„Die ganze Welt hat uns im Stich gelassen“: Armenier protestieren nach Verlust von Berg-Karabach

Математика

Տեսական ֆիզիկայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է գլանային համաչափությամբ անհամասեռ միջավայրում շարժվող լիցքավորված մասնիկի ճառագայթման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մասնիկի շարժման և միջավայրի էլեկտրամագնիսական հատկությունների փոխազդեցության հիմնական օրինաչափությունները, ինչպես նաև ճառագայթման առաջացման ֆիզիկական պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջավայրի անհամասեռության, գլանային երկրաչափության և մասնիկի շարժման պարամետրերի ազդեցությանը առաջացող էլեկտրամագնիսական դաշտի կառուցվածքի վրա։ Վերլուծվում են Մաքսվելի հավասարումների համապատասխան լուծումները, ճառագայթման սպեկտրային ու անկյունային բնութագրերը և էներգիայի տարածման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև սահմանային պայմանների ընտրության, տարբեր տարածական տիրույթներում դաշտերի վարքի և համակարգի երկրաչափական ու ֆիզիկական պարամետրերից ճառագայթման կախվածության խնդիրները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խորացնելու պատկերացումները լիցքավորված մասնիկների և բարդ կառուցվածք ունեցող միջավայրերի էլեկտրադինամիկական փոխազդեցության վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տեսական ֆիզիկայի, էլեկտրադինամիկայի, ռադիոֆիզիկայի և լիցքավորված մասնիկների ճառագայթման երևույթների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է մետաղական և օքսիդային բաղադրիչներ պարունակող համակարգերում միկրո- և նանոկառուցվածքային կոմպոզիտային նյութերի ձևավորման մեխանաքիմիական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում մեխանիկական ազդեցության պայմաններում պինդ ֆազերում ընթացող կառուցվածքային և ֆազային փոփոխություններն են, որոնց արդյունքում հնարավոր է ստանալ սկզբնական բաղադրիչներից էապես տարբերվող հատկություններով կոմպոզիտային համակարգեր։ Քննվում է ինտենսիվ մեխանիկական մշակման ազդեցությունը մասնիկների չափերի, բյուրեղային կառուցվածքի, միջֆազային սահմանների, կառուցվածքային անկատարությունների և բաղադրիչների փոխազդեցության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մետաղ–օքսիդ և օքսիդ–օքսիդ տիպի համակարգերում ընթացող գործընթացների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելու դրանց կառուցվածքագոյացման առանձնահատկությունները և վերջնական նյութի հատկությունների ձևավորման հիմնական գործոնները։ Մեխանաքիմիական ազդեցության ընթացքում նյութերի մանրացումը և ինտենսիվ խառնուրդը կարող են մեծացնել բաղադրիչների շփման մակերեսը և նպաստել նոր ֆազերի կամ մետաստաբիլ կառուցվածքային վիճակների առաջացմանը։ Հետազոտության շրջանակում կարևորվում է ստացված նյութերի ֆազային կազմի, միկրոկառուցվածքի, մասնիկների չափային բաշխման և ֆիզիկամեխանիկական բնութագրերի ուսումնասիրությունը։ Տարբեր կառուցվածքային մակարդակների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե միկրո- և նանոմասշտաբային փոփոխություններն ինչպես են արտահայտվում կոմպոզիտների մակրոսկոպիկ հատկություններում։ Ուսումնասիրվում են նաև սկզբնական բաղադրիչների բնույթի և դրանց փոխադարձ ֆիզիկաքիմիական համապատասխանության ազդեցությունները ձևավորվող կոմպոզիտային համակարգի կառուցվածքի վրա։ Առանձին նշանակություն ունի կառուցվածք–հատկություն փոխկապակցվածության բացահայտումը, քանի որ ստացված նյութերի մեխանիկական, ջերմային, էլեկտրական կամ այլ գործառական բնութագրերը մեծապես պայմանավորված են դրանց ֆազային կազմով և ներքին կառուցվածքով։ Նման հետազոտությունները կարևոր են նոր սերնդի կոմպոզիտների նախագծման համար, որտեղ պահանջվող հատկությունները հնարավոր է ձևավորել նյութի բաղադրության և կառուցվածքային վիճակի նպատակային ընտրությամբ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է նյութագիտության, պինդ մարմնի քիմիայի, մեխանաքիմիայի և նանոտեխնոլոգիայի մոտեցումները՝ բազմաբաղադրիչ կոմպոզիտային նյութերի կառուցվածքագոյացման մեխանիզմների և հատկությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների զարգացման նպատակով։

