Ներսիսյան, Ստեփան Աշոտի

Биология

Աշխատանքը նվիրված է միկրոՌՆԹ-ների և դրանց իզոֆորմների ֆունկցիոնալ ակտիվության դերի ուսումնասիրությանը մարդու չարորակ ուռուցքների առաջացման և զարգացման պաթոգենեզում։ Հետազոտության կենտրոնում են կարճ ոչ կոդավորող ՌՆԹ-ները, որոնք մասնակցում են գեների արտահայտման հետտրանսլյացիոն կարգավորմանը և կարող են էական ազդեցություն ունենալ բջջի բազմացման, տարբերակման, ապոպտոզի, մետաստազավորման և այլ կենսաբանական գործընթացների վրա։ Աշխատությունը դիտարկում է այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով միկրոՌՆԹ-ների ակտիվության խանգարումները կարող են նպաստել նորմալ բջիջների չարորակ վերափոխմանը և արդեն ձևավորված ուռուցքի հետագա զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միկրոՌՆԹ-ների քանակական և ֆունկցիոնալ փոփոխություններին։ Որոշ միկրոՌՆԹ-ներ կարող են ուռուցքային գործընթացում հանդես գալ որպես ուռուցքածին գործոնների ակտիվությունը խթանող կարգավորիչներ, մինչդեռ մյուսները կարող են ճնշել բջջի չարորակ վերափոխմանը նպաստող գեների արտահայտությունը և ունենալ ուռուցքը ճնշող ազդեցություն։ Այդ հավասարակշռության խախտումը կարող է փոխել բջջային ազդանշանային ուղիների աշխատանքը և ստեղծել չարորակ աճի համար նպաստավոր պայմաններ։ Հետազոտության կարևոր առանձնահատկությունն իզոֆորմների ուսումնասիրությունն է։ Միևնույն միկրոՌՆԹ-ի տարբեր իզոֆորմները կարող են տարբերվել նուկլեոտիդային կազմով և իրենց թիրախային մոլեկուլների հետ փոխազդեցության առանձնահատկություններով, ինչի հետևանքով դրանց կենսաբանական ազդեցությունը կարող է լինել տարբեր։ Այդ պատճառով միայն տվյալ միկրոՌՆԹ-ի ընդհանուր քանակական մակարդակի գնահատումը կարող է բավարար չլինել նրա իրական ֆունկցիոնալ նշանակությունը հասկանալու համար։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել միկրոՌՆԹ-ների կենսասինթեզի, հասունացման և բջջային կարգավորման փուլերը, ինչպես նաև դրանց կապը թիրախային մեսենջեր ՌՆԹ-ների հետ։ ՄիկրոՌՆԹ-ները կարող են կապվել համապատասխան թիրախային ՌՆԹ-ների հետ և փոխել դրանց կայունությունը կամ սպիտակուցի սինթեզի արդյունավետությունը։ Եթե այդ թիրախները մասնակցում են բջջային ցիկլի, ապոպտոզի, ԴՆԹ-ի վերականգնման, անոթագոյացման կամ բջիջների շարժունակության կարգավորմանը, ապա միկրոՌՆԹ-ների ակտիվության փոփոխությունը կարող է ուղղակիորեն ազդել ուռուցքային գործընթացի տարբեր փուլերի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել նաև միկրոՌՆԹ-ների և ուռուցքային բջիջների կենսաբանական հատկությունների միջև կապերը։ ՄիկրոՌՆԹ-ների որոշ փոփոխություններ կարող են նպաստել բջիջների անկառավարելի բազմացմանը, դիմադրողականության ձևավորմանը ապոպտոտիկ ազդանշանների նկատմամբ, հյուսվածքային ներխուժմանը և հեռավոր օջախների առաջացմանը։ Այլ փոփոխություններ կարող են կապված լինել ուռուցքի աճի սահմանափակման կամ բջիջների տարբերակման պահպանման հետ։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել մարդու տարբեր չարորակ նորագոյացությունների նյութերի մոլեկուլային ուսումնասիրություն՝ համեմատելով ուռուցքային և առողջ հյուսվածքների, ինչպես նաև հիվանդության տարբեր փուլերի միկրոՌՆԹ-ային պրոֆիլները։ Այդպիսի համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերել այն մոլեկուլային ցուցիչները, որոնք կապված են ուռուցքի առաջացման, առաջընթացի կամ հիվանդության որոշակի կլինիկական առանձնահատկությունների հետ։ Կարևոր ուղղություն է նաև միկրոՌՆԹ-ների հնարավոր կիրառումը որպես կենսամարկերների։ Քանի որ որոշ միկրոՌՆԹ-ներ կարող են հայտնաբերվել ոչ միայն հյուսվածքներում, այլև կենսաբանական հեղուկներում, դրանց ուսումնասիրությունը հեռանկարային է հիվանդությունների վաղ հայտնաբերման, ախտորոշման, կանխատեսման և բուժման արդյունավետության վերահսկման տեսանկյունից։ Իզոֆորմների վերլուծությունը կարող է լրացուցիչ տեղեկատվություն ապահովել և բարձրացնել մոլեկուլային տարբերակման ճշգրտությունը։ Աշխատանքում կարող են կիրառվել մոլեկուլային կենսաբանության ժամանակակից մեթոդներ՝ միկրոՌՆԹ-ների արտահայտության և իզոֆորմային կազմի որոշման, թիրախային գեների նույնականացման և դրանց ֆունկցիոնալ փոխազդեցությունների ուսումնասիրման համար։ Ստացված տվյալների կենսաինֆորմատիկական և վիճակագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել փոխկապակցված մոլեկուլային ցանցեր և որոշել առավել նշանակալի կարգավորիչ հանգույցները։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև միկրոՌՆԹ-ների փոխազդեցությունը այլ էպիգենետիկ և գենային կարգավորման մեխանիզմների հետ։ Չարորակ նորագոյացությունների դեպքում բջջի կարգավորող համակարգերի խանգարումները սովորաբար բազմագործոն են, ուստի միկրոՌՆԹ-ների ազդեցությունը նպատակահարմար է դիտարկել ավելի լայն մոլեկուլային ցանցի շրջանակում։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ուռուցքային հիվանդությունների զարգացման մեխանիզմների ավելի խոր ըմբռնմանը և բացահայտել նոր մոլեկուլային թիրախներ ախտորոշիչ կամ բուժական հետազոտությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է մոլեկուլային ուռուցքաբանության, գենետիկայի և կենսաինֆորմատիկայի մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով միկրոՌՆԹ-ների և դրանց իզոֆորմների ֆունկցիոնալ ակտիվությունը որպես մարդու չարորակ նորագոյացությունների պաթոգենեզի կարևոր կարգավորող բաղադրիչ։ Թեման ունի մեծ գիտական և հնարավոր կլինիկական նշանակություն, քանի որ այդ փոքր կարգավորող ՌՆԹ-ների առանձնահատկությունների բացահայտումը կարող է ընդլայնել ուռուցքային հիվանդությունների մոլեկուլային բնույթի վերաբերյալ պատկերացումները և հետագայում նպաստել ավելի ճշգրիտ ախտորոշիչ ու անհատականացված բուժական մոտեցումների զարգացմանը։