Kaukasus: Aserbaidschan bestätigt Feuerpause in Bergkarabach

Биология

Աշխատությունը նվիրված է առնետի գլխուղեղում և ենթաստամոքսային գեղձում նյարդակտիվ ամինաթթուների պարունակության և նյութափոխանակային փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ բնական ֆիզիոլոգիական վիճակի և փորձարարական շաքարախտի պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում նյարդային և ներզատական համակարգերի միջև կենսաքիմիական փոխկապակցվածությունն է, մասնավորապես՝ այն փոփոխությունները, որոնք շաքարախտի զարգացման ընթացքում կարող են առաջանալ կենսաբանական ակտիվություն ունեցող ամինաթթուների քանակական բաշխման մեջ։ Ուսումնասիրվող միացությունների շարքում առանձնահատուկ նշանակություն ունեն գամմա-ամինակարագաթթուն, գլուտամատը, գլուտամինը, ասպարտատը և դրանց նյութափոխանակության հետ կապված այլ ամինաթթուներ, որոնք մասնակցում են ինչպես գլխուղեղի նյարդաքիմիական գործընթացներին, այնպես էլ ենթաստամոքսային գեղձի ֆունկցիոնալ կարգավորմանը։ Աշխատանքի շրջանակում համեմատվում են առողջ և փորձարարական շաքարախտ ունեցող կենդանիների համապատասխան հյուսվածքներում այդ նյութերի պարունակության ցուցանիշները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ածխաջրային նյութափոխանակության խանգարման պայմաններում առաջացող կենսաքիմիական տեղաշարժերը։ Կարևորվում է գլխուղեղի և ենթաստամոքսային գեղձի տվյալների զուգահեռ ուսումնասիրությունը, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս գնահատելու տարբեր օրգաններում նյարդակտիվ ամինաթթուների նյութափոխանակության ընդհանուր և առանձնահատուկ օրինաչափությունները։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է գլուտամինի և այլ ամինաթթուների հնարավոր դերին գամմա-ամինակարագաթթվի առաջացման գործընթացներում և այդ նյութափոխանակային ուղիների փոփոխություններին շաքարախտի պայմաններում։ Նման համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես են նյութափոխանակային խանգարումները կապված նյարդաքիմիական համակարգերի և ենթաստամոքսային գեղձի կենսաքիմիական գործունեության փոփոխությունների հետ։ Արդյունքների վերլուծությունը կարևոր է փորձարարական դիաբետոլոգիայի, նեյրոքիմիայի և կենսաքիմիայի տեսանկյունից, քանի որ նպաստում է շաքարախտի ժամանակ տարբեր օրգաններում ամինաթթվային նյութափոխանակության փոփոխությունների մեխանիզմների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը միավորում է նեյրոքիմիական և էնդոկրին-կենսաքիմիական մոտեցումները՝ շեշտադրելով գլխուղեղի և ենթաստամոքսային գեղձի միջև նյութափոխանակային փոխառնչությունների նշանակությունը։