Психология

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է էթնիկ կարծրատիպերի դերի ուսումնասիրությանը անձի ինքնագիտակցության համակարգում՝ բացահայտելով, թե ինչպես են սեփական և այլ էթնիկ խմբերի վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումները մասնակցում անձի ինքնաճանաչման, ինքնագնահատականի, սոցիալական նույնականացման և միջխմբային հարաբերությունների ձևավորմանը։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ մարդու ինքնագիտակցությունը միայն անհատական հատկանիշների մասին պատկերացումների ամբողջություն չէ․ այն ձևավորվում է նաև սոցիալական միջավայրի, մշակութային նորմերի, խմբային պատկանելության և այլ մարդկանց հետ փոխհարաբերությունների ազդեցությամբ։ Այս համատեքստում էթնիկ կարծրատիպերը կարող են դառնալ այն ճանաչողական և սոցիալական մեխանիզմներից մեկը, որոնց միջոցով անձը դասակարգում և մեկնաբանում է սոցիալական իրականությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել «ես»-ի և էթնիկ խմբի փոխհարաբերությունը։ Անձը սեփական էթնիկ պատկանելության մասին պատկերացումները ձևավորում է ընտանիքի, կրթական միջավայրի, մշակույթի, լեզվի, պատմական հիշողության, հասարակական արժեքների և միջանձնային շփումների ազդեցությամբ։ Այդ պատկերացումները կարող են ներառել խմբին վերագրվող դրական կամ բացասական հատկանիշներ և որոշ դեպքերում դառնալ անձի ինքնության բաղադրիչ։ Այս գործընթացը կապված է սոցիալական նույնականացման հետ, երբ անհատը իրեն ընկալում է որպես որոշակի սոցիալական խմբի անդամ և սեփական «ես»-ի որոշ կողմերը կապում է այդ խմբի հետ։ Էթնիկ կարծրատիպերը կարող են ունենալ մի շարք գործառույթներ։ Դրանք կարող են պարզեցնել սոցիալական տեղեկատվության մշակումը՝ թույլ տալով անձին արագ կողմնորոշվել բազմազան սոցիալական միջավայրում, սակայն միաժամանակ կարող են հանգեցնել իրականության չափազանց ընդհանրացված կամ խեղաթյուրված ընկալման։ Կարծրատիպը սովորաբար վերաբերում է խմբի անդամներին վերագրվող ընդհանրացված հատկանիշներին և պարտադիր չէ, որ համապատասխանի տվյալ խմբի յուրաքանչյուր անհատի իրական առանձնահատկություններին։ Հետևաբար աշխատանքում կարևոր է տարբերակել կարծրատիպային պատկերացումը անհատական փորձից և փաստացի վարքային հատկանիշներից։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն կարող է լինել սեփական էթնիկ խմբի և այլ խմբերի նկատմամբ վերաբերմունքի փոխկապակցվածության բացահայտումը։ Սեփական խմբին դրական հատկանիշների վերագրումը կարող է նպաստել խմբային պատկանելության զգացման և դրական սոցիալական ինքնության ամրապնդմանը, մինչդեռ այլ խմբերի նկատմամբ բացասական կարծրատիպերը կարող են մեծացնել սոցիալական հեռավորությունը և միջխմբային անվստահությունը։ Այս պատճառով էթնիկ կարծրատիպերի գործառույթը պետք է դիտարկել ոչ միայն անձի ներաշխարհի, այլև միջխմբային հարաբերությունների համատեքստում։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև կարծրատիպերի ազդեցությունը ինքնագնահատականի վրա։ Եթե անձի սեփական խմբի նկատմամբ հասարակության մեջ գերակշռում են դրական պատկերացումներ, այդ խմբային պատկանելությունը որոշ պայմաններում կարող է նպաստել դրական ինքնագնահատականի