Ներսիսյան, Բաբկեն Բաբկենի

Ներսիսյան, Բաբկեն Բաբկենի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Педагогика

Ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծումների ինքնուրույն որոնման կարողությունների ձևավորումը որպես սովորողների մաթեմատիկական մտածողության զարգացման միջոց

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է սովորողների ինքնուրույն որոնողական գործունեության և ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծման կարողությունների ձևավորմանը՝ որպես մաթեմատիկական մտածողության զարգացման արդյունավետ միջոց։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ մաթեմատիկայի ուսուցումը չպետք է սահմանափակվի պատրաստի կանոնների, բանաձևերի և լուծման ալգորիթմների փոխանցմամբ։ Իրական ուսումնական արդյունքի հասնելու համար անհրաժեշտ է սովորողին ներգրավել այնպիսի գործունեության մեջ, որտեղ նա ինքնուրույն ձևակերպում է խնդիրը, որոնում հնարավոր լուծումներ, առաջադրում վարկածներ, ստուգում դրանք, համեմատում տարբեր մոտեցումներ և հիմնավորում ստացված արդյունքները։ Այսպիսի գործունեությունը նպաստում է ոչ միայն կոնկրետ մաթեմատիկական գիտելիքների յուրացմանը, այլև տրամաբանական, քննադատական և ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների առանձնահատկությունն այն է, որ դրանց լուծումը սովորաբար չի հանգում մեկ նախապես հայտնի գործողությունների հաջորդականության կիրառմանը։ Սովորողը պետք է կողմնորոշվի խնդրի պայմաններում, բացահայտի էական կապերը, որոշի՝ ինչ գիտելիքներ կարող են կիրառվել, և կառուցի լուծման սեփական ռազմավարությունը։ Այս գործընթացում կարևոր է ոչ միայն ճիշտ պատասխանի ստացումը, այլև դրան հասնելու ճանապարհի գիտակցումը։ Այդ պատճառով ուսումնահետազոտական խնդիրները կարող են դիտարկվել որպես մաթեմատիկական մտածողության ակտիվացման միջոց։ Մաթեմատիկական մտածողությունը ներառում է մի շարք փոխկապակցված կարողություններ՝ վերլուծելու, համադրելու, ընդհանրացնելու, դասակարգելու, համեմատելու, պատճառահետևանքային կապեր բացահայտելու, տրամաբանական եզրահանգումներ կատարելու և խնդրի լուծման ռազմավարություն ընտրելու կարողություններ։ Երբ սովորողը ինքնուրույն որոնում է խնդրի լուծումը, այդ գործընթացում բնականաբար գործարկվում են նշված մտավոր գործողությունները։ Հետևաբար ինքնուրույն որոնման կազմակերպումը կարող է նպաստել մաթեմատիկական մտածողության առավել խորքային զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ինքնուրույնության հասկացության մանկավարժական մեկնաբանությունը։ Ինքնուրույնությունը չի նշանակում սովորողին ամբողջությամբ թողնել առանց ուղղորդման։ Ուսուցիչը պետք է ստեղծի այնպիսի պայմաններ, որոնցում սովորողը աստիճանաբար ստանձնի խնդրի լուծման հիմնական մտավոր գործողությունների պատասխանատվությունը։ Սկզբնական փուլերում հնարավոր են հուշումներ, ուղղորդող հարցեր, օրինակներ կամ օժանդակ նյութեր, իսկ հետագայում այդ աջակցությունը պետք է աստիճանաբար նվազի։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել ոչ միայն խնդրի լուծման հմտությունը, այլև սեփական գործունեությունը պլանավորելու և վերահսկելու կարողությունը։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծման ընթացքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի խնդրի պայմանների վերլուծությունը։ Սովորողը պետք է կարողանա տարբերակել հայտնի և անհայտ տվյալները, բացահայտել դրանց միջև կապերը, վերաձևակերպել խնդիրը և անհրաժեշտության դեպքում ներկայացնել այն գծապատկերի, աղյուսակի, մաթեմատիկական արտահայտության կամ այլ մոդելի միջոցով։ Այս գործողությունները նպաստում են վերացական մտածողության զարգացմանը և սովորեցնում են խնդրին մոտենալ ոչ թե մակերեսորեն, այլ կառուցվածքային տեսանկյունից։ Կարևոր է նաև վարկածների առաջադրման փուլը։ Երբ սովորողը չի ստանում պատրաստի լուծման եղանակ, նա ստիպված է առաջարկել հնարավոր տարբերակներ և ստուգել դրանց կենսունակությունը։ Նման գործունեությունը զարգացնում է ենթադրություններ կատարելու, սխալները հայտնաբերելու և սեփական դատողությունները վերանայելու կարողությունը։ Սխալը այս դեպքում չի դիտարկվում միայն որպես բացասական արդյունք․ այն կարող է դառնալ հետազոտական գործընթացի բնական և օգտակար բաղադրիչ, եթե սովորողը կարողանում է հասկանալ դրա պատճառը և դրա հիման վրա կատարել նոր փորձ։ Մաթեմատիկական մտածողության զարգացման համար կարևոր