Анализ оптимизация биомеханических систем конечностей человека и устройств реабилитации их функций

История

Աշխատությունը նվիրված է Սեբեոսի պատմագրական երկում ներկայացված Հայաստանի վաղ շրջանի պատմության ուսումնասիրությանը՝ այն համադրելով Մովսես Խորենացու և Փավստոս Բուզանդի պատմական երկերի հետ։ Հետազոտության հիմնական խնդիրներից է պարզել, թե ինչպես են այս երեք հեղինակների մոտ ներկայացվում Հայաստանի հնագույն և վաղմիջնադարյան անցյալի առանձին իրադարձությունները, պատմական դեմքերը, քաղաքական գործընթացներն ու հասարակական հարաբերությունները, ինչպես նաև բացահայտել նրանց պատմագիտական մոտեցումների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես աղբյուրագիտական տեսանկյունից, քանի որ հայկական պատմագրության այս հուշարձանները տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծված, տարբեր նպատակներով կազմված և տարբեր պատմական տեղեկություններ պահպանած աղբյուրներ են։ Դրանց համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել պատմական տեղեկությունների համընկնումները, հակասությունները, հնարավոր փոխառությունները և ավանդությունների փոխանցման ձևերը։ Սեբեոսի հաղորդումները դիտարկվում են Մովսես Խորենացու և Փավստոս Բուզանդի աշխատությունների հետ փոխկապակցված՝ փորձելով պարզել, թե որքանով են վաղ շրջանի պատմական ավանդությունները պահպանվել, վերամշակվել կամ մեկնաբանվել հետագա պատմագրական երկերում։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել նաև հեղինակների ժամանակագրական պատկերացումներին, պատմական անձանց ներկայացման եղանակներին, քաղաքական իրադարձությունների մեկնաբանությանը և Հայաստանի արտաքին ու ներքին հարաբերությունների նկարագրությանը։ Նման համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն ավելի խորությամբ հասկանալ Սեբեոսի պատմական երկի կառուցվածքն ու բովանդակությունը, այլև գնահատել այն հայ պատմագրության զարգացման ընդհանուր շղթայի մեջ։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև այն պատճառով, որ անդրադառնում է պատմական հիշողության ձևավորման և տարբեր դարաշրջանների հեղինակների կողմից անցյալի ընկալման խնդրին։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, հայագետներին, միջնադարագետներին, պատմագրության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հայկական հին ու վաղմիջնադարյան պատմության նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։

Педагогика

Այս աշխատանքը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում տուրիստական պատրաստության մեթոդական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով աշակերտների ֆիզիկական, ճանաչողական և սոցիալական կարողությունների ձևավորման գործընթացը արտադասարանային և ուսումնական գործունեության շրջանակում։ Տուրիստական պատրաստությունը դիտարկվում է որպես համալիր մանկավարժական գործընթաց, որը միավորում է ֆիզիկական դաստիարակությունը, բնապահպանական գիտելիքները, կողմնորոշման հմտությունները և խմբային աշխատանքի կարողությունները։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են ուսուցման կազմակերպման ձևերը՝ արշավներ, էքսկուրսիաներ, մարզական-տուրիստական խաղեր, կողմնորոշման վարժություններ և անվտանգության կանոնների ուսուցում, որոնք նպաստում են աշակերտների գործնական հմտությունների զարգացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մեթոդական մոտեցումներին՝ աստիճանական բարդացում, գործնական ուսուցում, թիմային համագործակցություն և իրական միջավայրում ուսուցման իրականացում։ Աշխատությունը ընդգծում է նաև տուրիզմի դաստիարակչական դերը՝ առողջ ապրելակերպի ձևավորման, բնության նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունքի և ինքնուրույնության զարգացման գործում։ Այսպիսով, տուրիստական պատրաստությունը հանրակրթական դպրոցում դիտարկվում է որպես բազմակողմանի կրթական գործընթաց, որը նպաստում է աշակերտների համակողմանի զարգացմանը։

