Изучение мембранно-клеточных эффектов облучения низкоинтенсивными электромагнитными волнами миллиметрового диапазона

Медицина

Գրքում ուսումնասիրվում է Գեմզարի (gemcitabine) և Ալիմտայի (pemetrexed) կիրառմամբ իրականացվող քիմիաթերապիայի համեմատական արդյունավետությունը թոքի ոչ մանրբջջային քաղցկեղի բուժման դեպքում, վերլուծվում են երկու դեղամիջոցների գործողության մեխանիզմները՝ ներառյալ ուռուցքային բջիջների ԴՆԹ սինթեզի և նյութափոխանակության վրա ազդեցությունը, ներկայացվում են կլինիկական հետազոտությունների արդյունքները՝ կապված հիվանդների ընդհանուր գոյատևման, հիվանդության առաջընթացի դանդաղեցման և կողմնակի ազդեցությունների հաճախականության հետ, դիտարկվում են բուժման տարբեր սխեմաների արդյունավետության համեմատական տվյալները՝ ըստ հիվանդության փուլերի և հյուսվածաբանական ենթատիպերի, գնահատվում է բուժման տանելիությունը և կյանքի որակի վրա ազդեցությունը, քննարկվում են անհատականացված բուժման մոտեցումները և համակցված թերապիայի հնարավորությունները, աշխատանքը միավորում է կլինիկական փորձը և գիտական տվյալները՝ նպատակ ունենալով աջակցել թոքի քաղցկեղի բուժման օպտիմալ ռազմավարությունների ընտրությանը և կատարելագործմանը։

Педагогика

Գիրքը նվիրված է դեռահաս դպրոցականների ստեղծագործական գործունեության խթանմանն ուղղված դրդապատճառների ուսումնասիրությանը և դաստիարակության գործընթացում դրանց ձևավորման առանձնահատկություններին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են այն հոգեբանամանկավարժական գործոնները, որոնք ազդում են դեռահասների ստեղծագործական ներուժի բացահայտման, ինքնարտահայտման ձգտման և նոր գաղափարներ ստեղծելու կարողությունների զարգացման վրա։ Հեղինակը վերլուծում է ստեղծագործական գործունեության դերը անձի ձևավորման գործընթացում, դեռահասների տարիքային առանձնահատկությունները, հետաքրքրությունների ձևավորման մեխանիզմները և ուսումնական ու դաստիարակչական միջավայրի ազդեցությունը նրանց ստեղծագործական ակտիվության վրա։ Գրքում ներկայացվում են ներքին և արտաքին դրդապատճառների տեսակները, ստեղծագործական նախաձեռնության խթանման պայմանները, ուսուցչի և ընտանիքի դերը, ինչպես նաև կրթական միջավայրի կազմակերպման արդյունավետ եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մեթոդներին ու մանկավարժական մոտեցումներին, որոնք նպաստում են սովորողների ինքնուրույնության, երևակայության, քննադատական մտածողության և ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը։ Աշխատությունը բացահայտում է դաստիարակության գործընթացում ստեղծագործական կարողությունների ձևավորման կարևորությունը՝ որպես անհատի սոցիալականացման և ինքնազարգացման կարևոր պայման։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, հոգեբանների, կրթության ոլորտի մասնագետների, ուսանողների, ինչպես նաև դեռահասների զարգացման և ստեղծագործական ներուժի բացահայտման խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Другие предметы

