Histoire du Christianisme d'Ethiopie, et d'Armenie

Технология

Աշխատությունը նվիրված է հատուկ տեխնոլոգիական եղանակով ձևավորված կոնստրուկտիվ բետոնների ֆիզիկական և մեխանիկական բնութագրերի ժամանակային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով նյութի հասունացման ընթացքում կառուցվածքի ձևավորմանն ու ամրության զարգացմանը։ Հետազոտության հիմքում բետոնի հատկությունների կախվածությունն է նրա տարիքից՝ սկսած կարծրացման սկզբնական փուլերից մինչև ավելի երկարատև շահագործման ժամանակահատվածներ։ Քննվում են ցեմենտային կապակցանյութի հիդրատացման, կառուցվածքային խտացման և լցանյութի ու շաղախային բաղադրիչի միջև կապերի աստիճանական ձևավորման ազդեցությունները նյութի ընդհանուր վարքի վրա։ Կարևորվում են այնպիսի ցուցանիշներ, ինչպիսիք են խտությունը, սեղմման և ձգման պայմաններում ամրությունը, դեֆորմացիոն հատկությունները, առաձգականության բնութագրերը, ծակոտկենությունը և կառուցվածքային համասեռությունը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում կիրառվող տեխնոլոգիայի առանձնահատկություններին, որի դեպքում նախապես տեղադրված խոշոր լցանյութի միջանկյալ տարածությունները լրացվում են համապատասխան շաղախային զանգվածով։ Այս պայմաններում վերջնական նյութի հատկությունները մեծապես պայմանավորված են լցանյութի և կապակցող միջավայրի փոխազդեցությամբ, շաղախի տարածման համասեռությամբ և ձևավորված կոնտակտային գոտիների որակով։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս համեմատելու տարբեր տարիքում ստացված ցուցանիշները և բացահայտելու դրանց փոփոխության ընդհանուր օրինաչափությունները՝ գնահատելով, թե որ փուլերում է տեղի ունենում մեխանիկական հատկությունների առավել ինտենսիվ զարգացումը և ինչպես է հետագայում փոխվում այդ գործընթացի արագությունը։ Կարող են դիտարկվել նաև կարծրացման միջավայրի, խոնավության և ջերմաստիճանի ազդեցությունները՝ որպես բետոնի կառուցվածքի ու հատկությունների ձևավորման վրա ազդող կարևոր գործոններ։ Ստացված տվյալների վերլուծությունը նշանակություն ունի կոնստրուկտիվ տարրերի հաշվարկային բնութագրերի հիմնավորման, շինարարական տեխնոլոգիայի արդյունավետության գնահատման և նյութի երկարաժամկետ վարքի կանխատեսման համար։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի ժամանակի ընթացքում ամրության ու դեֆորմացիոն հատկությունների փոխկապակցված ուսումնասիրությունը, քանի որ իրական շինարարական կառուցվածքների հուսալիությունը պայմանավորված է ոչ միայն սկզբնական ամրությամբ, այլև նյութի հետագա կառուցվածքային զարգացմամբ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է շինարարական նյութագիտության, բետոնի տեխնոլոգիայի և կառուցվածքային մեխանիկայի մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով առավել ամբողջական պատկերացում ձևավորել տվյալ եղանակով ստացված բետոնների հատկությունների ժամանակային զարգացման և դրանց ինժեներական կիրառելիության վերաբերյալ։

Педагогика