Психология

Աշխատությունը նվիրված է հուզական ինտելեկտի զարգացման անհատական նախադրյալների և դրա դրսևորման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչ անհատական, հոգեբանական և սոցիալական գործոններ են նպաստում մարդու՝ սեփական և ուրիշների հույզերը ճանաչելու, հասկանալու, կառավարելու և դրանց համապատասխան արձագանքելու կարողությունների ձևավորմանն ու զարգացմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում հուզական ինտելեկտը դիտարկվում է որպես անձի կարևոր հոգեբանական ռեսուրս, որը կարող է նշանակալի դեր ունենալ միջանձնային հարաբերությունների, հաղորդակցության արդյունավետության, սոցիալական հարմարման, ինքնակարգավորման և վարքագծի կառավարման գործընթացներում։ Աշխատության մեջ ուշադրություն է դարձվում անհատական տարբերություններին՝ կապված խառնվածքի, ինքնագնահատականի, ինքնավերահսկման, կարեկցանքի, հաղորդակցական կարողությունների, սոցիալական փորձի և անձնային այլ առանձնահատկությունների հետ։ Կարևոր ուղղություն է հուզական ինտելեկտի հիմնական բաղադրիչների առանձնացումը և դրանց դրսևորման գնահատումը։ Դրանց շարքում կարող են ուսումնասիրվել սեփական հույզերի ճանաչումն ու ըմբռնումը, հուզական ինքնակարգավորումը, ուրիշների հուզական վիճակների ընկալումը, կարեկցանքը, սոցիալական փոխազդեցությունների արդյունավետ կառավարումը և համապատասխան արձագանքի ընտրությունը։ Հետազոտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն նկարագրել հուզական ինտելեկտի մակարդակը, այլև բացահայտել դրա ձևավորման և զարգացման հետ կապված անհատական նախադրյալների փոխկապակցվածությունը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել նաև հոգեբանական գնահատման մեթոդների կիրառումը, որի միջոցով հնարավոր է չափել հուզական ինտելեկտի տարբեր բաղադրիչները, համեմատել տարբեր խմբերի ցուցանիշները և բացահայտել դրանց միջև առկա օրինաչափությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ կրթական միջավայրում, մասնագիտական գործունեության ընթացքում, անձնային զարգացման ծրագրերում և հոգեբանական խորհրդատվության ոլորտում, քանի որ հուզական կարողությունների զարգացումը կարող է նպաստել ավելի արդյունավետ հաղորդակցությանը, կոնֆլիկտների կարգավորմանը և սոցիալական փոխհարաբերությունների բարելավմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հոգեբաններին, մանկավարժներին, սոցիալական աշխատողներին, մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և անձի հոգեբանական զարգացման ու հուզական ինտելեկտի խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Педагогика

Այս աշխատությունը նվիրված է ծնողների ֆիզկուլտուրային կրթվածության դերի ուսումնասիրությանը երեխաների ֆիզիկական դաստիարակության կազմակերպման գործընթացում՝ ընտանիքի և կրթական միջավայրի համագործակցության տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում ծնողների ֆիզկուլտուրային կրթվածությունը դիտարկվում է որպես գիտելիքների, կարողությունների, արժեքային վերաբերմունքի և գործնական հմտությունների ամբողջություն, որը հնարավորություն է տալիս ծնողներին գիտակցված և նպատակային մասնակցություն ունենալ երեխայի ֆիզիկական զարգացման ու առողջ ապրելակերպի ձևավորման գործընթացին։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է ընտանիքի ազդեցությունը երեխայի շարժողական ակտիվության, ֆիզիկական զարգացման, առողջ սովորությունների և ֆիզիկական վարժությունների նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ծնողների անձնական օրինակի նշանակությանը, քանի որ երեխայի վարքային սովորությունների ձևավորման վրա մեծ ազդեցություն կարող է ունենալ ընտանիքում ֆիզիկական ակտիվության նկատմամբ ընդհանուր վերաբերմունքը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել երեխաների տարիքային և անհատական առանձնահատկություններին համապատասխան ֆիզիկական վարժությունների ընտրության, շարժողական ռեժիմի կազմակերպման, անվտանգության կանոնների պահպանման և հանգստի ու ակտիվության ճիշտ համադրման հարցերը։ Կարևորվում է նաև ծնողների և մանկավարժների համագործակցությունը, քանի որ ընտանիքի և կրթական հաստատության համատեղ ու հետևողական աշխատանքը կարող է բարձրացնել ֆիզիկական դաստիարակության արդյունավետությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ ծնողների իրազեկվածության մակարդակին, ֆիզիկական դաստիարակության վերաբերյալ նրանց պատկերացումներին և այն դժվարություններին, որոնք կարող են խոչընդոտել երեխայի բավարար շարժողական ակտիվության ապահովմանը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ընտանեկան ֆիզիկական ակտիվության կազմակերպման տարբեր ձևերին՝ համատեղ մարզանք, շարժախաղեր, զբոսանքներ, սպորտային գործունեություն և այլ միջոցառումներ, որոնք կարող են նպաստել ոչ միայն երեխայի ֆիզիկական, այլև սոցիալական և հուզական զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ծնողների մանկավարժական պատրաստվածության բարձրացման անհրաժեշտությունը՝ համապատասխան խորհրդատվության, տեղեկատվական ծրագրերի, գործնական պարապմունքների և առողջ ապրելակերպի վերաբերյալ կրթական միջոցառումների միջոցով։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ծնողների ֆիզկուլտուրային կրթվածության և երեխաների ֆիզիկական դաստիարակության արդյունավետության միջև առկա կապերը և ներկայացնելու այդ փոխկապակցվածության ամրապնդման հնարավոր ուղիները։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել ընտանիքում առողջ և ակտիվ կենսակերպի մշակույթի ձևավորմանը, երեխաների շարժողական կարողությունների զարգացմանը և ֆիզիկական դաստիարակության գործընթացի ավելի արդյունավետ կազմակերպմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ֆիզիկական դաստիարակության ուսուցիչների, մանկավարժների, ծնողների, նախադպրոցական և դպրոցական հաստատությունների մասնագետների, առողջ ապրելակերպի ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Другие предметы

