Տանխիլևիչ, Ալեքսանդր Բորիսի

Литература

Աշխատությունը նվիրված է Իսահակ Բաբելի արձակում իրադարձության գեղարվեստական կառուցման ձևերի ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով մոդեռնիստական գրական փորձարարության համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում պատմողական իրադարձության կազմակերպման սկզբունքներն են, սյուժետային գործողության կառուցվածքը, ժամանակի և տարածության հարաբերակցությունը, պատմողի դիրքը և այն ոճական միջոցները, որոնց շնորհիվ առանձին դրվագները ստանում են իմաստային ու գեղարվեստական առանձնահատուկ նշանակություն։ Քննվում է ավանդական պատճառահետևանքային պատմողական կառուցվածքների վերափոխումը, իրադարձությունների հատվածական ներկայացումը, ժամանակային ընդհատումները, լռությունները և չարտահայտված իմաստները, որոնք ընթերցողին ներգրավում են պատմողական ամբողջությունը վերակառուցելու գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իրադարձության և պատմողական տեսանկյունի փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով, թե ինչպես կարող է նույն իրականությունը տարբեր կերպ ընկալվել ու ներկայացվել պատմողի կամ կերպարների գիտակցության միջոցով։ Վերլուծվում են կարճ, խտացված դրվագների կառուցման սկզբունքները, հակադրությունների կիրառումը, անսպասելի անցումները և փաստագրական ու գեղարվեստական տարրերի համադրությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում լեզվական փորձարարության ուսումնասիրությունը՝ արտահայտչական խտության, փոխաբերականության, խոսքային տարբեր շերտերի և ռիթմավորված արձակի առանձնահատկությունների տեսանկյունից։ Իրադարձայնությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին գործողությունների հաջորդականություն, այլև որպես կերպարի գիտակցության, ընկալման կամ արժեքային համակարգի փոփոխություն, որի արդյունքում նույնիսկ փոքր դրվագը կարող է ձեռք բերել սյուժետային մեծ նշանակություն։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է նաև մոդեռնիստական գեղագիտությանը բնորոշ մասնատվածության, բազմիմաստության և իրականության սուբյեկտիվ ընկալման դերը արձակ կառուցվածքի ձևավորման մեջ։ Անդրադարձ է կատարվում հեղինակի պատմողական տեխնիկայի և 20-րդ դարի սկզբի գրական նորարարությունների փոխհարաբերությանը՝ նրա արձակը դիտարկելով ռուսալեզու մոդեռնիստական մշակույթի ավելի լայն զարգացման համատեքստում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նարատոլոգիայի, գրականության տեսության, ոճաբանության և մոդեռնիզմի ուսումնասիրության մոտեցումները՝ բացահայտելով իրադարձության կառուցման բազմազան եղանակներն ու դրանց նշանակությունը Բաբելի արձակի գեղարվեստական համակարգում։