Сельское хозяйство

Այս գիրքը նվիրված է գյուղատնտեսական արտադրության, ջրային ռեսուրսների աղտոտման և շրջակա միջավայրի փոխազդեցության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ոռոգման ջրում առկա ծանր մետաղների ազդեցությանը բրնձի մշակության վրա։ Աշխատանքի կենտրոնում գտնվում է Իրանի Իսլամական Հանրապետության Սեյեդ Մահալլեի շրջանը, որտեղ բրնձագործությունը կարևոր նշանակություն ունի գյուղատնտեսական արտադրության և տեղի բնակչության կենսապահովման համար։ Հետազոտությունը դիտարկում է այն խնդիրը, թե ինչպես կարող են ոռոգման ջրի միջոցով հող և բույս ներթափանցող ծանր մետաղները փոխել բրնձի աճի և զարգացման բնական ընթացքը, նվազեցնել բերքատվությունը, ազդել ստացված արտադրանքի որակական հատկանիշների վրա և միաժամանակ առաջացնել երկարաժամկետ բնապահպանական ռիսկեր։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ ծանր մետաղները, ի տարբերություն բազմաթիվ այլ աղտոտիչների, կարող են կուտակվել հողում և գյուղատնտեսական էկոհամակարգի տարբեր բաղադրիչներում՝ աստիճանաբար տեղափոխվելով ջրից դեպի հող, այնտեղից՝ բույսի արմատային համակարգ, ցողուն և հատիկ։ Այդ գործընթացը կարևոր է ոչ միայն բույսի ֆիզիոլոգիական վիճակի և բերքատվության տեսանկյունից, այլև սննդամթերքի անվտանգության առումով, քանի որ որոշ մետաղների բարձր կոնցենտրացիաները կարող են վտանգ ներկայացնել մարդու և կենդանիների առողջության համար։ Աշխատանքը կարող է ներառել ոռոգման ջրի, հողի և բրնձի տարբեր օրգանների նմուշների ուսումնասիրություն, դրանցում ծանր մետաղների պարունակության որոշում և ստացված ցուցանիշների համեմատություն թույլատրելի կամ ընդունված բնապահպանական և գյուղատնտեսական չափանիշների հետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է ծանր մետաղների հնարավոր ազդեցությունը բույսի աճի ցուցանիշների, բերքի քանակի, հատիկների որակի և գյուղատնտեսական հողի վիճակի վրա։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է աղտոտման աղբյուրների բացահայտումը, քանի որ ոռոգման ջրի որակը կարող է պայմանավորված լինել ինչպես բնական երկրաքիմիական գործընթացներով, այնպես էլ մարդու գործունեությամբ՝ արդյունաբերական, կենցաղային, հանքարդյունաբերական կամ գյուղատնտեսական արտանետումներով։ Գրքում խնդիրը ներկայացվում է ոչ միայն որպես առանձին գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության հարց, այլ որպես ամբողջական էկոլոգիական շղթա, որտեղ ջրի որակի վատթարացումը կարող է հանգեցնել հողի աղտոտման, բույսերում մետաղների կուտակման, բերքի որակի նվազման և սննդային շղթայի միջոցով աղտոտիչների հետագա տարածման։ Հատուկ նշանակություն ունի այն հարցը, թե որ ծանր մետաղներն են առավել ակտիվորեն կլանվում բրնձի կողմից, ինչ պայմաններում է ուժեղանում դրանց կուտակումը և բույսի որ հատվածներում են դրանք առավել մեծ քանակությամբ հայտնվում։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ գնահատել ոչ միայն բերքատվության հնարավոր կորուստները, այլև ստացված բրնձի օգտագործման հետ կապված ռիսկերը։ Աշխատանքը նաև ընդգծում է հողի հատկությունների, ջրի քիմիական կազմի, pH-ի, օրգանական նյութերի և այլ գործոնների դերը ծանր մետաղների շարժունակության և բույսերի կողմից դրանց յուրացման գործընթացում։ Այս տեսանկյունից ուսումնասիրությունը կարևոր է կայուն գյուղատնտեսության սկզբունքների կիրառման համար, քանի որ բարձր բերքատվության ապահովումը չի կարող դիտարկվել ջրի և հողի անվտանգության հաշվին։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտագործվել ոռոգման ջրի որակի վերահսկման, աղտոտված տարածքների կառավարման, բրնձի արտադրության անվտանգության բարձրացման և շրջակա միջավայրի պահպանության նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է գյուղատնտեսական, բնապահպանական և հանրային առողջության խնդիրների փոխկապակցված ուսումնասիրություն՝ ցույց տալով, որ ոռոգման ջրի աղտոտումը կարող է ունենալ բազմաշերտ հետևանքներ՝ սկսած բույսի աճի և բերքատվության փոփոխություններից մինչև հողի երկարաժամկետ դեգրադացիա և սննդամթերքի անվտանգության ռիսկեր։ Այն հատկապես արժեքավոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ագրոէկոլոգիայով, հողի և ջրի աղտոտմամբ, ծանր մետաղների էկոտոքսիկոլոգիայով, բրնձագործությամբ, գյուղատնտեսական արտադրանքի որակով և բնական ռեսուրսների կայուն կառավարմամբ։

