Մանասերյան, Ռուբեն Լևոնի

История

Աշխատությունը նվիրված է Հին Հայաստանի քաղաքական և գաղափարաբանական զարգացման առանցքային հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ մ.թ.ա. I դարից մինչև մ.թ. IV դարն ընկած ժամանակահատվածում։ Հետազոտության կենտրոնում հայկական պետականության քաղաքական համակարգի զարգացումն է, թագավորական իշխանության բնույթն ու գործառույթները, երկրի միջազգային հարաբերությունները և պետական գաղափարաբանության ձևավորման ու փոփոխության գործընթացները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հին Հայաստանի պատմությունը դիտարկել ոչ միայն առանձին քաղաքական իրադարձությունների, պատերազմների կամ արքայական գահակալությունների հաջորդականության տեսանկյունից, այլև որպես պետական կառույցների, քաղաքական մտածողության և գաղափարական համակարգերի աստիճանական զարգացման ամբողջական գործընթաց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թագավորական իշխանության դիրքին պետական համակարգում, նրա լեգիտիմացման ձևերին, իշխանության և հասարակության փոխհարաբերություններին, ինչպես նաև այն քաղաքական ու գաղափարական պատկերացումներին, որոնց միջոցով հիմնավորվում էր արքայական իշխանության հեղինակությունը։ Միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությունը ներառում է Հին Հայաստանի փոխհարաբերությունները տարածաշրջանի խոշոր քաղաքական ուժերի և հարևան պետությունների հետ՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Հայաստանը գտնվում էր ռազմավարական կարևոր տարածաշրջանում և հաճախ հանդես էր գալիս տարբեր աշխարհաքաղաքական կենտրոնների շահերի բախման միջավայրում։ Այդ համատեքստում արտաքին քաղաքականությունը դիտարկվում է որպես պետական զարգացման վրա ազդող կարևոր գործոն, որը կապված էր ռազմական հակամարտությունների, դիվանագիտական հարաբերությունների, դաշինքների, քաղաքական հավասարակշռության և տարածքային շահերի հետ։ Աշխատանքի մյուս կարևոր ուղղությունը պետական գաղափարաբանության ուսումնասիրությունն է։ Հետազոտվում է, թե ինչ գաղափարների, արժեքների, պատմական պատկերացումների, կրոնական և քաղաքական խորհրդանիշների միջոցով էր ձևավորվում պետության և թագավորական իշխանության մասին պատկերացումը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում գաղափարական համակարգի փոփոխություններին՝ պայմանավորված ներքին քաղաքական զարգացումներով, արտաքին ազդեցություններով և մշակութային փոխազդեցություններով։ Քննարկվող ժամանակաշրջանը հատկապես կարևոր է նաև այն պատճառով, որ այն ներառում է Հայաստանի նախաքրիստոնեական պետական և մշակութային համակարգի վերջին փուլերը, քրիստոնեության տարածումն ու պետական կրոն դառնալու գործընթացը, ինչն էական փոփոխություններ առաջ բերեց հասարակության գաղափարական և քաղաքական կյանքում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել պետական գաղափարաբանության փոխակերպումը և դրա ազդեցությունը քաղաքական իշխանության ու հասարակական հարաբերությունների վրա։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է քաղաքական պատմության, գաղափարների պատմության, միջազգային հարաբերությունների և պետականության ուսումնասիրության փոխկապակցմամբ։ Այն կարող է հետաքրքրել հին աշխարհի պատմությամբ, հայագիտությամբ, քաղաքական մտքի պատմությամբ և պետական ինստիտուտների զարգացման հարցերով զբաղվող մասնագետներին, ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Հին Հայաստանի քաղաքական համակարգի և գաղափարական կյանքի զարգացումը՝ բացահայտելով թագավորական իշխանության առանձնահատկությունները, միջազգային միջավայրի ազդեցությունը և պետական գաղափարաբանության ձևավորման ու վերափոխման հիմնական միտումները։