Исследование ДНК-связывающих мембранных белков клеток печени крыс

Религия

Աշխատությունը նվիրված է V–VIII դարերի հայկական կանոնական բնագրերի ուսումնասիրությանը և դրանց նշանակությանը հայ եկեղեցական իրավունքի վաղ պատմության վերակազմության համար։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավական ու եկեղեցական նորմերն են, որոնց միջոցով կարգավորվում էին եկեղեցու ներքին կազմակերպությունը, հոգևորականների կարգավիճակը, եկեղեցական կարգապահությունը, ծիսական կյանքի որոշ կողմերը, ամուսնաընտանեկան հարաբերություններին վերաբերող հարցերը և քրիստոնեական համայնքի անդամների վարքագիծը։ Կանոնական բնագրերը դիտարկվում են միաժամանակ որպես իրավական, պատմական և եկեղեցագիտական սկզբնաղբյուրներ, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու վաղ միջնադարյան Հայաստանում եկեղեցական իրավակարգավորման ձևավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կանոնների ծագման, հեղինակության, ժամանակագրության, ձեռագրային փոխանցման և տարբեր խմբագրությունների հարաբերակցության խնդիրներին, քանի որ առանձին կանոնների իրական պատմական միջավայրը և դրանց հետագա վերամշակումները որոշելը կարևոր նշանակություն ունի սկզբնաղբյուրների ճիշտ մեկնաբանման համար։ Ուսումնասիրվում է տեղական եկեղեցական ժողովների, հայրապետական կարգադրությունների և ավելի լայն քրիստոնեական աշխարհից փոխանցված կանոնական ավանդույթների փոխհարաբերությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին արտաքին իրավաեկեղեցական սկզբունքները յուրացվում և հարմարեցվում հայկական միջավայրին։ Կարևոր ուղղություն է նաև եկեղեցական և աշխարհիկ իրավակարգավորման հարաբերակցության քննությունը, քանի որ վաղ միջնադարյան հասարակությունում կրոնական, ընտանեկան, բարոյական և հասարակական հարաբերությունների կարգավորումը հաճախ ձևավորվում էր տարբեր նորմատիվ ավանդույթների փոխազդեցությամբ։ Կանոնական նյութի պատմահամեմատական և աղբյուրագիտական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու եկեղեցական հաստատությունների իրավասությունների զարգացումը, հոգևոր իշխանության կազմակերպումը և իրավական մտածողության աստիճանական համակարգումը։ Առանձին նշանակություն ունի կանոնական ժողովածուների ձևավորման խնդիրը, քանի որ տարբեր ժամանակներում ստեղծված նորմերի մեկտեղումը նպաստել է հայ եկեղեցական իրավունքի գրավոր ավանդույթի պահպանմանն ու հետագա զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է իրավունքի պատմության, հայագիտության, ձեռագրագիտության, աղբյուրագիտության և եկեղեցու պատմության մեթոդները՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել վաղ միջնադարյան հայկական եկեղեցական իրավական մշակույթի ձևավորման և զարգացման մասին։

Биология

Այս դասագիրքը նվիրված է բուսաբանության հիմնական և համակարգված ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է բույսերի կառուցվածքը, զարգացման առանձնահատկությունները, դասակարգումը և նրանց կենսաբանական դերը բնության մեջ։ Գրքում ընդգրկված են՝ Բուսական բջջի և հյուսվածքների կառուցվածք Արմատային և վերգետնյա օրգանների առանձնահատկություններ Բույսերի բազմացում (սեռական և անսեռ) Բույսերի հիմնական խմբերի դասակարգում Բուսական աշխարհի էկոլոգիական նշանակություն Դասագիրքը օգտագործվում է որպես ուսումնական հիմք բուսաբանության և կենսաբանական մասնագիտությունների համար՝ ապահովելով տեսական և գործնական գիտելիքների համադրություն։