Литература

Այս թեման ներկայացնում է անգլիացի նշանավոր բանաստեղծ, նկարիչ և արվեստագետ Գաբրիել Դանթե Ռոսետիի կյանքն ու ստեղծագործական գործունեությունը, ով համարվում է XIX դարի անգլիական մշակույթի կարևոր ներկայացուցիչներից մեկը։ Նա ծնվել է 1828 թվականին Լոնդոնում իտալական ծագում ունեցող ընտանիքում և վաղ տարիքից հետաքրքրվել է գրականությամբ, գեղանկարչությամբ և միջնադարյան արվեստով։ Ռոսետին հայտնի դարձավ որպես Pre-Raphaelite Brotherhood շարժման հիմնադիր անդամներից մեկը։ Այս ստեղծագործական միավորումը նպատակ ուներ վերադառնալ Վերածննդից առաջ գոյություն ունեցած արվեստի պարզությանը, բնականությանը և մանրամասն պատկերային արտահայտչաձևերին՝ հակադրվելով ժամանակի ակադեմիական արվեստին։ Ռոսետիի ստեղծագործություններում մեծ տեղ են զբաղեցնում գեղեցկության, սիրո, հոգևոր աշխարհի և խորհրդանշական պատկերների թեմաները։ Նրա գեղանկարները առանձնանում են վառ գույներով, նուրբ դիմանկարներով և միջնադարյան մոտիվներով, իսկ բանաստեղծություններում արտահայտվում են խոր զգացմունքայնություն և ռոմանտիկական մտածողություն։ Ռոսետիի ամենահայտնի գործերից են «Beata Beatrix», «Proserpine» և բազմաթիվ սոնետներ, որոնք մեծ ազդեցություն են ունեցել անգլիական պոեզիայի զարգացման վրա։ Նրա ստեղծագործություններում հաճախ միավորվում էին գրականությունն ու կերպարվեստը, քանի որ նա իր նկարների համար գրում էր բանաստեղծական բացատրություններ և հակառակը՝ պոեզիայում օգտագործում պատկերային արտահայտչամիջոցներ։ Ռոսետիի անձնական կյանքը նույնպես մեծ ազդեցություն ունեցավ նրա արվեստի վրա, հատկապես կնոջ՝ Էլիզաբեթ Սիդալի մահից հետո, ինչն ավելի խորացրեց նրա ստեղծագործությունների ողբերգական և խորհրդավոր բնույթը։ Նա համարվում է սիմվոլիզմի և էսթետիզմի նախակարապետներից մեկը, իսկ նրա արվեստը զգալի ազդեցություն է թողել եվրոպական մշակույթի հետագա զարգացման վրա։

Религия

Հրատարակությունը ներկայացնում է Սուրբ Երուսաղեմի հայոց միաբանության անունից Ազգային ընդհանուր ժողովին ուղղված երկրորդ բողոքը՝ արտահայտելով միաբանության հավաքական դիրքորոշումն ու մտահոգությունները։ Փաստաթուղթը պատկանում է եկեղեցական և հասարակական գրագրության այն տեսակին, որի միջոցով հոգևոր հաստատությունները դիմել են ազգային ներկայացուցչական մարմիններին՝ իրենց խնդիրները, պահանջները և տեսակետները պաշտոնապես ներկայացնելու նպատակով։ Վերնագրում ընդգծված՝ ամբողջ միաբանության անունից հանդես գալու հանգամանքը ցույց է տալիս, որ խոսքը ոչ թե անհատական դիմումի, այլ համայնքային և ինստիտուցիոնալ բնույթ ունեցող գրության մասին է։ Նման փաստաթղթերը կարևոր նշանակություն ունեն Երուսաղեմի հայոց պատրիարքության և միաբանության պատմության, ազգային եկեղեցական կառավարման համակարգի, ինչպես նաև հոգևոր հաստատությունների ու ազգային ներկայացուցչական մարմինների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Դրանք արտացոլում են եկեղեցական կյանքի կազմակերպման, ներքին խնդիրների կարգավորման և համայնքային շահերի ներկայացման պատմական ընթացքը։ Հրատարակությունը արժեքավոր սկզբնաղբյուր է 19-րդ դարի հայ եկեղեցական և հասարակական կյանքի, ազգային ժողովների գործունեության, Երուսաղեմի հայ համայնքի ինստիտուցիոնալ պատմության և հայկական եկեղեցական գրագրության ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։

Педагогика

Աշխատությունը նվիրված է դպրոցականների գեղագիտական դաստիարակության և արվեստի ընկալման կարողությունների զարգացման հարցերին՝ կինոարվեստի ֆակուլտատիվ պարապմունքների կիրառման միջոցով։ Հեղինակը ուսումնասիրում է կինոյի դերը որպես կրթական և դաստիարակչական միջոց՝ բացահայտելով, թե ինչպես կարող են կինոարվեստի դասընթացները նպաստել աշակերտների գեղարվեստական ճաշակի, ստեղծագործական մտածողության, հուզական մշակույթի և արժեքային կողմնորոշումների ձևավորմանը։ Գրքում ներկայացվում են գեղագիտական ընկալման տեսական հիմքերը, դպրոցական տարիքի երեխաների հոգեբանական առանձնահատկությունները և արվեստի ազդեցության մեխանիզմները կրթական գործընթացում։ Վերլուծվում են կինոարվեստի տարբեր ժանրերի և արտահայտչամիջոցների կիրառման հնարավորությունները՝ աշակերտների դիտողականության, քննադատական մտածողության, պատկերավոր ընկալման և մշակութային գիտակցության զարգացման նպատակով։ Հեղինակը ներկայացնում է ֆակուլտատիվ պարապմունքների կազմակերպման սկզբունքները, մեթոդական մոտեցումները, դասերի կառուցվածքը և գործնական փորձի արդյունքները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է կինոն արդյունավետորեն ներառել դպրոցական կրթության համակարգում։ Աշխատությունը նախատեսված է մանկավարժների, կրթության կազմակերպիչների, արվեստի ուսուցիչների և կրթության ոլորտի հետազոտողների համար՝ առաջարկելով տեսական և գործնական ուղեցույցներ գեղագիտական դաստիարակության գործընթացն առավել արդյունավետ դարձնելու նպատակով։