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է Ֆրանսիա-ի կրթական համակարգի կառուցվածքը, կազմակերպման առանձնահատկությունները և զարգացման հիմնական ուղղությունները՝ որպես Եվրոպայի առաջատար կրթական մոդելներից մեկը։ Աշխատանքում նկարագրվում է կրթության աստիճանային կառուցվածքը՝ նախադպրոցական, տարրական, միջնակարգ և բարձրագույն կրթություն, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը և պետական վերահսկողության մեխանիզմները։ Ներկայացվում է, որ Ֆրանսիայում կրթությունը հիմնականում պետական համակարգի վերահսկողության տակ է և բնութագրվում է բարձր կենտրոնացվածությամբ, միասնական ծրագրերով և կրթական չափորոշիչներով, որոնք ապահովում են կրթության համաչափ որակ ամբողջ երկրում։ Ռեֆերատում անդրադարձ է կատարվում նաև պարտադիր կրթության սկզբունքին, ուսումնական ծրագրերի բովանդակությանը, գնահատման համակարգին և աշակերտների գիտելիքների ստուգման ձևերին։ Բացատրվում է բարձրագույն կրթության կառուցվածքը՝ համալսարաններ, մեծ դպրոցներ (Grandes Écoles) և մասնագիտական ինստիտուտներ, ինչպես նաև ընդունելության առանձնահատկությունները և ուսանողական կյանքի կազմակերպումը։ Նշվում է նաև կրթական համակարգի սոցիալական դերը՝ հավասար հնարավորությունների ապահովման, քաղաքացիական դաստիարակության և ազգային արժեքների փոխանցման գործում։ Ռեֆերատում քննարկվում են նաև ժամանակակից մարտահրավերները՝ թվայնացում, կրթական անհավասարություն, ուսուցիչների պատրաստման խնդիրներ և միջազգային մրցունակության պահպանումը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կրթության ոլորտով, մանկավարժությամբ և համեմատական կրթական համակարգերով հետաքրքրվող ուսանողների և հետազոտողների համար, քանի որ այն տալիս է ամբողջական պատկերացում Ֆրանսիայի կրթական համակարգի կառուցվածքի և գործառույթների մասին։

Медицина

Աշխատությունը նվիրված է կենդանիների վարակիչ հիվանդության տարածման օրինաչափությունների, հայտնաբերման հնարավորությունների և կանխարգելիչ անասնաբուժական միջոցառումների գիտական ուսումնասիրությանը Հայաստանի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում համաճարակային գործընթացի ձևավորման վրա ազդող գործոններն են, հիվանդության տարածման տարածքային և ժամանակային առանձնահատկությունները, կենդանիների տարբեր խմբերի համաճարակաբանական նշանակությունը և անասնապահական տնտեսությունների միջև վարակի տարածման հնարավոր ուղիները։ Քննվում է անասնահամաճարակաբանական հսկողության դերը հիվանդության դեպքերի ժամանակին հայտնաբերման, տարածման միտումների գնահատման և անասնաբուժական ծառայությունների համապատասխան արձագանքի կազմակերպման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ախտորոշման ընդհանուր սկզբունքներին՝ կլինիկական դիտարկումների, համաճարակաբանական տվյալների և լաբորատոր հաստատման փոխլրացնող նշանակության տեսանկյունից։ Դիտարկվում է տարբերակիչ ախտորոշման կարևորությունը, քանի որ արտաքին դրսևորումների որոշ նմանություններ կարող են պահանջել մասնագիտական և լաբորատոր գնահատում։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը ակտիվ կանխարգելման միջոցների արդյունավետության ուսումնասիրությունն է, մասնավորապես՝ կենդանիների իմունային պաշտպանության ձևավորման և անասնահամաճարակային վերահսկողության ընդհանուր համակարգում պատվաստումների դերի գնահատումը։ Քննվում են նաև կանխարգելիչ ծրագրերի կազմակերպման, կենդանիների առողջական վիճակի վերահսկման, տնտեսությունների միջև տեղեկատվության փոխանակման և անասնաբուժական ծառայությունների համակարգված աշխատանքի նշանակությունը։ Հայաստանի պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս խնդիրը դիտարկել տեղական անասնապահության կառուցվածքի, կենդանիների տեղաշարժերի, բնակլիմայական առանձնահատկությունների և