Доочистка нефтесодержащих сточных вод сорбционным методом на вспученном перлите разработка технологии

История

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայում քաղաքական ինքնության ձևավորման և փոխակերպման երկարատև գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ 1920-ական թվականներից մինչև 2023 թվականը, հատուկ ուշադրություն դարձնելով իսլամի և ազգայնականության փոխազդեցությանը և դրանց աստիճանական սինթեզին։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ժամանակակից թուրքական քաղաքական ինքնությունը ձևավորվել է ոչ թե մեկ միասնական գաղափարախոսության ազդեցությամբ, այլ աշխարհիկության, թուրքական ազգայնականության, իսլամական պահպանողականության, արևմտականացման և ազգային ինքնիշխանության մասին պատկերացումների շարունակական մրցակցության ու վերաձևավորման պայմաններում։ Ուսումնասիրության սկզբնական փուլը կապված է հանրապետության հիմնադրման և քեմալական վերափոխումների հետ։ 1920-1930-ական թվականներին իրականացված աշխարհիկացման քաղաքականությունը, խալիֆայության վերացումը, կրթական և իրավական համակարգերի աշխարհիկացումը, ինչպես նաև պետական կառավարման մեջ կրոնի դերի սահմանափակումը նպատակ ունեին ստեղծելու ժամանակակից, կենտրոնացված և աշխարհիկ ազգային պետություն։ Միաժամանակ ազգայնականությունը դարձավ նոր պետական ինքնության կարևոր հենասյուներից մեկը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու այն հակասությունը, որ հանրապետական ազգակերտման գործընթացում իսլամը մի կողմից դուրս էր մղվում քաղաքական և պետական ինստիտուտներից, իսկ մյուս կողմից՝ հատկապես մահմեդական բնակչության համախմբման և ազգային միատարրության ձևավորման համատեքստում, շարունակում էր պահպանել ինքնության կարևոր բաղադրիչի նշանակությունը։ Հետագա տասնամյակներում բազմակուսակցական համակարգի հաստատումը փոխեց այդ հարաբերակցությունը։ 1950-ականներից սկսած կրոնական պահպանողականությունը աստիճանաբար ավելի տեսանելի դարձավ քաղաքական կյանքում, իսկ աշխարհիկ և կրոնական ուժերի հակասությունը դարձավ Թուրքիայի քաղաքական զարգացման առանցքային գծերից մեկը։ Հետազոտությունը կարևոր տեղ է հատկացնում նաև 1960-1980-ական թվականներին, երբ իսլամական պահպանողականության, թուրքական ազգայնականության և հակակոմունիստական գաղափարների միաձուլումը նպաստեց թուրք-իսլամական սինթեզի գաղափարական ձևավորմանը։ Այդ գործընթացում իսլամը սկսեց ընկալվել ոչ միայն որպես հավատքի համակարգ, այլև որպես ազգային համախմբման, հասարակական պահպանողականության և քաղաքական ինքնության բաղադրիչ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է 1980-ականներից հետո քաղաքական իսլամի զարգացման ուսումնասիրությունը, հատկապես այն ժամանակաշրջանը, երբ իսլամական ուղղվածություն ունեցող քաղաքական ուժերը սկսեցին ավելի ակտիվորեն մասնակցել ընտրական պայքարին և պետական կառավարմանը։ Այս գործընթացը հանգեցրեց նրան, որ նախկինում իրար հակադիր համարվող իսլամական և ազգայնական գաղափարները աստիճանաբար սկսեցին հանդես գալ փոխլրացնող ձևով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 2000-ականներից հետո տեղի ունեցած փոփոխություններին և Արդարություն և զարգացում կուսակցության իշխանության շրջանում քաղաքական ինքնության վերափոխմանը։ Սկզբնական փուլում այդ քաղաքականությունը համադրվում էր տնտեսական և քաղաքական բարեփոխումների, եվրոպական ինտեգրման և ավելի չափավոր պահպանողականության հետ, սակայն հետագայում, հատկապես 2010-ականներից, նկատվեց ավելի ընդգծված թուրք-իսլամական և ազգայնական ուղղություն։ Հետազոտությունները այդ շրջադարձը կապում են ինչպես ներքաղաքական հակամարտությունների, այնպես էլ արտաքին քաղաքական զարգացումների հետ։ 