Տեր Գրիգոր Ղ.

Лингвистика

Գիրքը նախատեսված է թուրքերեն և հայերեն լեզուներով հաղորդակցվելու և առօրյա խոսակցական հմտություններ զարգացնելու համար։ Այն ներկայացնում է երկու լեզուների միջև գործնական հաղորդակցության միջոցներ՝ ընթերցողին օգնելով յուրացնել տարածված արտահայտություններ, հարցուպատասխանի ձևեր և առօրյա իրավիճակներում կիրառվող խոսքային դարձվածքներ։ Նման զրույցարանները կարևոր դեր են ունեցել լեզուների ինքնուրույն ուսուցման և տարբեր լեզվական ու մշակութային միջավայրերի միջև հաղորդակցության ապահովման գործում։ Դրանք կարող էին օգտակար լինել առևտրականների, ճանապարհորդների, հոգևորականների, աշակերտների և այն մարդկանց համար, որոնց առօրյա գործունեությունը պահանջում էր հայերեն ու թուրքերեն խոսողների միջև փոխըմբռնում։ Հրատարակության թեման արտացոլում է նաև Օսմանյան կայսրության բազմալեզու հասարակության պայմաններում հայերեն և թուրքերեն լեզուների գործնական կիրառության նշանակությունը։ Այն արժեքավոր է ոչ միայն որպես լեզվի ուսուցման օժանդակ նյութ, այլև որպես պատմական աղբյուր՝ ուսումնասիրելու XIX դարի հայերեն լեզվակրթական գրականությունը, խոսակցական հաղորդակցության ձևերը և հայ-թուրքական լեզվական շփումները։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում լեզվաբանների, թարգմանիչների, լեզվի պատմությամբ և հայ գրքի մշակութային ժառանգությամբ զբաղվող հետազոտողների համար։

Лингвистика

Գիրքը նախատեսված է թուրքերեն և հայերեն լեզուներով առօրյա հաղորդակցությունը հեշտացնելու և խոսակցական հմտությունները զարգացնելու համար։ Նմանատիպ զրույցարանները սովորաբար ներառում են տարբեր իրավիճակներում կիրառվող բառեր, արտահայտություններ, հարցեր ու պատասխաններ, որոնք օգնում են սովորողին գործնականորեն օգտվել լեզվից՝ առանց խորացված քերականական գիտելիքների պարտադիր նախապայմանի։ Հրատարակության թեման արտացոլում է XIX դարի հայ հասարակության մեջ թուրքերենի գործնական իմացության պահանջարկը, հատկապես այն միջավայրերում, որտեղ երկու լեզուներով հաղորդակցությունը կարևոր նշանակություն ուներ առօրյա, հասարակական և տնտեսական հարաբերություններում։ Հայերեն բացատրությունների կամ զուգահեռ ձևակերպումների միջոցով նման գրքերը նպաստել են լեզուների համեմատական ընկալմանը, բառապաշարի յուրացմանը և տարբեր լեզվական համայնքների միջև փոխըմբռնմանը։ Դրանք կիրառական նշանակություն են ունեցել ճանապարհորդների, վաճառականների, աշակերտների, հոգևորականների և այլ ընթերցողների համար։ Հրատարակությունը հետաքրքիր է նաև հայ լեզվակրթական գրականության պատմության տեսանկյունից՝ որպես լեզվի ուսուցման գործնական ձեռնարկների օրինակ։ Այն արժեքավոր նյութ է թուրքերենի ուսուցման պատմությամբ, հայ-թուրքական լեզվական շփումներով և XIX դարի հայ տպագիր մշակույթով հետաքրքրվողների համար։