Փիլիպոսյան, Աշոտ Սուրենի

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի՝ Մերձավոր Արևելքի հնագույն քաղաքակրթությունների և մշակութային գործընթացների համակարգում ունեցած դերի ու նշանակության ուսումնասիրությանը՝ մ.թ.ա. III հազարամյակների ընթացքում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում տարածաշրջանի և հարակից տարածքների միջև ձևավորված քաղաքական, տնտեսական, առևտրական և մշակութային փոխառնչություններն են, որոնց միջոցով տեղի են ունեցել գաղափարների, տեխնոլոգիաների, նյութական մշակույթի տարրերի, արհեստագործական ավանդույթների և հասարակական կազմակերպման տարբեր ձևերի տարածում ու փոխազդեցություն։ Աշխատանքը կարևորում է Հայկական լեռնաշխարհի աշխարհագրական դիրքը՝ որպես Մերձավոր Արևելքի տարբեր մշակութային կենտրոնները միմյանց կապող կարևոր տարածք, որի միջով անցել են առևտրական և հաղորդակցության ուղիներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում հնագիտական նյութերին, բնակավայրերի զարգացմանը, վաղ քաղաքային և հասարակական կառույցների ձևավորմանը, մետաղագործության ու այլ արհեստների զարգացմանը, ինչպես նաև խեցեղենի, զարդերի, զենքերի, գործիքների և այլ նյութական մշակույթի առարկաների տարածմանն ու փոխակերպմանը։ Համեմատական ուսումնասիրության միջոցով փորձ է արվում բացահայտել տարբեր տարածաշրջանների մշակութային ընդհանրությունները և տարբերությունները՝ պարզելու համար, թե որ երևույթներն են առաջացել տեղական պայմանների ազդեցությամբ, իսկ որոնք կարող էին ձևավորվել միջտարածաշրջանային կապերի ու փոխանակումների արդյունքում։ Քննարկվում են նաև տնտեսական հարաբերությունները, բնական պաշարների օգտագործումը և հատկապես մետաղական հումքի ու արտադրանքի շրջանառությունը, որոնք կարևոր նշանակություն են ունեցել հնագույն հասարակությունների միջև կապերի ամրապնդման գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Հայկական լեռնաշխարհը դիտարկել ոչ թե որպես մեկուսացված աշխարհագրական տարածք, այլ որպես հին Մերձավոր Արևելքի ակտիվ պատմա-մշակութային միջավայրի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի արժեքը հատկապես ընդգծվում է այն առումով, որ այն համադրում է հնագիտական, պատմական և մշակութաբանական տվյալները՝ փորձելով վերականգնել տարածաշրջանի բնակչության և հարակից քաղաքակրթությունների միջև բազմակողմանի կապերի բնույթը, ուղղությունները և զարգացման փուլերը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հնագիտությամբ, հին պատմությամբ, Հայկական լեռնաշխարհի մշակույթով և Մերձավոր Արևելքի վաղ քաղաքակրթությունների փոխհարաբերություններով հետաքրքրվող ուսանողների, հետազոտողների, պատմաբանների և մշակութաբանների համար։

История

Աշխատությունը նվիրված է Հայկական լեռնաշխարհի տարածքում հայտնաբերված հին կնիքների ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով Հին Արևելքի կնքագործության ընդհանուր համակարգի համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել կնիքների ձևավորման, գործածության և պատկերագրական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պարզել դրանց տեղն ու նշանակությունը հինարևելյան մշակույթների փոխկապակցված համակարգում։ Աշխատության մեջ կնիքները դիտարկվում են ոչ միայն որպես հնագիտական առարկաներ, այլև որպես իրենց ժամանակաշրջանի հասարակական, տնտեսական, վարչական և հոգևոր կյանքի կարևոր վկայություններ։ Ուսումնասիրվում են կնիքների պատրաստման նյութերը, ձևերը, չափերը, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և դրանց մակերեսներին ներկայացված պատկերները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատկերագրությանը՝ մարդկանց, կենդանիների, առասպելական էակների, բույսերի, երկրաչափական զարդանախշերի, աստվածությունների և այլ խորհրդանշական մոտիվների ներկայացմանը։ Կնիքների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայկական լեռնաշխարհի և Հին Արևելքի այլ կենտրոնների միջև մշակութային փոխազդեցությունները, պատկերագրական ընդհանրություններն ու տեղական առանձնահատկությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կնիքների գործառույթի ուսումնասիրությունը։ Դրանք կարող էին օգտագործվել սեփականության հաստատման, վարչական վերահսկողության, ապրանքների և փաստաթղթերի կնքման, ինչպես նաև անձի կամ հաստատության նույնականացման նպատակներով։ Այդ պատճառով կնիքներն արժեքավոր աղբյուր են հին հասարակությունների կառավարման, տնտեսական հարաբերությունների և սոցիալական կառուցվածքի ուսումնասիրության համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել տարբեր ժամանակաշրջանների և հնագիտական կենտրոնների նյութերը՝ հնարավորություն տալով հետևելու կնքագործության տեխնիկայի և գեղարվեստական ձևերի զարգացմանը։ Կարևորվում է նաև տեղական և ներմուծված նմուշների տարբերակումը, ինչը կարող է լրացուցիչ տեղեկություններ տալ տարածաշրջանի առևտրական, քաղաքական և մշակութային կապերի մասին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս Հայկական լեռնաշխարհի նյութական մշակույթը դիտարկել Հին Արևելքի լայն պատմամշակութային գործընթացների շրջանակում և գնահատել դրա ինքնատիպ դերը հին կնքագործության զարգացման մեջ։ Կնիքների ուսումնասիրությունը միաժամանակ նպաստում է հին պատկերային մտածողության, խորհրդանշական համակարգերի և արվեստի ձևավորման առանձնահատկությունների բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հնագետներին, պատմաբաններին, արվեստաբաններին, հինարևելյան մշակույթների մասնագետներին, թանգարանագետներին, ինչպես նաև Հայկական լեռնաշխարհի հնագիտությամբ և հին աշխարհի նյութական մշակույթով զբաղվող հետազոտողներին ու ուսանողներին։