Սահակյան, Հովհաննես Յուրայի

Սահակյան, Հովհաննես Յուրայի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (1)

Онлайн

Биология

Գլուտամատ դեհիդրոգենազի դերը Corynebacterium glutamicum-ի կողմից մի շարք ամինաթթուների գերարտադրության մեջ

Աշխատությունը նվիրված է գլուտամատ դեհիդրոգենազ ֆերմենտի դերի ուսումնասիրությանը Corynebacterium glutamicum մանրէի նյութափոխանակության և մի շարք ամինաթթուների գերարտադրության գործընթացներում։ Քննության են առնվում ֆերմենտի կենսաքիմիական առանձնահատկությունները, դրա մասնակցությունը ազոտային նյութափոխանակությանը և ամոնիումի յուրացման հետ կապված նյութափոխանակային ուղիներին։ Վերլուծվում է գլուտամատ դեհիդրոգենազի ակտիվության և ամինաթթուների կենսասինթեզի միջև փոխկապակցվածությունը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բջջում ածխածնային և ազոտային նյութափոխանակության հավասարակշռությանը։ Դիտարկվում է գլուտամատի՝ որպես բազմաթիվ կենսասինթետիկ գործընթացների կարևոր միջանկյալ միացության նշանակությունը և դրա ազդեցությունը այլ ամինաթթուների առաջացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆերմենտային ակտիվության փոփոխությունների պայմաններում մանրէային բջիջների նյութափոխանակային արձագանքներին և նպատակային միացությունների կուտակման առանձնահատկություններին։ Քննարկվում են տարբեր սննդային և մշակման պայմանների ազդեցությունները ֆերմենտի ակտիվության, բջիջների աճի և ամինաթթուների արտադրողականության վրա։ Ուսումնասիրվում են նաև նյութափոխանակային ուղիների կարգավորման մեխանիզմները և դրանց փոխկապակցվածությունը մանրէի արտադրական հատկությունների հետ։ Կարևորվում է համապատասխան ֆերմենտային համակարգերի ուսումնասիրությունը՝ բարձր արտադրողականությամբ մանրէային շտամների կենսաքիմիական առանձնահատկությունները հասկանալու և կենսատեխնոլոգիական գործընթացների արդյունավետությունը բարձրացնելու տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել ամինաթթուների մանրէաբանական արտադրության հիմքում ընկած նյութափոխանակային մեխանիզմների առավել ամբողջական բացահայտմանը, ինչպես նաև արդյունաբերական կենսատեխնոլոգիայում կիրառվող արտադրական շտամների հատկությունների նպատակային բարելավման գիտական մոտեցումների զարգացմանը։

Обновлено. 2026-10-01
Գլուտամատ դեհիդրոգենազի դերը Corynebacterium glutamicum-ի կողմից մի շարք ամինաթթուների գերարտադրության մեջ