2023 թվականը ուսումնասիրության ժամանակագրական սահմանագիծն է և հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե ինչպիսի տեսք էր ստացել թուրքական քաղաքական ինքնությունը հանրապետության հիմնադրման հարյուրամյակի շրջանում։ Այդ փուլում իսլամական պահպանողականությունն ու ազգայնականությունը քաղաքական դաշտում հաճախ հանդես էին գալիս միասնական կամ փոխկապակցված հռետորաբանությամբ, ինչը հատկապես տեսանելի էր ընտրական դաշինքների և քաղաքական պայքարի շրջանակներում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն քաղաքական ինքնությունը դիտարկում է որպես փոփոխվող և պատմականորեն պայմանավորված երևույթ՝ ուսումնասիրելով ոչ միայն իշխանությունների պաշտոնական գաղափարախոսությունը, այլև հասարակական խմբերի, կուսակցությունների, մտավորական շրջանակների և քաղաքական շարժումների դերակատարությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են աշխարհիկությունն ու կրոնականությունը, ազգայնականությունն ու իսլամական ինքնությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում վերաիմաստավորվել և միավորվել նոր քաղաքական ձևերի մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր լինել Թուրքիայի ներքաղաքական զարգացման, պետական ինքնության, կուսակցական համակարգի, հասարակական-քաղաքական բևեռացման և տարածաշրջանային քաղաքականության ընկալման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պատմաբաններին, արևելագետներին, թուրքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, սոցիոլոգներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և Թուրքիայի ժամանակակից քաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Биология

Աշխատությունը նվիրված է իմոբիլիզացիոն սթրեսի ազդեցության ուսումնասիրությանը ուղեղի ամիգդալայի կորիզների նեյրոնային ակտիվության վրա՝ կենտրոնանալով սթրեսային ազդեցության պայմաններում նյարդային համակարգի գործունեության փոփոխությունների բացահայտման վրա։ Հետազոտությունը վերաբերում է նեյրոֆիզիոլոգիայի կարևոր ուղղություններից մեկին, քանի որ ամիգդալան առանցքային դեր ունի հուզական արձագանքների, վախի, անհանգստության, սթրեսային իրավիճակների գնահատման և համապատասխան վարքային ու ֆիզիոլոգիական պատասխանների ձևավորման գործընթացներում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում է, թե ինչպես է վերահսկվող շարժունակության սահմանափակումը՝ որպես սուր սթրեսային գործոն, ազդում ամիգդալայի տարբեր կորիզներում գտնվող նեյրոնների ակտիվության վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նեյրոնների էլեկտրական ակտիվության փոփոխությունների գրանցումն ու վերլուծությունը՝ սթրեսի ազդեցությունից առաջ և հետո, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատել ուղեղի համապատասխան հատվածների ֆունկցիոնալ արձագանքը։ Ուշադրության կենտրոնում են ամիգդալայի առանձին կորիզների միջև հնարավոր տարբերությունները, քանի որ դրանք ունեն տարբեր անատոմիական կապեր և մասնակցում են հուզական ու սթրեսային վարքագծի տարբեր բաղադրիչների կարգավորմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել, թե սթրեսային ազդեցության պայմաններում ինչպիսի փոփոխություններ կարող են տեղի ունենալ նեյրոնների ակտիվության մակարդակում, դրանց պատասխանների բնույթում և նյարդային ցանցերի ֆունկցիոնալ կազմակերպվածության մեջ։ Հետազոտության արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ սթրեսի նյարդակենսաբանական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը կարևոր է հուզական վարքի և նյարդային համակարգի հարմարվողական արձագանքների ըմբռնման համար։ Իմոբիլիզացիոն սթրեսի մոդելը հնարավորություն է տալիս վերահսկելի պայմաններում ուսումնասիրել