տնտեսությունների կազմակերպման ընդհանուր համատեքստում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հիվանդության տնտեսական հետևանքների գնահատումը, քանի որ վարակիչ հիվանդությունների բռնկումները կարող են ազդել կենդանիների մթերատվության, անասնապահական արտադրության, առևտրային հարաբերությունների և տնտեսությունների կայուն գործունեության վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է անասնաբուժական համաճարակաբանության, վարակաբանության, լաբորատոր ախտորոշման և կանխարգելիչ անասնաբուժության մոտեցումները՝ նպաստելով կենդանիների վարակիչ հիվանդությունների վերահսկման և կանխարգելման գիտական հիմքերի զարգացմանը։

Политология

Քաղաքագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է պետության, քաղաքական ինստիտուտների և հասարակության միջև հարաբերությունների ինստիտուցիոնալ ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում այն կառույցներն ու մեխանիզմները, որոնց միջոցով քաղաքացիները և հասարակական կազմակերպությունները կարող են մասնակցել հանրային ու քաղաքական գործընթացներին, ներկայացնել իրենց շահերը և փոխգործակցել պետական մարմինների հետ։ Ժողովրդավարության ուսումնասիրության ժամանակակից շրջանակներում մասնակցությունը, հաշվետվողականությունը, թափանցիկությունը և իշխանությունների արձագանքող լինելը դիտարկվում են որպես կարևոր ինստիտուցիոնալ արժեքներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քաղաքացիական հասարակության, հանրային մասնակցության, պետական կառավարման մարմինների, քաղաքական կազմակերպությունների և հասարակական վերահսկողության մեխանիզմների փոխհարաբերություններին։ Քննարկվում են քաղաքական որոշումների ընդունման գործընթացում հասարակության ներգրավվածությունը, պետական կառույցների հաշվետվողականությունը և հանրային շահերի ներկայացման ինստիտուցիոնալ ձևերը։ Քաղաքացիական հասարակությունը կարող է կարևոր դեր ունենալ քաղաքացիների քաղաքական մասնակցության կազմակերպման և պետական կառավարման նկատմամբ հանրային հաշվետվողականության մեխանիզմների ձևավորման գործում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև քաղաքական ու պետական ինստիտուտների կայունության, իրավական կարգավորման և տարբեր կառույցների միջև լիազորությունների ու պատասխանատվության հստակեցման նշանակությանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, հանրային կառավարման մասնագետների, իրավաբանների, սոցիոլոգների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հին հայկական օրացույցում գործածված ամիսների անվանումների լեզվաբանական, պատմական և մշակութային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ամսանունների ծագումնաբանությունն է, դրանց բառային կազմությունը, հնարավոր ստուգաբանական մեկնաբանությունները և այն պատմամշակութային միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել ու գործածվել են այդ անվանումները։ Հին հայկական տոմարական համակարգի բառապաշարը դիտարկվում է որպես լեզվական արժեքավոր նյութ, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել հայերենի պատմական զարգացման որոշ առանձնահատկություններ, ինչպես նաև հին հասարակության ժամանակային պատկերացումների, տնտեսական գործունեության, բնության շրջափուլերի և ավանդական մշակույթի միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ամսանունների ձևաբանական կառուցվածքին և