Лингвистика

Աշխատությունը նվիրված է հայ նշանավոր լեզվաբան Գևորգ Ջահուկյանի ընդհանուր լեզվաբանական հայեցակարգերի, տեսական սկզբունքների և լեզվի ուսումնասիրության մեթոդաբանական մոտեցումների համակարգված քննությանը։ Հետազոտության առանցքում լեզվի բնույթի, կառուցվածքի, զարգացման և գործառության վերաբերյալ գիտնականի պատկերացումներն են՝ դիտարկված ընդհանուր լեզվաբանության հիմնական խնդիրների համատեքստում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել լեզուն որպես համակարգ ըմբռնելու սկզբունքները, լեզվական միավորների և մակարդակների փոխհարաբերությունների մեկնաբանությունը, համաժամանակյա ու պատմական ուսումնասիրության հարաբերակցությունը, ինչպես նաև լեզվական փոփոխությունների պատճառների և օրինաչափությունների վերաբերյալ մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել լեզվաբանական դասակարգման և տիպաբանության հարցերին, քանի որ գիտնականի աշխատություններում կարևոր տեղ է զբաղեցնում տարբեր լեզուների կառուցվածքային հատկանիշների համադրումն ու դրանց ընդհանրությունների և տարբերությունների բացահայտումը։ Կարող են քննության առնվել նաև լեզվի ձևի և բովանդակության, լեզվական համակարգի և խոսքային իրականացման, ներքին կառուցվածքային գործոնների և արտաքին ազդեցությունների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ տեսական պատկերացումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է լեզվաբանական մեթոդաբանության ուսումնասիրությունը՝ բացահայտելու, թե տարբեր մեթոդների համադրումն ինչպես է կիրառվում լեզվական երևույթների բազմակողմանի նկարագրության և բացատրության համար։ Այս համատեքստում կարող են դիտարկվել համեմատական-պատմական, կառուցվածքային, տիպաբանական և համակարգային մոտեցումների փոխադարձ կապերը։ Առանձին նշանակություն ունի ընդհանուր լեզվաբանական դրույթների և հայերենի ուսումնասիրության միջև հարաբերության բացահայտումը, քանի որ հայերենի պատմական ու կառուցվածքային նյութը հնարավորություն է տվել ոչ միայն լուծելու մասնավոր լեզվաբանական խնդիրներ, այլև ձևակերպելու ավելի լայն տեսական ընդհանրացումներ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև լեզվաբանական տերմինաբանության, գիտական հասկացությունների համակարգման և լեզվի տարբեր մակարդակների միասնական նկարագրության հարցերին։ Գիտնականի հայացքների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նրա ներդրումը հայ լեզվաբանական մտքի զարգացման և ընդհանուր լեզվաբանական խնդիրների տեսական մեկնաբանության մեջ։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է լեզվաբանական տեսության, լեզվաբանության պատմության, տիպաբանության և հայագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով գիտնականի լեզվաբանական ժառանգության գաղափարական ու մեթոդաբանական ամբողջական պատկերը։

Экономика

Այս գիտական հետազոտությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզում հացահատիկի արտադրության ներկա վիճակի, զարգացման միտումների և տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են մարզի բնական, հողակլիմայական և տնտեսական պայմանները, հացահատիկային մշակաբույսերի արտադրության ծավալները, բերքատվության մակարդակը, արտադրական ծախսերի կառուցվածքը և ոլորտի մրցունակության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Հեղինակը գնահատում է հացահատիկային տնտեսությունների գործունեության արդյունավետությունը, բացահայտում արտադրության կազմակերպման, տեխնիկական հագեցվածության, սերմնաբուծության, ոռոգման, պետական աջակցության և շուկայավարման համակարգերի հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարենային անվտանգության ապահովման գործում հացահատիկային արտադրության նշանակությանը, ինչպես նաև Շիրակի մարզի՝ որպես Հայաստանի կարևորագույն հացահատիկ արտադրող տարածաշրջաններից մեկի դերին։ Առաջարկվում են արտադրողականության բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, գյուղատնտեսական կոոպերացիայի և կլաստերային զարգացման մեխանիզմների կիրառման ուղիներ, որոնք կարող են նպաստել բերքատվության աճին և տնտեսությունների շահութաբերության բարձրացմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, տնտեսագետների, հետազոտողների, ուսանողների, ինչպես նաև ագրարային քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Շիրակի մարզում հացահատիկային արտադրության արդյունավետության բարձրացման, կլաստերային մոտեցումների կիրառման և պարենային անվտանգության ապահովման հարցերը Հայաստանի ագրարային հետազոտություններում դիտարկվում են որպես ռազմավարական նշանակության ուղղություններ։

