Մելիքսեթյան, Ռաֆայել Տիգրանի

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի դպրոցականների ֆիզիկական դաստիարակության համակարգի կատարելագործման, արդյունավետ կազմակերպման և գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումների մշակման խնդիրներին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է դպրոցական տարիքի երեխաների ֆիզիկական զարգացման առանձնահատկությունների, շարժողական ակտիվության, ֆիզիկական պատրաստվածության և կրթական գործընթացում ֆիզիկական դաստիարակության դերի ուսումնասիրության վրա։ Քննարկվում են հանրակրթական դպրոցներում ֆիզիկական դաստիարակության կազմակերպման սկզբունքները, դասերի կառուցվածքը, կիրառվող մանկավարժական մեթոդները և ուսումնական ծանրաբեռնվածության նպատակահարմար բաշխման հարցերը։ Կարևորվում է ֆիզիկական վարժությունների ընտրությունը՝ հաշվի առնելով սովորողների տարիքային առանձնահատկությունները, պատրաստվածության տարբեր մակարդակները և ուսումնական գործընթացի ընդհանուր պահանջները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել դպրոցականների շարժողական կարողությունները, դիմացկունությունը, արագությունը, ուժը, ճկունությունը, շարժումների համակարգումը և ֆիզիկական պատրաստվածության այլ ցուցանիշներ՝ դրանց զարգացման օրինաչափությունները բացահայտելու նպատակով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ֆիզիկական դաստիարակության ծրագրերի արդյունավետության բարձրացմանը և դասավանդման այնպիսի կազմակերպական ձևերի ընտրությանը, որոնք նպաստում են սովորողների ակտիվ մասնակցությանը և ֆիզիկական կուլտուրայի նկատմամբ կայուն հետաքրքրության ձևավորմանը։ Ռացիոնալացման խնդիրները դիտարկվում են նաև դասաժամերի կառուցվածքի, վարժությունների հերթականության, ծանրաբեռնվածության և հանգստի ճիշտ հարաբերակցության, ինչպես նաև ուսումնական գործընթացի գնահատման մեթոդների տեսանկյունից։ Կարևորվում է Հայաստանի կրթական և սոցիալական պայմանների հաշվառումը, քանի որ դպրոցականների ֆիզիկական դաստիարակության արդյունավետ համակարգի ձևավորումը պահանջում է տեղական առանձնահատկություններին համապատասխան մեթոդական լուծումներ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել գործող համակարգի կազմակերպական և մեթոդական խնդիրները, գնահատել դրանց ազդեցությունը կրթական գործընթացի արդյունավետության վրա և հիմնավորել կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Միաժամանակ ֆիզիկական դաստիարակությունը դիտարկվում է որպես ընդհանուր կրթության կարևոր բաղադրիչ, որը նպաստում է շարժողական հմտությունների զարգացմանը, ակտիվ կենսակերպի վերաբերյալ գիտելիքների ձևավորմանը, կարգապահությանը և սովորողների սոցիալական ներգրավվածությանը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ դպրոցական ֆիզիկական դաստիարակության ծրագրերի, ուսուցման մեթոդների և մանկավարժական կազմակերպման ձևերի կատարելագործման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական կուլտուրայի մասնագետների, մանկավարժների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, ուսուցիչների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։