Վաղարշյան, Արթուր Գրիշայի

Վաղարշյան, Արթուր Գրիշայի

menu_book Посмотреть материалы

Книги автора (2)

Онлайн

Право

Հայաստանի Առաջին Հանրապետության պետական իշխանության համակարգը (1918-1920 թթ.)

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության պետական իշխանության համակարգի ձևավորման, կառուցվածքի և գործունեության ուսումնասիրությանը 1918-1920 թվականներին։ Այն ներկայացնում է անկախ հայկական պետականության վերականգնումից հետո ձևավորված իշխանության հիմնական ինստիտուտները, դրանց իրավական հիմքերը, փոխհարաբերությունները և պետական կառավարման իրականացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների ձևավորումն ու գործունեությունը, Ազգային ժողովի, կառավարության և տեղական կառավարման մարմինների դերը, ինչպես նաև պետական ապարատի կայացման գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իշխանության կենտրոնական և տեղական կառույցների փոխհարաբերություններին, պետական կառավարման արդյունավետության խնդիրներին և նորաստեղծ հանրապետության պայմաններում կառավարման համակարգի կազմակերպման դժվարություններին։ Աշխատանքը անդրադառնում է նաև քաղաքական կուսակցությունների և հասարակական ուժերի ազդեցությանը պետական իշխանության ձևավորման ու որոշումների կայացման գործընթացների վրա, ինչպես նաև ներքին քաղաքական իրավիճակի և արտաքին մարտահրավերների ազդեցությանը պետական կառավարման համակարգի վրա։ Այդ ժամանակաշրջանը բնորոշվում էր պատերազմի, տնտեսական ծանր պայմանների, գաղթականների մեծ հոսքերի, տարածքային և անվտանգային խնդիրների առկայությամբ, որոնք զգալիորեն ազդում էին պետական կառույցների գործունեության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պետական ինստիտուտների կայացման ընթացքի և դրանց իրավաքաղաքական հիմքերի գնահատումը՝ բացահայտելով ինչպես ձեռքբերումները, այնպես էլ առկա սահմանափակումներն ու խնդիրները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայաստանի անկախ պետականության առաջին փորձի կառավարման համակարգի մասին և հասկանալու, թե ինչպիսի ինստիտուցիոնալ հիմքերի վրա էր կառուցվում հանրապետության պետականությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի նորագույն պատմության, պետական կառավարման զարգացման և ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման գործընթացների հետազոտության համար։

Обновлено. 2026-09-15
Հայաստանի Առաջին Հանրապետության պետական իշխանության համակարգը (1918-1920 թթ.)

Бесплатно

Онлайн

Право

Հայաստանի առաջին հանրապետության դատական համակարգը (1918-1920 թթ.)

Պատմաիրավագիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի առաջին հանրապետության գոյության տարիներին՝ 1918–1920 թվականներին, դատական համակարգի ձևավորման, կազմակերպման և գործունեության պատմական ու իրավական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում անկախ հայկական պետականության վերականգնման պայմաններում դատական իշխանության հաստատման նախադրյալները, արդարադատության իրականացման կազմակերպական և իրավական հիմքերը, ինչպես նաև պետական կառավարման համակարգում դատական մարմինների տեղն ու նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի առաջին հանրապետության պետականաշինության գործընթացին, իրավական համակարգի ձևավորման դժվարություններին, նախկին վարչաիրավական կառուցակարգերի վերափոխմանը և նորաստեղծ պետության պայմաններում դատական հաստատությունների գործունեության ապահովման հիմնախնդիրներին։ Ուսումնասիրվում են դատական իշխանության կազմակերպման սկզբունքները, դատարանների իրավասությունների սահմանման, դատական գործերի քննության և արդարադատության իրականացման ընթացակարգերի իրավական կարգավորման հարցերը։ Քննության են առնվում Հայաստանի առաջին հանրապետության օրենսդրական գործունեության առանձնահատկությունները, նախկինում գործող իրավական նորմերի կիրառման և փոփոխման հնարավորությունները, ինչպես նաև ազգային պետականության պահանջներին համապատասխան դատաիրավական համակարգի ձևավորման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դատական մարմինների կառուցվածքի, իրավասությունների և փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով տվյալ ժամանակաշրջանի պետական կառավարման առանձնահատկությունները և իրավական համակարգի զարգացման պայմանները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում դատավորների նշանակման, նրանց մասնագիտական պատրաստվածության, դատական գործունեության կազմակերպման, դատավարական ընթացակարգերի և դատական որոշումների կատարման հետ կապված հիմնախնդիրներին։ Դիտարկվում են քաղաքացիական և քրեական գործերի քննության առանձնահատկությունները, իրավական վեճերի լուծման մեխանիզմները, քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության հնարավորությունները և դատական մարմինների գործունեության արդյունավետության վրա ազդող գործոնները։ Անդրադարձ է կատարվում դատական իշխանության և պետական կառավարման մյուս մարմինների փոխհարաբերություններին, իշխանությունների տարանջատման սկզբունքի պատմական ընկալումներին և արդարադատության անկախության ապահովման իրավական ու կազմակերպական նախադրյալներին։ Հետազոտության թեմատիկ շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում Հայաստանի առաջին հանրապետության գործունեության բարդ պատմական պայմանները, մասնավորապես՝ պատերազմական իրավիճակը, տնտեսական դժվարությունները, բնակչության տեղաշարժերը, վարչական կառավարման կազմակերպման խնդիրները և դրանց հնարավոր ազդեցությունը դատական համակարգի գործունեության վրա։ Քննարկվում են իրավական կարգուկանոնի պահպանման, հասարակական հարաբերությունների կարգավորման, սեփականության պաշտպանության և քաղաքացիների իրավական անվտանգության ապահովման հետ կապված մարտահրավերները։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում դատական համակարգի ձևավորման ընթացքում իրավական ժառանգականության և նոր պետական ինստիտուտների ստեղծման փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև իրավական ավանդույթների ազդեցությունը անկախ Հայաստանի արդարադատության կազմակերպման վրա։ Ուսումնասիրվում են դատական համակարգի զարգացման օրենսդրական և վարչական նախադրյալները, իրավական բարեփոխումների հնարավոր ուղղությունները և պետական կառույցների գործունեության կազմակերպման պատմական փորձը։ Աշխատության շրջանակներում կարևորվում է պատմական սկզբնաղբյուրների, օրենսդրական ակտերի, կառավարության որոշումների, պաշտոնական փաստաթղթերի, դատական նյութերի և ժամանակաշրջանի մամուլի ուսումնասիրության նշանակությունը՝ դատական համակարգի գործունեության առավել ամբողջական պատկերը վերականգնելու համար։ Առանձին ուշադրության են արժանի Հայաստանի առաջին հանրապետության դատական համակարգի համեմատական ուսումնասիրության հնարավորությունները՝ տարածաշրջանի այլ պետությունների և ժամանակաշրջանի իրավական համակարգերի զարգացման համատեքստում։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել հայկական պետականության իրավական պատմության, արդարադատության կազմակերպման ազգային փորձի և դատական իշխանության ինստիտուցիոնալ զարգացման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Կարևորվում է նաև 1918–1920 թվականների դատաիրավական փորձի ուսումնասիրության նշանակությունը Հայաստանի պետականության պատմական շարունակականության, իրավական մշակույթի ձևավորման և դատական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերի համեմատական գնահատման համար։ Աշխատությունն ունի պատմագիտական, իրավագիտական և աղբյուրագիտական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, պատմաբանների, պետության և իրավունքի պատմության մասնագետների, սահմանադրական և դատական իրավունքի հետազոտողների, պետական կառավարման պատմությունն ուսումնասիրող գիտաշխատողների, արխիվագետների, ասպիրանտների և իրավաբանական ու պատմագիտական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

Обновлено. 2026-10-11
Հայաստանի առաջին հանրապետության դատական համակարգը (1918-1920 թթ.)