է նաև տարբեր լուծումների համեմատությունը։ Նույն խնդիրը երբեմն կարելի է լուծել տարբեր եղանակներով՝ օգտագործելով հանրահաշվական, երկրաչափական, թվաբանական կամ տրամաբանական մոտեցումներ։ Եթե սովորողը հնարավորություն է ստանում ինքնուրույն գտնել կամ համեմատել այդ եղանակները, նա սկսում է հասկանալ ոչ միայն առանձին մեթոդների կիրառությունը, այլև դրանց միջև եղած կապերը։ Սա նպաստում է ճկուն մտածողության ձևավորմանը և սովորեցնում է կոնկրետ խնդրի համար ընտրել առավել նպատակահարմար ռազմավարությունը։ Ուսումնահետազոտական գործունեության մեջ մեծ նշանակություն ունի նաև արդյունքի հիմնավորումը։ Սովորողը պետք է կարողանա բացատրել, թե ինչու է իր ստացած պատասխանը ճիշտ, ինչ ենթադրությունների վրա է հիմնված լուծումը և արդյոք ստացված արդյունքը համապատասխանում է սկզբնական պայմաններին։ Այս պահանջը զարգացնում է ապացուցողական մտածողությունը և ձևավորում մաթեմատիկական խոսքի մշակույթը։ Պարզ հաշվարկից դեպի հիմնավորված եզրահանգում անցումը մաթեմատիկական կրթության կարևոր բաղադրիչներից է։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է նաև ուսուցչի դերի վերաիմաստավորումը։ Ուսուցիչը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես ուսումնառության գործընթացի կազմակերպիչ և սովորողի որոնողական գործունեությունը խթանող անձ։ Նրա խնդիրն է ընտրել այնպիսի խնդիրներ և իրավիճակներ, որոնք համապատասխանում են սովորողների տարիքային և մտավոր հնարավորություններին, բայց միաժամանակ պարունակում են որոշակի ճանաչողական դժվարություն։ Չափազանց հեշտ խնդիրը չի առաջացնում որոնման անհրաժեշտություն, իսկ չափազանց բարդ խնդիրը կարող է հանգեցնել անօգնականության զգացման։ Ուստի կարևոր է պահպանել դժվարության և հասանելիության համապատասխան հավասարակշռություն։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների համակարգը կարող է ներառել բաց, ոչ ստանդարտ, բազմաքայլ, հակասական պայմաններով կամ մի քանի լուծում ունեցող խնդիրներ։ Հատկապես արդյունավետ են այն առաջադրանքները, որոնց դեպքում մեկ ճիշտ ալգորիթմ անմիջապես չի երևում և սովորողը ստիպված է ընտրություն կատարել։ Նման խնդիրները խթանում են ստեղծագործական որոնումը և սովորեցնում են դիմակայել մտավոր անորոշությանը։ Դրանք նաև նպաստում են նրան, որ սովորողը մաթեմատիկան ընկալի ոչ միայն որպես կանոնների համակարգ, այլև որպես խնդիրներ ուսումնասիրելու և օրինաչափություններ բացահայտելու գիտություն։ Ինքնուրույն որոնման կարողությունների ձևավորման համար կարևոր է նաև հետազոտական հարցերի կիրառումը։ Ուսուցիչը կարող է սովորողներին առաջարկել ոչ միայն լուծել տրված խնդիրը, այլև պարզել, թե ինչպես կփոխվի արդյունքը պայմաններից մեկի փոփոխության դեպքում, գտնել ընդհանուր օրինաչափություն, ձևակերպել նոր խնդիր կամ ընդհանրացնել ստացված արդյունքը։ Այսպիսի առաջադրանքները սովորողին տեղափոխում են պատրաստի խնդրի լուծումից դեպի նոր գիտելիքի ինքնուրույն կառուցում։ Աշխատության կարևոր նշանակությունն այն է, որ ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծման ինքնուրույն որոնումը դիտարկվում է ոչ թե որպես լրացուցիչ գործունեություն, այլ որպես մաթեմատիկական մտածողության զարգացման նպատակային մանկավարժական միջոց։ Այն կարող է նպաստել սովորողների ճանաչողական ակտիվության բարձրացմանը, ուսման նկատմամբ հետաքրքրության ամրապնդմանը, ինքնավստահության ձևավորմանը և սեփական մտավոր գործունեության վերահսկման կարողության զարգացմանը։ Միաժամանակ այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել այնպիսի ունիվերսալ կարողություններ, որոնք անհրաժեշտ են ոչ միայն մաթեմատիկայի դասերին, այլև հետագա կրթական և մասնագիտական գործունեության ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ սովորողների մաթեմատիկական մտածողության զարգացումը առավել արդյունավետ է դառնում այն դեպքում, երբ նրանք հանդես են գալիս որպես ակտիվ հետազոտողներ և ոչ թե միայն պատրաստի գիտելիքների ընդունողներ։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների ինքնուրույն լուծման միջոցով նրանք սովորում են հարցեր առաջադրել, վերլուծել, ենթադրություններ ձևակերպել, որոնել տարբեր լուծումներ, ստուգել արդյունքները և հիմնավորել եզրահանգումները։ Այսպիսով ձևավորվում է ոչ միայն մաթեմատիկական գիտելիքների համակարգ, այլև ինքնուրույն մտածող, քննադատորեն գնահատող և նոր խնդիրների լուծման ունակ սովորող։