օրգանիզմի արձագանքը ուժեղ սթրեսային գործոնին և առանձնացնել դրա ազդեցության հետ կապված նեյրոֆիզիոլոգիական փոփոխությունները։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել նաև նեյրոնային ակտիվության անհատական և միջկորիզային տարբերությունները, որոնք կարևոր են սթրեսի նկատմամբ ուղեղի արձագանքի բազմազանությունը հասկանալու համար։ Նման ուսումնասիրությունները տեսական նշանակություն ունեն նյարդային համակարգի գործունեության և սթրեսի կարգավորման մեխանիզմների բացահայտման տեսանկյունից և կարող են հիմք հանդիսանալ հետագա հետազոտությունների համար, որոնք վերաբերում են անհանգստության, վախի, սթրեսային վարքագծի և դրանց նեյրոկենսաբանական հիմքերի ուսումնասիրմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է սթրեսի և հուզական գործընթացների նյարդային մեխանիզմների ուսումնասիրության գիտական ուղղություն՝ համադրելով ուղեղի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և նեյրոնային ակտիվության ֆունկցիոնալ վերլուծությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել նյարդաֆիզիոլոգներին, նյարդաբաններին, հոգեֆիզիոլոգներին, կենսաբաններին, բժշկական և կենսաբանական մասնագիտությունների ուսանողներին, ինչպես նաև սթրեսի նյարդակենսաբանությամբ զբաղվող հետազոտողներին։

История

Աշխատությունը նվիրված է լարեստանցիների ավանդական ընտանեկան կենցաղի, ծիսական համակարգի և ժողովրդական հավատալիքների ազգագրական ուսումնասիրությանը՝ դրանք դիտարկելով համայնքի պատմամշակութային զարգացման և հասարակական հարաբերությունների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է մարդու կյանքի կարևոր փուլերն ուղեկցող ընտանեկան սովորույթների և ծեսերի վրա՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքը, խորհրդանշական նշանակությունը և սերնդեսերունդ փոխանցման առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում ամուսնության և ընտանիքի կազմավորման հետ կապված ավանդույթները, խնամախոսության, նշանադրության, հարսանեկան արարողությունների և նորաստեղծ ընտանիքի սոցիալական ընդունման ձևերը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ընտանիքի անդամների փոխհարաբերություններին, տարիքային և սեռային դերաբաշխմանը, ազգակցական կապերին, ավագների հեղինակությանը և ընտանեկան արժեքների պահպանման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրվում են նաև ծննդի և երեխայի հետ կապված ծիսական գործողությունները, անվանակոչության սովորույթները, երեխայի առողջության ու բարեկեցության վերաբերյալ պատկերացումները և ընտանիքի ու համայնքի մասնակցությունը կյանքի նոր փուլի խորհրդանշական հաստատմանը։ Ժողովրդական հավատալիքների շրջանակում ներկայացվում են բնության, մարդու կյանքի, բարեկեցության, հաջողության և առօրյա երևույթների վերաբերյալ ավանդական պատկերացումները, ինչպես նաև դրանց հետ կապված արգելքները, նախանշանները և պաշտպանական նշանակություն ունեցող սովորույթները։ Կարևորվում է քրիստոնեական պատկերացումների և ավելի հին ժողովրդական հավատալիքների փոխազդեցությունը, որի արդյունքում ընտանեկան ծիսակարգում կարող էին միաժամանակ պահպանվել տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններից եկող մշակութային տարրեր։ Ծեսերը դիտարկվում են ոչ միայն որպես առանձին արարողություններ, այլև որպես համայնքի սոցիալական կապերի ամրապնդման, ընդհանուր արժեքների փոխանցման և խմբային ինքնության պահպանման միջոցներ։ Առանձին նշանակություն է տրվում բանավոր ավանդույթին՝ պատմություններին, ասացվածքներին, օրհնանքներին, ծիսական խոսքերին և այլ բանահյուսական նյութերին, որոնք լրացուցիչ տեղեկություններ են հաղորդում տվյալ համայնքի աշխարհընկալման և արժեքային համակարգի