Քոչարյան, Արամ Սեյրանի

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է վիրտուալ միջավայրերում հիշողության կառավարման տեսական և գործնական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով համակարգչային համակարգը կազմակերպում, բաշխում, վերահսկում և ազատում է հիշողության ռեսուրսները վիրտուալ մեքենաների, մեկուսացված միջավայրերի և այլ վիրտուալացված համակարգերի աշխատանքի ընթացքում։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ վիրտուալացման պայմաններում հիշողության կառավարումն ունի լրացուցիչ բարդություն, քանի որ ֆիզիկական հիշողության ռեսուրսները պետք է արդյունավետորեն բաշխվեն մի քանի վիրտուալ համակարգերի միջև՝ պահպանելով դրանց կատարողականությունը, կայունությունն ու մեկուսացվածությունը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել վիրտուալ հիշողության հասցեավորման սկզբունքները, ֆիզիկական և վիրտուալ հասցեների փոխակերպման մեխանիզմները, էջավորման համակարգերը, հիշողության քարտեզավորումը, քեշավորման գործընթացները և հիշողության դինամիկ բաշխման տարբեր մոտեցումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են, երբ միաժամանակ գործող վիրտուալ մեքենաները մրցակցում են նույն ֆիզիկական հիշողության ռեսուրսների համար։ Այդ համատեքստում կարևորվում են հիշողության գերաբաշխումը, էջերի փոխանակումը, հիշողության վերականգնումը, ռեսուրսների սահմանափակումը և տարբեր վիրտուալ միջավայրերի միջև հիշողության արդյունավետ բաշխումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հիշողության կառավարման այնպիսի տեխնոլոգիաներին, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել կրկնվող տվյալների պահպանման ծախսը, բարձրացնել ֆիզիկական հիշողության օգտագործման արդյունավետությունը և կանխել առանձին վիրտուալ մեքենաների կողմից ընդհանուր ռեսուրսների անհամաչափ սպառումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կատարողականության գնահատմանը, քանի որ հիշողության կառավարման սխալ ընտրված ռազմավարությունները կարող են մեծացնել հասցեների փոխակերպման ծախսերը, էջային խափանումների հաճախականությունը և համակարգի ընդհանուր ուշացումները։ Աշխատանքի գիտական և գործնական նշանակությունը պայմանավորված է վիրտուալացման լայն կիրառությամբ ամպային հաշվարկներում, սերվերային ենթակառուցվածքներում, տվյալների կենտրոններում, փորձարկման միջավայրերում և ժամանակակից ծրագրային համակարգերում։ Արդյունավետ հիշողության կառավարումը նման համակարգերում անհրաժեշտ է ոչ միայն բարձր արտադրողականություն ապահովելու, այլև ռեսուրսների մեկուսացվածությունն ու համակարգի կայունությունը պահպանելու համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել օպերացիոն համակարգերի, համակարգչային ճարտարապետության, վիրտուալացման և ամպային տեխնոլոգիաների մասնագետներին, ծրագրավորողներին, համակարգային ադմինիստրատորներին, հետազոտողներին և համակարգչային գիտության ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու վիրտուալացված համակարգերում հիշողության կառավարման հիմնական սկզբունքները, առկա մեխանիզմների առավելություններն ու սահմանափակումները և դրանց օպտիմալացման հնարավոր ուղղությունները։