցական ինքնության, դավանանքի մեկնաբանության և պատմական ժառանգության շուրջ բանավեճերը կարևոր տեղ էին զբաղեցնում հայ մտավոր կյանքում։ Այդպիսի երկերը նպաստում են ժամանակաշրջանի գաղափարական հակասությունների, կրոնական փաստարկման եղանակների և հայալեզու գիտական ու հրապարակախոսական խոսքի զարգացման ուսումնասիրությանը։ Դրանց միջոցով հնարավոր է դիտարկել, թե ինչպես էին հեղինակները տարբերակում վարդապետական համոզմունքները պատմական վկայություններից և ինչպես էին օգտագործում պատմությունը՝ կրոնական դիրքորոշումներ պաշտպանելու կամ քննադատելու նպատակով։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցական մտքի պատմությամբ, աստվածաբանությամբ, դավանաբանական բանավեճերով և տասնիններորդ դարի հայ տպագիր գրականությամբ զբաղվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։