մասին։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե ընտանիքի ներսում ինչպես են պահպանվել և փոխանցվել վարքականոնները, բարոյական պատկերացումները և ավանդական գիտելիքները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հասարակական և տնտեսական փոփոխությունների ազդեցությանը ընտանեկան սովորույթների վրա՝ դիտարկելով, թե ժամանակի ընթացքում որ ծիսական տարրերն են պահպանվել, վերափոխվել կամ աստիճանաբար դուրս եկել առօրյա գործածությունից։ Ազգագրական նյութի համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես լարեստանցիներին բնորոշ տեղային առանձնահատկությունները, այնպես էլ դրանց ընդհանրությունները տարածաշրջանի այլ ժողովուրդների և համայնքների ընտանեկան մշակույթի հետ։ Աշխատության կարևորությունը պայմանավորված է նաև ոչ նյութական մշակութային ժառանգության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ ընտանեկան ծեսերն ու ժողովրդական հավատալիքները հասարակության պատմական հիշողության և մշակութային ինքնության կարևոր բաղադրիչներ են։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ազգագրության, բանահյուսության, մշակութային մարդաբանության, կրոնագիտության, ընտանիքի պատմության և ժողովրդական մշակույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է գունավոր մետաղների բարակաշեղային մշակման տեխնոլոգիական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ որպես կտրող գործիք օգտագործելով միաբյուրեղ կորունդային թիթեղներ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն տեխնոլոգիական պայմաններն ու օրինաչափությունները, որոնք ապահովում են գունավոր մետաղների բարձր ճշգրտությամբ, արդյունավետ և կայուն մշակումը չափազանց փոքր կտրման խորությունների պայմաններում։ Բարակաշեղային մշակման դեպքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն կտրող գործիքի երկրաչափությունը, սրությունը, ամրությունը, մակերևույթի որակը և մշակվող նյութի ֆիզիկամեխանիկական հատկությունները, քանի որ նույնիսկ փոքր փոփոխությունները կարող են էապես ազդել կտրման ուժերի, մակերևույթի մաքրության և չափային ճշգրտության վրա։ Միաբյուրեղ կորունդային թիթեղների կիրառումը դիտարկվում է դրանց բարձր կարծրության, մաշակայունության և սուր կտրող եզր ձևավորելու հնարավորության համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել կտրման արագության, մատուցման, կտրման խորության, գործիքի երկրաչափական պարամետրերի և այլ տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունը մշակման գործընթացի վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև կտրող գործիքի և մշակվող մետաղի փոխազդեցության ուսումնասիրությունը, ներառյալ կտրող ուժերի, ջերմաստիճանային երևույթների, գործիքի մաշման և մշակված մակերևույթի միկրոերկրաչափության փոփոխությունները։ Հետազոտության արդյունքների հիման վրա հնարավոր է հիմնավորել տեխնոլոգիական ռեժիմներ, որոնք թույլ կտան նվազեցնել մակերևույթի խորդուբորդությունը, բարձրացնել մշակման ճշգրտությունը և երկարացնել կտրող գործիքի ծառայության ժամկետը։ Աշխատությունը կարող է ունենալ գործնական նշանակություն ճշգրիտ մեքենաշինության, գործիքաշինության և գունավոր մետաղներից բարձրորակ դետալների արտադրության ոլորտներում՝ նպաստելով բարակաշեղային մշակման գործընթացների տեխնոլոգիական կատարելագործմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել մեքենաշինության ինժեներներին, տեխնոլոգներին, նյութագետներին, գործիքաշինության մասնագետներին և համապատասխան տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Сельское хозяйство