Педагогика

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կոլեկտիվ ուսուցման սկզբունքների իրականացման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ֆիզիկայի դասավանդման օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է ուսուցման այնպիսի կազմակերպման ձևերի ուսումնասիրությունը, որոնց դեպքում սովորողները հանդես են գալիս ոչ միայն որպես գիտելիք ստացողներ, այլև որպես միմյանց հետ համագործակցող, քննարկող և համատեղ խնդիրներ լուծող ակտիվ մասնակիցներ։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են կոլեկտիվ ուսուցման տեսական հիմքերը, հիմնական սկզբունքները և դրանց կիրառման մանկավարժական պայմանները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ֆիզիկայի առարկայի բովանդակային ու մեթոդական առանձնահատկություններին։ Հեղինակը դիտարկում է համագործակցային աշխատանքի, փոխուսուցման, խմբային քննարկումների, համատեղ փորձարարական գործունեության և խնդիրների լուծման այնպիսի ձևերը, որոնք կարող են նպաստել սովորողների ճանաչողական ակտիվության և ուսումնական ինքնուրույնության զարգացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում դասարանում փոխգործակցության կազմակերպմանը, սովորողների միջև դերերի բաշխմանը և յուրաքանչյուր աշակերտի ակտիվ մասնակցության ապահովմանը։ Ֆիզիկայի դասավանդման համատեքստում կոլեկտիվ ուսուցումը կարող է արդյունավետորեն կիրառվել ինչպես տեսական նյութի յուրացման, այնպես էլ ֆիզիկական երևույթների բացատրության, փորձերի իրականացման, խնդիրների լուծման և ստացված արդյունքների քննարկման ընթացքում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ուսուցչի դերի փոփոխությանը՝ ավանդական տեղեկատվություն փոխանցողից դեպի ուսումնական գործընթացի կազմակերպիչ, ուղղորդող և խորհրդատու։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է կոլեկտիվ ուսուցման ազդեցության գնահատումը սովորողների գիտելիքների, տրամաբանական մտածողության, հաղորդակցական հմտությունների, համագործակցելու կարողության և ուսման նկատմամբ հետաքրքրվածության վրա։ Միաժամանակ քննարկվում են նման մոտեցման իրականացման հնարավոր դժվարությունները՝ դասարանի կազմի առանձնահատկությունները, սովորողների պատրաստվածության տարբեր մակարդակները, ժամանակի արդյունավետ կառավարումը և խմբային աշխատանքի վերահսկման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են կիրառվել ֆիզիկայի դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործման և ավելի ակտիվ, համագործակցային ու սովորողակենտրոն ուսումնական միջավայրի ձևավորման համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ֆիզիկայի ուսուցիչներին, մանկավարժներին, կրթության մեթոդաբաններին, ուսուցիչների վերապատրաստմամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին և մանկավարժական բուհերի ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է կոլեկտիվ ուսուցման հնարավորությունների և իրականացման պայմանների համալիր ուսումնասիրություն՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է համագործակցային և փոխգործակցային մեթոդները նպատակային կիրառել ֆիզիկայի դասավանդման գործընթացում՝ բարձրացնելով սովորողների ակտիվությունը, գիտելիքի յուրացման արդյունավետությունը և ինքնուրույն մտածելու կարողությունը։

Технология

Աշխատանքը նվիրված է էլեկտրոնային սխեմաների ավտոմատացված նախագծման համակարգերի ռեգրեսիոն թեստավորման միջոցների մշակմանը՝ ծրագրային և նախագծային գործընթացների հուսալիության ու արդյունքների ճշգրտության բարձրացման նպատակով։ Ուսումնասիրության հիմքում ռեգրեսիոն թեստավորման խնդիրն է, որի անհրաժեշտությունն առաջանում է այն դեպքում, երբ նախագծման համակարգում կատարված փոփոխությունները, նոր գործառույթների ավելացումը կամ առկա բաղադրիչների կատարելագործումը կարող են ազդել նախկինում ճիշտ աշխատող հնարավորությունների վրա։ Քննարկվում են էլեկտրոնային սխեմաների նախագծման ավտոմատացված համակարգերի առանձնահատկությունները, դրանց աշխատանքի ստուգման մոտեցումները և այն մեթոդները, որոնց միջոցով հնարավոր է համակարգված կերպով բացահայտել փոփոխությունների հետևանքով առաջացած սխալները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թեստային հավաքածուների ձևավորմանը, թեստերի ավտոմատ կատարմանը, ստացված արդյունքների համեմատությանը նախապես սահմանված ակնկալվող արդյունքների հետ և հայտնաբերված շեղումների վերլուծությանը։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է ռեգրեսիոն թեստավորման արդյունավետության բարձրացումը՝ թեստերի ընտրության, առաջնահերթության սահմանման, կրկնվող գործընթացների ավտոմատացման և նախագծման համակարգի տարբեր բաղադրիչների փոխազդեցության վերահսկման միջոցով։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել նաև թեստավորման միջոցների կառուցվածքի և աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքների մշակում, դրանց կիրառման ալգորիթմների ընտրություն և գործնական արդյունավետության գնահատում։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս կրճատել փոփոխություններից հետո համակարգի ստուգման համար անհրաժեշտ ժամանակը, բարձրացնել սխալների հայտնաբերման հավանականությունը և ապահովել նախագծման գործիքների կայուն աշխատանքը։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ էլեկտրոնային նախագծման ծրագրային համակարգերի մշակման և սպասարկման գործընթացներում, հատկապես այն միջավայրերում, որտեղ նախագծերի բարդության աճը պահանջում է ավտոմատացված և բազմակի կրկնվող թեստավորման մեխանիզմների օգտագործում։ Այն կարող է օգտակար լինել ծրագրային ճարտարագիտության, էլեկտրոնային սխեմաների նախագծման, ավտոմատացված թեստավորման և համակարգերի որակի ապահովման ոլորտներով զբաղվող ուսանողների, հետազոտողների և մասնագետների համար: