Հոմայունի, Հուման Հուշանգի

Հոմայունի, Հուման Հուշանգի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Биология

Физиологические аспекты влияния водного стресса (дефицита полива) на рост и развитие гибридов кукурузы (Zea mays L.) в условиях Караджа (Иран)

Աշխատությունը նվիրված է ջրային սթրեսի՝ ոռոգման պակասի ազդեցության ֆիզիոլոգիական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը եգիպտացորենի հիբրիդների աճի և զարգացման վրա Իրանի Քարաջի բնակլիմայական պայմաններում։ Քննության են առնվում բույսերի ջրային ռեժիմի խախտման հետևանքով առաջացող ֆիզիոլոգիական և աճային փոփոխությունները, ինչպես նաև տարբեր հիբրիդների արձագանքն անբավարար ջրամատակարարմանը։ Վերլուծվում են բույսերի աճի տեմպերը, զարգացման փուլերի ընթացքը, տերևային մակերեսի ձևավորումը, կենսազանգվածի կուտակումը և բերքատվության հետ կապված հիմնական ցուցանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային անբավարարության պայմաններում ֆոտոսինթետիկ ակտիվության, ջրի օգտագործման արդյունավետության, բույսերի ջրային վիճակի և նյութափոխանակային գործընթացների հնարավոր փոփոխություններին։ Դիտարկվում են տարբեր հիբրիդների երաշտադիմացկունության և անբարենպաստ պայմաններին հարմարվելու առանձնահատկությունները՝ համեմատելով դրանց ֆիզիոլոգիական ու արտադրական ցուցանիշները։ Քննարկվում է ոռոգման տարբեր մակարդակների և ջրի պակասի առաջացման ժամանակահատվածի նշանակությունը բույսերի աճի, զարգացման ու վերջնական բերքի ձևավորման համար։ Կարևորվում է այն ֆիզիոլոգիական հատկանիշների բացահայտումը, որոնք կարող են օգտագործվել ջրային սթրեսի նկատմամբ առավել դիմացկուն հիբրիդների ընտրության ժամանակ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սահմանափակ ջրային ռեսուրսների պայմաններում ոռոգման արդյունավետ կազմակերպման և մշակության համապատասխան մոտեցումների ընտրության հնարավորություններին։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել եգիպտացորենի արտադրության արդյունավետության բարձրացմանը, ջրային ռեսուրսների խնայող օգտագործմանը և տվյալ տարածաշրջանի պայմաններին առավել հարմարված հիբրիդների ընտրությանը։ Այն կարող է օգտակար լինել բույսերի ֆիզիոլոգիայի, ագրոնոմիայի, բուսաբուծության և ոռոգվող երկրագործության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Обновлено. 2026-10-02
Физиологические аспекты влияния водного стресса (дефицита полива) на рост и развитие гибридов кукурузы (Zea mays L.) в условиях Караджа (Иран)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Ղազարոս Աղայան Ղազարոս Աղայան 1840 թ․ – 1911 թ․ Ղազարոս Աղայանը մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Նա գրել է բազմաթիվ հեքիաթներ, պատմվածքներ և կրթական նյութեր երեխաների համար։ Նրա ստեղծագործություններն ունեն դաստիարակչական և բարոյական նշանակություն։ Աղայանը նաև ակտիվ մանկավարժ էր։ Նա մեծ դեր է ունեցել ազգային կրթության զարգացման գործում։ Նրա հերոսները սովորեցնում են ազնվություն, աշխատասիրություն և բարություն։ Աղայանի լեզուն պարզ և հասկանալի է երեխաների համար։ Նրա հեքիաթները մինչ օրս ընդգրկված են դպրոցական ծրագրերում։ Մի քանի սերունդ մեծացել է նրա գրքերով։ Նա համարվում է հայ մանկական գրականության դասականներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Подробнее Պերճ Պռոշյան Պերճ Պռոշյան 1837 թ․ – 1907 թ․ Պերճ Պռոշյանը հայ ռեալիստական արձակի կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում պատկերել է գյուղական կյանքը և հասարակ մարդկանց առօրյան։ Նրա հերոսները սովորական մարդիկ են՝ իրենց խնդիրներով ու երազանքներով։ Պռոշյանը մեծ ուշադրություն է դարձրել սոցիալական հարցերին։ Նրա գրքերը արժեքավոր տեղեկություններ են տալիս 19-րդ դարի հայկական կյանքի մասին։ Նա կարևորել է կրթության և լուսավորության դերը։ Նրա լեզուն պարզ է և բնական։ Պռոշյանի ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում իրատեսական նկարագրություններով։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա անունը շարունակում է հիշվել որպես ռեալիզմի կարևոր ներկայացուցիչ։ menu_book3 Подробнее Ներսես Շնորհալի Ներսես Շնորհալի 1102 թ․ – 1173 թ․ Ներսես Շնորհալին եղել է հայ եկեղեցու կաթողիկոս, բանաստեղծ և աստվածաբան։ Նա հայտնի է իր հոգևոր երգերով, աղոթքներով և բանաստեղծություններով։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում բարությունը, սերը և մարդասիրությունը։ Շնորհալին ձգտել է միավորել մարդկանց և ամրապնդել քրիստոնեական արժեքները։ Նրա գրական լեզուն պարզ է, բայց միևնույն ժամանակ խորիմաստ։ Նա նաև գրել է բազմաթիվ եկեղեցական շարականներ։ Ներսես Շնորհալու ստեղծագործությունները մինչ օրս օգտագործվում են հայկական եկեղեցական կյանքում։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հայ մշակույթի և կրթության զարգացման մեջ։ Նա համարվում է հայ միջնադարյան գրականության ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Նրա անունը շարունակում է մնալ ազգային հպարտության աղբյուր։ menu_book13 Подробнее Մովսես Խորենացի Մովսես Խորենացի 410 թ․ – 490 թ․ Մովսես Խորենացին հայ պատմագրության հիմնադիրն է և հայտնի է որպես «Հայ պատմության հայր»։ Նրա «Հայոց պատմություն» աշխատությունը համարվում է հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից մեկը։ Այն նկարագրում է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունները, մշակույթը և պատմական զարգացումը։Մովսես Խորենացին համարվում է հայ պատմագրության հիմնադիրը և հաճախ կոչվում է «Հայ պատմության հայր»։ Նրա գլխավոր աշխատությունը՝ «Հայոց պատմությունը», հայկական պատմության կարևորագույն սկզբնաղբյուրներից է։ Այս գրքում նա ներկայացրել է հայ ժողովրդի ծագումը, թագավորությունների պատմությունը և ազգային ավանդույթները։ Խորենացին օգտագործել է ինչպես գրավոր, այնպես էլ բանավոր աղբյուրներ։ Նրա աշխատությունը մեծ նշանակություն ունի ոչ միայն պատմաբանների, այլև գրականագետների համար։ Գրքի լեզուն հարուստ է և պատկերավոր։ Նա կարևոր դեր է ունեցել հայկական ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման մեջ։ Խորենացու ազդեցությունը զգացվում է հետագա դարերի գրականության և պատմագրության վրա։ Նրա անունը դարձել է հայկական գիտական մտքի խորհրդանիշ։ Այսօր նա շարունակում է մնալ հայ մշակույթի ամենահարգված դեմքերից մեկը։ menu_book8 Подробнее