Աշխատությունը նվիրված է գիտատեխնիկական քաղաքականության ձևավորման և իրականացման դերին գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման գործընթացում, ինչպես նաև ոլորտի արդյունավետության բարձրացման հիմնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գիտության, տեխնիկայի և նոր տեխնոլոգիաների ազդեցությունը գյուղատնտեսության արտադրողականության, մրցունակության և ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման վրա։ Վերլուծվում են գյուղատնտեսական արտադրության տեխնիկական վերազինման, մեքենայացման, արտադրական գործընթացների կատարելագործման և գիտական նվաճումների գործնական ներդրման հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտահետազոտական հաստատությունների, կրթական կազմակերպությունների, պետական կառավարման մարմինների և գյուղատնտեսական արտադրողների միջև համագործակցության նշանակությանը։ Դիտարկվում են նոր տեխնոլոգիաների ներդրման տնտեսական նախադրյալները, ֆինանսավորման հնարավորությունները, մասնագիտական կադրերի պատրաստման անհրաժեշտությունը և գիտատեխնիկական առաջընթացը սահմանափակող գործոնները։ Քննարկվում են պետական աջակցության, ներդրումային քաղաքականության, գյուղատնտեսական ենթակառուցվածքների զարգացման և արտադրողների տեխնիկական հնարավորությունների ընդլայնման խնդիրները։ Կարևորվում է գիտատեխնիկական քաղաքականության համապատասխանեցումը գյուղատնտեսության իրական պահանջներին, բնական և արտադրական ռեսուրսների առանձնահատկություններին ու երկարաժամկետ զարգացման նպատակներին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև արտադրության կազմակերպման կատարելագործմանը, աշխատանքի արտադրողականության բարձրացմանը, արտադրանքի ինքնարժեքի նվազեցմանը և գյուղատնտեսական արտադրանքի որակի բարելավմանը նպաստող գիտատեխնիկական լուծումներին։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու գիտատեխնիկական առաջընթացի և ագրարային արտադրության զարգացման փոխկապակցվածությունը, բացահայտելու ոլորտում առկա հիմնական խնդիրներն ու դրանց լուծման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել ագրարային տնտեսագիտության, գյուղատնտեսության կառավարման, գիտատեխնիկական քաղաքականության և գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Культура

Ա. Ա. Մանուչարյանի աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի IV–XI դարերին վերաբերող շինարարական վկայագրերի քննությանը՝ դրանք դիտարկելով որպես պատմական և ճարտարապետական կարևոր սկզբնաղբյուրներ։ Շինարարական արձանագրությունները, որոնք պահպանվել են եկեղեցիների, վանական համալիրների, աշխարհիկ կառույցների և այլ շինությունների պատերին կամ առանձին քարերի վրա, արժեքավոր տեղեկություններ են հաղորդում միջնադարյան Հայաստանի շինարարական գործունեության, ճարտարապետական նախաձեռնությունների և հասարակական կյանքի մասին։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կառույցների հիմնադրման, վերակառուցման ու նորոգման հանգամանքները, պատվիրատուների և շինարարական աշխատանքներին մասնակցած անձանց հիշատակությունները, ինչպես նաև ժամանակաշրջանի պատմական իրադարձությունների արձագանքները։ Վկայագրերի լեզվական, բովանդակային և պատմական քննությունը նպաստում է միջնադարյան Հայաստանի ժամանակագրության, տեղանունների, անձնանունների, իշխանական ու եկեղեցական կառույցների և սոցիալական հարաբերությունների ուսումնասիրմանը։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայկական վիմագրության և ճարտարապետության պատմության հետազոտության համար՝ միավորելով գրավոր սկզբնաղբյուրների վերլուծությունը պատմական հուշարձանների ուսումնասիրության հետ։ Այն օգտակար է պատմաբանների, վիմագրագետների, ճարտարապետության պատմությամբ զբաղվող մասնագետների և միջնադարյան Հայաստանի մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվողների համար։