Обновлено. 2026-09-22
Ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծումների ինքնուրույն որոնման կարողությունների ձևավորումը որպես սովորողների մաթեմատիկական մտածողության զարգացման միջոց

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Գաբրիել Սունդուկյան Գաբրիել Սունդուկյան 1825 թ․ – 1912 թ․ Հայ մեծ դրամատուրգ, արձակագիր և հասարակական գործիչ էր, որը համարվում է հայկական ռեալիստական դրամատուրգիայի հիմնադիրը։ Նա ծնվել է 1825 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Թիֆլիսում, և մահացել 1912 թվականի մարտի 29-ին։ Սունդուկյանի ստեղծագործություններում արտացոլված են XIX դարի հայ հասարակության կյանքը, կենցաղը, սովորույթներն ու սոցիալական խնդիրները։ Նրա ամենահայտնի պիեսներից են «Պեպո»-ն, «Խաթաբալա»-ն և «Էլի մեկ զոհ»-ը, որոնք մեծ ժողովրդականություն են վայելում մինչ օրս։ Սունդուկյանը կարևոր դեր է ունեցել հայկական թատրոնի զարգացման գործում, իսկ նրա ստեղծագործությունները դարձել են հայ դրամատուրգիայի դասական նմուշներ։ Նրա անունը կրում է Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնը, որը Հայաստանի ամենահեղինակավոր թատրոններից է։ menu_book2 Подробнее Գրիգոր Նարեկացի Գրիգոր Նարեկացի 951 թ․ – 1003 թ․ Գրիգոր Նարեկացին միջնադարյան հայ գրականության և քրիստոնեական մտքի ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգությունն» է, որը հաճախ կոչվում է պարզապես «Նարեկ»։ Գիրքը բաղկացած է աղոթքներից և հոգևոր խորհրդածություններից։ Նարեկացին խորությամբ ուսումնասիրել է մարդու հոգին, մեղքը, ապաշխարությունն ու հավատքը։ Նրա լեզուն չափազանց հարուստ և պատկերավոր է։ Նարեկացու ստեղծագործությունները մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ հոգևոր մշակույթի վրա։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ 2015 թվականին նա հռչակվել է Կաթոլիկ եկեղեցու Վարդապետ։ Նարեկացին համարվում է համաշխարհային քրիստոնեական գրականության կարևոր հեղինակներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել ամբողջ աշխարհում։ menu_book29 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Подробнее Մխիթար Գոշ Մխիթար Գոշ 1130 թ․ – 1213 թ․ Մխիթար Գոշ միջնադարյան հայ մեծ մտածող, իրավագետ, առակագիր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ էր, որը ապրել է XII–XIII դարերում։ Նա հայտնի է որպես հայ իրավագիտության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նրա ամենահայտնի աշխատությունը «Դատաստանագիրքն» է, որը համարվում է հայկական իրավունքի կարևորագույն հուշարձաններից և երկար ժամանակ ծառայել է որպես օրենքների ժողովածու։ Մխիթար Գոշը գրել է նաև բազմաթիվ առակներ, որոնց միջոցով քարոզել է բարություն, արդարություն, իմաստություն և ազնվություն։ Նա մեծ դեր է ունեցել կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, հիմնել է դպրոցներ և նպաստել գիտելիքների տարածմանը։ Գոշի ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն հայ գրականության, իրավունքի և մանկավարժության պատմության մեջ։ Նրա անունը մինչ օրս համարվում է իմաստության, արդարադատության և ազգային մշակույթի խորհրդանիշ։ menu_book9 Подробнее Պարույր Սևակ Պարույր Սևակ 1924 թ․ – 1971 թ․ Պարույր Սևակը հայ գրականության ամենախոր և վերլուծական մտածող բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն մարդու ներաշխարհը, հասարակությունը և պատմական հիշողությունը։ Սևակը հայտնի է իր «Անլռելի զանգակատուն» պոեմով, որը նվիրված է Կոմիտասին։ Նրա լեզուն համարձակ է, նորարարական և մտավոր։ Սևակը հաճախ քննադատել է հասարակական խնդիրները և կեղծ արժեքները։ Նրա պոեզիան համադրում է զգացմունքներն ու ինտելեկտը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից պոեզիայի վրա։ Նրա ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են։ Սևակը համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ոգեշնչել նոր սերունդներին։ menu_book9 Подробнее