ձևավորմանը։ Հակառակ դեպքում՝ բացասական սոցիալական կարծրատիպերի ազդեցությունը կարող է առաջացնել ներքին հակասություններ, ինքնարժեքի նվազում կամ սեփական խմբային պատկանելությունը թաքցնելու ցանկություն։ Այսպիսի գործընթացները հատկապես կարևոր են բազմազգ հասարակություններում, որտեղ տարբեր խմբերի միջև սոցիալական դիրքերի, հեղինակության և փոխհարաբերությունների տարբերությունները կարող են անդրադառնալ անձի ինքնագիտակցության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել էթնիկ ինքնագիտակցության բաղադրիչների ուսումնասիրություն՝ էթնիկ պատկանելության գիտակցում, խմբի նկատմամբ հուզական վերաբերմունք, խմբային արժեքների ընդունում, մշակութային նույնականացում և սեփական խմբի հետ կապի ինտենսիվություն։ Այս ցուցանիշների համադրումը կարծրատիպային պատկերացումների հետ հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչ պայմաններում են կարծրատիպերը դառնում ինքնության ամրապնդող գործոն, իսկ երբ՝ հակասությունների և սոցիալական լարվածության աղբյուր։ Մեթոդաբանական տեսանկյունից նման ուսումնասիրությունը կարող է հիմնվել հարցաթերթերի, ասոցիատիվ մեթոդների, ինքնագնահատման սանդղակների, սոցիալական հեռավորության չափման և խմբային նույնականացման մեթոդների վրա։ Ստացված տվյալների վիճակագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշել էթնիկ կարծրատիպերի և ինքնագիտակցության տարբեր բաղադրիչների միջև առկա կապերը։ Կարող են համեմատվել տարբեր տարիքային, կրթական կամ սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչներ՝ պարզելու համար, թե ինչպիսի պայմաններում են կարծրատիպային պատկերացումները առավել արտահայտված կամ փոփոխական։ Կարևոր է նաև դիտարկել կարծրատիպերի փոփոխականությունը։ Դրանք կայուն և անփոփոխ պատկերացումներ չեն․ անձնական շփումները, կրթությունը, միջմշակութային հաղորդակցությունը, հասարակական փոփոխությունները և նոր տեղեկատվությունը կարող են վերափոխել նախկինում ձևավորված կարծրատիպերը։ Հետևաբար աշխատանքը կարող է անդրադառնալ այն գործոններին, որոնք նպաստում են կարծրատիպերի պահպանմանը կամ հաղթահարմանը։ Կրթական միջավայրը, մասնավորապես, կարող է կարևոր դեր ունենալ՝ զարգացնելով քննադատական մտածողություն և տարբեր մշակույթների նկատմամբ ավելի բազմակողմանի ընկալում։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են կիրառվել հոգեբանական խորհրդատվության, կրթության, միջմշակութային հաղորդակցության, երիտասարդների սոցիալականացման և միջէթնիկ հարաբերությունների բարելավման ծրագրերում։ Էթնիկ կարծրատիպերի գործառույթների բացահայտումը կարող է օգնել հասկանալու միջխմբային թյուրիմացությունների և նախապաշարմունքների հոգեբանական հիմքերը և մշակելու դրանց նվազեցմանն ուղղված մեթոդներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը էթնիկ կարծրատիպերը դիտարկում է որպես անձի սոցիալական ճանաչողության և ինքնագիտակցության համակարգում գործող բազմագործոն երևույթ, որը կարող է միաժամանակ կատարել կողմնորոշիչ, նույնականացնող և պաշտպանական գործառույթներ, բայց որոշ պայմաններում նաև նպաստել նախապաշարմունքների, սոցիալական հեռավորության և միջխմբային հակասությունների ձևավորմանը։

