Ղազարյան, Մարինե Բենիկի

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է հորթերի շրջանում դաբաղի կանխարգելման իմունաբանական միջոցների ուսումնասիրությանը՝ համադրելով պասիվ և ակտիվ իմունացման մոտեցումները։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հիվանդության նկատմամբ երիտասարդ կենդանիների ընկալունակության առանձնահատկությունները, օրգանիզմի պաշտպանական մեխանիզմների ձևավորումը և հակամարմինների դերը վարակից պաշտպանության գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կյանքի վաղ շրջանում մայրական ծագման հակամարմինների նշանակությանը, որոնք հորթին կարող են ապահովել ժամանակավոր պաշտպանություն, սակայն ժամանակի ընթացքում դրանց մակարդակի նվազումը առաջացնում է կայուն իմունային պատասխանի ձևավորման անհրաժեշտություն։ Պասիվ իմունացումը դիտարկվում է որպես պատրաստի պաշտպանական գործոնների միջոցով կարճաժամկետ իմունաբանական պաշտպանություն ապահովող մոտեցում, իսկ ակտիվ իմունացումը՝ որպես կենդանու սեփական իմունային համակարգի արձագանքը խթանող և ավելի երկարատև պաշտպանական պատասխան ձևավորող միջոց։ Քննության են առնվում այս երկու մոտեցումների փոխհարաբերությունները, դրանց արդյունավետության գնահատման չափանիշները և երիտասարդ կենդանիների իմունային վիճակի ազդեցությունը կանխարգելման արդյունքների վրա։ Հատուկ նշանակություն ունի մայրական հակամարմինների և պատվաստման արդյունքում ձևավորվող իմունային պատասխանի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ արդեն առկա հակամարմինները որոշ պայմաններում կարող են ազդել ակտիվ իմունացման արդյունավետության վրա։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համեմատվել կենդանիների տարբեր խմբերում իմունաբանական ցուցանիշների փոփոխությունները, հակամարմինների պահպանման տևողությունը և հիվանդության նկատմամբ պաշտպանվածության աստիճանը։ Ուշադրություն է դարձվում նաև կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպման անասնաբուժական և համաճարակաբանական նշանակությանը, քանի որ դաբաղի տարածումը կարող է լուրջ խնդիրներ առաջացնել անասնապահական տնտեսությունների համար։ Պասիվ և ակտիվ իմունացման համակցված գնահատումը հնարավորություն է տալիս գիտականորեն հիմնավորել երիտասարդ կենդանիների պաշտպանության առավել արդյունավետ ռազմավարությունները՝ հաշվի առնելով նրանց տարիքը, իմունային համակարգի զարգացման առանձնահատկությունները և համաճարակաբանական պայմանները։ Աշխատությունն ունի գիտական և կիրառական նշանակություն անասնաբուժական վարակաբանության, իմունաբանության և անասնապահության համար՝ նպաստելով վարակիչ հիվանդությունների կանխարգելման համակարգերի կատարելագործմանը և կենդանիների առողջության պահպանմանն ուղղված միջոցառումների արդյունավետության բարձրացմանը։