Философия

Այս աշխատությունը նվիրված է մշակութային ժառանգության պահպանության տեսական և գործնական հիմնախնդիրների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ միավորելով ժառանգության պահպանության վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, միջազգային փորձի վերլուծությունը և Արցախի մշակութային ժառանգության պաշտպանության առջև ծառացած խնդիրների դիտարկումը։ Աշխատության տեսական հատվածում մշակութային ժառանգությունը ներկայացվում է որպես հասարակության պատմական հիշողության, ինքնության և մշակութային շարունակականության կարևոր բաղադրիչ, որի պահպանությունը պահանջում է ոչ միայն նյութական հուշարձանների ֆիզիկական պաշտպանություն, այլև դրանց պատմական, գեղարվեստական, հոգևոր և հասարակական նշանակության գիտակցում։ Քննարկվում են մշակութային ժառանգության պահպանության հիմնական հասկացությունները, սկզբունքները և մոտեցումները, ինչպես նաև ժառանգության պահպանման, վերականգնման, փաստագրման և կառավարման փոխկապակցված գործընթացները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում միջազգային փորձին՝ ցույց տալու համար, թե տարբեր երկրներում և միջազգային կառույցների շրջանակում ինչ մեխանիզմներ են կիրառվում պատմական հուշարձանների, հնագիտական վայրերի, եկեղեցիների, վանքերի, գերեզմանոցների, մշակութային լանդշաֆտների և այլ ժառանգության օբյեկտների պահպանության համար։ Միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընդգծել իրավական պաշտպանության, մասնագիտական փաստագրման, գիտական հետազոտության, վերականգնման չափանիշների, պետական և հասարակական կառույցների համագործակցության, ինչպես նաև միջազգային վերահսկողության նշանակությունը։ Աշխատության առանձնահատուկ և կարևոր բաժինը վերաբերում է Արցախի մշակութային ժառանգությանը և դրա պաշտպանության հիմնախնդիրներին։ Այստեղ ուշադրության կենտրոնում են տարածաշրջանի պատմամշակութային արժեքները, դրանց պատմական նշանակությունը, պահպանության վիճակը և հակամարտությունների պայմաններում մշակութային ժառանգության նկատմամբ առաջացող վտանգները։ Քննարկվում են հուշարձանների վնասման, ոչնչացման, փոփոխման, անտեսման կամ դրանց պատմական և մշակութային ինքնության խաթարման հետ կապված խնդիրները, ինչպես նաև մշակութային ժառանգության փաստագրման և միջազգային հանրությանը դրա վերաբերյալ տեղեկատվության ներկայացման անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է նաև թվային փաստագրման, լուսանկարահանման, քարտեզագրման, արխիվային նյութերի պահպանման և գիտական ուսումնասիրությունների դերը՝ հատկապես այն դեպքերում, երբ ժառանգության ֆիզիկական պահպանությունն անմիջականորեն վտանգված է։ Աշխատությունը մշակութային ժառանգության պաշտպանությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես պատմական հուշարձանների պահպանման մասնագիտական խնդիր, այլև որպես ինքնության, պատմական հիշողության, մշակութային իրավունքների և միջազգային համագործակցության ոլորտ։ Այն կարող է օգտակար լինել մշակութաբանների, պատմաբանների, արվեստաբանների, հնագետների, ճարտարապետների, ժառանգության կառավարման մասնագետների, իրավաբանների, ուսանողների և հետազոտողների համար՝ հատկապես նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են մշակութային ժառանգության պահպանության միջազգային մեխանիզմները և հակամարտությունների պայմաններում ժառանգության պաշտպանության հիմնախնդիրները։