Лингвистика

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է քերականության տրամաբանական հիմքերի ուսումնասիրությանը Ալ-Ֆարաբիի լեզվափիլիսոփայական հայացքների շրջանակում՝ դրանք դիտարկելով նաև տիպաբանական տեսանկյունից։ Ուսումնասիրության կենտրոնում լեզվի և տրամաբանության փոխհարաբերությունն է, մասնավորապես՝ այն հարցը, թե ինչպես կարող են տրամաբանական կատեգորիաները, մտածողության կառուցվածքը և դատողության ձևերը արտահայտվել քերականական համակարգում։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են Ալ-Ֆարաբիի պատկերացումները լեզվի, խոսքի, քերականության և տրամաբանության փոխկապակցվածության վերաբերյալ, ինչպես նաև այն տեսական սկզբունքները, որոնց միջոցով հնարավոր է բացատրել քերականական երևույթների կառուցվածքային հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քերականական և տրամաբանական կատեգորիաների հարաբերակցությանը, լեզվական ձևերի ու իմաստների փոխկապակցվածությանը և տարբեր լեզուների կառուցվածքային առանձնահատկությունների համեմատական դիտարկմանը։ Տիպաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել քերականական համակարգերի ընդհանրություններն ու տարբերությունները և պարզել, թե որքանով են տրամաբանական ու իմաստային հարաբերությունները դրսևորվում տարբեր լեզվական կառուցվածքներում։ Աշխատությունը միավորում է լեզվաբանության, տրամաբանության և միջնադարյան փիլիսոփայության ուսումնասիրության մեթոդները՝ փորձելով ներկայացնել Ալ-Ֆարաբիի գիտական ժառանգության այն կողմերը, որոնք առնչվում են լեզվի կառուցվածքի և մտածողության ձևերի փոխհարաբերությանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել նաև լեզվաբանական մտքի պատմության տեսանկյունից, քանի որ հնարավորություն է տալիս հասկանալու միջնադարյան արաբամուսուլմանական փիլիսոփայական ավանդույթի ազդեցությունը քերականական և տրամաբանական գաղափարների զարգացման վրա։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, փիլիսոփաներին, տրամաբաններին, արևելագիտությամբ զբաղվող մասնագետներին, լեզվաբանական տիպաբանության հետազոտողներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է Նախիջևանի որմնանկարչական արվեստին՝ հայկական և տարածաշրջանային կերպարվեստի պատմության կարևոր ուղղություններից մեկին։ Այն առնչվում է ճարտարապետական կառույցների ներքին հարդարանքի, պատերին կատարված գեղանկարչական պատկերների և դրանց գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Որմնանկարչությունը պատմական միջավայրի գեղարվեստական ձևավորման կարևոր բաղադրիչ է, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր ժամանակաշրջանների պատկերային մտածողությունը, գունային լուծումները, հորինվածքային մոտեցումները և գեղարվեստական ավանդույթները։ Նախիջևանի որմնանկարչական ժառանգության ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տարածաշրջանի պատմամշակութային կյանքի, հայկական արվեստի զարգացման և ճարտարապետության ու գեղանկարչության փոխհարաբերությունների լուսաբանման համար։ Այս թեմայի քննությունը նպաստում է նաև հուշարձանների գեղարվեստական արժեքի գնահատմանը, պատմական արվեստի նմուշների պահպանության կարևորության գիտակցմանը և մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության ընդլայնմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել արվեստաբաններին, պատմաբաններին, ճարտարապետության և կերպարվեստի մասնագետներին, հայկական մշակույթի հետազոտողներին, ինչպես նաև այն ընթերցողներին, որոնք հետաքրքրվում են Նախիջևանի պատմական հուշարձաններով, որմնանկարչության ավանդույթներով և հայ գեղարվեստական ժառանգությամբ։

История

Աշխատությունը նվիրված է Արագածոտնի պատմական Ուշի բնակավայրի մերձակայքում գտնվող Սուրբ Սարգիս վանական համալիրին՝ ներկայացնելով հուշարձանի պատմական, ճարտարապետական և հոգևոր նշանակությունը։ Վանքը հայկական միջնադարյան հոգևոր ու մշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչներից է և հետաքրքրություն է ներկայացնում ինչպես կրոնական պատմության, այնպես էլ եկեղեցաշինության ու ճարտարապետական արվեստի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հուշարձանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու վանական համալիրների կառուցվածքային առանձնահատկություններին, եկեղեցական կառույցների գեղարվեստական ձևավորմանը, շինարարական ավանդույթներին և միջնադարյան Հայաստանի հոգևոր կենտրոնների դերին հասարակական կյանքում։ Սուրբ Սարգիս վանքի պատմամշակութային արժեքը կապված է նաև նրա՝ որպես ուխտատեղի և հոգևոր հիշողության վայրի նշանակության հետ։ Նման հուշարձանների ուսումնասիրությունը նպաստում է Հայաստանի պատմական բնակավայրերի, կրոնական կենտրոնների և ճարտարապետական ժառանգության ճանաչմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ միջնադարյան պատմությամբ, ճարտարապետությամբ, եկեղեցագիտությամբ և մշակութային ժառանգության պահպանությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների, ինչպես նաև Հայաստանի պատմական ու հոգևոր հուշարձաններով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։