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է տարբեր կառուցվածք ունեցող կերաբաժինների ազդեցության ուսումնասիրությանը կովկասյան գորշ և հոլշտին-ֆրիզական ցեղերի խաչասերմամբ ստացված վերանորոգման երինջների աճի, զարգացման և հետագա արտադրողականության վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում է կերաբաժինների սննդարարության, բաղադրության և հավասարակշռվածության ազդեցությունը կենդանիների կենդանի զանգվածի աճի, օրգանիզմի ֆիզիոլոգիական զարգացման, նյութափոխանակության, վերարտադրողական հատկությունների և կաթնատվության ձևավորման վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է փորձարարական հետազոտությունների արդյունքները, համեմատում կերակրման տարբեր սխեմաների արդյունավետությունը և գնահատում դրանց տնտեսական ու կենսաբանական նպատակահարմարությունը՝ առաջարկելով գիտականորեն հիմնավորված մոտեցումներ բարձր արտադրողականությամբ անասնապահության կազմակերպման համար։ Գիրքը նախատեսված է անասնաբույծների, անասնաբուժության և կենդանաբուծության ոլորտի մասնագետների, գյուղատնտեսական գիտահետազոտական կենտրոնների աշխատակիցների, դասախոսների, ուսանողների և ֆերմերների համար, ովքեր հետաքրքրված են տավարաբուծության արդյունավետության բարձրացմամբ և ժամանակակից կերակրման տեխնոլոգիաներով։

Экономика

Ինստիտուտները և արդյունավետ շուկաները ժամանակակից տնտեսագիտության կարևոր հասկացություններից են, որոնք բացատրում են, թե ինչպես է կազմակերպվում տնտեսական վարքագիծը և ինչպես են ձևավորվում ռեսուրսների բաշխման մեխանիզմները։ Ինստիտուտները հասարակության կողմից ձևավորված կանոնների, օրենքների, նորմերի և կազմակերպությունների համակարգ են, որոնք կարգավորում են տնտեսական հարաբերությունները և նվազեցնում անորոշությունը։ Դրանք կարող են լինել ինչպես ձևական՝ օրենքներ, պայմանագրեր, պետական կարգավորումներ, այնպես էլ ոչ ձևական՝ ավանդույթներ, սոցիալական նորմեր և վարքագծային կանոններ։ Ինստիտուտների հիմնական դերը տնտեսության մեջ այն է, որ դրանք ապահովում են սեփականության իրավունքների պաշտպանություն, պայմանագրերի կատարում և գործարքների անվտանգություն, ինչը կարևոր նախապայման է շուկաների արդյունավետ գործունեության համար։ Արդյունավետ շուկան այն շուկան է, որտեղ գները լիարժեք արտացոլում են առկա տեղեկատվությունը, և ռեսուրսները բաշխվում են հնարավորինս օպտիմալ ձևով՝ նվազագույն կորուստներով։ Այս դեպքում շուկայի մասնակիցները՝ գնորդները և վաճառողները, ունեն բավարար տեղեկատվություն և կարող են կայացնել ռացիոնալ որոշումներ։ Ինստիտուտների որակը անմիջական ազդեցություն ունի շուկաների արդյունավետության վրա, քանի որ թույլ ինստիտուտները կարող են առաջացնել կոռուպցիա, տեղեկատվական ասիմետրիա և շուկայական ձախողումներ։ Ընդհակառակը՝ ուժեղ իրավական համակարգը, թափանցիկ կարգավորումները և վստահության բարձր մակարդակը նպաստում են ներդրումների աճին, տնտեսական աճին և մրցակցության զարգացմանը։ Ժամանակակից տնտեսագիտությունում մեծ նշանակություն ունի ինստիտուցիոնալ մոտեցումը, որը շեշտում է, որ տնտեսական զարգացումը կախված է ոչ միայն ռեսուրսներից, այլ նաև այն կանոններից և կառույցներից, որոնք ձևավորում են տնտեսական վարքագիծը։