Կարապետյան, Ինեսա Աշոտի

Կարապետյան, Ինեսա Աշոտի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

История

Հայաստանի նյութական մշակույթը մ.թ.ա. VI - IV դ.դ. (ըստ Հայաստանի Հանրապետությունում կատարված հնագիտական պեղումների)

Աշխատությունը նվիրված է մ.թ.ա. VI–IV դարերում Հայաստանի տարածքում ձևավորված և զարգացած նյութական մշակույթի համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով Հայաստանի Հանրապետությունում իրականացված հնագիտական պեղումների արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրության հիմնական աղբյուրները հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված նյութական մնացորդներն են, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու այդ ժամանակաշրջանի հասարակության տնտեսական գործունեությունը, կենցաղը, արհեստները, բնակավայրերի կառուցվածքը, թաղման սովորույթները և մշակութային կապերը։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում պեղումների արդյունքում հայտնաբերված կավե, քարե և մետաղական առարկաների, զենքերի, աշխատանքային գործիքների, խեցեղենի, զարդերի և կենցաղային իրերի ուսումնասիրությանը։ Դրանց ձևը, պատրաստման տեխնիկան, տարածվածությունը և գործառույթները հնարավորություն են տալիս բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի արհեստագործության մակարդակը, արտադրական ավանդույթներն ու բնակչության առօրյա կյանքի առանձնահատկությունները։ Առանձին նշանակություն ունի բնակավայրերի և հնագիտական համալիրների ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք պատկերացում են տալիս բնակչության տեղաբաշխման, բնակարանաշինության, տնտեսական կազմակերպման և հասարակական հարաբերությունների մասին։ Թաղման հուշարձանների ու դրանցում հայտնաբերված նյութերի վերլուծությունը լրացնում է ժամանակաշրջանի հոգևոր և սոցիալական մշակույթի վերաբերյալ պատկերացումները՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու թաղման ծեսերը, սոցիալական տարբերությունները և հավատալիքների որոշ դրսևորումներ։ Աշխատությունը կարևոր է նաև Հայաստանի տարածքի մշակութային զարգացումները հարակից տարածաշրջանների հետ համադրելու տեսանկյունից, քանի որ հնագիտական նյութերը կարող են վկայել տարբեր մշակույթների միջև առևտրական, տնտեսական և մշակութային շփումների մասին։ Պեղումների տվյալների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու մ.թ.ա. VI–IV դարերի Հայաստանի հասարակության և նրա նյութական ժառանգության մասին։ Գիրքը հատկապես արժեքավոր է հնագետների, պատմաբանների, մշակութաբանների, արևելագետների և Հայաստանի հին պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների ու ուսանողների համար, քանի որ հիմնվում է ոչ թե միայն գրավոր տեղեկությունների, այլև անմիջական հնագիտական վկայությունների վրա և նպաստում է տվյալ ժամանակաշրջանի մշակութային գործընթացների գիտական վերակազմությանը։

Обновлено. 2026-09-13
Հայաստանի նյութական մշակույթը մ.թ.ա. VI - IV դ.դ. (ըստ Հայաստանի Հանրապետությունում կատարված հնագիտական պեղումների)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Հովհաննես Թումանյան Հովհաննես Թումանյան 1869 թ․ – 1923 թ․ Հովհաննես Թումանյանը հայ ժողովրդի ամենասիրված գրողներից և բանաստեղծներից է։ Նա ծնվել է Լոռու Դսեղ գյուղում և իր ստեղծագործություններում հաճախ պատկերել է ժողովրդական կյանքն ու ավանդույթները։ Թումանյանը գրել է հեքիաթներ, պոեմներ, պատմվածքներ և բանաստեղծություններ։ Նրա ամենահայտնի գործերից են «Գիքոր», «Անուշ», «Քաջ Նազար» և «Թմկաբերդի առումը»։ Նրա լեզուն պարզ է, բնական և հասկանալի բոլոր սերունդների համար։ Թումանյանի ստեղծագործությունները լի են հումորով, իմաստությամբ և մարդասիրությամբ։ Նա նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր և զբաղվել է բարեգործությամբ։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Թումանյանը հաճախ անվանվում է «Ամենայն հայոց բանաստեղծ»։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է մնալ հայկական մշակույթի հիմնասյուներից մեկը։ menu_book10 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book6 Подробнее Եղիշե Չարենց Եղիշե Չարենց 1897 թ․ – 1937 թ․ Եղիշե Չարենցը հայ նորագույն գրականության ամենաազդեցիկ հեղինակներից է։ Նա բանաստեղծ, արձակագիր և թարգմանիչ էր, որը նորարարական մոտեցումներ բերեց հայ պոեզիա։ Նրա ստեղծագործություններում միահյուսված են հայրենասիրությունը, հեղափոխական գաղափարները և մարդու ներքին պայքարը։ «Ես իմ անուշ Հայաստանի» բանաստեղծությունը դարձել է ազգային խորհրդանիշ։ Չարենցի լեզուն համարձակ է, հարուստ և ժամանակակից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել 20-րդ դարի հայ գրականության զարգացման վրա։ Չնայած քաղաքական հալածանքներին, նրա ստեղծագործությունները պահպանեցին իրենց արժեքը։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Չարենցը համարվում է հայ մշակույթի խորհրդանշական դեմքերից մեկը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book16 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book5 Подробнее Համո Սահյան Համո Սահյան 1914 թ․ – 1993 թ․ Համո Սահյանը բնության և հայրենիքի մեծ երգիչն է։ Նրա պոեզիան առանձնանում է պարզությամբ, խորությամբ և ազգային ոգով։Համո Սահյանը հայ բնապատկերային և քնարական պոեզիայի ամենասիրված հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունեն բնությունը, գյուղը և մարդը։ Սահյանի լեզուն պարզ է, բայց խորապես զգացմունքային։ Նրա բանաստեղծությունները հաճախ արտահայտում են կյանքի գեղեցկությունն ու ցավը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել ժողովրդական մտածողության վրա։ Նրա գործերը լայնորեն տարածված են Հայաստանում։ Սահյանի պոեզիան համադրվում է պարզության և փիլիսոփայության հետ։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ ուսումնասիրվում են դպրոցներում։ Նա համարվում է 20-րդ դարի մեծ քնարերգուներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը ազգային արժեք է։ menu_book2 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book13 Подробнее