Որսկանյան, Հերիքնազ Վանիկի

Литература

Աշխատությունը ներկայացնում է հայ միջնադարյան գրականության նշանավոր ներկայացուցիչ Ներսես Շնորհալու պոեմական ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը՝ անդրադառնալով դրանց բովանդակային, գաղափարական, գեղարվեստական և լեզվական առանձնահատկություններին։ Հեղինակի ստեղծագործական ժառանգության մեջ առանձնահատուկ տեղ են զբաղեցնում հոգևոր, բարոյական, փիլիսոփայական և ուսուցողական բնույթի երկերը, որոնց միջոցով արտահայտվում են մարդու ներաշխարհի, հավատքի, բարության, գիտելիքի, մեղքի, ապաշխարության և հոգևոր կատարելագործման վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում պոեմների կառուցվածքին, թեմատիկ բազմազանությանը, բանաստեղծական խոսքի առանձնահատկություններին և միջնադարյան հայ մտածողության հետ դրանց կապերին։ Ներկայացվող ստեղծագործություններում միահյուսվում են քրիստոնեական աշխարհայացքը, բարոյախրատական գաղափարները և մարդկային կյանքի վերաբերյալ ընդհանրացումները, ինչի շնորհիվ դրանք ունեն ոչ միայն կրոնական, այլև գրական, փիլիսոփայական և մշակութային արժեք։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Շնորհալու գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները, նրա վերաբերմունքը մարդու և հասարակության բարոյական խնդիրների նկատմամբ, ինչպես նաև նրա ստեղծագործություններում դրսևորվող լեզվական և ոճական հարստությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև միջնադարյան գրական ավանդույթների, հոգևոր գրականության և ժամանակաշրջանի մշակութային միջավայրի ազդեցությանը հեղինակի ստեղծագործության վրա։ Պոեմներում կիրառվող պատկերները, խորհրդանիշները, հակադրությունները և բարոյական պատգամները նպաստում են ստեղծագործությունների գաղափարական խորությանն ու գեղարվեստական ամբողջականությանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է հայ գրականության պատմության և միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Ներսես Շնորհալու գրական ժառանգության և նրա ունեցած նշանակության մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագետներին, գրականագետներին, պատմաբաններին, ուսանողներին, դասախոսներին և հայ միջնադարյան գրականության ու հոգևոր մշակույթի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է Շնորհալու պոեմական ժառանգությունը որպես հայ միջնադարյան գրական մտքի կարևոր դրսևորում՝ ընդգծելով դրա հոգևոր, բարոյական, գեղարվեստական և պատմամշակութային նշանակությունը։