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի Ռուսական կայսրության պետական կառավարման բարեփոխումների պատմությանը և հայազգի պետական գործիչ Միքայել Լոռիս-Մելիքովի քաղաքական գործունեությանը։ Հեղինակ Մաքսիմ Կովալևսկին ուսումնասիրում է կայսրության ներքաղաքական ճգնաժամի պայմաններում մշակված բարեփոխումների ծրագիրը, որի նպատակն էր ընդլայնել հասարակական ներկայացուցիչների մասնակցությունը պետական որոշումների նախապատրաստմանը և նպաստել իշխանության ու հասարակության միջև համագործակցությանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 1881 թվականին Ալեքսանդր II կայսրին ներկայացված նախագծին, որը պատմագրության մեջ հայտնի է որպես սահմանադրական բարեփոխումների նախաձեռնություն, թեև չէր նախատեսում լիարժեք խորհրդարանական կառավարման համակարգի հաստատում։ Քննության են առնվում առաջարկվող փոփոխությունների քաղաքական նախադրյալները, պետական կառավարման մարմինների գործունեության կատարելագործման հնարավորությունները և հասարակական ներկայացուցչության ընդլայնման վերաբերյալ ժամանակաշրջանի պատկերացումները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բարեփոխումների ծրագրի պատմական ճակատագիրը, մասնավորապես՝ Ալեքսանդր II-ի մահից հետո դրա չիրականացումը և պետական քաղաքականության հետագա փոփոխությունները։ Հրատարակության առանձնահատուկ արժեքը պայմանավորված է նաև պետական գործչի անձնական նամակների ընդգրկմամբ, որոնք վերաբերում են 1882–1885 թվականներին և հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու նրա քաղաքական հայացքները, անձնական մտորումները և իրադարձությունների վերաբերյալ գնահատականները։ Պաշտոնական բարեփոխումների նախագծի և մասնավոր նամակագրության համադրումը հնարավորություն է տալիս պատմական գործընթացները դիտարկել ինչպես պետական կառավարման, այնպես էլ անհատական փորձառության տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է Ռուսական կայսրության քաղաքական պատմության, պետական բարեփոխումների, հասարակական ներկայացուցչության գաղափարի զարգացման և 19-րդ դարի քաղաքական մտածողության ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև հայազգի պետական գործիչների պատմական դերակատարության ուսումնասիրության տեսանկյունից՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրելու Լոռիս-Մելիքովի գործունեությունն ու բարեփոխումների վերաբերյալ պատկերացումները տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական միջավայրում։

История

Կիլիկյան Հայաստանը միջնադարյան հայկական պետականություն էր, որը գոյություն է ունեցել 11-14-րդ դարերում Կիլիկիա տարածաշրջանում՝ Միջերկրական ծովի արևելյան ափին, և ձևավորվել է այն ժամանակ, երբ Armenia-ի բնակչության մի մասը սելջուկյան արշավանքների և քաղաքական ճնշումների հետևանքով տեղափոխվել է այդ տարածք։ Կիլիկյան Հայաստանի հիմքում կանգնած էր հայ իշխանական տների և ռազմաքաղաքական առաջնորդների գործունեությունը, որոնք աստիճանաբար ստեղծեցին ինքնուրույն պետական համակարգ, իսկ հետագայում այն վերածվեց թագավորության՝ հայտնի որպես Cilician Armenia։ Այս պետությունը կարևոր դեր է խաղացել տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ՝ համագործակցելով խաչակիրների հետ, ինչպես նաև պայքարելով Բյուզանդիայի, սելջուկների և այլ ուժերի դեմ։ Կիլիկիան դարձել էր տնտեսական և մշակութային զարգացած կենտրոն, որտեղ զարգացել են առևտուրը, ծովային կապերը և հայկական միջնադարյան մշակույթը՝ ձեռագրերի արվեստը, ճարտարապետությունը և իրավական համակարգը։ Մայրաքաղաքներն էին Տարսոնը, Սիսը և այլ քաղաքներ, որոնք դարձել էին քաղաքական և մշակութային կենտրոններ։ Կիլիկյան Հայաստանը նաև կարևոր դեր է ունեցել որպես միջնորդ Արևելքի և Արևմուտքի միջև՝ հատկապես խաչակրաց արշավանքների ժամանակաշրջանում, ինչը նպաստել է նրա միջազգային կապերի ընդլայնմանը։ Սակայն 14-րդ դարում ներքին թուլացման, արտաքին հարձակումների և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների հետևանքով Կիլիկյան հայկական թագավորությունը կորցրեց իր անկախությունը և վերջնականապես անկում ապրեց։ Ընդհանուր առմամբ, Կիլիկյան Հայաստանը համարվում է հայկական պետականության կարևոր փուլերից մեկը, որը շարունակել է հայկական պետական և մշակութային ավանդույթները նոր աշխարհագրական և քաղաքական պայմաններում։