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Դանիել Վարուժան Դանիել Վարուժան 1884 թ․ – 1915 թ․ Դանիել Վարուժանը արևմտահայ պոեզիայի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունեն բնությունը, գյուղական կյանքը և մարդու ստեղծագործ ուժը։ Վարուժանը հիանում էր աշխատանքի գեղեցկությամբ և մարդու հոգևոր ուժով։ Նրա բանաստեղծությունները հարուստ են պատկերներով և զգացմունքներով։ Նա ձգտել է վերածնել ազգային մշակութային արժեքները։ Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նա ձերբակալվել և սպանվել է։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ պոեզիայի զարգացման վրա։ Վարուժանի ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Նա համարվում է արևմտահայ գրականության դասականներից մեկը։ menu_book3 Подробнее Խաչատուր Աբովյան Խաչատուր Աբովյան 1809 թ․ – 1848 թ․ Խաչատուր Աբովյանը նոր հայ գրականության հիմնադիրն է։ Նա առաջիններից էր, ով գրական ստեղծագործություններ գրեց աշխարհաբար հայերենով։ Նրա ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Վերք Հայաստանի» վեպն է։ Այդ վեպը նկարագրում է հայ ժողովրդի պայքարը և ազգային ոգին։ Աբովյանը եղել է նաև մանկավարժ և լուսավորիչ։ Նա մեծ ուշադրություն է դարձրել կրթության զարգացմանը։ Իր գործունեությամբ նպաստել է ժամանակակից հայ մշակույթի ձևավորմանը։ Նրա գաղափարները մեծ ազդեցություն են ունեցել հետագա գրողների վրա։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։ Նրա անհետացումը մինչև այսօր մնում է հայկական պատմության առեղծվածներից մեկը։ menu_book5 Подробнее Հովհաննես Շիրազ Հովհաննես Շիրազ 1915 թ․ – 1984 թ․ Հովհաննես Շիրազը հայ ժողովրդի ամենասիրված բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները խորապես կապված են հայրենիքի, մոր կերպարի և ազգային ցավի հետ։ Շիրազի լեզուն պարզ է, ժողովրդական և շատ հուզական։ Նրա հայտնի գործերից են «Հայոց դանթեականը», «Մայրս» և բազմաթիվ հայրենասիրական բանաստեղծություններ։ Նա հաճախ արտահայտել է ժողովրդի ցավն ու ուրախությունը։ Շիրազը մեծ ազդեցություն է ունեցել սերունդների վրա իր անմիջական ոճով։ Նրա պոեզիան հաճախ արտասանվում է դպրոցներում և միջոցառումների ժամանակ։ Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաժողովրդական բանաստեղծներից մեկը։ Նրա ստեղծագործությունները դարձել են ազգային հիշողության մաս։ Շիրազը մինչ օրս սիրելի է ընթերցողների լայն շրջանակի համար։ menu_book5 Подробнее Վահան Տերյան Վահան Տերյան 1885 թ․ – 1920 թ․ Վահան Տերյանը հայ քնարական պոեզիայի ամենասիրելի հեղինակներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտահայտված են սերը, մենությունը, կարոտը և կյանքի անցողիկությունը։ Տերյանի բանաստեղծությունները հայտնի են իրենց երաժշտականությամբ և նուրբ տրամադրությամբ։ Նա մեծ ազդեցություն է կրել եվրոպական խորհրդապաշտությունից։ Նրա պոեզիան նոր շունչ է բերել հայկական գրականությանը։ Տերյանի լեզուն մեղմ է, գեղեցիկ և հուզական։ Նրա բազմաթիվ բանաստեղծություններ դարձել են երգեր։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա սերունդների բանաստեղծների վրա։ Տերյանի ստեղծագործությունները շարունակում են մնալ ամենաընթերցվողներից։ Նա համարվում է հայ քնարերգության մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book4 Подробнее Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) Նար-Դոս (Միքայել Հովհաննիսյան) 1867 թ․ – 1933 թ․ Նար-Դոսը հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ ունի մարդու ներաշխարհի վերլուծությունը և հոգեբանական հակասությունները։ Նա նկարագրել է քաղաքային կյանքը և հասարակության տարբեր խավերը։ Նրա վեպերն ու պատմվածքները աչքի են ընկնում իրատեսականությամբ։ Նար-Դոսի լեզուն պարզ է, բայց խորքային և դիտողական։ Նրա հերոսները հաճախ կանգնած են բարոյական ընտրությունների առաջ։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս դասական են համարվում։ Նար-Դոսը համարվում է հայ հոգեբանական արձակի հիմնադիրներից մեկը։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել։ menu_book14 Подробнее Հակոբ Պարոնյան Հակոբ Պարոնյան 1843 թ․ – 1891 թ․ Հակոբ Պարոնյանը հայ երգիծական գրականության ամենամեծ ներկայացուցիչներից է։ Նա իր ստեղծագործություններում քննադատել է հասարակական արատները, կեղծավորությունը և անարդարությունը։ Նրա հումորը սուր է և հաճախ շատ արդիական նույնիսկ այսօր։ Պարոնյանը ստեղծել է բազմաթիվ հիշարժան կերպարներ։ Նրա գործերը համատեղում են ծիծաղն ու հասարակական քննադատությունը։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ երգիծանքի զարգացման վրա։ Նրա լեզուն կենդանի է և արտահայտիչ։ Պարոնյանի ստեղծագործությունները լայնորեն ուսումնասիրվում են դպրոցներում և համալսարաններում։ Նա համարվում է հայ սատիրայի դասականը։ Նրա գրական ժառանգությունը շարունակում է հետաքրքրել ընթերցողներին։ menu_book2 Подробнее