Бесплатно

Другие авторы

Все авторы
Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) Րաֆֆի (Հակոբ Մելիք-Հակոբյան) 1835 թ․ – 1888 թ․ Րաֆֆին հայ պատմավեպի ամենահայտնի ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում ազգային ազատագրության և հայրենասիրության թեմաները։ «Սամվել», «Խենթը» և «Դավիթ Բեկ» վեպերը համարվում են հայ գրականության դասականներ։ Նա ստեղծել է ուժեղ և հիշվող հերոսներ։ Րաֆֆու կերպարները պայքարում են հանուն ազատության և արդարության։ Նրա գրքերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ երիտասարդության վրա։ Նա կարողացել է պատմությունը ներկայացնել հետաքրքիր և կենդանի ձևով։ Նրա ստեղծագործությունները մինչ օրս լայնորեն ընթերցվում են։ Րաֆֆին համարվում է ազգային մտածողության ձևավորման կարևոր գործիչ։ Նրա անունը մշտապես կապված է հայրենասիրական գրականության հետ։ menu_book15 Подробнее Գուրգեն Մահարի Գուրգեն Մահարի 1903 թ․ – 1969 թ․ Գուրգեն Մահարին հայ արձակի և հուշագրության կարևոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործությունները հաճախ հիմնված են սեփական կյանքի փորձի վրա։ Նա նկարագրել է խորհրդային ժամանակների դժվարությունները և բանտային կյանքը։ Նրա հայտնի գործերից է «Ծաղկած փշալարեր» վեպը։ Մահարու լեզուն պարզ է, բայց խորքային և զգացմունքային։ Նրա ստեղծագործություններում կարևոր տեղ ունի մարդու ազատության գաղափարը։ Նա նաև անդրադարձել է պատմական և սոցիալական թեմաներին։ Մահարու գործերը արժեքավոր վկայություն են ժամանակաշրջանի մասին։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ ժամանակակից արձակի վրա։ Նրա ժառանգությունը շարունակում է ուսումնասիրվել այսօր։ menu_book4 Подробнее Ավետիք Իսահակյան Ավետիք Իսահակյան 1875 թ․ – 1957 թ․ Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա պոեզիան լի է սիրո, հայրենիքի, կարոտի և մարդկային զգացմունքների թեմաներով։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև արտերկրում։Ավետիք Իսահակյանը հայ քնարերգության ամենանշանավոր ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում սերը, հայրենիքը, կարոտը և մարդու ներաշխարհը։ Իսահակյանի լեզուն առանձնանում է մեղմությամբ, երաժշտականությամբ և խոր զգացմունքայնությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Աբու Լալա Մահարին» և բազմաթիվ քնարական բանաստեղծություններ։ Նա երկար տարիներ ապրել է արտասահմանում, սակայն մշտապես կապված է եղել հայրենիքի հետ։ Իսահակյանի պոեզիան մեծ ճանաչում է ստացել նաև միջազգային մակարդակով։ Նրա գործերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Նա եղել է նաև հասարակական և մշակութային ակտիվ գործիչ։ Իսահակյանի ստեղծագործությունները շարունակում են սիրել տարբեր սերունդներ։ Նա համարվում է հայ պոեզիայի մեծագույն վարպետներից մեկը։ menu_book3 Подробнее Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) Սիամանթո (Ատոմ Յարճանյան) 1878 թ․ – 1915 թ․ Սիամանթոն արևմտահայ գրականության ամենահզոր բանաստեղծներից է։ Նրա ստեղծագործությունները նվիրված են ազգային պայքարին, ազատությանը և մարդկային արժանապատվությանը։ Նա մեծ ցավով նկարագրել է հայ ժողովրդի ողբերգական ճակատագիրը։ Սիամանթոյի լեզուն ուժեղ է, կրակոտ և հուզական։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է բողոք և արդարության պահանջ։ Հայոց ցեղասպանության տարիներին նա զոհվել է օսմանյան իշխանությունների կողմից։ Նրա գործերը դարձել են ազգային հիշողության կարևոր մաս։ Սիամանթոն մեծ ազդեցություն է ունեցել հետագա հայ բանաստեղծների վրա։ Նրա ստեղծագործությունները շարունակում են արդիական մնալ։ Նա համարվում է ազատատենչ պոեզիայի խորհրդանիշներից մեկը։ menu_book2 Подробнее Ակսել Բակունց Ակսել Բակունց 1899 թ․ – 1937 թ․ Ակսել Բակունցը հայ արձակի ամենաբարձր մակարդակի վարպետներից է։ Նրա ստեղծագործություններում կենտրոնական տեղ ունի գյուղական կյանքի, մարդու և բնության ներդաշնակության պատկերումը։ Բակունցը առանձնանում է նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով և լեզվական ճշգրտությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Ալպիական մանուշակ», «Մթնաձոր» և այլ պատմվածքներ։ Նա համարվում է հայ կարճ արձակի անգերազանցելի հեղինակներից մեկը։ Բակունցի ստեղծագործությունները լի են մարդկային խորությամբ և լուռ տխրությամբ։ Նրա հերոսները հաճախ պայքարում են սոցիալական դժվարությունների հետ։ Չնայած կարճ կյանքին՝ նա թողել է մեծ գրական ժառանգություն։ Նրա գործերը մեծ ազդեցություն են ունեցել հայ արձակի զարգացման վրա։ Նա զոհվել է ստալինյան բռնաճնշումների ժամանակ։ menu_book6 Подробнее Ալեքսանդր Շիրվանզադե Ալեքսանդր Շիրվանզադե 1858 թ․ – 1935 թ․ Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ ռեալիստական արձակի մեծագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են հասարակության տարբեր խավերի կյանքը և սոցիալական խնդիրները։ Նա գրել է վեպեր, պատմվածքներ և դրամատիկական գործեր։ Շիրվանզադեն մեծ ուշադրություն է դարձրել մարդկային հարաբերություններին։ Նրա հերոսները հոգեբանորեն խորն են մշակված։ Նա համարձակորեն քննադատել է հասարակական անարդարությունները։ Նրա ստեղծագործությունները մեծ ճանաչում են ստացել նաև թատերական բեմերում։ Շիրվանզադեն համարվում է հայ արձակի դասականներից մեկը։ Նրա ազդեցությունը զգալի է հետագա գրողների ստեղծագործություններում։ Նա շարունակում է մնալ հայ գրականության կարևորագույն անուններից մեկը։ menu_book17 Подробнее