դրանց բաղադրիչների հնարավոր իմաստներին՝ համադրելով հայերենում պահպանված հնագույն բառային միավորները, պատմական աղբյուրների վկայությունները և հարակից լեզուներում հանդիպող համապատասխան ձևերը։ Նման համեմատությունը հնարավորություն է տալիս քննարկելու, թե առանձին անվանումներ կարող են ունենալ բնիկ հայկական ծագում, պատմական փոխառությունների հետ կապված հիմքեր կամ մշակութային շփումների արդյունքում ձևավորված առանձնահատկություններ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է նաև ամսանունների տարբեր գրային ձևերի և պատմական տարբերակների քննությունը, քանի որ ձեռագրային և տպագիր աղբյուրներում նույն տոմարական անվանումները կարող են հանդիպել որոշակի ուղղագրական կամ հնչյունական տարբերություններով։ Տոմարագիտական տեսանկյունից դրանք դիտարկվում են հայկական ժամանակագրական համակարգի կառուցվածքի շրջանակում՝ բացահայտելով տարվա բաժանման և ժամանակի հաշվարկման ավանդական սկզբունքների հետ ունեցած կապը։ Միաժամանակ լեզվաբանական վերլուծությունը կարող է նպաստել այն մշակութային պատկերացումների վերականգնմանը, որոնք ժամանակի ընթացքում այլևս անմիջականորեն հասկանալի չեն դարձել անվանումների բառային ձևից։ Հին ամսանունների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև պատմական բառագիտության և ստուգաբանության համար, քանի որ դրանցում կարող են պահպանված լինել լեզվի վաղ շրջաններին բնորոշ բառարմատներ և իմաստային շերտեր։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայոց լեզվի պատմության, ստուգաբանության, տոմարագիտության և մշակութաբանության մոտեցումները՝ հին հայկական ժամանակային անվանակարգը ներկայացնելով որպես լեզվական և պատմամշակութային ժառանգության կարևոր բաղադրիչ։

Педагогика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է սովորողների ինքնուրույն որոնողական գործունեության և ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծման կարողությունների ձևավորմանը՝ որպես մաթեմատիկական մտածողության զարգացման արդյունավետ միջոց։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ մաթեմատիկայի ուսուցումը չպետք է սահմանափակվի պատրաստի կանոնների, բանաձևերի և լուծման ալգորիթմների փոխանցմամբ։ Իրական ուսումնական արդյունքի հասնելու համար անհրաժեշտ է սովորողին ներգրավել այնպիսի գործունեության մեջ, որտեղ նա ինքնուրույն ձևակերպում է խնդիրը, որոնում հնարավոր լուծումներ, առաջադրում վարկածներ, ստուգում դրանք, համեմատում տարբեր մոտեցումներ և հիմնավորում ստացված արդյունքները։ Այսպիսի գործունեությունը նպաստում է ոչ միայն կոնկրետ մաթեմատիկական գիտելիքների յուրացմանը, այլև տրամաբանական, քննադատական և ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների առանձնահատկությունն այն է, որ դրանց լուծումը սովորաբար չի հանգում մեկ նախապես հայտնի գործողությունների հաջորդականության կիրառմանը։ Սովորողը պետք է կողմնորոշվի խնդրի պայմաններում, բացահայտի էական կապերը, որոշի՝ ինչ գիտելիքներ կարող են կիրառվել, և կառուցի լուծման սեփական ռազմավարությունը։ Այս գործընթացում կարևոր է ոչ միայն ճիշտ պատասխանի ստացումը, այլև դրան հասնելու ճանապարհի գիտակցումը։ Այդ պատճառով ուսումնահետազոտական խնդիրները կարող են դիտարկվել որպես մաթեմատիկական մտածողության ակտիվացման միջոց։ Մաթեմատիկական մտածողությունը ներառում է մի շարք փոխկապակցված կարողություններ՝ վերլուծելու, համադրելու, ընդհանրացնելու, դասակարգելու, համեմատելու, պատճառահետևանքային կապեր բացահայտելու, տրամաբանական եզրահանգումներ կատարելու և խնդրի լուծման ռազմավարություն ընտրելու կարողություններ։ Երբ սովորողը ինքնուրույն որոնում է խնդրի լուծումը, այդ գործընթացում բնականաբար գործարկվում են նշված մտավոր գործողությունները։ Հետևաբար ինքնուրույն որոնման կազմակերպումը կարող է նպաստել մաթեմատիկական մտածողության առավել խորքային զարգացմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ինքնուրույնության հասկացության մանկավարժական մեկնաբանությունը։ Ինքնուրույնությունը չի նշանակում սովորողին ամբողջությամբ թողնել առանց ուղղորդման։ Ուսուցիչը պետք է ստեղծի այնպիսի պայմաններ, որոնցում սովորողը աստիճանաբար ստանձնի խնդրի լուծման հիմնական մտավոր գործողությունների պատասխանատվությունը։ Սկզբնական փուլերում հնարավոր են հուշումներ, ուղղորդող հարցեր, օրինակներ կամ օժանդակ նյութեր, իսկ հետագայում այդ աջակցությունը պետք է աստիճանաբար նվազի։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել ոչ միայն խնդրի լուծման հմտությունը, այլև սեփական գործունեությունը պլանավորելու և վերահսկելու կարողությունը։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծման ընթացքում առանձնահատուկ նշանակություն ունի խնդրի պայմանների վերլուծությունը։ Սովորողը պետք է կարողանա տարբերակել հայտնի և անհայտ տվյալները, բացահայտել դրանց միջև կապերը, վերաձևակերպել խնդիրը և անհրաժեշտության դեպքում ներկայացնել այն գծապատկերի, աղյուսակի, մաթեմատիկական արտահայտության կամ այլ մոդելի միջոցով։ Այս գործողությունները նպաստում են վերացական մտածողության զարգացմանը և սովորեցնում են խնդրին մոտենալ ոչ թե մակերեսորեն, այլ կառուցվածքային տեսանկյունից։ Կարևոր է նաև վարկածների առաջադրման փուլը։ Երբ սովորողը չի ստանում պատրաստի լուծման եղանակ, նա ստիպված է առաջարկել հնարավոր տարբերակներ և ստուգել դրանց կենսունակությունը։ Նման գործունեությունը զարգացնում է ենթադրություններ կատարելու, սխալները հայտնաբերելու և սեփական դատողությունները վերանայելու կարողությունը։ Սխալը այս դեպքում չի դիտարկվում միայն որպես բացասական արդյունք․ այն կարող է դառնալ հետազոտական գործընթացի բնական և օգտակար բաղադրիչ, եթե սովորողը կարողանում է հասկանալ դրա պատճառը և դրա հիման վրա կատարել նոր փորձ։ Մաթեմատիկական մտածողության զարգացման համար կարևոր է նաև տարբեր լուծումների համեմատությունը։ Նույն խնդիրը երբեմն կարելի է լուծել տարբեր եղանակներով՝ օգտագործելով հանրահաշվական, երկրաչափական, թվաբանական կամ տրամաբանական մոտեցումներ։ Եթե սովորողը հնարավորություն է ստանում ինքնուրույն գտնել կամ համեմատել այդ եղանակները, նա սկսում է հասկանալ ոչ միայն առանձին մեթոդների կիրառությունը, այլև դրանց միջև եղած կապերը։ Սա նպաստում է ճկուն մտածողության ձևավորմանը և սովորեցնում է կոնկրետ խնդրի համար ընտրել առավել նպատակահարմար ռազմավարությունը։ Ուսումնահետազոտական գործունեության մեջ մեծ նշանակություն ունի նաև արդյունքի հիմնավորումը։ Սովորողը պետք է կարողանա բացատրել, թե ինչու է իր ստացած պատասխանը ճիշտ, ինչ ենթադրությունների վրա է հիմնված լուծումը և արդյոք ստացված արդյունքը համապատասխանում է սկզբնական պայմաններին։ Այս պահանջը զարգացնում է ապացուցողական մտածողությունը և ձևավորում մաթեմատիկական խոսքի մշակույթը։ Պարզ հաշվարկից դեպի հիմնավորված եզրահանգում անցումը մաթեմատիկական կրթության կարևոր բաղադրիչներից է։ Աշխատության շրջանակում կարևոր է նաև ուսուցչի դերի վերաիմաստավորումը։ Ուսուցիչը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցող, այլև որպես ուսումնառության գործընթացի կազմակերպիչ և սովորողի որոնողական գործունեությունը խթանող անձ։ Նրա խնդիրն է ընտրել այնպիսի խնդիրներ և իրավիճակներ, որոնք համապատասխանում են սովորողների տարիքային և մտավոր հնարավորություններին, բայց միաժամանակ պարունակում են որոշակի ճանաչողական դժվարություն։ Չափազանց հեշտ խնդիրը չի առաջացնում որոնման անհրաժեշտություն, իսկ չափազանց բարդ խնդիրը կարող է հանգեցնել անօգնականության զգացման։ Ուստի կարևոր է պահպանել դժվարության և հասանելիության համապատասխան հավասարակշռություն։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների համակարգը կարող է ներառել բաց, ոչ ստանդարտ, բազմաքայլ, հակասական պայմաններով կամ մի քանի լուծում ունեցող խնդիրներ։ Հատկապես արդյունավետ են այն առաջադրանքները, որոնց դեպքում մեկ ճիշտ ալգորիթմ անմիջապես չի երևում և սովորողը ստիպված է ընտրություն կատարել։ Նման խնդիրները խթանում են ստեղծագործական որոնումը և սովորեցնում են դիմակայել մտավոր անորոշությանը։ Դրանք նաև նպաստում են նրան, որ սովորողը մաթեմատիկան ընկալի ոչ միայն որպես կանոնների համակարգ, այլև որպես խնդիրներ ուսումնասիրելու և օրինաչափություններ բացահայտելու գիտություն։ Ինքնուրույն որոնման կարողությունների ձևավորման համար կարևոր է նաև հետազոտական հարցերի կիրառումը։ Ուսուցիչը կարող է սովորողներին առաջարկել ոչ միայն լուծել տրված խնդիրը, այլև պարզել, թե ինչպես կփոխվի արդյունքը պայմաններից մեկի փոփոխության դեպքում, գտնել ընդհանուր օրինաչափություն, ձևակերպել նոր խնդիր կամ ընդհանրացնել ստացված արդյունքը։ Այսպիսի առաջադրանքները սովորողին տեղափոխում են պատրաստի խնդրի լուծումից դեպի նոր գիտելիքի ինքնուրույն կառուցում։ Աշխատության կարևոր նշանակությունն այն է, որ ուսումնահետազոտական խնդիրների լուծման ինքնուրույն որոնումը դիտարկվում է ոչ թե որպես լրացուցիչ գործունեություն, այլ որպես մաթեմատիկական մտածողության զարգացման նպատակային մանկավարժական միջոց։ Այն կարող է նպաստել սովորողների ճանաչողական ակտիվության բարձրացմանը, ուսման նկատմամբ հետաքրքրության ամրապնդմանը, ինքնավստահության ձևավորմանը և սեփական մտավոր գործունեության վերահսկման կարողության զարգացմանը։ Միաժամանակ այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս զարգացնել այնպիսի ունիվերսալ կարողություններ, որոնք անհրաժեշտ են ոչ միայն մաթեմատիկայի դասերին, այլև հետագա կրթական և մասնագիտական գործունեության ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ սովորողների մաթեմատիկական մտածողության զարգացումը առավել արդյունավետ է դառնում այն դեպքում, երբ նրանք հանդես են գալիս որպես ակտիվ հետազոտողներ և ոչ թե միայն պատրաստի գիտելիքների ընդունողներ։ Ուսումնահետազոտական խնդիրների ինքնուրույն լուծման միջոցով նրանք սովորում են հարցեր առաջադրել, վերլուծել, ենթադրություններ ձևակերպել, որոնել տարբեր լուծումներ, ստուգել արդյունքները և հիմնավորել եզրահանգումները։ Այսպիսով ձևավորվում է ոչ միայն մաթեմատիկական գիտելիքների համակարգ, այլև ինքնուրույն մտածող, քննադատորեն գնահատող և նոր խնդիրների լուծման ունակ սովորող։