Литература

«Խորհրդական բերդը» վերնագիրը հուշում է խորհրդանշական և այլաբանական բովանդակության հնարավոր առկայություն, որտեղ բերդի պատկերը կարող է հանդես գալ որպես պաշտպանված տարածության, ամրության, ինքնապաշտպանության կամ հոգևոր ու մտավոր դիմադրության խորհրդանիշ։ Բերդը տարբեր գրական ավանդույթներում հաճախ ընկալվում է ոչ միայն որպես ճարտարապետական կառույց, այլև որպես մարդու ներաշխարհի, հասարակական կարգի, արժեքների կամ համոզմունքների պահպանման փոխաբերություն։ «Խորհրդական» բնորոշումը կարող է մատնանշել խորհրդի, խոհեմության և դատողության գաղափարների կարևորությունը՝ ստեղծելով մեկնաբանական հնարավորություն՝ ստեղծագործությունը դիտարկելու բարոյական, փիլիսոփայական կամ խրատական գրականության շրջանակում։ Վերնագրի հիման վրա հնարավոր է ընդգծել նաև այնպիսի ընդհանուր թեմաների նշանակությունը, ինչպիսիք են իմաստուն որոշումների ընդունումը, վտանգների կանխատեսումը, ներքին ամրության ձևավորումը և փորձառության միջոցով ճշմարիտ կողմնորոշում ձեռք բերելը։ Այսպիսի խորհրդանշական պատկերները ընթերցողին կարող են մղել խորհելու անհատի և շրջապատող աշխարհի հարաբերությունների, արժեքների պահպանման և խոհեմ վարքագծի անհրաժեշտության մասին։ Հին հայ գրական ժառանգության ուսումնասիրման տեսանկյունից գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև որպես հայերեն տպագիր գրքի պատմության մաս՝ հնարավորություն տալով ուշադրություն դարձնելու հայալեզու գրականության թեմատիկ բազմազանությանը, այլաբանական մտածողության ավանդույթներին և ընթերցողական մշակույթի զարգացմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել հայ գրականության պատմությամբ, հին տպագիր գրքերով, բարոյախրատական արձակով և խորհրդանշական գրական պատկերների մեկնաբանությամբ զբաղվող ընթերցողներին։

Культура

Աշխատությունը նվիրված է 1965–1990 թվականներին Հայաստանում գրադարանային և մատենագիտական գործի զարգացման հիմնական միտումների, կազմակերպական փոփոխությունների և մասնագիտական ձեռքբերումների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են հանրապետության գրադարանային համակարգի ընդլայնման, գրադարանների գործունեության կազմակերպման, տեղեկատվական և մատենագիտական ծառայությունների կատարելագործման, ինչպես նաև գրքային ֆոնդերի համալրման ու պահպանման գործընթացները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են գրադարանների դերը գիտության, կրթության և մշակույթի զարգացման գործում, մատենագիտական տեղեկատվության համակարգման սկզբունքները, մասնագիտական կադրերի պատրաստման և ոլորտի մեթոդական ապահովման հարցերը։ Քննարկվում են տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանային աշխատանքի արդիականացման, տեղեկատվական սպասարկման արդյունավետության բարձրացման և գրադարանային ցանցի զարգացմանն ուղղված նախաձեռնությունները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի գրադարանային համակարգի պատմության, տեղեկատվական մշակույթի ձևավորման և մատենագիտական գործունեության զարգացման ուսումնասիրման համար՝ հետաքրքրություն ներկայացնելով գրադարանավարների, մատենագետների, մշակութաբանների, պատմաբանների և տեղեկատվական ոլորտի մասնագետների համար։