Սառաջյան, Զարինե Գարեգինի

Литература

Գրականագիտական, փիլիսոփայական և գեղագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ բանաստեղծ Համո Սահյանի բնապաշտական ստեղծագործություններում արտահայտված իմաստասիրական գաղափարների, աշխարհընկալման առանձնահատկությունների և բնության գեղարվեստական մեկնաբանության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բանաստեղծի ստեղծագործական աշխարհայացքի ձևավորման նախադրյալները, մարդու և բնության փոխհարաբերությունների ընկալումը և բնության դերը նրա քնարերգության գաղափարական ու պատկերային համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սահյանի բանաստեղծություններում կյանքի և մահվան, ժամանակի և հավերժության, մարդու գոյության իմաստի, հիշողության և հոգևոր արժեքների վերաբերյալ փիլիսոփայական խորհրդածություններին։ Վերլուծվում են բնապատկերների խորհրդանշական նշանակությունը, բնական երևույթների միջոցով մարդկային ապրումների արտահայտման եղանակները և բնության ու մարդու ներաշխարհի ներդաշնակության գեղարվեստական դրսևորումները։ Քննարկվում են բանաստեղծի լեզվաոճական առանձնահատկությունները, փոխաբերական մտածողությունը, պատկերավորման միջոցները և դրանց դերը իմաստասիրական բովանդակության բացահայտման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել հայկական ժողովրդական աշխարհընկալման, ազգային մշակութային ավանդույթների և բնության նկատմամբ փիլիսոփայական վերաբերմունքի ազդեցությունները Սահյանի ստեղծագործական մտածողության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում բնության և հայրենիքի գաղափարական փոխկապակցվածությանը, մարդու բարոյական պատասխանատվության, հոգևոր ինքնաճանաչման և գոյաբանական հարցադրումների արտահայտությանը բանաստեղծի քնարերգության մեջ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրականության տեսության, գեղագիտության, փիլիսոփայության և Համո Սահյանի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։